Πλανήτης Γη

Μια μπλέ κουκίδα, η Γη μας, όπως φωτογραφήθηκε  στις 19 Ιουλίου 2013 από το διαστημόπλιο Cassini κατά την περιφορά του γύρω από τον πλανήτη Κρόνο. Η Γη, η Σελήνη και τα δαχτυλίδια του Κρόνου από απόσταση περίπου 1,4 δισ. χιλιομέτρων από τον πλανήτη μας (περισσότερα εδώ, εδώ).
Δες κι εδώ.

Χρύσα Κουβελιώτου

H Χρύσα Κουβελιώτου, αστροφυσικός της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), επελέγη ως νέο μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (ΝΑS), του ανώτερου επιστημονικού φορέα της χώρας, ως αναγνώριση της πολλαπλής συνεισφοράς της στη διαστημική και αστρονομική έρευνα (δες κι εδώ). Η Χρύσα Κουβελιώτου είναι ανώτερη ερευνήτρια στο Κέντρο Διαστημικών Πτήσεων Μάρσαλ της NASA, στο Χάντσβιλ της Αλαμπάμα και, εδώ και χρόνια, διεξάγει έρευνες πάνω σε διάφορα αστρονομικά-αστροφυσικά φαινόμενα στο πεδίο των υψηλών ενεργειών, όπως οι μαύρες τρύπες, οι αστέρες νετρονίων (πάλσαρ) και ιδίως οι εκρήξεις ακτινών-γάμα (δες εδώ).Το περιοδικό Time την έχει χαρακτηρίσει ένα από τα 25 πρόσωπα με τη μεγαλύτερη επιρροή διεθνώς στο πεδίο έρευνας του Διαστήματος. Άρχισε να εργάζεται στη NASA το 2000 και έχει υπάρξει επικεφαλής ερευνήτρια σε πολλές επιστημονικές έρευνες στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Σήμερα, μεταξύ άλλων, συμμετέχει στην επιστημονική ομάδα που μελετά τις εκρήξεις ακτινών γάμα (Gamma-Ray Bursts ή GRBs) μέσω του διαστημικού τηλεσκοπίου «Fermi». Ακόμα, συμμετέχει στις επιστημονικές ομάδες που κατευθύνουν τα τηλεσκόπια Swift και NuSTAR, μελετώντας τα πιο εκρηκτικά φαινόμενα στο σύμπαν. Γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε Φυσική στο πανεπιστήμιο Αθηνών (1975), έκανε το μεταπτυχιακό της στην αστροφυσική στο βρετανικό πανεπιστήμιο του Σάσεξ (1977) και πήρε το διδακτορικό της από το Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου στη Γερμανία (1981), ήταν πιθανώς η πρώτη επιστήμων στον κόσμο που έκανε PhD στις εκρήξεις ακτίνων-γάμα και για 12 χρόνια δίδαξε Φυσική και Αστρονομία στο πανεπιστήμιο Αθηνών, αλλά τελικά την «κέρδισε» η έρευνα στη NASA. Όπως η ίδια έχει δηλώσει «όταν ήμουν ακόμα στην Ελλάδα, παρακολούθησα τον Νιλ Άρμστρονγκ να κάνει το διάσημο βήμα του στο φεγγάρι. Γοητεύτηκα τόσο που αποφάσισα αμέσως ότι ήθελα να γίνω αστροναύτης. Όμως δεν υπήρχαν Έλληνες αστροναύτες κι έτσι επέλεξα ένα άλλο μονοπάτι: την αστρονομία». Περισσότερα εδώ, εδώ.

H χλωμή μπλε κουκίδα

"Χλωμή Μπλε Κουκκίδα" ονομάζεται μια φωτογραφία της Γης, που τραβήχτηκε από το διαπλανητικό διαστημόπλοιο  Voyager 1, στις 14 Φεβρουαρίου 1990, από απόσταση περίπου 6 δισεκατομμυρίων χλμ., και δείχνει αμυδρά τον πλανήτη μας στο αχανές Διάστημα. Η λήψη πραγματοποιήθηκε καθώς το Voyager εγκατέλειπε το ηλιακό σύστημα, όταν με εντολή της NASA έστρεψε για μια τελευταία φορά τις κάμερες του προς τη Γη. Ήταν αίτημα του αστροφυσικού, κοσμολόγου και συγγραφέα Carl Sagan (1934-1996). Κι όπως λέει ο ίδιος (δες κι εδώ): "Το διαστημικό σκάφος ήταν πολύ μακριά από το σπίτι. Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή ιδέα, αμέσως μετά τον Κρόνο, να φροντίσουμε να λάβει μια τελευταία ματιά πίσω. Από τον Κρόνο, η Γη φαίνεται πολύ μικρή για το Voyager... Ο πλανήτης μας θα ήταν ένα σημείο φωτός, ένα μοναχικό pixel, που δύσκολα διακρίνεται από τα άλλα σημεία φωτός, μια χλωμή μπλε κουκκίδα (Pale Blue Dot)..." .Το Voyager 1 εκτοξεύτηκε από τη NASA στις 5 Σεπτεμβρίου  1977 και σήμερα βρίσκεται σε απόσταση περίπου 123 AU ή 1,840×10¹⁰ km στα όρια του διαστρικού Διαστήματος (interstellar space). Ο σχολιασμός του παραπάνω βίντεο είναι κείμενο από το βιβλίο του Carl Sagan: Pale Blue Dot: A Vision of the Human Future in Space, 1994.

H Γη από το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό

Το βίντεο δημιούργησε ο Μάικλ Κένιγκ ειδικός στη δημιουργία βίντεο και είναι φτιαγμένο με τέτοιο τρόπο, ώστε ο θεατής να νομίζει ότι ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός κινείται με ταχύτητα γύρω από τον πλανήτη και μια κάμερα καταγράφει συνεχώς τις περιοχές από όπου περνάει.Χρησιμοποίησε εικόνες που κατέγραψε το πλήρωμα του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ΙSS) και έφτιαξε ένα πραγματικά εκπληκτικό βίντεο της Γης. Οι εικόνες τραβήχτηκαν το διάστημα Αυγούστου-Οκτωβρίου 2011 και σε αυτές καταγράφονται οι πολικές περιοχές, οι ωκεανοί, οι έντονα φωτισμένες τη νύκτα περιοχές του αναπτυγμένου κόσμου καθώς και εντυπωσιακά φαινόμενα όπως το βόρειο και νότιο σέλας.

Πηγή: http://www.tovima.gr/science/physics-space/article/?aid=430025

NASA και θεωρίες συνομωσιολογίας

Για πολλά χρόνια, το πρόγραμμα Apollo, ειδικά το κομμάτι της προσελήνωσης των αποστολών στη Σελήνη είχε αμφισβητηθεί, ενώ μια απλή έρευνα στο Διαδίκτυο θα αποδώσει χιλιάδες ιστότοπους με θεωρίες συνομωσιολογίας (α, ρε Liako.gr με τα ωραία σου) για την «μεγάλη απάτη» (great hoax) και ότι ο άνθρωπος δεν πήγε ποτέ στο Φεγγάρι – το πίστευε και ο παππούς μου, πολεμιστής του 1912-13 – και όλα ήταν ένα κατασκεύασμα(!) της αμερικανικής κυβέρνησης (δες ενδεικτικά εδώ κι εδώ) στο πλαίσιο του ψυχρού πολέμου (...) Πρόσφατα η NASA έδωσε για πρώτη φορά στη δημοσιότητα νέες φωτογραφίες των διαφόρων σημείων όπου έγιναν προσεληνώσεις, υλικό που κατέγραψε νωρίτερα αυτό το μήνα ο δορυφόρος Lunar Reconnaissance Orbiter. Στις φωτογραφίες (δες κι εδώ) διακρίνονται τα ίχνη της προσελήνωσης, αντικείμενα που αφέθηκαν πίσω, όπως οι αμερικανικές σημαίες καθώς και τα ίχνη των τροχών των σεληνιακών ρόβερ που χρησιμοποιήθηκαν στις τελευταίες από τις αποστολές Apollo.Αυτά και εις άλλα με υγεία.

