Επετειακά...

     

Η Άννα Συνοδινού διαβάζει το ποίημα  Ύμνος εις την Ελευθερίαν του Διονυσίου Σολωμού.

5+1 μύθοι από την καλύτερη χώρα του κόσμου!

Όταν εμείς οι Έλληνες αυτοπροσδιοριζόμεθα από τα επιτεύγματα των (αρχαίων) προγόνων μας...(δες κι εδώ).

Του 1821

Τιμή και δόξα στου '21 τα παιδιά! Τι διδάσκουμε για τον Γέρο του Μωριά, τον Θανάση Διάκο, τον Ρήγα Βελεστινλή Φεραίο, τη Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα, τον Γρηγόριο Δικαίο-Παπαφλέσσα, τον Γιώργο Καραϊσκάκη και τους τόσους άλλους προγόνους επώνυμους και ανώνυμους Αγωνιστές  του  ΄21 στα σχολεία μας; Μήπως ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός δε σήκωσε το Λάβαρο (δες κι εδώ) ή ότι Κρυφό Σχολειό  (δες κι εδώ) δεν υπήρξε; Ή ότι ο Καραϊσκάκης (δες κι εδώ) ήταν βωμολόχος - ή κατά πως πρέπει...political incorrect!Για τον Παπαφλέσσα, δε λέω...
25-3-2012 Επετειακά και άλλα 
25-3-2012 Η πατρίδα και η γλώσσα 
25-3-2012 Η παδεία βοήθησε το Γένος 
30-3-2012 ...και κάποιες άλλες αλήθειες για το ΄21
30-3-2012 Φάκελος: Επανάσταση 1821 

Επετειακά #2 Καραϊσκάκης-Θοδωρής

«O Ιμπραΐμης μου επαράγγειλε μια φορά διατί δεν στέκω να πολεμήσωμεν (κατά μέτωπον). Εγώ του αποκρίθηκα, ας πάρη πεντακόσιους, χίλιους, και παίρνω και εγώ άλλους τόσους, και τότε πολεμούμε, ή αν θέλη ας έλθη και να μονομαχήσωμεν οι δύο. Αυτός δεν με αποκρίθηκε εις κανένα. Και αν ήθελε το δεχθή το έκαμνα με όλην την καρδιάν, διότι έλεγα αν χανόμουν, ας πήγαινα, αν τον χαλούσα, εγλύτωνα το έθνος μου.» Θ. Κολοκοτρώνης, Απομνημονεύματα (συγγραφή Γ. Τερτσέτη, καθ΄ υπαγόρευση Θ. Κολοκοτρώνη, εκδ. 1851).

Δες και Τα ταμπούρια του Κολοκοτρώνη, Βρίζοντας και πολεμώντας-Γ. Καραϊσκάκης, Στο χωράφι μου έπεσε ο Παπαφλέσσας,
«Οδυσσεύς Ανδρούτσος: Δολοφονημένος απ’ τα πάθη, απ’ το κράτος, από τον συναγωνιστή του στην Ακρόπολη των Αθηνών. Προδομένος και στραγγαλισμένος. Λίγη συγνώμη θα εχάριζε πάλι στην Ελλάδα τον χορευτή της Γραβιάς», Αγαπητού Αγαπητού (1887), Οι ένδοξοι Έλληνες του 1821 Δ. Αινιάν (1834), Ο Καραϊσκάκης

Το «Κρυφό Σχολειό» μην ήταν …νυχτερινό;

