5+1 μύθοι από την καλύτερη χώρα του κόσμου!

Όταν εμείς οι Έλληνες αυτοπροσδιοριζόμεθα από τα επιτεύγματα των (αρχαίων) προγόνων μας...(δες κι εδώ).

Μύθοι και πραγματικότητα...

...μου αρέσει να ξοδεύω. Μια ψυχογραφία της νεοελληνικής πραγματικότητας, από τους καταπληκτικούς Ράδιο-ΑΡΒΥΛΑ.

Εκλογές και "Μνημόνιο"

Γράφει ο Φώτης Γεωργιλές στην Athens Voice "Αν το 2000 εποχή που προετοιμαζόμαστε να μπούμε στο ευρώ και να διοργανώσουμε Ολυμπιακούς Αγώνες, μας έλεγαν ότι ο αρχηγός της Αριστεράς θα αμόλαγε περιστέρια-Άγιο Πνεύμα στον ουρανό και ο πρωθυπουργός θα φώναζε «δεν θα επιτρέψουμε να κατεβάσουν τις εικόνες», θα γελούσαμε. Η χώρα, αντί με την οικονομική κρίση να συνειδητοποιήσει την κατάσταση και να ξεκινήσει μια εθνική προσπάθεια για να ξεπεράσει τα προβλήματά της, προτίμησε να κλείσει τα μάτια και να βρει καταφύγιο στο μακρινό παρελθόν"(...)"Το πολιτικό σύστημα επί 5 χρόνια, για να μη χάσει τους πελάτες, έστησε ένα σκηνικό «Τρόικα εναντίον Ελλήνων». Για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, το πρόβλημα δεν είναι η κρίση αλλά το μνημόνιο. Μας φταίει δηλαδή όχι το γεγονός ότι χρεοκοπήσαμε και δεν ζούμε χωρίς δανεικά, αλλά τα δανεικά που μας κρατάνε στη ζωή. Γιατί δεν είναι περισσότερα. Ζούμε ακόμα με τα λεφτά του μνημονίου, πήραμε το μεγαλύτερο δάνειο και διαγραφή χρέους της ιστορίας και εμείς ακόμα κατηγορούμε την... Ευρώπη. Το «αντιμνημονιακό» μέτωπο μέσα κι έξω από τις κυβερνήσεις προστάτευσε τις συντεχνίες, τα προνόμια των κερδισμένων της μεταπολίτευσης, τη μετριοκρατία της επετηρίδας, τους 50ρηδες συνταξιούχους, την ασυδοσία χωρίς αξιολόγηση, την ατιμωρησία στα πειθαρχικά, τη σπατάλη του δημόσιου πλούτου. Και όλο αυτό το ονόμασε «μάχη εναντίον της λιτότητας». Μέσα στους 300 της Βουλής, ζήτημα είναι αν υπήρχαν 10 άνθρωποι που έλεγαν γιατί πρέπει να γίνουν οι μεταρρυθμίσεις, ποιοι ωφελούνται, τι κέρδος για το σύνολο θα προκύψει. Κάναμε «διαπραγματεύσεις». Δεν διαπραγματεύονται το χρέος. Διαπραγματεύονται για να μην αλλάξει το χρεοκοπημένο σύστημα.Έχουν φτιάξει έναν ανεμόμυλο, το χρέος, για να κρύψουν το πρόβλημα: Ότι το σύστημα δεν είναι βιώσιμο και χρειάζεται συνεχώς δανεικά. Και ότι δεν κάνουν καμία προσπάθεια για να το αλλάξουν" (...) Ολόκληρο το άρθρο εδώ.