Πηγή: http://goo.gl/xJ11S

"Bio Station Alpha" οn Google Mars!

Άντε πάλι τα «πράσινα ανθρωπάκια»- μην πάει ο νους σας στις εγκλωβισμένες ψήφους του Μνημονίου, για τους Αρειανούς μιλάω! Από τη μια η NASA κηρύττει το διαστημικό όχημα Spirit… σε αφάνεια (δες εδώ), από την άλλη ο Καλιφορνέζος David Martines, ο αυτοαποκαλούμενος και αστροναύτης της καρέκλας(!) -armchair astronaut- ανακάλυψε, λέει, εξωγήινες εγκαταστάσεις στον Άρη! Χρησιμοποιώντας το πρόγραμμα εικονικής περιήγησης Google Mars, εντόπισε σε μια περιοχή κάτι που θυμίζει κτιριακό συγκρότημα (δες εδώ). Και έφτιαξε ένα βίντεο που ανέβασε προ 10ημέρου περίπου στο youtube και …εγένετο πάταγος! Και όπως ο Martines δηλώνει :«Το ανακάλυψα τυχαία στο Google Mars. Το ονομάζω Βιο-Σταθμό Alpha επειδή υποθέτω ότι κάτι ζει ή έχει ζήσει στο παρελθόν εκεί. Μοιάζει με ένα μεγάλο κύλινδρο ή κάτι που αποτελείται από πολλές κυλινδρικές δομές (δες το στη φωτο). Υπολογίζω ότι έχει μήκος 250 μέτρα και πλάτος 50 μέτρα. Μπορεί να είναι σταθμός παραγωγής ενέργειας, μπορεί να είναι εργοστάσιο βιολογικών εργασιών, μπορεί να είναι κάποιος χώρος στάθμευσης, ελπίζω να μην είναι στρατιωτική βάση. Όποιος το έφτιαξε είχε κάποιο σκοπό τον οποίο δεν μπορώ να φανταστώ γιατί δεν θεωρώ ότι είναι κάποια κατοικία αφού ποιός θα ήθελε να ζήσει στον Άρη; Θα μπορούσε να είναι σταθμός για διαστημικούς ταξιδιώτες. Θα μπορούσε φυσικά να το έχει φτιάξει η NASA αλλά δεν μπορώ να ξέρω αν θα το παραδεχόταν. Βέβαια δεν ξέρω επίσης αν θα μπορούσε να κρατηθεί μυστικό κάτι τέτοιο» (δες κι εδώ). Εντοπίστε το «Βιο-Σταθμό Alpha» κι εσείς στις συντεταγμένες 71 49'19.73"N 29 33'06.53"W στο πρόγραμμα περιήγησης Google Mars (Google Earth > οριζόντια γραμμή εργαλείων > κλικ στο όγδοο εικονίδιο και επιλογή Άρης). Τι μπορεί να είναι; Αν ο Martines δεν έχει δίκηο, τίποτα… Ίσως μια λάθος γραμμή στο λογισμικό προσομοίωσης Google Mars, ίσως «παιγνίδια του φωτός» ή οφθαλμαπάτη κατά τους επιστήμονες της NASA.Ίσως να είναι «το εξοχικό του Chuck Norris»- ποιος ξέρει. Ίσως, πάλι, εκεί να κρύβει το FBI την καμαριέρα του επεισοδίου Στρος-Καν!  Άγνωστο. Κάποιοι κακοήθεις, από τους της πλατείας Συντάγματος, λένε, ότι εκεί κρύβει «τα λεφτά υπάρχουν» ο ΓΑΠ, για να μας κάνει μια ακόμα (προεκλογική) έκπληξη!
Δείτε και το χιουμουριστικό βιντεάκι Ski Station Beta on Mars.

Εξωτική μορφή ζωής ανακοίνωσε η NASA

H NASA ανακοίνωσε απόψε (δες εδώ) την ανακάλυψη ενός μικροοργανισμού, του μοναδικού μέχρι τώρα στη Γη, ο οποίος ζει και αναπαράγεται χρησιμοποιώντας το χημικό στοιχείο αρσενικό στο γενετικό υλικό του αντί του χημικού στοιχείου φωσφόρος. Όπως είναι γνωστό ο φωσφόρος μαζί με τον άνθρακα, το υδρογόνο, το οξυγόνο, το άζωτο και το θείο αποτελούν τα δομικά στοιχεία του DNA και του RNA, τις δομές που μεταφέρουν το γενετικό υλικό όλων των γήινων μορφών ζωής. «Τα ευρήματά μας αποτελούν υπενθύμιση ότι η ζωή όπως την ξέρουμε μπορεί να είναι πολύ πιο ευέλικτη από ό,τι υποθέτουμε ή μπορούμε να φανταστούμε» δήλωσε η Felisa Wolfe-Simon (στη φωτο) του Ινστιτούτου Αστροβιολογίας της NASA και μέλος της ερευνητικής ομάδας. Ο μικροοργανισμός που ανακαλύφθηκε δεν είναι εξωγήινος και βρέθηκε στη λίμνη Mono (Mono Lake) της Καλιφόρνια, τα αφιλόξενα νερά της οποίας περιέχουν αρσενικό και άλλα τοξικά στοιχεία.Ονομάζεται GFAJ-1 και είναι μέλος της οικογένειας των βακτηρίων Gammaproteobacteria. «Η ιδέα μιας εναλλακτικής βιοχημικής σύστασης για τη ζωή είναι κοινή στην επιστημονική φαντασία», είπε ο Carl Pilcher, διευθυντής του Ινστιτούτου Αστροβιολογίας της NASA στο Ερευνητικό Κέντρο Ames στο Moffett Field, Καλιφόρνια.«Μέχρι τώρα μια μορφή ζωής που χρησιμοποιεί το αρσενικό ως δομική μονάδα ήταν μόνο θεωρητική, αλλά τώρα ξέρουμε ότι τέτοια ζωή υπάρχει στη λίμνη Mono».Η ανακάλυψη είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς αλλάζει την ανθρωποκεντρική θεώρηση που έχουμε για το τι είναι ακραίο και απαγορευτικό για τη ζωή πάνω στη Γη.Και από την άλλη σηματοδοτεί ότι μια «εξωγήινη» μορφή ζωής, που υπάρχει ακόμα και στη Γη, θα μπορούσε να υπάρχει και αλλού στο Σύμπαν ή στο ηλιακό μας σύστημα.
2-12-2010 The ET discovery that wasn't
2-12-2010 'Alien life' found on Earth by NΑSA scientists
2-12-2010 NASA Life Discovery: New Bacteria Makes DNA With Arsenic
2-12-2010 Astrobiologists: Deadly arsenic breathes life into organisms
3-12-2010 Βρήκαν ίχνη από άγνωστη ζωή
3-12-2010 A Bacterium That Can Grow by Using Arsenic Instead of Phosphorus
4-12-2010 'Shadow Biosphere'
5-12-2010 Οι εξωγήινοι ήρθαν από την Καλιφόρνια
9-12-2010 Αμφισβητούν την ανακάλυψη της NASA
11-12-2010 «Εξωγήινο» βακτήριο και στο βυθό της Σαντορίνης;
24-12-2010 Eπικρίσεις για το βακτήριο GFAJ-1
27-1-2012 To αρσενικό δεν υποστηρίζει τη ζωή (...)

