H NASA ανακοίνωσε απόψε (δες εδώ) την ανακάλυψη ενός μικροοργανισμού, του μοναδικού μέχρι τώρα στη Γη, ο οποίος ζει και αναπαράγεται χρησιμοποιώντας το χημικό στοιχείο αρσενικό στο γενετικό υλικό του αντί του χημικού στοιχείου φωσφόρος. Όπως είναι γνωστό ο φωσφόρος μαζί με τον άνθρακα, το υδρογόνο, το οξυγόνο, το άζωτο και το θείο αποτελούν τα δομικά στοιχεία του DNA και του RNA, τις δομές που μεταφέρουν το γενετικό υλικό όλων των γήινων μορφών ζωής. «Τα ευρήματά μας αποτελούν υπενθύμιση ότι η ζωή όπως την ξέρουμε μπορεί να είναι πολύ πιο ευέλικτη από ό,τι υποθέτουμε ή μπορούμε να φανταστούμε» δήλωσε η Felisa Wolfe-Simon (στη φωτο) του Ινστιτούτου Αστροβιολογίας της NASA και μέλος της 
ερευνητικής ομάδας. Ο μικροοργανισμός που ανακαλύφθηκε δεν είναι εξωγήινος και βρέθηκε στη λίμνη Mono (Mono Lake) της Καλιφόρνια, τα αφιλόξενα νερά της οποίας περιέχουν αρσενικό και άλλα τοξικά στοιχεία.Ονομάζεται GFAJ-1 και είναι μέλος της οικογένειας των βακτηρίων Gammaproteobacteria. «Η ιδέα μιας εναλλακτικής βιοχημικής σύστασης για τη ζωή είναι κοινή στην επιστημονική φαντασία», είπε ο Carl Pilcher, διευθυντής του Ινστιτούτου Αστροβιολογίας της NASA στο Ερευνητικό Κέντρο Ames στο Moffett Field, Καλιφόρνια.«Μέχρι τώρα μια μορφή ζωής που χρησιμοποιεί το αρσενικό ως δομική μονάδα ήταν μόνο θεωρητική, αλλά τώρα ξέρουμε ότι τέτοια ζωή υπάρχει στη λίμνη Mono».Η ανακάλυψη είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς αλλάζει την ανθρωποκεντρική θεώρηση που έχουμε για το τι είναι ακραίο και απαγορευτικό για τη ζωή πάνω στη Γη.Και από την άλλη σηματοδοτεί ότι μια «εξωγήινη» μορφή ζωής, που υπάρχει ακόμα και στη Γη, θα μπορούσε να υπάρχει και αλλού στο Σύμπαν ή στο ηλιακό μας σύστημα. Πηγή: http://www.nasa.gov/topics/universe/features/gliese_581_feature.html, http://www.telegraph.co.uk/science/space/8033930/Alien-life-certain-to-exist-on-Earth-like-planet-scientists-say.html, http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_30/09/2010_357510
Είναι σχεδόν βέβαιο ότι υπάρχουν εξωγήινοι, αλλά οι άνθρωποι, αντί να προσπαθούν να επικοινω-νήσουν μαζί τους, θα πρέπει με κάθε τρόπο να τους αποφύγουν, προειδοποίησε ο Βρετανός αστροφυσικός Στίβεν Χόκινγκ (Stephen Hawking) μιλώντας επ΄ ευκαιρεία της έναρξης σχετικής σειράς στο Discovery Channel (δες εδώ). Δήλωσε ότι είναι «απόλυτα λογικό» να υποθέτουμε ότι κάπου στο Σύμπαν υπάρχει εξωγήινη ζωή: ίσως όχι στους πλανήτες, αλλά στο κέντρο των άστρων. «Για το μαθηματικό μου μυαλό, οι αριθμοί μόνοι τους καθιστούν απόλυτα λογική τη σκέψη για τους εξωγήινους. Η μεγάλη πρόκληση είναι να δούμε πώς μπορεί να μοιάζουν οι εξωγήινοι», επισήμανε και εξήγησε ότι το Σύμπαν έχει 100 δισεκατομ-μύρια γαλαξίες, ο κάθε ένας από τους οποίους έχει εκατοντάδες εκατομμύρια άστρα. Σε ένα τόσο μεγάλο Σύμπαν, είναι απίθανο η Γη να είναι ο μοναδικός πλανήτης στον οποίο δημιουργήθηκε ζωή. Ο Στίβεν Χόκινγκ είπε ακόμη πως η μορφή ζωής στην οποία αναφέρεται μπορεί να αποτελείται από απλά μικρόβια ή απλά ζώα- «μορφές ζωής που κυριάρχησαν στη Γη στο μεγαλύτερο κομμάτι της ιστορίας της». Προειδοποίησε μάλιστα ότι οι εξωγήινοι μπορεί να εισβάλουν στη Γη για τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της: «Πρέπει να δούμε εμάς για να διαπιστώσουμε πως μπορεί να εξελιχθούν σε κάτι που δεν θα θέλαμε να συναντήσουμε. Φαντάζομαι ότι θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν σε μεγάλα αστρόπλοια, αφού πρώτα έχουν εξαντλήσει τις πηγές του πλανήτη τους. Τόσο εξελιγμένοι εξωγήινοι θα μπορούσαν να γίνουν νομάδες, με στόχο την κατάκτηση και τον εποικισμό όλων των πλανητών στους οποίους μπορούν να φτάσουν».Και εντέλει «αν κάποτε μας επισκέπτονταν, το αποτέλεσμα θα ήταν αυτό που συνέβη με την αποβίβαση του Κολόμβου στην Αμερική, δεν ήταν ό,τι καλύτερο για τους αυτόχθονες Ινδιάνους». 