O Στέλιος Ράμφος για τις επερχόμενες εκλογές

Ο συγγραφέας Στέλιος Ράμφος συζητά με τον δημοσιογράφο ΄Αρη Πορτοσάλτε στο ΣΚΑΙ το «ελληνικό παράδοξο» σε σχέση με τις επερχόμενες εκλογές στις 25 Ιανουαρίου 2015, εστιάζοντας μεταξύ των άλλων (…) «Για πρώτη φορά στις εκλογές, οι ψηφοφόροι μεγάλο μέρος που μπορεί να διαμορφώσει και πλειοψηφία κάποια στιγμή, ψηφίζουν με δεδομένο ότι θα γίνει το αντίθετο απ ότι λένε τα κόμματα, και κυρίως το κόμμα το οποίο προηγείται στις δημοσκοπήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεκριμένα. Δηλαδή είναι δεδομένο για το εκλογικό σώμα, ότι θα κάνει τούμπα, και είναι δεδομένο σε μεγάλους αριθμούς δημοκοπικούς ότι θα υποχωρήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό έχει μια πρωτοτυπία γιατί για πρώτη φορά οι ψηφοφόροι θα εξαρτήσουν την ψήφο τους από την πεποίθησή τους ότι λένε ψέματα οι δύο πρωταγωνιστές… Το ενδιαφέρον είναι ότι βασίζουν τη επιλογή τους στο ότι λένε ψέματα. Εγώ προσωπικά δεν πιστεύω ότι λένε ψέματα, η τουλάχιστον ότι είναι τόσο σίγουρο, θα έβαζα ένα 50-50 ας πούμε.» (…) «με ενδιαφέρει να επισημάνω τους λόγους, την ψυχολογία με την οποία ένας λαός πάει να ψηφίσει εν επιγνώσει του ότι δεν του λεν αλήθεια και χαιρόμενος για αυτό. Πρώτα απ όλα δεν έχει ακούσει από πουθενά από που θα πάρουν τα χρήματα. Δεν υπήρξε ποτέ μια απάντηση. Αυτό το αποσιωπά στη συνείδησή του. Ποιά είναι η δύναμη η οποία μπορεί να αποσιωπήσει κάτι τέτοιο; Έχω την εντύπωση είναι η δύναμη μιας ελπίδος. Είναι άνθρωποι σε πάρα πολύ δύσκολη θέση, θυμωμένοι πάρα πολύ και θέλουν να ελπίζουν. Γιατί θέλουμε να ελπίζουμε; Θέλουμε να ελπίζουμε για να μην σκεφτόμαστε, ενώ έπρεπε να σκεφτόμαστε για να ελπίζουμε, η περίπτωση εδώ πέρα γίνεται ένα είδος άλλης ψυχολογικής παγίδας η οποία μας νομιμοποιεί να μην σκεπτόμαστε.» (…) «Είναι η ελληνική κοινή ψυχολογία να φτάσω στο τέλος χωρίς να βαδίσω το δρόμο. Έχω συλλέξει τον τελευταίο καιρό ορισμένα ενσταντανέ ας πούμε. Έχω δει ανθρώπους στις συνεντεύξεις που παίρνουν στο δρόμο να τους ρωτούν, ποιό είναι το πρώτο θέμα που πρέπει να αντιμετωπισθεί, είναι η ανεργία, νομίζουν ότι είναι κάτι πολύ απλό δεν σκέφτονται ότι η ανεργία σημαίνει επενδύσεις, ότι οι επενδύσεις σημαίνουν σταθερότητα , λέγεται ανεργία σαν να είναι κάτι πολύ απλό να γίνει.» (…) Δείτε περισσότερα και το 46λεπτο βίντεο της συνέντευξης εδώ.