Δισεκατομμύρια πλανήτες σαν τη Γη κρύβονται στο Γαλαξία μας!

Χρησιμοποιώντας το τηλεσκόπιο Keck στη Χαβάη, οι αστρονόμοι του πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ παρακολούθησαν για πέντε χρόνια 166 άστρα σαν τον Ήλιο που βρίσκονται σε απόσταση έως 80 ετών φωτός.Οι ερευνητές εντόπισαν μια πληθώρα εξωπλανητών ανιχνεύοντας τους ανεπαίσθητους κλυδωνισμούς των άστρων που προκαλεί η βαρυτική έλξη των πλανητών τους. Η τεχνική αυτή μπορεί πάντως να ανιχνεύσει πλανήτες τουλάχιστον τρεις φορές μεγαλύτερους από τη Γη, οι οποίοι μάλιστα πρέπει να βρίσκονται σε μικρή απόσταση από το μητρικό τους άστρο.Η ανάλυση έδειξε ότι οι μικροί πλανήτες είναι πολύ περισσότεροι από τους μεγάλους.«Μελετήσαμε πλανήτες διαφόρων μαζών, όπως οι βράχοι, οι πέτρες και τα βότσαλα σε ένα φαράγγι. Βρήκαμε πιο πολλές πέτρες από ό,τι βράχια, και πιο πολλά βότσαλα από ό,τι πέτρες» εξηγεί o Δρ Αντριου Χάουαρντ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.«Η επίγεια τεχνολογία που χρησιμοποιήσαμε δεν μπορεί να δει τους κόκκους άμμου, δηλαδή τους πλανήτες στο μέγεθος της Γης, μπορούμε όμως να εκτιμήσουμε τον αριθμό τους».«Οι πλανήτες στο μέγεθος της Γης είναι σαν κόκκοι άμμου σκορπισμένοι σε μια παραλία. Είναι παντού!» πρόσθεσε.Ο Χάουαρντ πιστεύει ότι ο Γαλαξίας βρίθει και από πλανήτες σαν τη Γη που βρίσκονται λίγο πιο μακριά από τα μητρικά τους άστρα, στη λεγόμενη "κατοικήσιμη ζώνη" όπου βρίσκεται και ο πλανήτης μας.«Τα δεδομένα μάς λένε ότι ο Γαλαξίας μας, με τα περίπου 200 δισεκατομμύρια άστρα του, έχει τουλάχιστον 46 δισεκατ. πλανήτες στο μέγεθος της Γης, χωρίς να προσμετρώνται οι πλανήτες στο μέγεθος της Γης που βρίσκονται σε τροχιά πιο μακριά από τα μητρικά τους άστρα στην κατοικήσιμη ζώνη».Βάσει της ανάλυσης, η ερευνητική ομάδα εκτιμά ότι το τηλεσκόπιο Kepler της NASA, το οποίο εκτοξεύτηκε το 2009 με αποστολή να εντοπίσει τους πρώτους εξωπλανήτες σαν το δικό μας πλανήτη, θα εντοπίσει 120 πλανήτες στο μέγεθος της Γης που βρίσκονται κοντά στα άστρα τους. Πιθανότατα θα ανακαλύψει και αρκετούς εντός της κατοικήσιμης ζώνης που απολαμβάνουμε κι εμείς.

Πηγή:http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=33&artId=363699&dt=29/10/2010#ixzz13mS67aFp

Ανακαλύφθηκε εξωπλανήτης σαν τη Γη!

Αυτό και αν είναι είδηση! Μετά 11 χρόνια παρατηρήσεων στο αστεροσκοπείο Keck στη Χαβάη, οι αστρονόμοι-κυνηγοί εξωπλανητών από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας (UC) στη Santa Cruz και το Carnegie Institution of Washington ανακοίνωσαν την ανακάλυψη πλανήτη, που μπορεί να υποστηρίξει ζωή (όχι κατ΄ ανάγκη ανθρώπινη).Ο εξωπλανήτης βρίσκεται σε τροχιά γύρω από το άστρο Gliese 581 στον αστερισμό του Ζυγού και απέχει 190 τρισεκατομ. χιλιομέτρα (20 έτη φωτός) από τη Γη. Ονομάζεται Gliese 581g και βρίσκεται στη «ζώνη της Χρυσομαλλούσας» (Goldilocks zone ή Habitable zone) γιατί δεν είναι ούτε κρύοι και ούτε ζεστοί, ούτε μεγάλοι και ούτε μικροί, ούτε κοντά και ούτε μακριά από το άστρο τους. Σε αυτή την ευνοϊκή ζώνη, που πήρε το όνομά της από το παραμύθι, βρίσκεται και η Γη. Ο εξωπλανήτης κάνει μία περιστροφή γύρω από το άστρο του συστήματός του (κόκκινο νάνο) ανά 37 ημέρες, μαζί με άλλους πέντε εξωπλανήτες (είναι το μεγαλύτερο εξωπλανητικό ηλιακό σύστημα, μετά το δικό μας, που έχει ποτέ βρεθεί). Η μία του πλευρά κοιτάζει πάντα προς το μητρικό άστρο και έχει συνεχώς ημέρα, ενώ η άλλη μισή βρίσκεται στο σκοτάδι. Ιδανικό σημείο για ζωή είναι η «γκρίζα ζώνη» του πλανήτη, δηλαδή το σημείο όπου ενώνεται η φωτεινή με τη σκοτεινή πλευρά. Η μέση θερμοκρασία στον πλανήτη είναι ανάμεσα σε -31 και -12 βαθμούς Κελσίου, ωστόσο η θερμοκρασία εδάφους κυμαίνεται από πάρα πολύ υψηλές θερμοκρασίες ως τον απόλυτο παγετό, στη «φωτεινή» και τη «σκοτεινή» πλευρά αντίστοιχα. Φαίνεται να έχει τριπλάσια έως τετραπλάσια μάζα και διάμετρο μεγαλύτερη κατά 1,2 έως 1,4 φορές σε σχέση με τη Γη. Αν όντως είναι βραχώδης (αυτό είναι πολύ πιθανό λόγω της μάζας του, αλλά όχι ακόμα εξακριβωμένο), όπως η Γη, θα μπορούσε να έχει βαρύτητα και ατμόσφαιρα παρόμοια με του δικού μας πλανήτη (άρα θα μπορούσε ένας αστροναύτης να περπατήσει πάνω του), καθώς επίσης να διαθέτει υγρό νερό στην επιφάνειά του, αν και προς το παρόν κάτι τέτοιο δεν έχει ανιχνευθεί από τους αστρονόμους.
Ο καθηγητής της αστρονομίας Steven Vogt του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στη Santa Cruz λέει πως οι έρευνες απέδειξαν το ότι πρόκειται για έναν πολύ φιλόξενο πλανήτη. «Το γεγονός ότι μπορέσαμε να τον εντοπίσουμε τόσο γρήγορα και τόσο κοντά σε εμάς, δείχνει πως αυτού του είδους οι πλανήτες είναι κάτι το συνηθισμένο». Επίσης, ο ίδιος εκτιμά ότι οι δυνητικά κατοικήσιμοι πλανήτες ανέρχονται πιθανόν σε 40 δισεκατομμύρια στο Γαλαξία μας (Milky Way), στον οποίο υπάρχουν 200 ή περισσότερα δισεκατομμύρια αστέρια.Και μου δημιουργείται η εντύπωση ότι πλάκα-πλάκα θα χρειαστούμε κάποια στιγμή το αναγραφέν στον τύπο (και σχεδόν αμέσως διαψευσθέν αρμοδίως) για "πρέσβυ των Ηνωμένων Εθνών σε ενδεχόμενη επαφή με εξωγήινη φυλή"!
13-10-2010 Φιάσκο ο νέος «κατοικήσιμος» Πλανήτης;

