Η πρώτη έγχρωμη εικόνα του κομήτη 67Ρ

Σχεδόν πέντε μήνες μετά την άφιξη της αποστολής Rosetta στον κομήτη 67P, και ενάμιση μήνα μετά την ιστορική προσεδάφιση του ρομπότ Philae (δες κι εδώ), η πρώτη έγχρωμη εικόνα του κομήτη βλέπει το φως της δημοσιότητας. Ερευνητές της αποστολής πρόκειται να παρουσιάσουν την εικόνα σε συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης Φυσικής στις 15 Δεκεμβρίου- η περίληψη της παρουσίασης και η εικόνα σε πλήρη ανάλυση είναι διαθέσιμες εδώ. Μέχρι στιγμής η ευρωπαϊκή διαστημική υπηρεσία ESA δεν έχει παρουσιάσει έγχρωμες εικόνες από την κάμερα Osiris του Rosetta. Η δημοσιοποίηση της εικόνας δεν αποκλείεται τώρα να αναζωπυρώσει την διαμάχη για τα «μυστικά» δεδομένα της αποστολής, τα οποία οι ερευνητές θέλουν να κρατήσουν για τον εαυτό τους μέχρι να δημοσιεύσουν τα αποτελέσματα. Περισσότερα εδώ.

Eξωπλανήτης με τομέγεθος της Γης εντοπίστηκε 500 έτη φωτός μακριά!

Ένας ακόμα εξωπλανήτης, ο Kepler 186f  που εντοπίστηκε 500 έτη φωτός μακριά,  φαίνεται πως είναι ό,τι πιο κοντινό στη Γη έχουν ανακαλύψει οι αστρονόμοι. Ο εξωπλανήτης Kepler 186f είναι ο πρώτος που εντοπίζεται στο μέγεθος της Γης και στη λεγόμενη «κατοικήσιμη ζώνη» -όπου, δηλαδή, δεν επικρατεί υπερβολική ζέστη ή υπερβολικό κρύο και όπου οι θερμοκρασίες επιτρέπουν να συντηρηθεί νερό σε υγρή μορφή, καθιστώντας δυνατό να φιλοξενήσει ζωή. «Πρόκειται για την πρώτη επιβεβαιωμένη ανακάλυψη εξωπλανήτη με το μέγεθος της Γης, στην κατοικήσιμη ζώνη κάποιου άστρου» δήλωσε η επικεφαλής Ελίζα Κουιντάνα, του Κέντρου Ερευνών Ames της NASΑ και του Ινστιτούτου SETI. Το 2013 οι αστρονόμοι είχαν ανακοινώσει τον εντοπισμό δύο ακόμα εξωπλανητών σε κατοικήσιμη ζώνη. Στην περίπτωση εκείνη επρόκειτο, όμως, για δυο «υπερ-Γαίες» που κινούνται γύρω από το άστρο Kepler 62. Εξαιτίας του μικρότερου μεγέθους του, ο εξωπλανήτης Kepler 186f αναμένεται να έχει μια πιο βραχώδη επιφάνεια, παρόμοια με εκείνη της Γης και οι επιστήμονες κάνουν λόγο για «πρόοδο» στην προσπάθεια αναζήτησης ενός εξωπλανήτη παρόμοιου με τη Γη. Ωστόσο, ο Kepler 186f δεν αποτελεί «δίδυμο» πλανήτη της Γης. Το άστρο του, Kepler 186, είναι ένας ερυθρός νάνος που είναι μικρότερος και πιο κρύος από τον Ήλιο. Επίσης, ο Kepler 186f κινείται πιο κοντά στο άστρο του από ότι η Γη στον Ήλιο, ενώ το «έτος» του (πλήρης περιφορά γύρω από το άστρο) διαρκεί μόλις 130 ημέρες. Ακόμη, βρίσκεται στο εξωτερικό άκρο της κατοικήσιμης ζώνης, γεγονός που σημαίνει ότι λαμβάνει μικρότερη θερμότητα, επομένως εκτιμάται ότι μεγάλο μέρος της επιφάνειάς του είναι παγωμένο. Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι με τη μεγαλύτερη μάζα του, ο Kepler 186f έχει πιθανότατα πιο πυκνή ατμόσφαιρα. «Ίσως είναι περισσότερο ξαδελφάκι της Γης, παρά δίδυμο αδελφάκι της» δήλωσε ο Τόμας Μπέρκλεϊ, μέλος της ερευνητικής ομάδας από το Ινστιτούτο Περιβαλλοντικών Ερευνών Bay Area. Η Αποστολή Kepler της NASA, βασιζόμενη στα δεδομένα του -ανενεργού πλέον- διαστημικού τηλεσκοπίου Kepler, έχει μέχρι σήμερα εντοπίσει 961 εξωπλανήτες. Δείτε τη «συγκομιδή» εξωπλανητών της Αποστολής Kepler σε εντυπωσιακό infographic των New York Times.