"Μνημόνια και Αγορές"

"Όλος ο κόσμος θέλει να τελειώσουν τα μνημόνια και να μην ασχολείται συνεχώς με την Ελλάδα. Αλλά η Ελλάδα πια αποδεικνύεται special case, είναι η μόνη χώρα που μπήκε σε πρόγραμμα και δεν μπορεί 5 χρόνια τώρα να κάνει αυτά που οφείλει για να ανακάμψει. Όλες οι χώρες έχουν βγει, η οικονομία τους έχει πάρει μπρος, οι εξαγωγές τους αυξήθηκαν, η ανεργία μειώνεται, η Ελλάδα είναι κολλημένη στο 2010, συζητάει ακόμα τα προβλήματα του 2010. Το μήνυμα είχε δοθεί ένα μήνα πριν όταν οι αγορές ανέβασαν τα ελληνικά spreads στο 9, όταν δήλωσαν δηλαδή ότι δεν δανείζει κανείς στον κόσμο την Ελλάδα. Εξακολουθούμε να ζούμε με το σωληνάκι της χρηματικής υποστήριξης από τα κράτη της Ευρώπης. Καταφέραμε να μειώσουμε τα ελλείμματα με την υπερφορολόγηση αλλά έχουμε την ίδια κρατική μηχανή, την ίδια οικονομία της χρεοκοπίας. Κανένας άχρηστος δημόσιος οργανισμός δεν κλείνει, κανείς δεν αξιολογείται, ενιαίο μισθολόγιο δεν εφαρμόζεται, ακόμα περισσότεροι και νεότεροι άνθρωποι βγαίνουν στη σύνταξη, οι συνταξιούχοι έχουν γίνει όσοι οι εργαζόμενοι και περιμένουν άλλοι 300.000 στη σειρά επειδή δεν υπάρχουν λεφτά για να τους δοθεί ακόμα σύνταξη." Η αρχή και το τέλος εδώ.

Περί IQ μας...

Τι διαβάζω, τι διαβάζω… Ο αυτοχαρακτηριζόμενος από κάποιους σαν «ο εξυπνότερος λαός του κόσμου» (δες εδώ) εν μέρει πιάνει δε πιάνει τη βάση στην παγκόσμια κατάταξη δείκτη νοημοσύνης, σύμφωνα με την ιστοσελίδα targetmap.com, που δημοσιεύει έναν παγκόσμιο χάρτη που δείχνει το δείκτη νοημοσύνης των πολιτών χωρών όλου του κόσμου. Πρώτοι στη σχετική λίστα εμφανίζονται οι πολίτες της Σιγκαπούρης με μέσο όρο 108, ενώ οι Έλληνες βρίσκονται συγκριτικά ψηλά στην 16η θέση, μαζί με Ιρλανδία και Μαλαισία, με μέσο όρο IQ, 92 (δες κι εδώ).

Πρόκειται για μια προ 4ετίας εργασία του Βρετανού ψυχολόγου Richard Lynn και Φιλανδού πολιτικού επιστήμονα Tatu Vanhanen (δες κι εδώ), που ανάλυσαν μελέτες για  βαθμό ευφυΐας/δείκτη νοημοσύνης (IQ) των πολιτών από 113 χώρες (με κλικ στο χάρτη δείτε τα ενδεικτικά αποτελέσματα). Περισσότερα για το δείκτη νοημοσύνης εδώ κι εδώ.