Τι Ιστορία διδάσκουμε στα σχολεία μας; Μια από τις τρέχουσες λαϊκές μυθοπλασίες είναι και αυτή του «Κρυφού Σχολειού», που υποτίθεται πως λειτουργούσε κρυφά και υπό καθεστώς απαγόρευσης στις περιοχές όπου κατοικούσαν Έλληνες, κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας. Κάτι το οποίο έχει αμφισβητηθεί  από νεώτερους ιστορικούς, μια και τα όποια ελληνικά σχολεία επί Τουρκοκρατίας δεν ήταν καθόλου κρυφά. «Είτε από αδιαφορία είτε ως αρχή, η Υψηλή Πύλη ποτέ δεν εναντιώθηκε στην αναγέννηση των γραμμάτων στην Ελλάδα» γράφει ο αυτόπτης και Δάσκαλος του Γένους Νεόφυτος Βάμβας. Και όπως υποστηρίζει ο Α. Πολίτης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης: «Τα ελληνικά διδάσκονταν ελεύθερα επί Τουρκοκρατίας ήδη από τον 14ο αιώνα, οπότε οι Τούρκοι άρχισαν να ελέγχουν περιοχές με χριστιανικούς πληθυσμούς» (…) «Οι Τούρκοι, έχοντας οι ίδιοι ένα γραπτό ιερό κείμενο, το Κοράνι, ήξεραν καλά ότι χωρίς ιερά βιβλία δεν υπάρχει χριστιανική εκκλησία. Και γνωρίζουμε ότι αναγνώριζαν τον χριστιανισμό, όπως και τον εβραϊσμό ως θρησκεία κατώτερη μεν της μουσουλμανικής, αλλά νόμιμη. Άδεια απαιτείτο μόνο για την ανέγερση καινούργιων ναών και αυτό, μάλλον, για λόγους φορολόγησης.  Δεν ξέρουμε περίπτωση που να μη δόθηκε αυτή η άδεια. Αυτά πρακτικά σημαίνουν ότι δεν υπήρχε χωριό από τα βάθη της Ασίας έως τα Βαλκάνια, στο οποίο να μη βρίσκεται έστω ένας εγγράμματος άνθρωπος, ο παπάς, που να μπορεί να διαβάσει το Ευαγγέλιο και τα βιβλία της θείας λειτουργίας» (…) Ως προς τη διδασκαλία των ελληνικών, «δεν υπάρχει ούτε μία μαρτυρία που να λέει ότι εμποδιζόταν. Για την πρώιμη οθωμανική περίοδο ξέρουμε ότι υπήρχαν χιλιάδες άνθρωποι που γνώριζαν γράμματα. Αυτοί κάπου θα τα είχαν διδαχθεί. Και το ότι δεν διασώζονται πολλές πρώιμες πηγές οφείλεται στον τρόπο που οι άνθρωποι σημείωναν στα λεγόμενα παράφυλλα, δηλαδή στα άγραφα λευκά φύλλα των βιβλίων και σε οποιοδήποτε σημείο τους υπήρχε ελεύθερος χώρος όσα ήθελαν να διατηρήσουν στη μνήμη τους. Μπλοκάκι δεν υπήρχε. Τα παλιά βιβλία (κυρίως ευαγγέλια και λειτουργικά κείμενα) όμως φθείρονταν και αντικαθίσταντο. Και έτσι χάνονταν πολλές πληροφορίες για τη ζωή τους». Υπάρχουν, συνεχίζει ο Α. Πολίτης, «ατελείωτες μαρτυρίες για σχολεία και πληρωμές δασκάλων από την κοινότητα. Και καμία ότι κάποιος εμποδίστηκε να μάθει ελληνικά. Ειδικά από τα μέσα του 18ου αιώνα έχουμε σημαντική αύξηση του αριθμού των σχολείων. Είναι πολλά τα σχολεία που μνημονεύονται. Αντίθετα, πουθενά δεν μνημονεύεται ότι ένας παπάς διδάσκει κρυφά στο σπίτι του. Στο