Οι αστρονόμοι σαρώνουν τους ουρανούς για να βρουν εξωγήινη ζωή, αλλά οι βιολόγοι στρέφουν πλέον πιο σοβαρά την προσοχή τους στην ενδογήινη ζωή, δηλαδή στο τεράστιο αθέατο σύμπαν των ζωντανών οργανισμών, που βρίσκονται «θαμμένοι» κάτω από την επιφάνεια της γης και των θαλασσών. Τώρα, σιγά-σιγά, γίνεται αντιληπτή στην επιστημονική κοινότητα η σημασία του γεγονότος ότι περίπου το ήμισυ όλων των ζωντανών οργανισμών του πλανήτη μας είναι κρυμμένο στο χώμα, στα βράχια, στο υπέδαφος, στους βυθούς και κάτω από αυτούς, στις λίμνες κλπ. Αυτή η υπόγεια βιόσφαιρα είναι ένας σκοτεινός κόσμος, όπου δεν φτάνει το φως του ήλιου. Μερικοί την αποκαλούν εύγλωττα «το υπόγειο της Γης». Όπως δήλωσε η μικροβιολόγος Κατρίνα Έντουαρντς του πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας, σε πρόσφατο συνέδριο της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης, «η κατοικήσιμη ζώνη της Γης εκτείνεται σε βάθη εκατοντάδων ή και χιλιάδων μέτρων. Οι οργανισμοί που ζουν σε αυτό το περιβάλλον, συνολικά πιθανώς έχουν μια μάζα ισοδύναμη με αυτήν όλων των επιφανειακών κατοίκων της Γης και ίσως μας παρέχουν τα κλειδιά για την επίλυση σοβαρών περιβαλλοντικών, γεωργικών και βιομηχανικών προβλημάτων». Για το λόγο αυτό, όλο και περισσότεροι επιστήμονες ζητούν πλέον να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην εξερεύνησης αυτής της υπόγειας ζωής, ενώ ορισμένοι –όπως ο διάσημος φυσικός Πολ Ντέηβις- εκτιμούν ότι ένα μέρος της ενδογήινης ζωής στην πραγματικότητα δεν είναι παρά εξωγήινη και μάλιστα μπορεί να στηρίζεται σε μια «εξωτική» βιοχημεία τελείως διαφορετική από αυτήν των υπόλοιπων καθαρά γήινων οργανισμών (δες κι εδώ). Όπως δήλωσε η Έντουαρντς, «η κατανόηση της υπόγειας βιόσφαιρας έχει άμεση σχέση με την προέλευση και την αναζήτηση της ζωής αλλού στο σύμπαν…Ο δικός μας (ενδογήινος) εσωτερικός χώρος είναι ένα φυσικό πεδίο δοκιμών για το εξωτερικό διάστημα». «Οι συνθήκες που επικρατούν κάτω από τους βυθούς των θαλασσών, μοιάζουν με εκείνες που ίσως υπήρξαν στην αρχέγονη Γη» (...)«Είναι πάρα πολύ πιθανό ότι αν ο Άρης φιλοξενεί ζωή, αυτή θα βρίσκεται σε μια βαθιά βιόσφαιρα, όπου οι θερμοκρασίες θα είναι αρκετά υψηλές για να επιτρέπουν την ύπαρξη υγρού νερού», εκτιμά ο γεωλόγος Τζον Πάρνελ του πανεπιστημίου του Αμπερντίν στη Σκωτία. Περισσότερα εδώ.
Σύμφωνα με τον διευθυντή του Κέντρου Αστροβιολογίας του πανεπιστημίου του Κάρντιφ, καθηγητή Τσάντρα Γουικραμανσίγκε (Chandra Wickramsinghe), η γήινη ζωή έχει κοσμική προέλευση (δες εδώ). Με άλλα λόγια όλοι οι ζώντες οργανισμοί, συμπεριλαμβα-νομένου και του ανθρώπου, προέρχονται από το Διάστημα - θεωρία της πανσπερμίας (δες εδώ και εδώ)- αλλά ένα "πολιτισμικό φράγμα" εμποδίζει τους ανθρώπους να παραδεχθούν τη διαστημική τους καταγωγή! Και από την άλλη εξωγήινες μορφές ζωής πιθανόν «να ζουν ανάμεσά μας» κάτω από τη μύτη μας (δες εδώ). Επίσης σύμφωνα με έγγραφα που δίνει στη δημοσιότητα το υπουργείο Άμυνας και η υπηρεσία Δημόσιων Αρχείων της Βρετανίας χιλιάδες Αγνώστου Ταυτότητας Ιπτάμενα Αντικείμενα (ΑΤΙΑ/UFO) ή απλά ιπτάμενοι δίσκοι έχουν εμφανιστεί τα τελευταία 20 χρόνια στην Αγγλία… Επίσης στα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα (δες εδώ) δίδεται και η μαρτυρία ενός στελέχους του βρετανικού υπουργείου Άμυνας, ο οποίος υποστηρίζει ότι ήταν μάρτυρας της προβολής ενός φιλμ σε υπόγεια μυστική τοποθεσία της υπηρεσία αεράμυνας της Βρετανίας το 1970 και περιγράφει πως πιλότοι της RAF είχαν πιάσει ένα ΑΤΙΑ το 1956 (λεπτομέρειες εδώ). Όσο για το αναρτημένο βίντεο ο καθείς ας πιστέψει ό,τι θέλει (περισσότερα UFΟ-βίντεο στο liako.gr). Τι ή ποιους να πρωτοπιστέψω πλέον, όταν και το Βατικανό αναγνωρίζει την πιθανότητα εξωγήινης ζωής; Μια και σύμφωνα με εκπρόσωπο του Βατικανού (δες εδώ) η αναζήτηση εξωγήινων δεν έρχεται σε αντίθεση με την πίστη στον Θεό, αφού Αυτός είναι ο δημιουργός του Σύμπαντος και δεν έχει όρια στη δημιουργική ελευθερία του, συνεπώς μπορεί να έχει δημιουργήσει μια ποικιλία έξυπνων όντων... Να ετοιμαζόμαστε λοιπόν για το κατά Γουικραμανσίγκε "πολιτισμικό μας σοκ"; Μμμμ, κοντός ψαλμός αλληλούια, που λένε.
Δες και Αναζητώντας τους εξωγήινους
Διαβάζω ότι επίκειται ο εντοπισμός εξωπλανήτη που θα έχει το μέγεθος και τη σύνθεση της Γης (δες εδώ κι εδώ) και ότι εξωγήινες μορφές ζωής πιθανόν «να ζουν ανάμεσά μας» κάτω από τη μύτη μας (δες εδώ). Να το πιστέψω (Liako.gr, ακούς;) ή να συμφωνήσω με την άποψη του αστρονόμου Μάρεκ Κούκουλα (Marek Kukula) του Βασιλικού Αστεροσκοπείου του Γκρίνουιτς, που εμφανίστηκε επιφυλακτικός και σύμφωνα με τις εφημερίδες Τάιμς του Λονδίνου και Τέλεγκραφ δήλωσε ότι:«Το ένα κομμάτι μου συμφωνεί με τους ενθουσιώδεις (αναζητητές εξωγήινης ζωής) και θα ήθελα να προσπαθήσουμε να έρθουμε σε επαφή με έναν σοφότερο και πιο ειρηνικό πολιτισμό. Μας αρέσει να υποθέτουμε ότι αν υπάρχει εξωγήινη ζωή εκεί έξω, θα είναι σοφή και αγαθή, όμως φυσικά δεν έχουμε στοιχεία ότι αυτό όντως συμβαίνει. Δεδομένων των συνεπειών από μια επαφή που δεν θα είναι αυτό που αρχικά ελπίσαμε, καλό θα ήταν οι κυβερνήσεις και ο ΟΗΕ να εμπλακούν στις σχετικές διαβουλεύσεις» (δες εδώ). Πού όμως βρίσκονται οι εξωγήινοι;Ο γνωστός φυσικός και πολυδιαβασμένος συγγραφέας Πολ Ντέηβις από το πανεπιστήμιο της Αριζόνα, προτείνει να στρέψουμε την έρευνα για εξωγήινη ζωή σε ό,τι βρίσκεται «μπροστά από τη μύτη μας». Όπως δήλωσε, δείχνοντας ότι η ζωή έχει εμφανιστεί πάνω από μια φορές πάνω στη Γη, θα ήταν η καλύτερη απόδειξη ότι μπορεί να έχει επίσης εμφανιστεί σε κάποιον άλλο πλανήτη, μια και πιστεύει ότι, «παράξενα» μικρόβια, που ανήκουν σε ένα τελείως ξεχωριστό «δέντρο της ζωής», που έχει αποκληθεί «σκιώδης βιόσφαιρα», μπορεί να βρεθούν σε απομονωμένα οικοσυστήματα όπου η συνήθης ζωή αδυνατεί να επιζήσει (έρημοι, ηφαίστεια, βυθός ωκεανών, Ανταρκτική κ.α.). Από την άλλη, σύμφωνα με τον Άλμπερτ Χάρισον του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (Ντέηβις), οι κοινωνικές συνέπειες από μια πιθανή συνάντηση με εξωγήινους μπορεί να ήσαν καταστροφικές, καθώς το γεγονός πιθανότατα θα προκαλούσε πανικό και χάος (δες εδώ κι εδώ). Ταύτα ελέχθησαν, μεταξύ άλλων σημαντικών, στη διημερίδα με θέμα «Η ανίχνευση εξωγήινης ζωής και οι συνέπειες για την επιστήμη και την κοινωνία», που διοργανώνει αυτή την εβδομάδα η Ακαδημία Επιστημών της Βρετανίας, η φημισμένη Βασιλική Εταιρία του Λονδίνου (Royal Society) για την επέτειο των 50 ετών από την έναρξη του προγράμματος αναζήτησης εξωγήινης ζωής (SETI). Μήπως επίκεινται εξελίξεις ή η κινηματογραφική (εισπρακτική) επιτυχία …Avatar έχει επηρεάσει όλους μας;
Νερό και ζωή στον Αρη; Ναι, σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες και τη NASA! Ένας ενιαίος τεράστιος ωκεανός κάλυπτε κάποτε το μεγαλύτερο μέρος από το βόρειο ημισφαίριο του Άρη ή περίπου το ένα τρίτο της συνολικής επιφάνειας του πλανήτη. Ο γιγάντιος ωκεανός γέμιζε με νερό από ποτάμια, τα οποία με τη σειρά τους τροφοδοτούνταν από βροχές, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που έρχεται να επιβεβαιώσει το υγρό παρελθόν του «κόκκινου πλανήτη» (δες κι εδώ). Ο νέος πιο αναλυτικός και αποκαλυπτικός χάρτης, που σχεδιάστηκε υπό τον καθηγητή γεωγραφίας Γουέι Λούο του πανεπιστημίου του Βόρειου Ιλινόις των ΗΠΑ, βασίστηκε σε αλγόριθμους υπολογιστών για την αξιοποίηση και αξιολόγηση των νέων δεδομένων, δείχνει ένα εκτεταμένο δίκτυο κοιλάδων με ποταμούς, το οποίο είναι υπερδιπλάσιο σε μήκος από αυτό που είχαν σχεδιάσει μέχρι τώρα οι επιστήμονες και περίπου εξίσου πυκνό με αυτό της Γης σε ορισμένες περιοχές. Οι κοιλάδες αυτές είναι συγκεντρωμένες σε μια ζώνη που κυκλώνει τον Ισημερινό του Άρη. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι κοιλάδες αυτές διατρέχονταν από ποτάμια, τα οποία κάποτε έρρεαν από τα νότια υψίπεδα του πλανήτη προς τις χαμηλότερες περιοχές στο βόρειο ημισφαίριο, δημιουργώντας έτσι και συνεχώς ανατροφοδοτώντας ένα τεράστιο ωκεανό στο Βορρά. Σύμφωνα με τη νέα επιστημονική εκτίμηση, πριν δισεκατομμύρια χρόνια, ο «κόκκινος πλανήτης», έχοντας ένα μόνο μεγάλο ωκεανό, θα είχε σε μεγάλο βαθμό στην υπόλοιπη επιφάνειά του ένα ξηρό ηπειρωτικό κλίμα, ανάλογο με αυτό που έχουν οι ξηρές περιοχές της Γης. Βροχές θα έπεφταν σε τακτικά χρονικά διαστήματα, φουσκώνοντας τα ποτάμια και ξεχειλίζοντας τη λεκάνη του ωκεανού. Μια τέτοια υγρή και πιο θερμή περίοδος στην πρώιμη ιστορία του Άρη θα είχε αυξήσει σημαντικά τις πιθανότητες ανάπτυξης ζωής (δες εδώ). Παράλληλα, επιστήμονες της NASA ανακάλυψαν τις πιο πειστικές μέχρι σήμερα ενδείξεις ότι υπάρχει ζωή στον Άρη υπό την μορφή μικροοργανισμών βακτηρίων. Όπως δήλωσαν, η ενδελεχής μικροσκοπική εξέταση αποκάλυψε δομές με μ
ορφή σκουληκιού, σε έναν μετεωρίτη από τον Άρη που έπεσε στη Γη πριν περίπου 13 000 χρόνια. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι δομές αυτές είναι σχεδόν σίγουρα απολιθωμένα βακτήρια. Τα βακτήρια βρίσκονται ενσωματωμένα κάτω από τα επιφανειακά στρώματα του αρειανού βράχου, γεγονός που υποδηλώνει ότι ήδη βρίσκονταν μέσα του όταν αυτός προσέκρουσε στον πλανήτη μας και ότι ο μετεωρίτης δεν μολύνθηκε εκ των υστέρων από γήινα βακτήρια. Τα αρχαία μικρόβια πιθανότατα θα εισέδυσαν στο βράχο, όταν ένα μέρος από την επιφάνεια του Άρη καλυπτόταν από νερά και οι επιστήμονες πιθανολογούν ότι υπήρχαν μορφές ζωής. Ο αστροβιολόγος Ντένις Μπαζιλίνσκι του πανεπιστημίου της Νεβάδα των ΗΠΑ, ο οποίος μέχρι τώρα ήταν ένας από τους σκεπτικιστές, δήλωσε πλέον ότι, μετά τα νέα στοιχεία, αποδέχεται τη βιολογική εξήγηση των απολιθωμάτων, πρόσθεσε όμως ότι δεν μπορεί ακόμα να απαντηθεί με σιγουριά το ερώτημα της ζωής στον "κόκκινο πλανήτη". Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο συγκεκριμένος μετεωρίτης αποσπάστηκε από την επιφάνεια του Άρη, μετά την πτώση κάποιου αστεροειδούς στον πλανήτη, και έφθασε στη Γη αφού περιπλανήθηκε στο διάστημα επί 16 εκατ. χρόνια. Οι ερευνητές μπόρεσαν να ανιχνεύσουν την αρειανή προέλευσή του, καθώς η χημική σύνθεσή του ταίριαζε με αυτήν του Άρη (δες εδώ).
Ένα από τα βασικά πρωτεϊνικά αμινοξέα, η γλυκίνη, εντοπίστηκε για πρώτη φορά σε κομήτη, ενισχύοντας τη θεωρία ότι οι πρώτες ύλες της ζωής ήρθαν στη Γη από το Διάστημα.Μικροσκοπικά ίχνη γλυκίνης βρέθηκαν σε δείγμα από μόρια που ελήφθησαν τον Ιανουάριο του 2004 από την ουρά του κομήτη Wild 2 από το διαστημόπλοιο της NASA Stardust, που βρίσκεται περίπου 390 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη. Δύο χρόνια αργότερα τα μόρια αυτά έφτασαν στη Γη σε μεταλλικό δοχείο το οποίο αποκολλήθηκε από το διαστημόπλοιο και προσγειώθηκε με αλεξίπτωτο στην έρημο της Γιούτα. Οι κομήτες, όπως ο Wild 2, πιστεύεται ότι περιλαμβάνουν καλά διατηρημένο υλικό που χρονολογείται από την απαρχή του ηλιακού μας συστήματος, πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, και ως εκ τούτου μπορούν να μας δώσουν στοιχεία για τον σχηματισμό του Ηλίου και των πλανητών. Ο εντοπισμός της γλυκίνης, που είναι το πιο συνηθισμένο από τα 20 πρωτεϊνικά αμινοξέα στη Γη, ανακοινώθηκε πέρυσι, αλλά χρειάστηκε χρόνος για να επιβεβαιώσουν οι επιστήμονες ότι αυτή προερχόταν από το εξωτερικό Διάστημα Αν και έχουν βρεθεί αμινοξέα σε μετεωρίτες (δες κι εδώ), είναι η πρώτη φορά που εντοπίστηκε αμινοξύ σε κομήτη. "Ο εντοπισμός γλυκίνης σε κομήτη ενισχύει την ιδέα ότι οι πρώτες ύλες της ζωής είναι διαδεδομένες στο Διάστημα και ισχυροποιεί το επιχείρημα ότι η ζωή στο Σύμπαν μπορεί να είναι κάτι συνηθισμένο κι όχι κάτι σπάνιο", δήλωσε ο Carl Pilcher, διευθυντής του Ινστιτούτου Αστροβιολογίας της NASA (δες εδώ κι εδώ). Τα πρώτα ίχνη ζωής στον πλανήτη μας εμφανίζονται πριν από 3,5 δισ. έτη, λίγο καιρό μετά την εποχή του βομβαρδισμού της Γης από μετεωρίτες, που χρονολογείται πριν από 3,8- 4,5 δισ. έτη. Πολλοί επιστήμονες έχουν διατυπώσει την άποψη ότι τα δομικά υλικά της ζωής υπήρχαν στους μετεωρίτες, οι οποίοι με την πτώση τους τα έσπειραν στον πλανήτη μας, οι συνθήκες του οποίου επέτρεψαν στα υλικά αυτά να «δράσουν» και να δημιουργήσουν τις πρώτες μορφές ζωής, υποστηρίζοντας ότι από τη στιγμή που τα δομικά υλικά της ζωής βρίσκονται σε μετεωρίτες, δεν αποκλείεται ό,τι συνέβη στη Γη να έχει συμβεί και αλλού. Πρώτος μεταξύ αυτών ο Ελβετός φυσικός Αρένιους (Svante Arrhenius, 1859 -1927), βραβείο Νόμπελ Χημείας 1903, που φαντάστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα ότι μικροοργανισμοί θα μπορούσαν να ταξιδεύουν από πλανήτη σε πλανήτη, ακόμα και μεταξύ διαφορετικών ηλιακών συστημάτων, σπέρνοντας τη ζωή σ´ ολόκληρο το Σύμπαν. Αργότερα ο Άγγλος αστρονόμος Φρεντ Χόιλ (Sir Fred Hoyle, 1915–2001), μαζί με τον (μαθητή του) αστρονόμο και μαθηματικό Τσάντρα Βαϊκραμασίνγκε (Chandra Wickramasinghe γεννήθηκε στη Sri Lanka το1939- ), πρωταγωνίστησε στην επαναφορά της θεωρίας «πανπερμίας» κατά τη δεκαετία του 1970. Ξεκινώντας από την παρατήρηση ότι η υπέρυθρη ακτινοβολία που εκπέμπεται από τη μεσοαστρική ύλη ήταν εκπληκτικά όμοια με την ακτινοβολία που εκπέμπουν τα αφυδατωμένα βακτήρια, διατύπωσαν την υπόθεση ότι μερικοί από τους κόκκους της μεσοαστρικής ύλης ήταν στην πραγματικότητα βακτήρια ή μικροοργανισμοί εξαιρετικά ανθεκτικοί στις ακτινοβολίες. Ο Αρένιους υποστήριζε επίσης ότι οι μικροοργανισμοί μπορούσαν να ταξιδέψουν στο Διάστημα είτε μέσα στη μεσοαστρική ύλη είτε πάνω σε κομήτες και μετεωρίτες. Ωστόσο, κατά το πέρασμα αυτών των σπόρων της ζωής από τον έναν πλανήτη στον άλλο, η θανατηφόρα ακτινοβολία θα τους κατέστρεφε. Γι´ αυτό το λόγο, σύμφωνα με τη θεωρία των Χόιλ και Βαϊκραμασίνγκε, οι «σπόροι της ζωής» δεν ταξιδεύουν εκτεθειμένοι, όπως υποστήριζε ο Αρένιους, αλλά καλά προστατευμένοι στο εσωτερικό των κομητών. Έτσι, μετεωρίτες και κομήτες μετατρέπονται σε Δούρειους Ίππους για τη μεταφορά της ζωής (δες κι εδώ). Τι απομένει λοιπόν, αν έτσι έχουν τα πράγματα; Ίσως το αφελές ερώτημα: «Λοιπόν, κατά πού πέφτει Παράδεισος των πρωτόπλαστων;» Αν τώρα έχει δίκηο ο Δαρβίνος και θεωρία του για τη φυσική επιλογή, είναι ένα ακόμα ερώτημα...
Νέα στοιχεία από την επιφάνεια του Άρη φαίνεται να ενισχύουν την υπόθεση ότι ο πλανήτης είχε τρεχούμενο νερό πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια. Φωτο-γραφίες από το διαστημόπλοιο της NASA που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Άρη έδειξαν αυλακώσεις στην επιφάνεια του, που σχηματί-στηκαν πριν από 1,25 εκατομμύρια χρόνια. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι προήλθαν από νερό που έρεε στην επιφάνεια του πλανήτη καθώς έλιωναν οι πάγοι του (δες εδώ). Τα αυλάκια αυτά θεωρούνται πρόσφατα χαρακτηριστικά, οι ερευνητές ωστόσο αντιμετωπίζουν δυσκολία στον προσδιορισμό της περιόδου που σχηματίστηκαν.Tα στοιχεία αυτά, εκτός από το ότι αποδεικνύουν την ύπαρξη νερού στον πλανήτη σε κάποια στιγμή της ιστορίας τους, ενισχύουν επίσης τη θεωρία που θέλει τον Άρη να διένυσε τη δική του εποχή παγετώνων, κατά την οποία ο πάγος των πόλων μετακινήθηκε προς τον ισημερινό, όπου σχημάτισε αποταμιευτήρες. «Πιστεύουμε ότι ο πλανήτης είχε νερό μέχρι πρόσφατα», ανέφερε ο Τζέιμς Χέντ, καθηγητής γεωλογίας στο πανεπιστήμιο Μπράουν και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. Η ερευνητική ομάδα μελέτησε και άλλους πιθανούς τρόπους δημιουργίας των καναλιών, όπως η ανάδυση νερού από το υπέδαφος στην επιφάνεια, χωρίς ωστόσο να υποστηρίζονται από τα μέχρι στιγμής δεδομένα. Εφόσον τα πράγματα έχουν έτσι, γίνεται φανερό ότι αρχίζει να δικαιώνεται ο Ιταλός αστρονόμος Τζιοβάνι Σκιαπαρέλι (Giovanni Virginio Schiaparelli, 1835-1910), οποίος από το 1877 είχε αναφερθεί σε φυσικά ''κανάλια'' (ιταλ.canali, αγγλ. channels) στην επιφάνεια του Άρη, δεχόμενος την αποδοκιμασία της κοινότητας των αστρονόμων μέχρι τις μέρες μας…Ο Σκιαπαρέλι είχε γράψει το 1893 στο έργο του Η ζωή στον πλανήτη Άρη: « Πρέπει να φανταστούμε όχι τόσο πραγματικές διώρυγες με σχήμα που μας είναι οικείο, αλλά λεκάνες εδάφους ελάχιστα βαθιές, που εκτείνονται ευθύγραμμα για χιλιάδες χιλιόμετρα, με πλάτος 100, 200 χιλιομέτρων ή ακόμη περισσότερων. Έχω ήδη τονίσει παλιότερα, ότι, εφόσον δεν υπάρχουν βροχές στον Άρη, οι διώρυγες αυτές αποτελούν μάλλον το βασικό μηχανισμό, με τον οποίο το νερό (και με αυτό η οργανική ζωή) μπορεί να σκορπιστεί στην άγονη επιφάνεια του πλανήτη».
Τεράστιες εκπομπές αερίου μεθανίου στον Άρη φαίνεται να προκαλούνται από βακτήρια και όχι από ηφαιστειακή δραστηριότητα, δήλωσαν επιστήμονες της NASA. Νέες παρατηρήσεις σχετικά με την ατμόσφαιρα του Άρη δείχνουν αρκετά μεγάλες ποσότητες μεθανίου, μαζί με υδρατμούς το καλοκαίρι - η ισχυρότερη ένδειξη μέχρι σήμερα ότι ζωντανοί οργανισμοί θα μπορούσαν να παράγουν το αέριο. Οι ερευνητές στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Goddard λένε ότι δεν υπάρχουν άμεσες αποδείξεις ότι τα βακτήρια δημιούργησαν το μεθάνιο, το κύριο συστατικό του φυσικού αερίου. Ωστόσο, τα ευρήματά τους, που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Science, δείχνουν την πιθανότητα τωρινά μικρόβια να ζουν στον τέταρτο πλανήτη από τον Ήλιο.Οι ερευνητές της NASA τονίζουν ότι είναι απίθανο το μεθάνιο να προέρχεται από θερμές πηγές ή υδροθερμικές εξαερώσεις, γιατί ο Άρης δε δείχνει σημάδια πρόσφατων ηφαιστειακών φαινομένων ή θερμών σημείων και ως εκ τούτου εστιάζονται στην παρουσία βακτηρίων, σαν την πηγή του μεθανίου. Στη Γη το 90% του μεθανίου παράγεται από ζώντες οργανισμούς, όπως η ζύμωση οργανικών στοιχείων ή τα αέρια που εκλύονται από τα κοπάδια ζώων (δες κι εδώ). Τα νέα αποτελέσματα βασίστηκαν σε έρευνες και παρατηρήσεις που έγιναν σε διάρκεια επτά γήινων ετών (τριών αρειανών ετών) από διαφορετικά τηλεσκόπια στη Γη.Εντοπίστηκαν τρεις περιοχές στο βόρειο ημισφαίριο του Άρη στις οποίες υπάρχουν συνολικά 19 χιλιάδες τόνοι μεθανίου. «Είναι πλέον δεδομένο ότι ο Άρης έχει ενεργή γεωλογική δραστηριότητα και το πιο σημαντικό είναι πως η δραστηριότητα αυτή φαίνεται ότι ποικίλλει στον χώρο και στον χρόνο» δηλώνει ο Μάικλ Μάγερ , στέλεχος της ΝΑSΑ. Στόχος των ερευνητών είναι να χαρτογραφηθεί όλος ο πλανήτης ώστε να ταυτοποιηθούν οι ενεργές γεωλογικά περιοχές και να φανεί αν η έκλυση μεθανίου επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο. Δείτε το σχετικό βίντεο. 
Στις τρέχουσες απόψεις που έχουν διατυπωθεί για την εμφάνιση-δημιουργία της ζωής στη Γη, είναι ότι η πρωτόγονη Γη καλύφθηκε με λίμνες από χημικές ουσίες και ότι είχε μια ατμόσφαιρα που συνέβαλε στο σχηματισμό της ζωής. Με την ενέργεια που δόθηκε από την ακτινοβολία της αστραπής, οι χημικές ουσίες μέσα σε αυτήν την "προβιοτική σούπα" συνδέθηκαν μαζί και έτσι διαμορφώθηκαν τα απαραίτητα αμινοξέα για τη ζωή. Από εκεί και πέρα, η διαδικασία της εξέλιξης έγινε κυρίαρχη και η ζωή σχηματίσθηκε με διάφορες μορφές των φυτών και των ζώων που ξέρουμε σήμερα (δες εδώ). Σε αυτή τη λογική στήθηκε, το 1953, το γνωστό πείραμα των Miller-Urey που απέβλεπε στο να εντοπισθεί ο μηχανισμός που οδήγησε στη δημιουργία της ζωής (δες εδώ). Αμερικανοί επιστήμονες μελέτησαν ξανά αυτό το πείραμα και υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν νέα ευρήματα,, που δείχνουν ότι τα δομικά υλικά της ζωής στον πλανήτη παρείχε ο συνδυασμός της ηφαιστειακής δραστηριότητας και του ηλεκτρισμού που παρήγαγαν οι κεραυνοί (δες εδώ).
Φασολάκια από τον Άρη; Διόλου απίθανο σύμφωνα με δηλώσεις επιστημόνων της NASA.Tο επιφανειακό χώμα του Άρη δε διαφέρει σχεδόν καθόλου από το χώμα που μπορεί κάποιος να βρει στις αυλές των σπιτιών εδώ στη Γη! Σύμφωνα με τα αποτελέσματα πειραμάτων του Phoenix Mars Lander, της ρομποτικής συσκευής δειγματοληψίας και αναλύσεων που σχεδίασαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Αριζόνας, το αρειανό έδαφος (το οποίο κατά το πείραμα διαλύθηκε σε γήινο νερό που είχε φέρει μαζί του ο Phoenix) είναι αλκαλικό και περιέχει όλα τα μεταλλικά στοιχεία που χρειάζεται ένα φυτό για να αναπτυχθεί, δηλαδή μαγνήσιο, νάτριο, κάλιο και ιόντα χλωρίου. Επιπλέον παρατηρήθηκε ότι το pH του εδάφους είναι μεταξύ του 8 και 9, τιμή που βρίσκεται πολύ κοντά στο pH των γήινων ωκεανών, το οποίο είναι 8,2. Παράλληλα, σε ένα άλλο δείγμα χώματος, που θερμάνθηκε στους 982 βαθμούς Κελσίου, παρατηρήθηκαν υδρατμοί, γεγονός που καταδεικνύει ότι το συγκεκριμένο δείγμα είχε αλληλεπιδράσει με νερό κατά το παρελθόν. Με άλλα λόγια και σύμφωνα με τις δηλώσεις ‘’Tο δείγμα χώματος που εξετάστηκε είναι παρόμοιο με αυτό που βρίσκουμε σε σημεία της Ανταρκτικής.’’ Ο Phoenix (Φοίνικας) εκτοξεύτηκε από τη NASA στις 4 Αυγούστου 2007, και μετά δέκα μήνες, στις 25 Μαΐου 2008, έφθασε στον Βόρειο Πόλο του Άρη. Αμέσως μετά έστειλε το μήνυμα ασφαλούς άφιξης, που έκανε 15 λεπτά και 20 δευτερόλεπτα για να διασχίσει την απόσταση των 275,20 εκατ. χιλιομέτρων Γης - Άρη. Οι επιστήμονες του Κέντρου Ελέγχου στην Καλιφόρνια το έλαβαν στις 16.53 τοπική ώρα. Ο διαστημοσυσκευή θα παραμείνει εκεί επί 90 ημέρες για να μελετήσει τη «γεωλογική ιστορία του νερού στον Άρη» και να συλλέξει ενδείξεις για πιθανή «βιώσιμη ζώνη» στην αρκτική περιοχή του Κόκκινου Πλανήτη, ο οποίος έχει σχεδόν το μισό μέγεθος της Γης και το ένα δέκατο της μάζας της, το δε κόκκινο χρώμα της επιφάνειάς του οφείλεται στο πλεόνασμα του ορυκτού του σιδήρου αιματίτη, της γνωστής μας σκουριάς. Ο Άρης είναι μάλλον γεωλογικά νεκρός μη έχοντας πλέον ηφαιστειακή δραστηριότητα, με συνέπεια να έχει σταματήσει η ανακύκλωση ορυκτών και χημικών ουσιών μεταξύ της επιφάνειας και του εσωτερικού του. Έχασε τη μαγνητόσφαιρά του πριν από 4 δισ. χρόνια και από τότε ο ηλιακός άνεμος τον σαρώνει και κρατάει την ατμόσφαιρά του λεπτότερη απ' ό,τι θα έπρεπε. Η ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια του πλανήτη είναι μικρότερη από το 1% εκείνης της Γης και όλα είναι τυλιγμένα σε λεπτόκοκκη κόκκινη σκόνη. Στους πόλους του ο χειμώνας παγώνει ως και το 30% της ατμόσφαιρας, σκεπάζοντας τα πάντα με ξηρό πάγο (παγωμένο διοξείδιο του άνθρακα). Λόγω της μικρής θερμοχωρητικότητας της λεπτής ατμόσφαιρας και της χαμηλής θερμικής αδράνειας του εδάφους, η μέγιστη θερμοκρασία φτάνει μετά βίας τους +30 βαθμούς Κελσίου. Όταν στους πόλους έρχεται το καλοκαίρι, το λιωμένο διοξείδιο ανυψώνεται, γεννώντας ανεμοθύελλες ταχύτητας 400 χλμ. την ώρα. Αλλά το χειρότερο είναι ότι όποιος βρίσκεται στην επιφάνειά του βομβαρδίζεται ανηλεώς από την ηλιακή ακτινοβολία, καθώς δεν υπάρχει προστατευτική ζώνη όζοντος (που στη Γη φιλτράρει την ηλιακή ακτινοβολία προσροφώντας την επικίνδυνη υπεριώδη ακτινοβολία) . 
 |
| Sky map by AstroViewer® |