5-10-2014 Ποιοι είναι πραγματικά έξυπνοι

Η αποδοτικότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος…

Διαβάζω (δες εδώ) ότι σε πρόσφατη έκθεση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) η  χώρα μας κατατάσσετε  στην 27η θέση από τις 30 χώρες-μέλη ως προς την αποδοτικότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Συγκεκριμένα, η χώρα μας σημείωσε αποδοτικότητα 60,04% μένοντας πίσω από χώρες όπως η Τουρκία, η Πορτογαλία και η Ιταλία. Τα στοιχεία αφορούν έκθεση που διενεργήθηκε από την GEMS education Solutions και αφορά την αποδοτικότητα του εκπαιδευτικού συστήματος σε σχέση με τα χρήματα που διαθέτει η κάθε χώρα για την Παιδεία, το μισθό των καθηγητών, αλλά και την αναλογία μαθητή-καθηγητή ανά τάξη.Χαμηλό σκορ σημείωσαν όλες οι μεσογειακές χώρες στη βαθμίδα αποδοτικότητας, ενώ η έκθεση παραθέτει παράλληλα και τις επιδόσεις των μαθητών στο διαγωνισμό PISA του 2012 (δες κι εδώ).Πρόκειται για τρεις θεματικές μαθημάτων (μαθηματικά, κατανόηση κειμένου και φυσικές επιστήμες) στις οποίες εξετάζονται 15χρονοι μαθητές από τις χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η απόδοση των μαθητών της Ελλάδας ανάμεσα σε 65 χώρες έκανε βουτιά εκείνη τη χρονιά, πέφτοντας στη 42η θέση και στην 26η ανάμεσα σε 30 χώρες-μέλη του ΟΟΣΑ έναντι της 25ης που κατείχε το 2009. Σιγά το νέο να σχολιάσω. Τώρα θα μου πεις τι τα κουβεντιάζω όλα αυτά, όταν (δες εδώ) στις φετεινές Πανελλαδικές υποψήφιος, ο οποίος έγραψε σχεδόν 0 στα 6 μαθήματα, αν και  τελευταίος, πέρασε στο τμήμα Ισπανικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών! Ο εν λόγω υποψήφιος είχε μέσο όρο στα 6 μαθήματα που εξετάστηκε, σύμφωνα με τα στοιχεία του Υπουργείου Παιδείας, 0,53, ενώ σε Αρχαία και Ιστορία Κατεύθυνσης έγραψε (!) 0. Ωστόσο, η εισαγωγή του στο τμήμα ισπανικής γλώσσας πραγματοποιήθηκε λόγω της άριστης επίδοσης (δες κι εδώ) του στο μάθημα της ισπανικής γλώσσας- κάτι είναι κι αυτό, δε λέω... Πάντως σύμφωνα με εγκύκλιο του υπ. παιδείας στο μέλλον θα μπορούσε να διδάξει και το μάθημα της Ιστορία στο γυμνάσιο!

Περί Χρυσής Αυγής

Μια άποψη για την άνοδο (και την πτώση;) της Χρυσής Αυγής από τον Στέλιο Ράμφο -με εστίαση στην ανασφάλεια πολιτών/ψηφοφόρων, τη μεταπολιτευτική παθολογία της κουλτούρας "της ευκολίας και της ευτέλειας", το ιδεολόγημα "των δύο άκρων", η αντι-συστηματικότητα και τα παρεπόμενα μιας συγκυρίας.Το δεύτερο μέρος εδώ.

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011

Μμμμ, λέτε; Ένα άρθρο καταπέλτης (διάβασε αναλυτικά εδώ)  για το βίο και την πολιτεία πολιτικών και ψηφοφόρων τους την τελευταία 30ετία, τα δημοσιονομικά οικτρά αποτελέσματα των οποίων βιώνουμε σήμερα είτε τα «μαζί τα φάγαμε» κατά την Παγκάλειο ρήση είτε όχι – για την πλειοψηφία των πολιτών.

Κι εγώ θα έφευγα...

on Vimeo.