Λεξικό του Γεώργιου Κωνσταντίνου (α΄ έκδοση 1757, αναφέρεται η ύπαρξη 35 ανώτερων σχολείων σε 29 πόλεις, κάτι ανάλογο των σημερινών γυμνασίων, όπου δηλαδή υπάρχουν περισσότεροι του ενός δάσκαλοι. Για το Αϊβαλί ή Κυδωνίες έχουμε και τα σχέδια του σχολείου (1817) με αίθουσα διδασκαλίας, βιβλιοθήκη, δωμάτια για τους οικοτρόφους και παρεκκλήσι. Γιατί, βέβαια, η εκ παίδευση ήταν στενά συνδεδεμένη με τη θρησκευτική ζωή. Μετά το 1800 στα Γιάννενα αναφέρονται τρία σχολεία. Σε Αϊβαλί, Χίο και Σμύρνη τα σχολεία, πάλι, δεν ελέγχονταν από την Εκκλησία. Οι πλουσιότεροι του τόπου έφτιαχναν νέα σχολεία προκειμένου να εισαχθεί η νέα μόρφωση, κυρίως η πειραματική φυσική και τα μαθηματικά. Το 1820, πριν από την Επανάσταση, το Πατριαρχείο κατάφερε να τα διαλύσει (με διάφορους τρόπους: μετακαλούσε, ας πούμε, τους καθηγητές στην Κωνσταντινούπολη) γιατί διαφωνούσε με τους νεωτερισμούς των εκπαιδευτικών» (δες εδώ και εδώ). Με άλλα λόγια υπήρχαν σχολεία και δεν ήταν καθόλου κρυφά- άλλο αν για την "επίσημη" ίδρυση του σχολείου απαιτείτο το ανάλογο μπαξίση στον τοπικό Τούρκο διοικητή, και η μη καταβολή του οποίου είχε σαν αποτέλεσμα την εν κρυπτώ λειτουργία ("κρυφό") του σχολείου, ενώ απογορευόταν η ίδρυση ελληνικών τυπογραφίων. «Ήταν στη μέση της Σμύρνης, στη μέση της Πόλης. Το 1758 χτίστηκε ένα τεράστιο κτίριο στον Άθω. Στο περίφημο στις μέρες μας Βατοπέδι. Ο Κ. Θ. Δημαράς πρόλαβε και φωτογράφισε τα ελάχιστα ερείπια που είχαν απομείνει το 1930. Λέγεται μάλιστα ότι ταξίδεψε στο Άγιον Όρος ως θεοσεβούμενος και επέστρεψε άθεος!». Να συμπληρώσω, ρίξτε μια ματιά στο διαδικτυακό Ελληνομνήμωνα, για να πάρετε μια ιδέα για τα γραπτά κείμενα του νεοελληνικού Διαφωτισμού. Εντέλει τι δηλώνει το δημώδες «Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να περπατώ,να πηγαίνω στο σκολειό, να μαθαίνω γράμματα, γράμματα σπουδάγματα του Θεού τα πράματα»; Νομίζω τίποτε περισσότερο από το ό,τι τα όποια σχολεία στοιχειώδους εκπαίδευσης, τα σχολεία των «ιερών γραμμάτων» ή «κοινά σχολεία», ήταν μάλλον νυχτερινά. Και γιατί όχι οι νάρθηκες των εκκλησιών να χρησίμευαν και ως σχολεία με πρωτοβουλία του παπα-δάσκαλου του χωριού με αμοιβή ένα αβγό ή "πινάκιο φακής"; Μια και η δουλειά στο χωράφι ή στο κοπάδι είχαν τότε προτεραιότητα – όπως ακριβώς συμβαίνει και σήμερα, τον καιρό της δημόσιας δωρεάν υποχρεωτικής εκπαίδευσης, που για πολλά παιδιά αγροτικών και ημιορεινών περιοχών ισχύει «πρώτα το χωράφι και το κοπάδι κι αν υπάρχει χρόνος …άντε και στο σχολείο». Τώρα αν αυτό το παραβλέπουμε, είναι άλλο …θέμα.

Επίσης: Κρυφό Σχολειό , 1821: Μια φορά κι έναν καιρό
30-3-2010 Το ιστορικό ψέμα και η ημιμαθής κοινωνία
5-2-2011 Το 1821 και η εθνική μας μούρλα!
26-3-2011 Η εθνική μυθολογία και η σημασία της 
12-12-2012 Δες και Γ. Κεκαυμένος, Το κρυφό σχολείο, Εναλλακτικές εκδόσεις, 2012
18-12-2012  Κρυφό σχολειό (βίντεο)

Παιδιά της Ελλάδος στην παρέλαση

«Δύο Ελληνόπουλα καθισμένα δίπλα δίπλα παρακολουθούν την παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Αθήνα. Μπορεί να μοιάζει εικόνα από το μέλλον, αλλά ανήκει στο παρόν κι έρχεται από το παρελθόν του Ελληνισμού. Η ελληνικότητα ήταν πάντα μια έννοια που δεν ορίστηκε από φυλές, ψευδογονίδια και χρώματα. Έλληνες πάντα ήταν οι της κοινής παιδείας μετέχοντες.» Η φωτογραγραφία και το σχόλιο από την εφ. Καθημερινή και ας την ''αφιερώσω'' σε όλους αυτούς που τις μέρες αυτές σκλήριζαν ''τι τη θέλουμε την παρέλαση''...