Πηγή: http://www.nasa.gov/topics/universe/features/gliese_581_feature.html, http://www.telegraph.co.uk/science/space/8033930/Alien-life-certain-to-exist-on-Earth-like-planet-scientists-say.html, http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_30/09/2010_357510

Το Atlantis και ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός μπροστά από τον Ήλιο

Αυτή η εντυ-πωσιακή φωτογραφία τραβήχτηκε από τη Μαδρίτη στις 16 Μαΐου 2010 και δείχνει το Διαστη-μικό λεωφο-ρείο «Ατλαντίς» να προ-σεγγίζει το Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΙSS) μπροστά στον Ηλιο, περίπου 50 λεπτά πριν από την σύνδεση του «Ατλαντίς» με το Διαστημικό σταθμό. Την τράβηξε ο 48χρονος Γάλλος φωτογράφος Τιερί Λεγκό (Thierry Legault), που χρειάστηκε να στηθεί σε μια ζώνη αρκετών χιλιομέτρων που διασχίζει την Ισπανία, τη Νότια Γαλλία και τη Βόρεια Ιταλία, προκειμένου να συλλάβει τη συγκεκριμένη στιγμή. Και εάν είχε καθυστερήσει ελάχιστα, θα μπορούσε να τη χάσει, γιατί το Διαστημικό λεωφορείο ταξίδευε με... 26 554 χλμ./ώρα. Ο Ηλιος εμφανίστηκε χωρίς την έντονη λάμψη του, λόγω της χρήσης ενός ειδικού φίλτρου.

Πηγή:http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=2&artid=4575962

Αναζητώντας τους εξωγήινους

Διαβάζω ότι επίκειται ο εντοπισμός εξωπλανήτη που θα έχει το μέγεθος και τη σύνθεση της Γης (δες εδώ κι εδώ) και ότι εξωγήινες μορφές ζωής πιθανόν «να ζουν ανάμεσά μας» κάτω από τη μύτη μας (δες εδώ). Να το πιστέψω (Liako.gr, ακούς;) ή να συμφωνήσω με την άποψη του αστρονόμου Μάρεκ Κούκουλα (Marek Kukula) του Βασιλικού Αστεροσκοπείου του Γκρίνουιτς, που εμφανίστηκε επιφυλακτικός και σύμφωνα με τις εφημερίδες Τάιμς του Λονδίνου και Τέλεγκραφ δήλωσε ότι:«Το ένα κομμάτι μου συμφωνεί με τους ενθουσιώδεις (αναζητητές εξωγήινης ζωής) και θα ήθελα να προσπαθήσουμε να έρθουμε σε επαφή με έναν σοφότερο και πιο ειρηνικό πολιτισμό. Μας αρέσει να υποθέτουμε ότι αν υπάρχει εξωγήινη ζωή εκεί έξω, θα είναι σοφή και αγαθή, όμως φυσικά δεν έχουμε στοιχεία ότι αυτό όντως συμβαίνει. Δεδομένων των συνεπειών από μια επαφή που δεν θα είναι αυτό που αρχικά ελπίσαμε, καλό θα ήταν οι κυβερνήσεις και ο ΟΗΕ να εμπλακούν στις σχετικές διαβουλεύσεις» (δες εδώ). Πού όμως βρίσκονται οι εξωγήινοι;Ο γνωστός φυσικός και πολυδιαβασμένος συγγραφέας Πολ Ντέηβις από το πανεπιστήμιο της Αριζόνα, προτείνει να στρέψουμε την έρευνα για εξωγήινη ζωή σε ό,τι βρίσκεται «μπροστά από τη μύτη μας». Όπως δήλωσε, δείχνοντας ότι η ζωή έχει εμφανιστεί πάνω από μια φορές πάνω στη Γη, θα ήταν η καλύτερη απόδειξη ότι μπορεί να έχει επίσης εμφανιστεί σε κάποιον άλλο πλανήτη, μια και πιστεύει ότι, «παράξενα» μικρόβια, που ανήκουν σε ένα τελείως ξεχωριστό «δέντρο της ζωής», που έχει αποκληθεί «σκιώδης βιόσφαιρα», μπορεί να βρεθούν σε απομονωμένα οικοσυστήματα όπου η συνήθης ζωή αδυνατεί να επιζήσει (έρημοι, ηφαίστεια, βυθός ωκεανών, Ανταρκτική κ.α.). Από την άλλη, σύμφωνα με τον Άλμπερτ Χάρισον του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας (Ντέηβις), οι κοινωνικές συνέπειες από μια πιθανή συνάντηση με εξωγήινους μπορεί να ήσαν καταστροφικές, καθώς το γεγονός πιθανότατα θα προκαλούσε πανικό και χάος (δες εδώ κι εδώ). Ταύτα ελέχθησαν, μεταξύ άλλων σημαντικών, στη διημερίδα με θέμα «Η ανίχνευση εξωγήινης ζωής και οι συνέπειες για την επιστήμη και την κοινωνία», που διοργανώνει αυτή την εβδομάδα η Ακαδημία Επιστημών της Βρετανίας, η φημισμένη Βασιλική Εταιρία του Λονδίνου (Royal Society) για την επέτειο των 50 ετών από την έναρξη του προγράμματος αναζήτησης εξωγήινης ζωής (SETI). Μήπως επίκεινται εξελίξεις ή η κινηματογραφική (εισπρακτική) επιτυχία …Avatar έχει επηρεάσει όλους μας;
Δες και "Γη καλεί ET – Μια σύντομη ιστορία των ραδιοφωνικών μηνυμάτων προς τους εξωγήινους".

Η μεγαλύτερη σε διάρκεια δακτυλιοειδής έκλειψη Ηλίου στις 15 Ιανουαρίου 2010

Στις 15 Ιανουαρίου είχαμε τη μεγαλύτερη σε διάρκεια δακτυλιοειδής έκλειψη Ηλίου, η μεγαλύτερη σε διάρκεια της τρίτης χιλιετίας! Άρχισε στις 07:41 (ώρα Ελλάδας) να γίνεται ορατή στην δυτική Κεντροαφρι-κανική Δημοκρατία και στο νοτιοδυτικό Τσαντ, και συνέχισε προς τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Ουγκάντα, την Κένυα και τη νότια Σομαλία για να ακολουθήσει την πορεία της προς την Ινδία και την Κίνα. Άλλη έκλειψη τόσο μεγάλης διάρκειας δεν πρόκειται να σημειωθεί παρά μόνο μετά από χίλια χρόνια ή και περισσότερο και η ΝΑSΑ εκτιμά ότι κάτι τέτοιο θα γίνει στις 23 Δεκεμβρίου 3043. Επίσης ολική έκλειψη Ηλίου προβλέπεται για τις 11 του επόμενου Ιουλίου πάνω από τον νότιο Ειρηνικό.



Στο video μια ακόμα προσομοίωση του φαινομένου όπως αυτό παρατηρήθηκε από το Male, Maldives.

Γαλαξίες μόλις 600 εκατομμύρια χρόνια μετά το Big Bang

Το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble συνέλαβε μία από τις πρώτες στιγμές του Σύμπαντος, με επτά γαλαξίες (σημειώνονται μεγεθυμένοι στην ένθετη φωτό) που σχηματι-στήκαν 600 με 800 εκατομμύρια χρόνια μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, όταν το Σύμπαν ήταν στο πρώτο στάδιο δημιουργίας του. Πρόκειται για την πιο πλήρη εικόνα μέχρι σήμερα του πρώιμου Σύμπαντος, που δείχνει γαλαξίες με αστέρια ηλικίας λίγων εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών, μαζί με τα ολοφάνερα αρχέγονα σημάδια του πρώτου σμήνους των άστρων. Αυτοί οι νεαροί γαλαξίες δεν έχουν διαμορφώσει ακόμη τις γνωστές σπείρες τους ή το ελλειπτικό σχήμα, ενώ είναι πολύ μικρότεροι από τους συνηθισμένους και με αρκετό μπλε χρώμα. Κι αυτό συμβαίνει επειδή σε αυτό το στάδιο δεν περιέχουν πολλά βαρέα μέταλλα, όπως ανέφερε ο Garth Illingworth, καθηγητής αστρονομίας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Σάντα Κρουζ, επικεφαλής της ομάδας ερευνών. Επίσης είναι μικροσκοπικοί σε σχέση τους σύγχρονους γαλαξίες – έχουν μόλις το 5% του μεγέθους του Γαλαξία μας (Milky Way) και λιγότερο από το 1% της μάζας του. «Βλέπουμε πολύ μικρούς γαλαξίες τους σπόρους των μεγάλων σημερινών γαλαξιών», λέει Garth Illingworth . Οι εικόνες ελήφθησαν με τη νέα υπερευαίσθητη Ευρέως Πεδίου Κάμερα 3 (Wide Field Camera 3-WFC3) που τοποθετήθηκε στο Hubble πέρυσι και είναι σε θέση να «δει» υπέρυθρο φως από υπερβολικά απομακρυσμένα αντικείμενα σε μια περιοχή του Διαστήματος που ονομάζεται Εξαιρετικά Βαθύ Πεδίο (Ultra Deep Field). Η νέα εικόνα Hubble συνέλαβε τους μακρινούς απλούστερους γαλαξίες που βρίσκονταν ανάμεσα στους πιο κοντινούς και πιο σύγχρονους γαλαξίες. Το αποτέλεσμα είναι μια «κοσμική οικογενειακή φωτογραφία» που απεικονίζει γαλαξίες σε διαφορετικές ηλικίες και στάδια ανάπτυξης κατά τη διάρκεια μιας περιόδου πάνω από 13 δισεκατομμύρια χρόνια. Το Hubble, ως γνωστόν, υπήρξε το κλειδί για τον προσδιορισμό της ηλικίας του Σύμπαντος που προσδιορίστηκε σε περίπου 13,7 δισεκατομμύρια χρόνια.

Πηγή:http://sciencenow.sciencemag.org/cgi/content/full/2010/105/2 και http://www.physics4u.gr/blog/?p=1512

Υπήρχε νερό και ζωή στον Άρη!

Νερό και ζωή στον Αρη; Ναι, σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες και τη NASA! Ένας ενιαίος τεράστιος ωκεανός κάλυπτε κάποτε το μεγαλύτερο μέρος από το βόρειο ημισφαίριο του Άρη ή περίπου το ένα τρίτο της συνολικής επιφάνειας του πλανήτη. Ο γιγάντιος ωκεανός γέμιζε με νερό από ποτάμια, τα οποία με τη σειρά τους τροφοδοτούνταν από βροχές, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που έρχεται να επιβεβαιώσει το υγρό παρελθόν του «κόκκινου πλανήτη» (δες κι εδώ). Ο νέος πιο αναλυτικός και αποκαλυπτικός χάρτης, που σχεδιάστηκε υπό τον καθηγητή γεωγραφίας Γουέι Λούο του πανεπιστημίου του Βόρειου Ιλινόις των ΗΠΑ, βασίστηκε σε αλγόριθμους υπολογιστών για την αξιοποίηση και αξιολόγηση των νέων δεδομένων, δείχνει ένα εκτεταμένο δίκτυο κοιλάδων με ποταμούς, το οποίο είναι υπερδιπλάσιο σε μήκος από αυτό που είχαν σχεδιάσει μέχρι τώρα οι επιστήμονες και περίπου εξίσου πυκνό με αυτό της Γης σε ορισμένες περιοχές. Οι κοιλάδες αυτές είναι συγκεντρωμένες σε μια ζώνη που κυκλώνει τον Ισημερινό του Άρη. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι οι κοιλάδες αυτές διατρέχονταν από ποτάμια, τα οποία κάποτε έρρεαν από τα νότια υψίπεδα του πλανήτη προς τις χαμηλότερες περιοχές στο βόρειο ημισφαίριο, δημιουργώντας έτσι και συνεχώς ανατροφοδοτώντας ένα τεράστιο ωκεανό στο Βορρά. Σύμφωνα με τη νέα επιστημονική εκτίμηση, πριν δισεκατομμύρια χρόνια, ο «κόκκινος πλανήτης», έχοντας ένα μόνο μεγάλο ωκεανό, θα είχε σε μεγάλο βαθμό στην υπόλοιπη επιφάνειά του ένα ξηρό ηπειρωτικό κλίμα, ανάλογο με αυτό που έχουν οι ξηρές περιοχές της Γης. Βροχές θα έπεφταν σε τακτικά χρονικά διαστήματα, φουσκώνοντας τα ποτάμια και ξεχειλίζοντας τη λεκάνη του ωκεανού. Μια τέτοια υγρή και πιο θερμή περίοδος στην πρώιμη ιστορία του Άρη θα είχε αυξήσει σημαντικά τις πιθανότητες ανάπτυξης ζωής (δες εδώ). Παράλληλα, επιστήμονες της NASA ανακάλυψαν τις πιο πειστικές μέχρι σήμερα ενδείξεις ότι υπάρχει ζωή στον Άρη υπό την μορφή μικροοργανισμών βακτηρίων. Όπως δήλωσαν, η ενδελεχής μικροσκοπική εξέταση αποκάλυψε δομές με μορφή σκουληκιού, σε έναν μετεωρίτη από τον Άρη που έπεσε στη Γη πριν περίπου 13 000 χρόνια. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι δομές αυτές είναι σχεδόν σίγουρα απολιθωμένα βακτήρια. Τα βακτήρια βρίσκονται ενσωματωμένα κάτω από τα επιφανειακά στρώματα του αρειανού βράχου, γεγονός που υποδηλώνει ότι ήδη βρίσκονταν μέσα του όταν αυτός προσέκρουσε στον πλανήτη μας και ότι ο μετεωρίτης δεν μολύνθηκε εκ των υστέρων από γήινα βακτήρια. Τα αρχαία μικρόβια πιθανότατα θα εισέδυσαν στο βράχο, όταν ένα μέρος από την επιφάνεια του Άρη καλυπτόταν από νερά και οι επιστήμονες πιθανολογούν ότι υπήρχαν μορφές ζωής. Ο αστροβιολόγος Ντένις Μπαζιλίνσκι του πανεπιστημίου της Νεβάδα των ΗΠΑ, ο οποίος μέχρι τώρα ήταν ένας από τους σκεπτικιστές, δήλωσε πλέον ότι, μετά τα νέα στοιχεία, αποδέχεται τη βιολογική εξήγηση των απολιθωμάτων, πρόσθεσε όμως ότι δεν μπορεί ακόμα να απαντηθεί με σιγουριά το ερώτημα της ζωής στον "κόκκινο πλανήτη". Σύμφωνα με τους επιστήμονες, ο συγκεκριμένος μετεωρίτης αποσπάστηκε από την επιφάνεια του Άρη, μετά την πτώση κάποιου αστεροειδούς στον πλανήτη, και έφθασε στη Γη αφού περιπλανήθηκε στο διάστημα επί 16 εκατ. χρόνια. Οι ερευνητές μπόρεσαν να ανιχνεύσουν την αρειανή προέλευσή του, καθώς η χημική σύνθεσή του ταίριαζε με αυτήν του Άρη (δες εδώ).

Η ζωή ήρθε από το Διάστημα;

Ένα από τα βασικά πρωτεϊνικά αμινοξέα, η γλυκίνη, εντοπίστηκε για πρώτη φορά σε κομήτη, ενισχύοντας τη θεωρία ότι οι πρώτες ύλες της ζωής ήρθαν στη Γη από το Διάστημα.Μικροσκοπικά ίχνη γλυκίνης βρέθηκαν σε δείγμα από μόρια που ελήφθησαν τον Ιανουάριο του 2004 από την ουρά του κομήτη Wild 2 από το διαστημόπλοιο της NASA Stardust, που βρίσκεται περίπου 390 εκατομμύρια χιλιόμετρα από τη Γη. Δύο χρόνια αργότερα τα μόρια αυτά έφτασαν στη Γη σε μεταλλικό δοχείο το οποίο αποκολλήθηκε από το διαστημόπλοιο και προσγειώθηκε με αλεξίπτωτο στην έρημο της Γιούτα. Οι κομήτες, όπως ο Wild 2, πιστεύεται ότι περιλαμβάνουν καλά διατηρημένο υλικό που χρονολογείται από την απαρχή του ηλιακού μας συστήματος, πριν από δισεκατομμύρια χρόνια, και ως εκ τούτου μπορούν να μας δώσουν στοιχεία για τον σχηματισμό του Ηλίου και των πλανητών. Ο εντοπισμός της γλυκίνης, που είναι το πιο συνηθισμένο από τα 20 πρωτεϊνικά αμινοξέα στη Γη, ανακοινώθηκε πέρυσι, αλλά χρειάστηκε χρόνος για να επιβεβαιώσουν οι επιστήμονες ότι αυτή προερχόταν από το εξωτερικό Διάστημα Αν και έχουν βρεθεί αμινοξέα σε μετεωρίτες (δες κι εδώ), είναι η πρώτη φορά που εντοπίστηκε αμινοξύ σε κομήτη. "Ο εντοπισμός γλυκίνης σε κομήτη ενισχύει την ιδέα ότι οι πρώτες ύλες της ζωής είναι διαδεδομένες στο Διάστημα και ισχυροποιεί το επιχείρημα ότι η ζωή στο Σύμπαν μπορεί να είναι κάτι συνηθισμένο κι όχι κάτι σπάνιο", δήλωσε ο Carl Pilcher, διευθυντής του Ινστιτούτου Αστροβιολογίας της NASA (δες εδώ κι εδώ). Τα πρώτα ίχνη ζωής στον πλανήτη μας εμφανίζονται πριν από 3,5 δισ. έτη, λίγο καιρό μετά την εποχή του βομβαρδισμού της Γης από μετεωρίτες, που χρονολογείται πριν από 3,8- 4,5 δισ. έτη. Πολλοί επιστήμονες έχουν διατυπώσει την άποψη ότι τα δομικά υλικά της ζωής υπήρχαν στους μετεωρίτες, οι οποίοι με την πτώση τους τα έσπειραν στον πλανήτη μας, οι συνθήκες του οποίου επέτρεψαν στα υλικά αυτά να «δράσουν» και να δημιουργήσουν τις πρώτες μορφές ζωής, υποστηρίζοντας ότι από τη στιγμή που τα δομικά υλικά της ζωής βρίσκονται σε μετεωρίτες, δεν αποκλείεται ό,τι συνέβη στη Γη να έχει συμβεί και αλλού. Πρώτος μεταξύ αυτών ο Ελβετός φυσικός Αρένιους (Svante Arrhenius, 1859 -1927), βραβείο Νόμπελ Χημείας 1903, που φαντάστηκε στις αρχές του 20ού αιώνα ότι μικροοργανισμοί θα μπορούσαν να ταξιδεύουν από πλανήτη σε πλανήτη, ακόμα και μεταξύ διαφορετικών ηλιακών συστημάτων, σπέρνοντας τη ζωή σ´ ολόκληρο το Σύμπαν. Αργότερα ο Άγγλος αστρονόμος Φρεντ Χόιλ (Sir Fred Hoyle, 1915–2001), μαζί με τον (μαθητή του) αστρονόμο και μαθηματικό Τσάντρα Βαϊκραμασίνγκε (Chandra Wickramasinghe γεννήθηκε στη Sri Lanka το1939- ), πρωταγωνίστησε στην επαναφορά της θεωρίας «πανπερμίας» κατά τη δεκαετία του 1970. Ξεκινώντας από την παρατήρηση ότι η υπέρυθρη ακτινοβολία που εκπέμπεται από τη μεσοαστρική ύλη ήταν εκπληκτικά όμοια με την ακτινοβολία που εκπέμπουν τα αφυδατωμένα βακτήρια, διατύπωσαν την υπόθεση ότι μερικοί από τους κόκκους της μεσοαστρικής ύλης ήταν στην πραγματικότητα βακτήρια ή μικροοργανισμοί εξαιρετικά ανθεκτικοί στις ακτινοβολίες. Ο Αρένιους υποστήριζε επίσης ότι οι μικροοργανισμοί μπορούσαν να ταξιδέψουν στο Διάστημα είτε μέσα στη μεσοαστρική ύλη είτε πάνω σε κομήτες και μετεωρίτες. Ωστόσο, κατά το πέρασμα αυτών των σπόρων της ζωής από τον έναν πλανήτη στον άλλο, η θανατηφόρα ακτινοβολία θα τους κατέστρεφε. Γι´ αυτό το λόγο, σύμφωνα με τη θεωρία των Χόιλ και Βαϊκραμασίνγκε, οι «σπόροι της ζωής» δεν ταξιδεύουν εκτεθειμένοι, όπως υποστήριζε ο Αρένιους, αλλά καλά προστατευμένοι στο εσωτερικό των κομητών. Έτσι, μετεωρίτες και κομήτες μετατρέπονται σε Δούρειους Ίππους για τη μεταφορά της ζωής (δες κι εδώ). Τι απομένει λοιπόν, αν έτσι έχουν τα πράγματα; Ίσως το αφελές ερώτημα: «Λοιπόν, κατά πού πέφτει Παράδεισος των πρωτόπλαστων;» Αν τώρα έχει δίκηο ο Δαρβίνος και θεωρία του για τη φυσική επιλογή, είναι ένα ακόμα ερώτημα...

20 Ιουλίου 1969: Όταν ο άνθρωπος πάτησε στη Σελήνη

Σαν σήμερα, 40 χρόνια πριν η σεληνάκατος Αετός (Eagle), της αποστολής Απόλλων 11 της NASA, προσεδαφίστηκε στη Θάλασσα της Ηρεμίας στη Σελήνη, στις 22.17 ώρα Ελλάδος. Τα πρώτα λόγια που μεταδόθηκαν από την επιφάνεια της Σελήνης από τον κυβερνήτη Νηλ Άρμστρονγκ ήταν: Houston, Tranquility Base here. The Eagle has landed. Θα περάσουν περίπου έξι ώρες μέχρι ο Αρμστρονγκ να βγει και να πατήσει στο σεληνικό έδαφος, ξεστομίζοντας αυτό που έμελλε να γίνει μια από τις διασημότερες φράσεις στην ιστορία: Ένα μικρό βήμα για τον άνθρωπο, ένα γιγάντιο άλμα για την ανθρωπότητα (That's one small step for (a) man, one giant leap for mankind ). Τι κι αν πέρασαν τόσα χρόνια, ακόμα έχω την ίδια αίσθηση και δέος που μου προκάλεσε η φράση αυτή που εν μέσω παρασίτων, με το τρανζιστοράκι κολλημενο στο αυτί, άκουσα από τον ραδιοσχολιαστή του τότε ΕΙΡΤ (νυν ΕΡΤ)!
Οι Άρμστρονγκ και Όλντιν θα παραμείνουν στο έδαφος της Σελήνης για περίπου δυόμισι ώρες, θα στήσουν ιστό με την αμερικανική σημαία, θα πάρουν δείγματα εδάφους, βράχων και σκόνης, θα τοποθετήσουν εξοπλισμό για επιστημονικά πειράματα. Κατόπιν θα ξεκινήσουν να συναντήσουν σε τροχιά το όχημα διακυβέρνησης Κολούμπια (Columbia), αφήνοντας πίσω μια αναμνηστική πλάκα με την επιγραφή «Εδώ Άνθρωποι Από Τον Πλανήτη Γη Πάτησαν Πρώτη Φορά στη Σελήνη, Ιούλιος 1969 μ.Χ. Ήρθαμε εν Ειρήνη Για Όλη την Ανθρωπότητα». Ένα σεληνιακό «πετραδάκι» είδα από κοντά αργότερα ως έκθεμα περιοδεύουσας έκθεσης στην ισόγεια αίθουσα της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πατρών, αν θυμάμαι καλά, μα δε μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση!
H αποστολή εκτοξεύτηκε από το Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στις 16 Ιουλίου 1969 με έναν πύραυλο Κρόνο-5 (Saturn V) και τριμελές πλήρωμα αποτελούμενο από τους αστροναύτες Νηλ Άρμστρονγκ, Μπαζ Όλντριν και Μάϊκλ Κόλλινς. Εικονική αναπαράσταση της αποστολής του Απόλλων 11 βρίσκεται στον δικτυακό τόπο http://www.wechoosethemoon.org/. Ο χρήστης της ιστοσελίδας WeChooseTheMoon.org παρακολουθεί σε πραγματικό χρόνο, από ένα εικονικό κέντρο ελέγχου, την ιστορική αποστολή της NASA! Έχει στη διάθεσή του όλες τις βασικές πληροφορίες της πτήσης, μπορεί να αλλάξει τη γωνία λήψης της κάμερας που παρακολουθεί το διαστημόπλοιο, ενώ καθ΄ όλη τη διάρκεια ακούει ρεαλιστικούς θορύβους, σαν να ήταν μέσα στο κέντρο ελέγχου! Ακόμη μπορεί να διαβάσει όλα τα μηνύματα που ανταλλάσσονται ανάμεσα στο πλήρωμα και στο κέντρο ελέγχου της NASA (πηγή: εφ. Έθνος κι SciAm). Φωτογραφίες από όλες τις διαστημικές αποστολές της NASA στη Σελήνη και πληροφορίες για τα διαστημικά οχήματα και τα πληρώματα που συμμετείχαν, στο ΜοοnGoogle Earth.

''Το κοσμικό χέρι'' ή νεφέλωμα GB1509

«Κοσμικό χέρι» ή το «χέρι του Θεού»... Πρόκειται για το νεφέλωμα GB1509 σε απόσταση 150 ετών φωτός, που δημιουρ-γήθηκε από ένα χείμαρρο ηλεκτρονίων και ιόντων από άστρο που κατέρρευσε πριν από περίπου 1700 χρόνια. Η εικόνα τραβήχτηκε από το τηλεσκόπιο του παρατηρητηρίου Τσάντρα (Chandra X-ray observatory) και δόθηκε στη δημοσιότητα από τη NASA.Το «χέρι» φαίνεται να αγγίζει ένα άλλο, έντονο κόκκινο νεφέλωμα, εικόνα που προέρχεται από ένα νεαρό και πολύ ισχυρό πάλσαρ, το B1509-58. Όσο εντυπωσιακό κι αν είναι πάντως το «κοσμικό χέρι», οι επιστήμονες που το παρατήρησαν δεν πρόσεξαν καθόλου ότι μοιάζει με ανθρώπινο μέλος. «Για να πω την αλήθεια, όταν πρωτοείδα την εικόνα, σκέφτηκα άλλες, πιο περίπλοκες δομές», δήλωσε ο Πάτρικ Σλέιν, επιστήμονας στη NASA.

Πηγή: http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathciv_1_15/04/2009_275491

Η μυστική ζωή των μαγνητικών πεδίων

Ποια είναι η μορφή των μαγνητικών πεδίων, που δυνητικά μας περιτριγυρίζουν από τις ηλεκτρονικές μας συσκευές; Μοιάζει με ταινία επιστημονικής φαντασίας, αλλά οι επιστήμονες της ΝΑSA τα κατέγραψαν στο εργαστήριό τους ’’Space Sciences Laboratory’’, UC Berkeley, βιντεοσκοπώντας σε πολύ χαμηλές ακουστικές συχνότητες (VLF) τη χαοτική, συνεχώς μεταβαλλόμενη τρισδιάστατη γεωμετρία τους!

Τρεχούμενο νερό στον Άρη και η υπόθεση του Σκιαπαρέλι

Νέα στοιχεία από την επιφάνεια του Άρη φαίνεται να ενισχύουν την υπόθεση ότι ο πλανήτης είχε τρεχούμενο νερό πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια. Φωτο-γραφίες από το διαστημόπλοιο της NASA που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Άρη έδειξαν αυλακώσεις στην επιφάνεια του, που σχηματί-στηκαν πριν από 1,25 εκατομμύρια χρόνια. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι προήλθαν από νερό που έρεε στην επιφάνεια του πλανήτη καθώς έλιωναν οι πάγοι του (δες εδώ). Τα αυλάκια αυτά θεωρούνται πρόσφατα χαρακτηριστικά, οι ερευνητές ωστόσο αντιμετωπίζουν δυσκολία στον προσδιορισμό της περιόδου που σχηματίστηκαν.Tα στοιχεία αυτά, εκτός από το ότι αποδεικνύουν την ύπαρξη νερού στον πλανήτη σε κάποια στιγμή της ιστορίας τους, ενισχύουν επίσης τη θεωρία που θέλει τον Άρη να διένυσε τη δική του εποχή παγετώνων, κατά την οποία ο πάγος των πόλων μετακινήθηκε προς τον ισημερινό, όπου σχημάτισε αποταμιευτήρες. «Πιστεύουμε ότι ο πλανήτης είχε νερό μέχρι πρόσφατα», ανέφερε ο Τζέιμς Χέντ, καθηγητής γεωλογίας στο πανεπιστήμιο Μπράουν και ένας από τους συγγραφείς της μελέτης. Η ερευνητική ομάδα μελέτησε και άλλους πιθανούς τρόπους δημιουργίας των καναλιών, όπως η ανάδυση νερού από το υπέδαφος στην επιφάνεια, χωρίς ωστόσο να υποστηρίζονται από τα μέχρι στιγμής δεδομένα. Εφόσον τα πράγματα έχουν έτσι, γίνεται φανερό ότι αρχίζει να δικαιώνεται ο Ιταλός αστρονόμος Τζιοβάνι Σκιαπαρέλι (Giovanni Virginio Schiaparelli, 1835-1910), οποίος από το 1877 είχε αναφερθεί σε φυσικά ''κανάλια'' (ιταλ.canali, αγγλ. channels) στην επιφάνεια του Άρη, δεχόμενος την αποδοκιμασία της κοινότητας των αστρονόμων μέχρι τις μέρες μας…Ο Σκιαπαρέλι είχε γράψει το 1893 στο έργο του Η ζωή στον πλανήτη Άρη: « Πρέπει να φανταστούμε όχι τόσο πραγματικές διώρυγες με σχήμα που μας είναι οικείο, αλλά λεκάνες εδάφους ελάχιστα βαθιές, που εκτείνονται ευθύγραμμα για χιλιάδες χιλιόμετρα, με πλάτος 100, 200 χιλιομέτρων ή ακόμη περισσότερων. Έχω ήδη τονίσει παλιότερα, ότι, εφόσον δεν υπάρχουν βροχές στον Άρη, οι διώρυγες αυτές αποτελούν μάλλον το βασικό μηχανισμό, με τον οποίο το νερό (και με αυτό η οργανική ζωή) μπορεί να σκορπιστεί στην άγονη επιφάνεια του πλανήτη».

Πηγή:http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathciv_1_03/03/2009_269490

Το πέταγμα του χαρταετού

Η συνήθεια του πετάγματος χαρταετού προέρχεται από την Κίνα. Πατρίδα του θεωρείται η περιοχή Weifang στην ΒΑ ακτή, όπου κατασκεύαζαν χαρταετούς περίπου 2800 χρόνια πριν κι αυτό επειδή υπήρχε η «πρώτη ύλη»: μεταξωτό ύφασμα για το υλικό πανιών, μπαμπού για ένα ισχυρό, ελαφρύ πλαίσιο, γερή και λεπτή μεταξωτή κλωστή για την καλούμπα. Αργότερα από την Κίνα μετανάστευσε, στην Κορέα, την Ιαπωνία, την Ταϊλάνδη, και τις άλλες χώρες της χερσονήσου της Ινδοκίνας, στην Ινδία, το Αφγανιστάν, την Αραβική χερσόνησο, αλλά και στην Ινδονησία και τα νησιά του Ειρηνικού. Στην Ευρώπη ο χαρταετός κάνει την εμφάνισή του όχι νωρίτερα από το 1400 μ.Χ. από Ευρωπαίους εξερευνητές που επέστρεψαν από την Ασία. Σαφείς ειδήσεις για την παρουσία του χαρταετού στα νεότερα χρόνια, έχουμε μια γερμανική του 1450 και μια ισπανική του 1606. Στη δεύτερη, ένας κληρικός που έγραψε το ημερολόγιό του, αναφέρει τούτο το σημαντικό για τον χαρταετό, δηλαδή ότι τον χρησιμοποιούσαν στην εποχή σαν παιγνίδι χαράς, την “ημέρα του Πάσχα”. Ο χαρταετός από το 18ο αιώνα άρχισε να φαίνεται χρήσιμος και σαν επιστημονικό όργανο. Το 1749 ο Σκωτσέζος μετεωρολόγος Alexander Wilson χρησιμοποίησε χαρταετούς για να ανυψώσει θερμόμετρα μέχρι το ύψος των 3000 ποδών για να καταγράψει τις θερμοκρασιακές μεταβολές σε μεγάλο υψόμετρο. Και μετά τρία χρόνια αργότερα, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εκτέλεσε το διάσημο πλέον σε όλους πείραμα με τον χαρταετό για να αποδείξει ότι οι αστραπές δεν είναι τίποτε άλλο παρά στατικός ηλεκτρισμός. Ο σερ George Cayley πειραματίστηκε με χαρταετό κατά τα έτη 1799 – 1809 στην προσπάθειά του να κατασκευάσει μια μηχανή που θα είναι ικανή να μεταφέρει ανθρώπους στον αέρα. Την ίδια εποχή τα πλουσιόπαιδα της Ευρώπης, που διάθεταν χαρτί (είδος μεγάλης πολυτέλειας), άρχισαν πρώτα τη χρήση του παιγνιδιού “αετού”. Το παιγνίδι του πετάγματος του χαρταετού ήλθε και στην Ελλάδα, πιάνοντας πρώτα τα λιμάνια της Ανατολής (Σμύρνη, Χίο, Κωνσταντινούπολη), τα λιμάνια της Επτανήσου, έπειτα της Σύρου και των Πατρών, και σιγά-σιγά όλα τα αστικά κέντρα, όπου μπορούσε να αγοραστεί σπάγκος και χρωματιστό χαρτί. Καθιερώθηκε ως μέρος των εθίμων της Καθαράς Δευτέρας και συγκεκριμένα του υπαίθριου εορτασμού της, τα λεγόμενα κούλουμα. Σήμερα ο σκελετός των χαρταετών κατασκευάζεται είτε από ελαφρύ ξύλο είτε από πλαστικό, ενώ το μέρος που φέρνει αντίσταση στον αέρα από πλαστικό φύλλο ή χαρτί. Οι χαρταετοί φτιάχνονται σε τεράστια ποικιλία σχημάτων. Παραδοσιακό σχήμα στην Ελλάδα είναι αυτό με τον εξάγωνο σκελετό (δες εδώ πώς να φτιάξεις το δικό σου χαρταετό ).Σημαντικά σημεία του χαρταετού για επιτυχημένο πέταγμα είναι:τα ζύγια της καλούμπας, τα ζύγια της ουράς, το μέγεθος της ουράς. Το πέταγμα του χαρταετού, για μικρούς και για μεγάλους, είναι ένας δυναμικός τρόπος εισαγωγής στην αεροδυναμική, έχοντας υπόψη ότι ο κάθε χαρταετός πετά λίγο διαφορετικά από έναν άλλο! Η κίνηση του χαρταετού μέσω του αέρα είναι το αποτέλεσμα των δυνάμεων που εφαρμόζονται στο χαρταετό σύμφωνα με τους νόμους του Νεύτωνα. Δες τα βασικά της φυσικής του χαρταετού στην ιστοσελίδα της NASA http://www.grc.nasa.gov/WWW/K-12/airplane/kitefly.html και για ...μελέτη και εξάσκηση κατέβασε την προσομοίωση του πετάγματος του χαρταετού.