Το έλαβα στο μέιλ από τον φίλο Γιάννη Π., το επικροτώ, και το αναδημοσιεύω... " Το έγραψε(;) σε ένα blog τον Απρίλιο του 2011 η Άλκηστη Πρωτοψάλτη: << Nαι, θα έφευγα.Όχι επειδή υπάρχει κρίση. Όχι επειδή οι δουλειές είναι δύσκολες. Όχι επειδή με ζορίζει το δάνειο. Αλλά επειδή ζω σε μια χώρα που οι συμπατριώτες μου μάλλον δεν αγαπούν τελικά, μιας και αγάπη χωρίς σεβασμό δεν υπάρχει. Δεν μιλώ για τους φοροφυγάδες, τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, τα πάσης φύσεως λαμόγια. Μιλώ για μια πολύ μεγαλύτερη, φοβάμαι, μάζα. Που κοιτάζει αποκλειστικά και μόνο την πάρτη της, τον παρά της, τον κύκλο της, το σπίτι της, αδιαφορώντας παντελώς για ό τι κοινό. Που δεν τηρεί κανέναν κανόνα - ούτε κάν τους στοιχειώδεις της καλής συμπεριφοράς - και δεν έχει και κανέναν σκοπό να τους τηρήσει ποτέ. Που περιμένει πάντα από κάποιον άλλον, κάποιον αόριστο τρίτο - συνήθως αυτός λέγεται κράτος όταν δεν λέγεται μαλάκας - να κάνει τα πάντα για λογαριασμό του: απ'το να του βρει δουλειά μέχρι να του καθαρίσει τα σκαλιά όταν χιονίσει.Είναι κακόγουστος, κακότροπος και κακόπιστος. Δεν λέει καλημέρα, παρακαλώ κι ευχαριστώ. Πετάει το σκουπίδι του στον δρόμο. Καπνίζει στο εστιατόριο, γιατί έτσι γουστάρει. Αγνοεί επιδεικτικά την ουρά στα τυριά κι αν του το υπενθυμίσει κανείς ενοχλείται μεγαλοφώνως. Βγάζει τον σκύλο βόλτα - αν τον βγάλει - και δεν διανοείται να μαζέψει τα κουραδάκια του. Το μπαλκόνι του είναι η αποθήκη του και στα παλιά του τα παπούτσια αν εσύ πίνεις καφέ με θέα τη σκεβρωμένη σιδερένια ντουλάπα και δυο σφουγγαρίστρες. Κτίζει τριόροφο και σε κάθε βεράντα βάζει άλλα κάγκελα - λες και τα πήρε ρετάλια από καλάθι. Ακούει πως κάτι καλό έγινε κι αντί να χαρεί, ψάχνει να βρει τον λάκο στη φάβα. Δεν τον θέλω πια στην καθημερινότητά μου. Έχει καταστρέψει την πατρίδα μου. Είναι μίζερος και κινδυνεύω να με πάρει μπάλα η μιζέρια του. Ναι, λοιπόν. Αν ήμουν δεκαοκτώ, εικοσιοκτώ, τριανταοκτώ, θα ήμουν κολλημένη σ'ενα PC και θα έψαχνα τα job opportunities ανά τον κόσμο. Θα έφευγα όχι για μια καλύτερη δουλειά, όχι για περισσότερα λεφτά, αλλά για να ξαναβρώ την ποιότητα της  καθημερινότητάς μου. Τις αξίες της οργανωμένης κοινωνίας που θα ήθελα να μάθουν τα παιδιά μου- της συλλογικής εργασίας, της κοινωνικής προσφοράς, του εθελοντισμού. Τη χαρά του να κυκλοφορώ ελεύθερα στο δρόμο, να παίρνω το λεωφορείο όποτε θέλω και να μου λέει καλημέρα η ταμίας στο σουπερμάρκετ. Κι ας ήταν γκρίζος ο ουρανός κι ας μην είχε θάλασσα. Το τίμημα που πληρώνουμε γι'αυτόν τον γαλανό ουρανό είναι τεράστιο. Δεν είμαι ούτε δεκαοκτώ, ούτε εικοσιοκτώ, ούτε τριανταοκτώ. Αλλά κοιτάζω πού και πού, λάγνα, τις αγγελίες στο guardianjobs και δεν δυσκολεύομαι καθόλου να με δω να φεύγω.>> Εν κατακλείδι, κι εγώ θα έφευγα, μια κι όταν γυρίζω από ταξίδι σε κάποια από τις χώρες της Δ.Ευρώπης, σκέπτομαι από πού έφυγα και που ήλθα, χωρίς νοσταλγία.