Νάτανε το ΄21: Σκιαμαχίες και Εθνική Επέτειος

Πότε άρχισε η Επανάσταση του 1821; Ποικίλουν οι απαντήσεις…Κατά τα ειωθότα στις 25 Μαρτίου 1821, ημέρα εορτασμού της Εθνικής Επετείου με ομιλίες, στρατιωτική παρέλαση κλπ. εκδηλώσεις και …επίσημη αργία! Τι έγινε τότε; Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε το λάβαρο της Επανάστασης στην Αγία Λαύρα και όρκισε τους οπλαργηγούς… Κατά την εκδοχή ενίων ιστορικών και άλλες μαρτυρίες, μάλλον δεν έγινε…τίποτα αξιομνημόνευτο! Μια και η Επανάσταση είχε ξεκινήσει στις 26 Φεβρουαρίου του 1821, όταν στην εκκλησία των Τριών Ιεραρχών του Ιασίου της Μολδοβλαχίας (Ρουμανία) ο Μητροπολίτης Βενιαμίν ευλόγησε τη σημαία με έμβλημα το Σταυρό και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης ξεκίνησε τον Αγώνα, και ύψωσε τη σημαία του στο Βουκουρέστι στις 17 Μαρτίου … Στην Πελοπόννησο από τις 21 Μαρτίου οι επαναστάτες κατέλαβαν τα Καλάβρυτα, στις 22 Μαρτίου ο Ανδρέας Λόντος ύψωσε τη σημαία της επανάστασης στη Βοστίτσα, το σημερινό Αίγιο, ενώ στις 23 Μαρτίου ο Παλαιών Πατρών Γερμανός στήνει μια κόκκινη σημαία με μαύρο σταυρό και ορκίζει τους αγωνιστές στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου στην Πάτρα ….Και την ίδια ημέρα ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, επικεφαλής πολλών άλλων αγωνιστών, απελευθέρωσαν την Καλαμάτα και κήρυξαν την επανάσταση στον ναό των Αγίων Αποστόλων. Ανεξάρτητα από αυτά, το γεγονός είναι ότι το τελευταίο 10ημερο του Μαρτίου 1821 είχε ξεκινήσει ο μεγάλος ξεσηκωμός των Ελλήνων. Το αν το λάβαρο στο σήκωσε ο Π. Π. Γερμανός , το αν υπήρξε ή όχι το «Κρυφό σχολειό» κτλ. κι αν το ένα κι αν το άλλο, που ένα πλήθος άρθρων, σημειωμάτων και σχολίων (δες λ.χ. εδώ) μάς πληροφορεί κάθε χρόνο, αποτελούν «ενδιαφέρουσα εναντιοδρομία, αλλά και αποκαλυπτική εμμονή: οι ενστάσεις -ακόμη και όταν δεν τελούν απολύτως εν δικαίω- τιτρώσκουν το απόλυτον της επίσημης Ιστορίας, η οποία βρίθει από επί μέρους κατασκευές, και κατά τούτο εισφέρουν στον γόνιμο προβληματισμό και την εθνική αυτογνωσία» όπως σημειώνεται στη στήλη ''Ο Τύπος των ήλων''. Και παρακάτω: «Ωστόσο -και εδώ εντοπίζεται η εμμονή- τα περισσότερα εξ αυτών των κειμένων διακρίνονται από επιθετική δυσανεξία και αποδομητική διάθεση, με άρρητο αλλά προφανή στόχο τη συνέχεια του ελληνισμού (κλασικό παράδειγμα από μια ''σχολή σκέψης'' με ιδεοληπτικές εμμονές τύπου Ρεπούση: επηρεασμένοι από τον Διαφωτισμό οι Έλληνες επινόησαν τους προγόνους τους!)... Εν πάση περιπτώσει, είναι γόνιμο και λυσιτελές να παρατίθενται οι διαφορετικές προσεγγίσεις, και -γιατί όχι;- να διδάσκονται στα σχολεία μαζί με την επίσημη εκδοχή». Κι απ΄ αλλού αντιγράφω: «Βεβαίως το ΄21 το διδαχτήκαμε σύμφωνα με τις αφηγήσεις των νικητών, της εξουσίας και του χρήματος. Μας εδόθη το ανεστραμμένο είδωλό του. Για να γνωρίσει κανείς το αληθινό Εικοσιένα, όπως μας λέει ο Δημήτρης Φωτιάδης, ''πρέπει να σκύψει πάνω σε άλλα κείμενα, σ΄ εκείνα που προετοίμασαν το σηκωμό, σ΄ αυτά που γράφτηκαν όσο βρόνταγε το καριοφίλι κι΄ άστραφτε το γιαταγάνι και στα απομνημονεύματα των αγωνιστών –του Μακρυγιάννη, του Κασομούλη, του Κολοκοτρώνη, του Φωτάκου, του Σπυρομίλιου, του Περραιβού, του Σπηλιάδη και άλλων. Δύο ήταν τα Εικοσιένα: Το ένα του λαού και των πιο προοδευτικών ανθρώπων εκείνου του καιρού, το άλλο των κοτζαμπάσηδων και των πολιτικάντηδων…''.Ωστόσο η ''ουσία'' και η ''ψυχή'' του ’21, που είναι το αίσθημα της Ελευθερίας και της εθνικής ανεξαρτησίας όχι μόνο δεν έχουν ατροφήσει, αλλά είναι βαθιά χαραγμένα στην ελληνική λαϊκή συνείδηση. Το ΄21 παραμένει και σήμερα η φλόγα που ανάβει στις καρδιές των υποδουλωμένων λαών γενναία αισθήματα ελπίδας και ηρωισμού. Μια φλόγα που πυροδοτεί και σήμερα τον ελληνικό λαό να βγει από τη νάρκη του και να τινάξει από πάνω του όλους αυτούς που εμπορεύονται την τύχη του και τη ζωή του…» Με άλλα λόγια, οι εθνικοί μύθοι τρέφουν τους λαούς μπροστά στην ισοπέδωση της παγκοσμιοποίησης, όταν κάποιοι δικοί μας ''νέοι ιστορικοί'' δεν αρκούνται μόνο στην απομυθοποίησή του ΄21 αλλά προχωρούν ακόμα παραπέρα: χαρακτηρίζουν τους επαναστάτες και τρομοκράτες (…και κάποιοι άλλοι αθεόφοβοι θέτουν το ερώτημα: γιατί να γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου 1940, όταν η Ιταλία είναι στην ΕΕ, είναι σύμμαχός μας στο ΝΑΤΟ κτλ.). Ε, ρε γερο-Κολοκοτρώνη, και σεις οι άλλοι που τότε πολεμήσατε και δώσατε το αίμα σας για τη Λευτεριά του τόπου, να ξέρατε τι κουμάσια είναι κάποιοι από τους απογόνους που τη Λευτεριά και την Ελλάδα τους κληρονομήσατε… που μόνο τους πρόβλημα έχει καταντήσει αν η Επανάσταση του '21 ξεκίνησε ή όχι από την Αγία Λαύρα. Να το πω αλλιώς, είναι σαν να λέμε κατά πόσο αληθεύουν οι αντίστοιχοι επιστημονικοί μύθοι για την ''μπανιέρα του Αρχιμήδη'' ή το ''μήλο του Νεύτωνα'', γιατί αν, κατ΄ αντιστοιχία, ήταν έτσι, τότε κομμάτι δύσκολο να επικοινωνούμε, εσείς κι εγώ και ο πλανήτης όλος, μέσω του Διαδικτύου σήμερα.
Επιμύθιο: "(...) εις τα ΄20 με ήλθαν γράμματα από τον Υψηλάντην διά να είμαι έτοιμος (...) 25 Μαρτίου ήτον η ημέρα της γενικής Επαναστάσεως." Θ. Κολοκοτρώνη, Διήγησης συμβάντων της ελληνικής φυλής.
19-4-2011 Περί της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821