Πηγή: http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231312379

Η ανακάλυψη αρχέγονων βαρυτικών κυμάτων φέρνει νέα εποχή στη Φυσική

Κύματα βαρύτητας που εμφανίστηκαν στο Διάστημα αμέσως μετά τη Μεγάλη Εκρηξη (Big Bang) ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά από Αμερικανούς επιστήμονες, σε μια κολοσσιαίας σημασίας ανακάλυψη για την κατανόηση της γέννησης του σύμπαντος. Τα κύματα αυτά αποτελούν επιβεβαίωση μιας ταχείας μεγέθυνσης πριν από 14 δισ. χρόνια και παρέχουν μια πολυαναμενόμενη απάντηση στο τελευταίο αναπόδεικτο στοιχείο της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αλβέρτου Αϊνστάιν, η οποία χρονολογείται εδώ και σχεδόν έναν αιώνα. «Η πρώτη άμεση απόδειξη κοσμικού πληθωρισμού» ανακοινώθηκε από ειδικούς στο Κέντρο Αστροφυσικής Σμιθσόνιαν του Χάρβαρντ. Η ανακάλυψη έγινε με τη βοήθεια τηλεσκοπίου που βρίσκεται στον Νότιο Πόλο και μετράει το αρχαιότερο φως στο σύμπαν. Αν επιβεβαιωθεί η ανακάλυψη από άλλους εμπειρογνώμονες, ορισμένοι εκτιμούν ότι θα έθετε σοβαρή υποψηφιότητα για βραβείο Νομπέλ. Τα κύματα που κινούνται μέσω χώρου και χρόνου έχουν χαρακτηριστεί «τα πρώτα σκιρτήματα του Big Bang». Το εύρημά τους επαληθεύει την προσπάθεια σύζευξης της γενικής θεωρίας της σχετικότητας του Αϊνστάιν και της κβαντικής μηχανικής. «Η ανίχνευση του σήματος είναι ένας από τους σημαντικότερους στόχους της κοσμολογίας σήμερα. Μεγάλος όγκος δουλειάς και συνεργασιών οδήγησε σε αυτό το σημείο», ανέφερε ο Τζον Κόβατς, επικεφαλής του κοινού προγράμματος BICEP2 στο Κέντρο Αστροφυσικής Σμιθσόνιαν του Χάρβαρντ. «Το σημείο στο οποίο βρίσκεται το τηλεσκόπιο στον Νότιο Πόλο είναι το εγγύτερο που μπορεί να βρεθεί κανείς στο Διάστημα ενώ πατάει στη Γη», εξήγησε ο Κόβατς. «Είναι ένα από τα ξηρότερα και διαυγέστερα σημεία της Γης, ιδανικό για την παρατήρηση ισχνών μικροκυμάτων από το Big Bang. Η ιδέα του πληθωριστικού σύμπαντος διατυπώθηκε το 1979 από τον νεαρό τότε φυσικό Αλαν Γκαθ, ο οποίος θεμελίωσε μια ριζοσπαστική εκδοχή για τη Μεγάλη Εκρηξη. Τριάντα πέντε χρόνια αργότερα, οι επιστήμονες βρίσκονται πλέον πολύ πιο κοντά σε αυτή την ιδέα που κι ο ίδιος ο Αλαν Γκαθ αμφέβαλλε ότι θα μπορούσε ποτέ να αποδειχθεί. Περισσότερα εδώ. εδώ, εδώ, εδώ.

Βρέχει διαμάντια στον Δία και στον Κρόνο!

...σύμφωνα με δημοσίευμα της εφ. Το Βήμα! Για αυτό το λόγο  αν ταξιδέψετε(!) στο Δία ή τον Κρόνο, συμβουλεύει, "καλύτερα να πάρετε μαζί σας απόχη αντί για ομπρέλα" μια και σωματίδια κάπνας που σχηματίζονται ψηλά στις ατμόσφαιρες των δύο γιγάντιων πλανητών δεν αποκλείεται να μετατρέπονται σε διαμάντια, τα οποία πέφτουν ως βροχή, όπως  εκτιμούν Αμερικανοί ερευνητές. Έτσι, συνδυάζοντας τα νεότερα δεδομένα για τη συμπεριφορά του άνθρακα σε συνθήκες υψηλής πίεσης και θερμοκρασίας με τα τελευταία μοντέλα για τις ατμόσφαιρες των γιγάντιων πλανητών, η ερευνητική ομάδα παρουσίασε ένα σαφές σενάριο για τη βροχή διαμαντιών.Άλλοι συνάδελφοί τους, όμως, δεν φαίνονται θαμπωμένοι από την υποθετική χλιδή. Σύμφωνα μάλιστα με προηγούμενες θεωρητικές μελέτες, γιγάντια διαμάντια ίσως κρύβονται στις καρδιές μακρινών πλανητών ή ακόμα και στους πυρήνες νεκρών άστρων.Τέτοια κοσμικά διαμάντια δεν αποκλείεται όμως να κρύβονται και στο ηλιακό σύστημα, και συγκεκριμένα στις παχιές ατμόσφαιρες του Ποσειδώνα και του Ουρανού, όπως έχουν προτείνει ορισμένοι ερευνητές.

Χρύσα Κουβελιώτου

H Χρύσα Κουβελιώτου, αστροφυσικός της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), επελέγη ως νέο μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (ΝΑS), του ανώτερου επιστημονικού φορέα της χώρας, ως αναγνώριση της πολλαπλής συνεισφοράς της στη διαστημική και αστρονομική έρευνα (δες κι εδώ). Η Χρύσα Κουβελιώτου είναι ανώτερη ερευνήτρια στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Μάρσαλ της NASA, στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα και, εδώ και χρόνια, διεξάγει έρευνες πάνω σε διάφορα αστρονομικά-αστροφυσικά φαινόμενα στο πεδίο των υψηλών ενεργειών, όπως οι μαύρες τρύπες, οι αστέρες νετρονίων (πάλσαρ) και ιδίως οι εκρήξεις ακτινών-γάμα (δες εδώ).Το περιοδικό Time την έχει χαρακτηρίσει ένα από τα 25 πρόσωπα με τη μεγαλύτερη επιρροή διεθνώς στο πεδίο έρευνας του Διαστήματος. Άρχισε να εργάζεται στη NASA το 2000 και έχει υπάρξει επικεφαλής ερευνήτρια σε πολλές επιστημονικές έρευνες στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Σήμερα, μεταξύ άλλων, συμμετέχει στην επιστημονική ομάδα που μελετά τις εκρήξεις ακτινών γάμα (Gamma-Ray Bursts ή GRBs) μέσω του διαστημικού τηλεσκοπίου «Fermi». Ακόμα, συμμετέχει στις επιστημονικές ομάδες που κατευθύνουν τα τηλεσκόπια Swift και NuSTAR, μελετώντας τα πιο εκρηκτικά φαινόμενα στο σύμπαν. Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε Φυσική στο πανεπιστήμιο Αθηνών (1975), έκανε το μεταπτυχιακό της στην αστροφυσική στο βρετανικό πανεπιστήμιο του Σάσεξ (1977) και πήρε το διδακτορικό της από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου στη Γερμανία (1981), ήταν πιθανώς η πρώτη επιστήμων στον κόσμο που έκανε PhD στις εκρήξεις ακτίνων-γάμα και για 12 χρόνια δίδαξε Φυσική και Αστρονομία στο πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά τελικά την «κέρδισε» η έρευνα στη NASA. Όπως η ίδια έχει δηλώσει «όταν ήμουν ακόμα στην Ελλάδα, παρακολούθησα τον Νιλ Άρμστρονγκ να κάνει το διάσημο βήμα του στο φεγγάρι. Γοητεύτηκα τόσο που αποφάσισα αμέσως ότι ήθελα να γίνω αστροναύτης. Όμως δεν υπήρχαν Έλληνες αστροναύτες κι έτσι επέλεξα ένα άλλο μονοπάτι: την αστρονομία». Περισσότερα εδώ, εδώ.

H χλωμή μπλε κουκίδα

"Χλωμή Μπλε Κουκκίδα" ονομάζεται μια φωτογραφία της Γης, που τραβήχτηκε από το διαπλανητικό διαστημόπλοιο  Voyager 1, στις 14 Φεβρουαρίου 1990, από απόσταση περίπου 6 δισεκατομμυρίων χλμ., και δείχνει αμυδρά τον πλανήτη μας στο αχανές Διάστημα. Η λήψη πραγματοποιήθηκε καθώς το Voyager εγκατέλειπε το ηλιακό σύστημα, όταν με εντολή της NASA έστρεψε για μια τελευταία φορά τις κάμερες του προς τη Γη. Ήταν αίτημα του αστροφυσικού, κοσμολόγου και συγγραφέα Carl Sagan (1934-1996). Κι όπως λέει ο ίδιος (δες κι εδώ): "Το διαστημικό σκάφος ήταν πολύ μακριά από το σπίτι. Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή ιδέα, αμέσως μετά τον Κρόνο, να φροντίσουμε να λάβει μια τελευταία ματιά πίσω. Από τον Κρόνο, η Γη φαίνεται πολύ μικρή για το Voyager... Ο πλανήτης μας θα ήταν ένα σημείο φωτός, ένα μοναχικό pixel, που δύσκολα διακρίνεται από τα άλλα σημεία φωτός, μια χλωμή μπλε κουκκίδα (Pale Blue Dot)..." .Το Voyager 1 εκτοξεύτηκε από τη NASA στις 5 Σεπτεμβρίου  1977 και σήμερα βρίσκεται σε απόσταση περίπου 123 AU ή 1,840×10¹⁰ km στα όρια του διαστρικού Διαστήματος (interstellar space). Ο σχολιασμός του παραπάνω βίντεο είναι κείμενο από το βιβλίο του Carl Sagan: Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space, 1994.

Περί αξιοκρατίας εν Ελλάδι κι άλλων ανεκδότων...

Διαβάζω και δεν εκπλήσσομαι...Λέει μεταξύ των άλλων ο διακεκριμένος Έλληνας διαστημικός φυσικός και ακαδημαϊκός Σταμάτης Κριμιζής στη συνέντευξή του στην εφ. Καθημερινή: (...)"Μου κάνει τρομερή εντύπωση η στάση των πολιτικών. Είναι παραλογισμός και αδικία ότι σήμερα έχουμε πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργους από τον ιδιωτικό τομέα και όλοι οι πολιτικοί λένε “δεν μπορούμε να αγγίξουμε τον δημόσιο υπάλληλο”. Αν στο εξωτερικό ένας πολιτικός έδειχνε τέτοια μεροληψία, δεν θα μπορούσε να σταθεί ούτε μία ημέρα. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις με τη συνέργεια των πολιτικών εκμεταλλεύονται τον υπόλοιπο κόσμο. Η κρίση είναι ηθική γι’ αυτό είναι δύσκολο να είναι κανείς αισιόδοξος για το μέλλον». – Στην Αμερική δεν γίνονται πολιτικές παρεμβάσεις; – Παρεμβάσεις γίνονται, καταστρατήγηση της αξιοκρατίας δεν γίνεται. Δεν έχει σημασία αν είσαι γιος του καθηγητή αλλά αν αξίζεις. Η πιο αδιάσειστη απόδειξη είναι η δική μου πορεία. Ημουν ένας ξένος φοιτητής, γιος ενός μετανάστη εστιάτορα. Τι μέσο μπορούσα να έχω; Η χώρα αυτή προοδεύει γιατί ευνοεί το ταλέντο."(...)Και αλλού: "Υπάρχουν τα ευρωπαϊκά προγράμματα από όπου μπορείς να αντλήσεις χρήματα. Η Ελλάδα ξοδεύει 0,5% του ΑΕΠ για έρευνα όποτε το θυμηθεί. Ο μέσος όρος της Ευρώπης είναι 2% και στον ΕΣΕΤ προωθούμε ένα δεκαετές σχέδιο δράσης που προϋποθέτει αύξηση του ποσοστού χρηματοδότησης στο 1,5 % έως το 2020. Αυτό όμως πρέπει να επιβεβαιωθεί από την παρούσα κυβέρνηση. Μπορούν να βρεθούν κονδύλια και από τον ιδιωτικό τομέα. Δυστυχώς όμως λιγότερο από το 30% της χρηματοδότησης της έρευνας στην Ελλάδα προέρχεται από ιδιωτικά κονδύλια. Στην Ευρώπη ο μέσος όρος είναι 60%, στην Αμερική 65% και στην Ιαπωνία και τη Φινλανδία 70%. Αυτό είναι και θέμα του εκπαιδευτικού συστήματος. Oι καθηγητές εδώ δεν τολμούν να δεχθούν χρήματα από τη βιομηχανία για να πραγματοποιήσουν μια ερευνητική εργασία γιατί θεωρούν ότι δεν επιτρέπεται για ιδεολογικούς λόγους. Αυτή βέβαια είναι μια νοοτροπία του προηγούμενου αιώνα που βρίσκεται εδώ και καιρό στον κάλαθο των αχρήστων της ιστορίας. Αν δεν υπάρξει ιδιωτικός τομέας με καλή τεχνολογία να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, να πληρώσει φόρους πώς θα χρηματοδοτηθεί ο δημόσιος τομέας;"(...)Κι ένα τελευταίο. Στο ερώτημα αν είμαστε μόνοι μας στο σύμπαν, απαντά:" Ο Μητρόδωρος, ο Χίος φιλόσοφος του 4ου π.Χ αιώνα είχε γράψει ένα σύγγραμμα «Περί Φύσεως». Ελεγε λοιπόν ότι το να υποθέσει κανείς ότι η ζωή εμφανίστηκε μόνο στη Γη είναι το ίδιο με το να πει ότι από όλους τους σπόρους που έσπειρε ο γεωργός στο χωράφι, φύτρωσε μόνο ένας. Αυτή είναι και η θέση της επιστήμης. Υπάρχουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια πλανήτες. Το να υποθέσει κανείς ότι μόνο στη Γη υπάρχει βιολογική δραστηριότητα νομίζω ότι δεν είναι λογικό. Ακόμα και στα διαστρικά νέφη υπάρχουν αμινοξέα που είναι η πρώτη ύλη για τη δημιουργία βιολογικής δραστηριότητας. Το πρόβλημα είναι ότι το Διάστημα είναι σχεδόν άπειρο και οι αποστάσεις είναι τεράστιες. Τεχνολογικά λοιπόν δεν έχουμε τη δυνατότητα να δώσουμε σήματα ζωής ώστε να μας ανακαλύψουν. Στα 4,5 δισ. χρόνια της ύπαρξης του ηλιακού μας συστήματος μόνο τα τελευταία εκατό χρόνια έχουμε δώσει σήματα ζωής, εκπέμποντας ραδιοκύματα τα οποία είναι τόσο ελάχιστης έντασης σε σχέση με το πιο κοντινό άστρο -το Α του Κενταύρου- που θα χρειαζόταν μια αντέννα με διαστάσεις από τον Ηλιο μέχρι τη Γη για να πιάσουν κάποιο σήμα. Υποθέτουμε όμως ότι εκείνοι μπορεί να είναι πολύ πιο προηγμένοι τεχνολογικά και να έχουν τη δυνατότητα να μας παρατηρήσουν με τρόπο που εμείς δεν ξέρουμε. Φυσικά όλα αυτά περί ιπτάμενων δίσκων είναι παρανοήσεις..." Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ.

Βουνό 22000 μέτρων!

H NASA έδωσε στη δημοσιότητα μια τρισδιάστατη φωτογραφία του εντυπωσιακού όρους που βρίσκεται στον γιγάντιο αστεροειδή Vesta (δες κι εδώ). Το βουνό βρίσκεται κοντά στον Νότιο Πόλο του αστεροειδή και η κορυφή του ορθώνεται σε ύψος 22 χλμ από την επιφάνεια! Ο Vesta έχει διάμετρο 530 χλμ, μέγεθος που τον κατατάσσει στην κατηγορία των «πρωτοπλανητών» που αποτελούν τα απομεινάρια των συγκρούσεων μεταξύ μικρών σε μέγεθος πλανητών.

Πηγή: http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=424773

Σε πόσα σύμπαντα ζούμε;

Δεν υπάρχει μόνο ένα Σύμπαν- το "δικό" μας- αλλά πάρα πολλά και μάλιστα το ένα σύμπαν «γεννάει» το άλλο, μέσα σε μια αέναη διαδικασία παραγωγής συμπάντων, η οποία καταργεί την έννοια της αρχής και του τέλους του χρόνου. Αυτά υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ο καθηγητής και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών Δημήτρης Νανόπουλος, τονίζοντας ότι "δεν αντιλαμβανόμαστε ότι πιθανότατα ζούμε σε δέκα διαστάσεις, ενώ δεν αποκλείεται στο μέλλον να δημιουργούμε σύμπαντα στο εργαστήριο! Και εκτιμά, βάσει μαθηματικών εξισώσεων, ότι είναι δυνατό να υπάρχουν δέκα εις την πεντακοσιοστή σύμπαντα σύμφωνα με τη θεωρία της υπερσυμμετρίας (SUSY) και των υπερχορδών - παρόλο που εκφράζεται η ανησυχία ότι η θεωρία της υπερσυμμετρίας μπορεί να είναι λανθασμένη (δες εδώ και εδώ)- που προβλέπει ότι, εκτός από τις γνωστές τέσσερις γνωστές χωροχρονικές διαστάσεις - το μήκος, το πλάτος, το ύψος και το χρόνο- υπάρχουν ακόμα έξι ή επτά, που βρίσκονται "διπλωμένες" σε τρομερά μικρό χώρο, ανεβάζοντας σε 10 ή 11 τον συνολικό αριθμό των διαστάσεων(δες εδώ κι εδώ). "Ζούμε σε δέκα διαστάσεις, αλλά δεν το αντιλαμβανόμαστε" είπε ο Δ. Νανόπουλος, τονίζοντας όμως ότι μια τέτοια θεωρία έχει νόημα μόνο αν καταστεί δυνατό να αποδειχτεί πειραματικά και σε αυτό μπορεί να βοηθήσει ο επιταχυντής LHC του CERN, για τον οποίο είπε ότι πλέον "δουλεύει ρολόι", αν και οι φυσικοί που αναλύουν τις συγκρούσεις των σωματιδίων, είναι αναγκασμένοι "να ψάχνουν ψύλλους στα άχυρα".Σύμφωνα με τον Έλληνα επιστήμονα, κάθε επιμέρους σύμπαν (μεταξύ αυτών το δικό μας) μέσα στο πολυσύμπαν μπορεί να έχει τους δικούς του ξεχωριστούς φυσικούς νόμους, που ισχύουν μόνο σε αυτό, ενώ στα άλλα σύμπαντα οι νόμοι που τα διέπουν, μπορεί να είναι αφάνταστα διαφορετικοί ή και σχετικά παρόμοιοι, έχουν όμως οπωσδήποτε ως κοινό παρονομαστή τη βαρύτητα. Το ένα σύμπαν "γεννάει" το άλλο, μέσα σε μια αέναη διαδικασία παραγωγής συμπάντων, η οποία, όπως είπε, καταργεί την έννοια της αρχής και του τέλους του χρόνου.Είπε ακόμα ότι τα άλλα σύμπαντα που απαρτίζουν το πολυσύμπαν, οι "φυσαλίδες της πραγματικότητας", όπως τα χαρακτήρισε, είναι δυνατό να βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους (κυριολεκτικά δίπλα μας!), αλλά δεν μπορούν να επικοινωνήσουν. Δεν απέκλεισε όμως ότι ίσως είναι δυνατό να γίνει μετάβαση από το ένα σύμπαν στο άλλο. Με λίγη δόση χιούμορ, ανέφερε ότι "θα έπρεπε να παρακαλάμε να μην ξυπνήσουμε ένα πρωί και γίνει ξαφνική ολική μεταβολή, για παράδειγμα περάσουμε από ένα σύμπαν με τέσσερις ("μεγάλες") σε ένα άλλο με έξι διαστάσεις". Δεν απέκλεισε μάλιστα ότι κάποια σύμπαντα θα μπορούσαν λ.χ. να αποτελούν δημιούργημα ενός "χάκερ" σε κάποιο άλλο σύμπαν! Αν τελικά αποδειχτεί η θεωρία του πολυσύμπαντος, τότε "θα καταλαβαίνουμε τον μηχανισμό παραγωγής συμπάντων", οπότε, όπως είπε, όσο κι αν ακούγεται εξωφρενικό, "είναι πιθανό στο μέλλον να δημιουργηθεί ένα σύμπαν στο εργαστήριο" ("και δεν είμαι τρελός…", φρόντισε να διευκρινίσει!).Ο Έλληνας φυσικός επιτέθηκε στους υπέρμαχους της "ανθρωπικής Αρχής" (που λένε ότι το σύμπαν είναι "κομμένο και ραμμένο" στα μέτρα των ανθρώπων), αντιτείνοντας ότι "δεν του καίγεται καρφάκι του σύμπαντος για εμάς" -τα λέω κι εγώ, ποιο Σύμπαν και ποια Φύση δίνει μονόλεπτο του ευρώ για μας τους ανθρώπους , και δη για τους κατ΄επάγγελμα οικολογούντες και τους θεολογούντες φιλοτομαριστές συν-ανθρώπους... Παράλληλα ο Δ. Νανόπουλος χαρακτήρισε τη θεωρία του πολυσύμπαντος "το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της τελεολογίας"- που είσαι Νεύτωνα να τον ακούσεις! Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, διευκρίνισε ότι δεν έχει χάσει το νόημα της η αναζήτηση μιας "ενοποιημένης θεωρίας του παντός" στην φυσική, όμως δε θα αφορά παρά μια λύση μοναδική για το δικό μας Σύμπαν και τίποτε περισσότερο. Αστείο; Δε νομίζω.Περισσότερα εδώ.
και εδώ. Δες και Τα πειράματα για το Higgs, την υπερσυμμετρία και τις πρόσθετες διαστάσεις στον επιταχυντή LHC και το video (με ελληνικούς υπότιτλους) Imagine the 10th dimension