Γιατί δε μου διορίζεις τον ανηψιό;

Σε συνεδρίση του δημοτικού συμβουλίου Λέσβου, σύμβουλος από την παράταξη πλειοψηφίας του Δήμου εκφράζει ανοιχτά τα παράπονά του, καθώς, όπως φαίνεται, ο Δήμαρχος αθέτησε την υπόσχεσή του περί διορισμού του ανηψιού του."Για να μαθαίνουμε την αλήθεια" που λέει και ...ο παθών! Ελλάς το μεγαλείο σου.

Πηγή: iefimerida

Όταν Ελληνίδα βουλευτής αποκαλεί τα Σκόπια «Μακεδονία» ...

Έσκασε κι αυτό!...Μετά τις συνεντεύξεις στην κρατική τηλεόραση των Σκοπίων περί "Μακεδονίας" κτλ. έτερου βουλευτή της αξιωματικής αντιπολίτευσης (δες εδώ), και η Ιωάννα Γαϊτάνη, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ μιλώντας  στην εφημερίδα «Nova Makedonija» δήλωσε - άκουσον, άκουσον,...- ότι η διαφορά ανάμεσα σε Ελλάδα και Σκόπια για το όνομα οφείλεται στους Έλληνες καπιταλιστές! Είπε μεταξύ των άλλων (δες εδώ, εδώ, εδώ) ότι : «Επιτρέψτε μου να πω ότι άτομα από τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ συμμετείχαν σε δηλώσεις στη χώρα σας το 2010 και υπήρξε προσκεκλημένος από το κόμμα στην κρατική τηλεόραση ο οποίος χρησιμοποίησε το όνομα που χρησιμοποιείται εσείς: Μακεδονία.Εγώ νομίζω ότι το πρόβλημα δεν έγκειται μόνον στο όνομα. Εάν τα πράγματα είχαν έτσι και εάν τα πράγματα ήταν τόσο απλά, τότε δεν θα υπήρχε πρόβλημα. Πίσω από το ζήτημα της ονομασίας υπάρχει η επέκταση της οικονομίας της Ελλάδας.Η Ελλάδα επιχειρεί να καταστεί υπερδύναμη στα Βαλκάνια και επιχειρεί να επεκταθεί σε όλη την περιοχή της Βαλκανικής Χερσονήσου. Αιτία γι’ αυτό που συμβαίνει με το όνομα είναι τα συμφέροντα των Ελλήνων καπιταλιστών στη Μακεδονία. Το όνομα συνιστά απλά άλλοθι και χρησιμοποιείται ως προκάλυμμα προκειμένου να καλυφθούν άλλα πράγματα που συμβαίνουν» (...) Είναι που είναι ανιστόριτοι οι σκοπιανοί ηγέτες (δες κι εδώ, εδώ, εδώ, αλλά κι εδώ...), μα και η κυρία Ελληνίς βουλευτής η οποία και εμένει (δες εδώ) στην άποψή της; Μεγάλη η "αριστερή (της) αγκύλωση", αν μη τι άλλο- κι απ΄ ότι φαίνεται σιγά-σιγά πέφτουν οι μάσκες από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης...
18-12-2012 Την απέλαση της βουλευτίνας του ΣΥΡΙΖΑ ζητά η ΧΑ
19-12-2012 Ταξικό πρόβλημα το Σκοπιανό!
19-12-2012 Γαϊτανάκι προκλήσεων από τα Σκόπια...
20-12-2012 Γιάννα Γαϊτάνη: Η τροφός του ναζισμού των Σκοπίων
20-12-2012 Περί "Μακεδονικού" και άλλων τινών...

Περί αξιοκρατίας εν Ελλάδι κι άλλων ανεκδότων...

Διαβάζω και δεν εκπλήσσομαι...Λέει μεταξύ των άλλων ο διακεκριμένος Έλληνας διαστημικός φυσικός και ακαδημαