Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009

Η οικονομία των Πανελλαδικών: φροντιστήρια και «ιδιαίτερα»

Διαβάζω στην εφ. Το Βήμα: «Τελειώνουν σήμερα οι πανελλαδικές εξετάσεις, από τα πιο παράλογα και τα πιο υποκριτικά συστήματα εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Για να διεκδικήσεις μια θέση στις οικονομικές σχολές πρέπει να εξεταστείς και στη Φυσική. Ενώ για τη Νομική Σχολή, από τα απαραίτητα είναι και η Βιολογία. Και από τη Δευτέρα αρχίζουν οι ενδοσχολικές εξετάσεις, όπου αποθεώνεται η υποκρισία κυρίως του υπουργείου Παιδείας και όλων όσοι σχεδιάζουν τα συστήματα εισαγωγικών εξετάσεων. Γιατί ποιος τολμά να ομολογήσει ότι ύστερα από τόσο σκληρές εξετάσεις στα μαθήματα της κάθε κατεύθυνσης, ύστερα από πλήρη αποχή ενός έτους ίσως και δύο ετών από τα υπόλοιπα- υπερβολικά πολλά- μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος, μετά την ακύρωση των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου, οι μαθητές θα προσέλθουν επιμελείς και διαβασμένοι για να εξεταστούν σε ό,τι είχαν απωθήσει επί πολλούς μήνες; Και επειδή η υποκρισία έχει και μια πλευρά θεατρική, από τη Δευτέρα μαθητές και καθηγητές θα υποδυθούν ότι παίζουν τις εξετάσεις προς χάριν του συστήματος(…)Γιατί, όπως όλα δείχνουν, η θεμελιακή και αιτιολογική βάση του συστήματος εισαγωγής στα πανεπιστήμια, έτσι όπως αυτό εφαρμόζεται ίδιο, παρά τις παραλλαγές, τα τελευταία [30] χρόνια, είναι οικονομική. Επιτέλους ας το ομολογήσουμε. Αναλογιστείτε πόσες θέσεις εργασίας δημιουργεί αυτό το σύστημα. Και δεν πρόκειται μόνο για θέσεις εργασίας. Πρόκειται για τη δημιουργία μιας τεράστιας παράλληλης αγοράς, που συνηθίζουμε να την αποκαλούμε παραπαιδεία και στην οποία, κακά τα ψέματα, όλοι εμπιστευόμαστε την τύχη των παιδιών μας. Με τα οργανωμένα φροντιστήρια και με τα λεγόμενα ιδιαίτερα μαθήματα το σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων στηρίζει και τροφοδοτεί μια επιχειρηματική λειτουργία και δημιουργεί εισόδημα, το οποίο σε αρκετά μεγάλο ποσοστό είναι αδήλωτο. Δημιουργεί επίσης συμπληρωματικό εισόδημα για χιλιάδες εκπαιδευτικούς της δημόσιας και της ιδιωτικής εκπαίδευσης, μέσα από τα ιδιαίτερα μαθήματα, που και αυτά διέπονται από μια ιδιαίτερη οικονομική λογική. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το υπουργείο Παιδείας επιμένει και εμμένει στο ίδιο σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων για να διασφαλίζει την εργασιακή ειρήνη στη δημόσια εκπαίδευση και να εκτονώνει διεκδικήσεις για αυξήσεις μισθών, παροχές κτλ., δίνοντας τη δυνατότητα συμπληρωματικών εισοδημάτων.»
Τι να πω εγώ, ο αρθρογράφος τα είπε όλα. Να προσθέσω κάποια στοιχεία για την «παράλληλη αγορά» που δεν αναφέρει το δημοσίευμα: Οι ελληνικές οικογένειες ξοδεύουν ετησίως 1 δισ. ευρώ σε ιδιαίτερα μαθήματα και φροντιστήρια πάσης φύσεως (μέσης εκπαίδευσης και ξένων γλωσσών). Περισσότερα από 405 εκατ. ευρώ κατευθύνονται στα ιδιαίτερα μαθήματα σε γυμνάσιο - λύκειο και, επιπλέον, 162 εκατ. ευρώ στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης (επιπλέον 45 εκατ. ευρώ στοίχισαν τα φροντιστήρια κάθε είδους για μαθητές δημοτικού).
Σε περίπου 2900 (κατ΄άλλους σε 2500) ανέρχονται τα νόμιμα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης που λειτουργούν στην Ελλάδα (το 1980, προ του συστήματος των Δεσμών στο λύκειο, ήταν περίπου 2000). Κάθε φροντιστήριο έχει κατά μέσο όρο 63 μαθητές, ήτοι περισσότεροι από 180 000 μαθητές φοιτούν στα φροντιστήρια κάθε χρόνο και περίπου 25 000 καθηγητές (στην πλειονότητά τους νέοι) όλων των ειδικοτήτων εργάζονται σε αυτά. Σύμφωνα με την ΟΕΦΕ (στοιχεία για το 2005) οι ετήσιες αμοιβές στους διδάσκοντες καθηγητές ανέρχονται σε 300 εκατ. ευρώ, 200 εκατ. ευρώ εισπράττουν ετησίως τα κρατικά ασφαλιστικά ταμεία (ΙΚΑ, ΟΑΕΕ) από αυτή την εκπαιδευτική δραστηριότητα και 60 εκατ. ευρώ καταβάλλονται, κάθε χρόνο, στην εφορία.
Στα παραπάνω δεν έχει υπολογιστεί και ο τζίρος από την "επιχείρηση" φροντιστηρικό βιβλίο (βοήθημα) που δεν πρέπει να είναι καθόλου ευκαταφρόνητος, με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια παραδοσιακοί εκδοτικοί οίκοι να επιχειρούν εισβολή με κάθε τρόπο (δες κι εδώ)- και απροσδιόριστο είναι το μέγεθος για πανεπιστημιακά φροντιστήρια, αυτά που αφορούν διαγωνισμούς ΑΣΕΠ (το 98% των υποψηφίων του ΑΣΕΠ προσφεύγουν σε φροντιστήρια, δες κι εδώ),καθώς και άλλες εξειδικευμένες περιπτώσεις.
Σχετικά με το «συμπληρωματικό εισόδημα για χιλιάδες εκπαιδευτικούς της δημόσιας και της ιδιωτικής εκπαίδευσης» σε παλαιότερο post γράφαμε: «Διαβάζω κι αντιγράφω από μαθητικό blog λυκείου μικρής επαρχιακής πόλης: «Θα ήθελα να σας εκφράσω με μεγάλη θλίψη ένα γεγονός το οποίο συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό στο σχολείο μας το οποίο είναι και παράνομο. Γιατί ορισμένοι καθηγητές που διδάσκουν στο ΓΕΛ μας (…) κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα σε μαθητές του σχολείου μας; Το θεωρείτε αυτό σωστό; Ας μου απαντήσει κάποιος καθηγητής.» Και αλλού: «Η κατάσταση στη Ζάκυνθο δε διαφέρει από την υπόλοιπη Ελλάδα, δεδομένου ότι τα φροντιστήρια ξεκινούν από την Α΄ τάξη του Δημοτικού και συνεχίζονται, αδιαλείπτως, έως την τελευταία τάξη του Λυκείου. Ο προϋπολογισμός της οικογένειας για μαθητές του Δημοτικού ανέρχεται σε 6000 ευρώ, ετησίως, σε ιδιαίτερα, δεδομένου ότι η ώρα του ιδιαίτερου στοιχίζει από 15 έως 20 ευρώ (δύο ώρες την ημέρα x 20 ευρώ x 4 εβδομάδες). Στο Γυμνάσιο η ώρα του ιδιαίτερου κυμαίνεται από 15 έως 25 ευρώ, ενώ στο Λύκειο και, ιδιαίτερα, στη Γ΄ τάξη, οι τιμές παίζουν, διότι υπάρχουν και τα περίφημα «ονόματα», που παραδίδουν μαθήματα με 60 και 70 ευρώ, την ώρα. Εν ολίγοις, μία οικογένεια διαθέτει περίπου 1500 με 1800 ευρώ, μηνιαίως, σε ιδιαίτερα μαθήματα, για το παιδί της που ετοιμάζεται να δώσει πανελλαδικές και το κόστος ανεβαίνει στα 18 000 ευρώ, ετησίως. Αυτή είναι η δημόσια δωρεάν Παιδεία. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν κάποιοι καθηγητές, που, ενώ είναι διορισμένοι στο Δημόσιο, παραδίδουν ιδιαίτερα μαθήματα, έναντι αδρής αμοιβής (ένας καλός καθηγητής μπορεί να κερδίζει από ιδιαίτερα 6000 – 7000 (!) ευρώ, το μήνα).»
Υπόψη ότι σύμφωνα με τα άρθρα 13 και 14 του νόμου 1566/85 για την εκπαίδευση, η παράδοση ιδιαίτερων μαθημάτων από καθηγητές του δημοσίου συνιστά τόσο ποινικό όσο και πειθαρχικό αδίκημα, κι έτσι «σε τετράμηνη με αναστολή φυλάκιση καταδικάστηκε μετά από αυτόφωρο δικαστήριο που έγινε στην Κοζάνη, βιολόγος καθηγητής του δημοσίου που συνελήφθη την Πέμπτη 10-4-2008 σε ιδιωτικό χώρο από άνδρες της αστυνομίας, την ώρα που παρέδιδε μάθημα σε μαθητές του ύστερα από καταγγελία του Συλλόγου Φροντιστών Δυτικής Μακεδονίας.» Επίσης, διαβάζω αλλού ότι «με εντολή του εισαγγελέα Εφετών Αιγαίου η υπόθεση παραπέμφθηκε σε πταισματοδίκη της Μυτιλήνης, που χθες κλήτευσε το Δ/ντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε απολογία, με την κατηγορία της «υπόθαλψης εγκληματιών», προφανώς γιατί θεωρείται ότι δεν προέβη σε μέτρα ή δεν πραγματοποίησε καν μια ΕΔΕ εναντίον των εκπαιδευτικών που καταγγέλθηκαν απ’ τους φροντιστές» και «έρευνα της ΓΣΕΕ καταγράφει στο νομό Ηλείας ετήσιες δαπάνες για παράνομα μαθήματα 6,6 εκατ. ευρώ ετησίως, τη στιγμή που οι δαπάνες στα 49 νόμιμα φροντιστήρια του νομού είναι μόλις 2,6 εκατ. ευρώ».
Σε αντίλογο αυτών, μια επώνυμη απάντηση για το καθεστώς των ιδιαιτέρων που αλίευσα , υποστηρίζει ότι: (…)Το καθεστώς των ιδιαίτερων είναι μια πραγματικότητα για τους καθηγητές. Ίσως είναι και η άμυνα μερικών στους χαλεπούς από οικονομικής άποψης καιρούς που ζούμε .Όταν όμως το ιδιαίτερο μεταφέρεται εντός σχολείου, για να διαχωρίσει μαθητές και να πιέσει καταστάσεις, τότε μιλάμε για τον ορισμό της αναξιοπρέπειας (…). Και σχετικά με την ποινή που επέβαλε το ΠΥΣΔΕ Κέρκυρας σε «ιδιαιτερά» καθηγητή του δημοσίου, ένα μέλος του υπηρεσιακού συμβουλίου διαχώρισε τη θέση του ως εξής: «Θεωρώ ότι το θέμα είναι βασικά πολιτικό και ότι χρησιμοποιούνται κατά καιρούς διάφοροι μηχανισμοί για να δημιουργήσουν άσχημη εντύπωση της κοινωνίας απέναντι στους καθηγητές, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ευθύνες που έχουν και η κοινωνία και το υπουργείο στην έξαρση των ιδιαίτερων μαθημάτων την τελευταία δεκαετία, που τείνουν να γίνουν αναγκαίος θεσμός στην εκπαιδευτική διαδικασία. Θεωρώ ότι δύο συνάδελφοι είναι η κορυφή του παγόβουνου και η τιμωρία, η πειθαρχική δίωξη μόνο αυτών των δύο δεν παραδειγματίζει ούτε αλλάζει τους λόγους για τους οποίους γίνονται ιδιαίτερα μαθήματα. Θεωρώ ότι τυπικώς έχει υποπέσει στο αδίκημα, βάση των κείμενων διατάξεων όπως αυτό πιστοποιείται από το ΣΔΟΕ. Η λύση όμως δεν είναι η τιμωρία, αλλά η αποδοχή από την πολιτεία της νομιμοποίησης αυτής της παράπλευρης εργασίας που γίνεται από ένα μεγάλο κομμάτι των καθηγητών. Νομιμοποίηση που θα θέσει τους ηθικούς και νομικούς κανόνες αυτής της διαδικασίας. Τυπικά λοιπόν προτείνω την επιβολή του προστίμου, που αντιστοιχεί στις αποδοχές ενός (01) μηνός. Ουσιαστικά όμως πιστεύω ότι θα πρέπει οι καθηγητές να ξεκινήσουν μία προσπάθεια νομιμοποίησης των ιδιαίτερων. Παρότι θεωρώ ότι θα μπορούσε το ΠΥΣΔΕ με το ανωτέρω σκεπτικό να περιμένει την απόφαση του ποινικού δικαστηρίου και να επιληφθεί μετά του θέματος.» (δες εδώ) Λογικό; Μμμ, όπως έγραψα κι αλλού: «Πρόσφατα τροποποιήθηκε το ΠΔ. 60/2006 «Αξιολόγηση των μαθητών του Ενιαίου Λυκείου», όπου μεταξύ άλλων:Στο εδάφιο α της παραγράφου 6 του ιδίου άρθρου προστίθεται δεύτερη περίοδος ως ακολούθως: «Δεν μπορεί να συμμετέχει στην Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων όποιος προετοιμάζει εκτός σχολικού προγράμματος μαθητές για τις πανελλαδικές εξετάσεις ή συνδέεται με οποιαδήποτε σχέση με ιδιωτικό εκπαιδευτικό φορέα στον οποίο προετοιμάζονται υποψήφιοι των πανελλαδικών εξετάσεων καθώς επίσης και όποιος είναι συγγραφέας εξωσχολικού βοηθήματος το οποίο είναι συναφές με το εξεταζόμενο μάθημα».
Με άλλα λόγια διακρίνω την έμμεση, αλλά σαφή αναγνώριση/ νομιμοποίηση των «ιδιαιτέρων» για τους καθηγητές του δημοσίου από την Πολιτεία! Κι ως εκ τούτου, βρίσκω πολλή λογική την πρόταση που διάβασα εδώ για τη νομιμοποίηση των «ιδιαιτέρων», ότι δηλαδή: «Δεδομένου ότι:1. Η ζήτηση για ιδιαίτερα μαθήματα υπήρξε, υπάρχει και θα υπάρχει.2. Οι μόνιμοι καθηγητές θα βρίσκουν "ζήτηση" λόγω προϋπηρεσίας και θέσεως.3. Ο τζίρος τους εκτιμάται σε πολλά δεκάδες εκατομμύρια ευρω! 4. Το δημόσιο δεν παίρνει ΟΥΤΕ cent! 5. Επειδή δεν είμαστε Τριτοκοσμική χώρα, αλλά μέλος της ΕΕ, προτεινεται:1. Kάθε μόνιμος εκπαιδευτικός θα μπορεί να κάνει μέχρι 10 ώρες/ εβδομάδα ιδιαίτερα.2. Με απόδειξη. 3. Με ταυτόχρονη δήλωση κηδεμόνα και εκπαιδευτικού στην οικεία ΔΔΕ.4. Αυτοτελής φορολόγηση 50% για μέχρι 10 ώρες και 70% για περισσότερες από 10 ώρες.5. Φορολογική απαλλαγή των ποσών για γονείς.6. Αυστηρά διοικητικά πρόστιμα και φυλάκιση για παραβάτες.» Νομίζω καθαρές και ξάστερες κουβέντες.
Και το κερασάκι στην τούρτα για το όλον θέμα, μια δήλωση στην εφ. Μακεδονία του πρώην υπουργού Παιδείας Ευρ. Στυλιανίδη -απαράλαχτη με αυτή όλων των προηγούμενων υπΕΠΘ, ήτοι «θα βάλουμε τέλος στην παραπαιδεία»- όπου υποστηρίζει:«Διαχωρίζω την παροχή υπηρεσιών οργανωμένων ιδιωτικών φροντιστηρίων που λειτουργούν μέσα σε ένα πλαίσιο νομιμότητας, κερδοσκοπικά βεβαίως, αλλά λειτουργούν σε πολλές περιπτώσεις αποτελεσματικά, από την αθέμιτη παραπαιδεία, που συνήθως παρέχουν κρυφά από το νόμο κάποιοι καθηγητές του δημοσίου κατά κάποιο τρόπο στρεβλώνοντας το αδιάβλητο του εκπαιδευτικού συστήματος στο σκληρό πυρήνα του. Θεωρώ ότι μπαίνοντας σε τέτοιου είδους φαινόμενα η δικαιοσύνη πρέπει να είναι αμείλικτη, όπως και η διοίκηση, και θα είναι αμείλικτη. Δεν δικαιολογείται ένας εκπαιδευτικός που διδάσκει αρχές και αξίες να επικαλείται το εισόδημά του, που μπορεί να χρήζει ίσως βελτιώσεως, αλλά δεν είναι και τόσο τραγικό, για να κερδοσκοπεί εις βάρος της παιδικής ψυχής ή του γονιού που αγωνιά για το μέλλον του παιδιού του».
Ακροτελεύτιο: Είναι κοινό μυστικό πως σε μπίζνα με τζίρο εκατομμύρια ευρώ έχουν εξελιχθεί οι παγκύπριες εξετάσεις εισδοχής στα δημόσια πανεπιστήμια της Κύπρου και της Ελλάδας. Μία οικογένεια δαπανά 3600 ευρώ, τουλάχιστον, για την προετοιμασία του παιδιού το οποίο θα παρακαθίσει σε εξετάσεις (μέσος όρος 4 μαθήματα ιδιαίτερα). Για πολλούς τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα μαθήματα ξεκινούν από τη δευτέρα Λυκείου, αν όχι κι από την πρώτη Λυκείου, όπου υπάρχει ήδη ο επαγγελματικός προσανατολισμός, με το κόστος της παραπαιδείας να ανεβαίνει στο διπλάσιο και το τριπλάσιο. Τα ιδιαίτερα μαθήματα χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: τη νόμιμη παραπαιδεία και την παράνομη (…)Μεγάλο ποσοστό παιδιών κάνει ιδιαίτερα μαθήματα σε καθηγητές του δημοσίου, είτε γιατί αυτοί σκοπίμως διαρρέουν πως είναι "θεματοθέτες" ή ακόμη για να βάλουν ένα καλύτερο βαθμό στο σχολείο. Πρόχειροι υπολογισμοί ανεβάζουν το κόστος της νόμιμης παραπαιδείας - ιδιωτικής και κρατικής- στα 20 εκατ. ευρώ περίπου ετησίως (δες εδώ). Συμβαίνει κι αλλού βλέπετε, μεγάλη μπίζνα οι εξετάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια της ελληνικής δωρεάν παιδείας!
Για το ..."έλα να αντιγράψεις κι εσύ των Πανελλαδικών", λίγο πολύ απόρροια των παραπάνω, τα έχουμε ήδη πει (δες εδώ).

4 σχόλια:

teagan είπε...

Μεγάλη ιστορία άνοιξες φίλε Ν. καλά βλέπω τεκμηριωμένη.
Πως άρχισαν τα φροντιστήρια πρώτα και αργότερα τα ιδιαίτερα;
Όταν τη δεκαετία του 50 και μετά οι πολυτεχνικές σχολές ήταν στα πολύ πάνω τους, η Ελλάδα χτίζονταν από άκρο σε άκρο και η ζήτηση των πολιτικών μηχανικών μεγάλη και το επάγγελμα από τα πιο προσοδοφόρα. Ακόμη και υπομηχανικοί από το λεγόμενο μικρό πολυτεχνείο αν έστηναν μια μικρή τεχνική εταιρεία για δημόσια έργα μέσα σε λίγα χρόνια πλούτυναν.
Θυμάμαι σε μικρή επαρχιακή πόλη, το 1971, όταν πέρασε ένας γνωστός στη Σχολή Ναυπηγών είπαν όλοι να ένας καλός γαμπρός για τα κορίτσια των πλούσιων οικογενειών. Ήρθε ο καιρός μετά και ο ναυπηγός δανείστηκε από τον «αγραμματο» φούρναρη αδερφό του να χτίσει σπίτι.
Τα θέματα των εισαγωγικών λίαν εξεζητημένα, κάθε σχολή τις δικές της εξετάσεις στην έδρα της, οι πανεπιστημιακοί να βάζουν ότι πιο πορωμένο και εξεζητημένο.
Το θέμα π.χ. της Φυσικής με τους δυο κυλίνδρους να περιστρέφονται αντίρροπα και τη ράβδο απάνω τους να κάνει ΑΑΤ (το είχε έλεγαν ο Ντιμοσένκοφ ένα ρώσικο βιβλίο) Στη γεωμετρία απίθανα θέματα έβαζε ένας επιμελητής του ΕΜΠ Ιωαννίδης ονόματι, που μετά έβγαλε βιβλίο σχετικό στις εκδόσεις Μαντά.
Μεγάλα ονόματα στη Γεωμετρία ένας Ντανος, ο Βασιλειάδης από τη Θεσσαλονίκη άσε ο Μαντάς στα μαθηματικά αυθεντία – όλο θέματα έπιανε. (Για να προσλάβει κάποιον μαθηματικό ο Μαντάς να διδάξει στο φροντιστήριό του, τον έβαζε να λύσει πρώτα μερικά ασκησάκια)
Στη Χημεία μεγάλα ονόματα ο Κυριακού, και αργότερα οι Θεοδωρόπουλοι ξανά στο φροντιστήριο του Μαντά.
Στη Σόλωνος κατεβαίνοντας αριστερά ο Σπύρος Κανέλος με βιβλία μαθηματικών αλλά και Φυσικής.
Όλη η επαρχία στην Αθήνα ή στη Θεσσαλονίκη κατέφευγε το καλοκαίρι να κάνει φροντιστήριο για τις εισαγωγικές του Σεπτεμβρίου.
Το ίδιο συνεχίστηκε και μετά την καθιέρωση του Ακαδημαϊκού Απολυτήριου το 1964 επί ενώσεως κέντρου με υπουργό οικονομικών τον Μητσοτάκη.
Παράλληλα τότε ανοίγουν καλά φροντιστήρια και σε επαρχιακές πόλεις. Μαλιστα οι τότε φροντιστές επεδίωκαν την είσπραξη του καλοκαιριού, όσοι είχαν μυαλό, να την επενδύουν αγοράζοντας καταστήματα, οικόπεδα, φαγάδικα – αυτά ήταν λεπτά – τώρα το χτύπα εδώ κουδούνι χτύπα εκεί άντε να βγάζει για τους περισσότερους από ½ μέχρι έναν ακόμη μισθό, που εξανεμίζεται γρήγορα.

Να πω τώρα μερικά λόγια για τα ιδιαίτερα- με συγχωρείτε που γράφω έτσι ακατάστατα είναι για να είμαι πιο αυθόρμητος.
Δίκιο έχουν όσοι λένε ότι δεν πρέπει να γίνονται ιδιαίτερα σε μαθητές που έχει ο άλλος στην τάξη του, συμφωνώ και όσο μπόρεσα το τήρησα.
Να πω μόνο τα εξής;
Αν ο μαθητής είναι πολύ καλός, το δε σπίτι τα έχει πώς να αφήσεις την ευκαρία. Και για τον ίδιο τον μαθητή αυτό είναι καλό, γιατί θα χτίσει από εκεί και πάνω που τον άφησες στην τάξη. Υποτίθεται βέβαια ότι στην τάξη θα γίνεται δουλειά, επομένως το όφελος θα είναι και για τους υπόλοιπους.
Μετά σκέφτεσαι και λες γιατί ρε γαμώτο μου έρχονται μόνο προτάσεις από το δικό μου σχολείο και όχι από το διπλανό. Άρα στο διπλανό οι προτάσεις γίνονται στον εκεί συνάδελφο.
Οι βαθμοί δεν πιάνονται , με την έννοια ότι έχουν όλοι 18,19,20. Βάζουμε για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Πάρε και αν είσαι ικανός κράτησέ τον.
Το άσχημο είναι όταν ο μαθητής σου (να μην παραγίνει δεν μπορείς να έχεις παραπάνω από δύο μαθητές από την τάξη σου) δεν τραβάει που λέμε, και αναγκάζεσαι να ρίξεις το επίπεδο του μαθήματος.
Τέλος να μην σας τρώω την ώρα – μπορεί να επανέλθω- πολλές φορές εκεί που νομίζεις ότι ο τάδε έχει πολλά μαθήματα, η πραγματικότητα μπορεί να είναι εντελώς διαφορετική – αυτό που λέμε άλλος έχει το όνομα και άλλος τη χάρη.

N. είπε...

Αγαπητέ teagan

Μεγάλο το θέμα και διαρκές νομίζω…Για το «Πώς άρχισαν τα φροντιστήρια πρώτα και αργότερα τα ιδιαίτερα;» δες μεταξύ των άλλων κι εδώ http://www.lytras.edu.gr/synolo/index.php?option=com_content&task=view&id=431&Itemid=26
Συνοπτικά να αναφέρω ότι το φροντιστήριο και τα ιδιαίτερα μαθήματα θεσμοθετήθηκαν με τον Α. Ν. 2525/40 «Περί ιδιωτικών σχολείων, φροντιστηρίων και οικοτροφείων» από την κυβέρνηση του Ι. Μεταξά, νόμος που ισχύει μέχρι σήμερα! Και –στο άσχετο – κάνω το σχόλιο πώς το γεγονός αυτό έχει «ξεφύγει» της κριτικής από τους ποικιλώνυμους «δημοκράτες», όταν μεταπολεμικά η πλειονοψηφία των φροντιστών υπήρξαν/ είναι γενικώς αριστεροί, οι οποίοι λόγω των πολιτικών τους φρονημάτων δεν μπορούσαν να διοριστούν (τότε) στη δημόσια εκπαίδευση και κατέφυγαν είτε σε αυτή των επίσημων φροντιστηρίων είτε στα ιδιωτικά σχολεία…Στη συνέχεια, και μέχρι και το 1965 κινητήρια αρχή για την ίδρυση των φροντιστηρίων αποτέλεσε το εξεταστικό σύστημα, από έδρα σχολής σε έδρα σχολής όπως λες κι εσύ, σύστημα στο οποίο δεν προβλεπόταν καθορισμένη ύλη ( δηλ. ό,τι διδάσκονταν από το δημοτικό μέχρι και την τελευταία τάξη του τότε 6τάξιου γυμνασίου στο κάθε γνωστικό αντικείμενο) και υπήρχε/ δημιουργήθηκε αναντιστοιχία ανάμεσα στην εξεταστέα και τη διδακτέα ύλη του σχολείου (τα εξεζητημένα θέματα που αναφέρεις).Αργότερα, και μέχρι το 1980, προ δηλαδή των Πανελληνίων Εξετάσεων, ο ρόλος των φροντιστηρίων περιορίζεται μόνο στη διαδικασία των εξετάσεων για τα ΑΕΙ (το γνωστό Ακαδημαϊκό…) και δεν εμπλέκεται στη λειτουργία του σχολείου. Από τότε και μετά, κι ιδιαίτερα μετά την καθιέρωση των Δεσμών, άρχισε το πανηγύρι…

Στα μεγάλα ονόματα που αναφέρεις να προσθέσω, απ΄ εκείνα που ίδιος θυμάμαι, αυτά του Μανωλκίδη και των (φιλόλογων) Μπελεζίνη και Πατάκη (του νυν εκδότη).

Όσο για το ότι «δεν πρέπει να γίνονται ιδιαίτερα σε μαθητές που έχει ο άλλος στην τάξη του, συμφωνώ και όσο μπόρεσα το τήρησα», ε, ουδείς …άσφαλτος κατά τo ρηθέν από τη lady Angela (Δημητρίου) Να αναφέρω δυο περιπτώσεις (ηλικίας 20ετίας και βάλε): Φιλοξενούμενος στο σπίτι φίλου και συναδέλφου στην πρωτεύουσα αιγαιοπελαγίτικου νησιού, το πρώτο που παρατηρώ είναι το ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο του σπιτιού με πάγκους-θρανία και πίνακα. Για τα …ανίψια, κατάλαβες. Να σημειώσω ότι τότε υπήρχε ένα λύκειο στην πόλη. Άλλοτε πάλι μου έλεγε συνάδελφος: Ήλθε η μητέρα του Κωστάκη και με παρακάλεσε. Τι να κάνω, μαθητής μου ή όχι στο σχολείο ο Κωστάκης, ενέδωσα…Έλα όμως που μια μέρα καθώς μπαίνω στο σπίτι για το ιδιαίτερο, ακούω τον Κωστάκη να λέει σε συμμαθητή του στο τηλέφωνο «Σε αφήνω τώρα, ήλθε ο Χ. για τα Μαθηματικά!».

Όσο για τον ½ ή τον ένα μισθό επιπλέον, ναι είναι αλήθεια, αλλά και …ψέματα. Φίλος και συνάδελφος «εκθεσάς», πρώην διευθυντής λυκείου, στη σύνταξη τώρα, μόνο …δυο πολυκατοικίες έκτισε στα προικώα οικόπεδα! Βάζοντας γραμμάτια, καθώς έλεγε.

teagan είπε...

Και ενώ τα πατατάκια έπεφταν σαν αφράτο χιόνι

Ο Σύλλογος των Εκπαιδευτικών Φροντιστών Μέσης και Ανωτάτης Εκπαίδευσης του Νομού Χ.
σε ανακοίνωση του δημοσιευθείσα στον τοπικό επαρχιακό τύπο γράφει:

Μετά την ολοκλήρωση των Πανελλαδικών Εξετάσεων στα βασικά μαθήματα των κατευθύνσεων και επιλογής, ο Σύλλογος Εκπ/κων Φροντιστών του νομού μας κρίνει ότι τα θέματα των φετινών εξετάσεων (2009) κάλυπταν όλη την ύλη, απαιτούσαν ολοκληρωμένη μελέτη και επιμελή προσπάθεια από τους μαθητές, και ήταν διδαγμένα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια από τους συνάδελφους φροντιστές.
Θεωρούμε ότι δεν ήταν θέματα εντυπωσιασμού και ανούσια σαν εκείνα που διδάσκονται στην παραπαιδεία των ιδιαίτερων μαθημάτων αποπροσανατολίζοντας ουσιαστικά τους μαθητές.
Για μια ακόμη φορά αποδείχτηκε η σημασία και η προσφορά του οργανωμένου φροντιστηρίου και το συγκριτικό του πλεονέκτημα έναντι της ατομικής διδασκαλίας των ιδιαίτερων μαθημάτων.
Ευχόμαστε σε όλους τους μαθητές καλά αποτελέσματα και να ευδοκιμήσει η προσπάθεια τους κάνοντας τα όνειρά τους πραγματικότητα.
Οφείλουμε να συγχαρούμε τις επιτροπές των σχολείων του νομού μας για την α΄ψογη διεξαγωγή των εξετάσεων και τη διασφάλιση του αδιάβλητου κύρους τους.
Είμαστε υποχρεωμένοι να συγχαρούμε επίσης όλους τους συναδέλφους φροντιστές του νομού μας που στάθηκαν αρωγοί στην προσπάθεια των μαθητών όχι μόνο επειδή δίδαξαν τις σωστές κατευθύνσεις διαπραγμάτευσης των θεματων αλλά και γιατί τους στήριξαν και τους ενίσχυσαν ψυχολογικά σε αυτή τη δοκιμασία.
Δεσμευόμαστε απέναντι στους μαθητές και στους γονείς τους να συνεχίσουμε την προσφορά μας σε όλα τα επίπεδα με συνέπεια και υπευθυνότητα.
Το Δ.Σ. Ένωσης Φροντιστών
Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς, ότι δίνουν εύσημα στην θεματοδότηση, όταν σε μερικά μαθήματα τα πατατάκια έπεφταν σαν το χαλάζι, στην παραπαιδεία των ιδιαίτερων γίνεται αποπροσανατολισμός της γνώσης,ότι τα θέματα ειχαν διδαχθεί μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια - τ ακους Παγώνα μ (ΚΕΓΕ) τ΄ακούς-
Δίνει τα εύσημα στα μέλη των επιτροπών των σχολείων (κλείνοντας τους το μάτι δεν πειράζει εσείς κάντε κανένα μαθηματάκι, αλλά προσέξτε αν θέλουμε τα λέμε και για σας)
Αφού μας πεί πως μόνο τα μέλη της εκπαιδευτικοί Φροντιστές διδαξαν τις σωστές κατευθύνσεις διπραγμαγμάτευσης -σιγά το Κυπριακό- των θεμάτων.
Τέλος εύχεται για την πολύχρονη προσφορά σέ όλα τα επίπεδα, δωρεάν αρωγή στον μαθητικό πληθυσμό και ευδοκίμηση σε όλους.

N. είπε...

@ teagun Αντιγράφω: Χθες, Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2008, σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, με θέα τον ιερό βράχο της Ακρόπολης, έγινε η πρώτη παρουσίαση του συστήματος διαχείρισης της ποιότητας υπηρεσιών φροντιστηρίων μέσης εκπαίδευσης (ΕΛΟΤ 1433:2008). Η εκδήλωση οργανώθηκε από την ΟΕΦΕ, τον ΕΛΟΤ και τον ΕΣΙΦΜΕΑ (το τοπικό σωματείο εκπαιδευτικών φροντιστών της Αθήνας)…Ο πρόεδρος της ΟΕΦΕ, παρουσίασε τα κριτήρια αξιολόγησης της ποιότητας υπηρεσιών φροντιστηρίων μέσης εκπαίδευσης , όπως αυτά τίθενται από την τεχνική προδιαγραφή ΕΛΟΤ 1433:2008.Ο διευθύνων σύμβουλος του ΕΛΟΤ, παρουσίασε τη διαδικασία με την οποία ένα φροντιστήριο μέσης εκπαίδευσης [και ένα κέντρo ξένων γλωσσών] θα μπορέσει να πιστοποιήσει την εφαρμογή του συγκεκριμένου προτύπου διαχείρισης και να αποκτήσει το σχετικό σήμα ποιότητας…(δες http://www.oefe.gr/pdf/elot1433.pdf )
Σύμφωνα με τον ΕΛΟΤ (δες http://193.218.125.20/465_ELL_HTML.aspx ) οφέλη από την πιστοποίηση της ποιότητας υπηρεσιών εκπαίδευσης (ΕΛΟΤ 1433:2008) είναι:
• Βελτίωση της αποτελεσματικότητας της παρεχόμενης εκπαιδευτικής υπηρεσίας – διασφάλιση της ποιότητάς της.
• Αποδοτικότερη κάλυψη των αναγκών των εκπαιδευομένων και εκπλήρωση των προσδοκιών τους.
• Ενίσχυση της αξιοπιστίας του οργανισμού ως προς την παροχή της υπηρεσίας.
• Η βέλτιστη αξιοποίηση των διατιθέμενων πόρων.
• Η βελτίωση της εικόνας του οργανισμού.
• Η δημιουργία ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος – προσέλκυση νέων πελατών.
Τώρα, μήπως γνωρίζεις αν για τα δημόσια σχολεία μας υπάρχουν κριτήρια αξιολόγησης της ποιότητας των υπηρεσιών που προσφέρουν; Εγώ 30 τόσα χρόνια ξέρω μόνο το μπλα-μπλα-μπλα των «αγνών» προθέσεων όλων των εμπλεκόμενων, τα σχετικά νομοθετήματα που ναι μεν ψηφίζει η Βουλή (δες λ.χ. Ν. 2525/1997 άρθρο 8 και Ν. 2986/2002 άρθρα 4 και 5), αλλά που η εκτελεστική εξουσία βάζει στην μπάντα, μην και τα χαλάσει με τα δικά της παιδιά - τους (τάχα) συνδικαλιστάδες- και τη λοιπή δημοσιοϋπαλληλία ψηφοφόρους της…
Για τον κομπασμό τώρα των επιχώριων φροντιστών, τι να πω, αν εσύ δεν δίδασκες κι αν δεν υπήρχαν σχολεία, θα απέδιδαν εύσημα οι φροντιστές προς την …ΚΕΕ; Και θα υποστήριζαν αναιδώς ότι «τα φετινά θέματα ήταν διδαγμένα μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια από τους συνάδελφους φροντιστές» και «είμαστε υποχρεωμένοι να συγχαρούμε επίσης όλους τους συναδέλφους φροντιστές του νομού μας που στάθηκαν αρωγοί στην προσπάθεια των μαθητών όχι μόνο επειδή δίδαξαν τις σωστές κατευθύνσεις διαπραγμάτευσης των θεμάτων, αλλά και γιατί τους στήριξαν και τους ενίσχυσαν ψυχολογικά σε αυτή τη δοκιμασία».Το νοσηρό κλίμα που διατρέχει δημόσια παιδεία και αγοραία παραπαιδεία το έχω από χρόνια επισημάνει (δες http://nikosblogout.blogspot.com/2009/05/blog-post_7232.html και τα σχόλια που υπάρχουν). Και νομίζω ότι συνεργοί στην όλη …αρωγή είναι και η πλειοψηφία των γονέων, οι οποίοι τα λίγα τελευταία χρόνια εν μέσω μιας μαζικής υστερίας απαξιώνουν πλήρως το δημόσιο σχολείο και θεοποιούν τα φροντιστήρια.
Για να κλείσω, διάβαζα χθες στην κριτική Γερμανίδας που ζει στην Ελλάδα το εξής: «Καμία γενιά στην ιστορία της Ελλάδας δεν είχε μια τόσο καλή σχολική μόρφωση όπως η σημερινή» (δες http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_05/06/2009_283191), παρ εκτός κι αν εννοεί τα …πιστοποιημένα φροντιστήρια!

Related Posts with Thumbnails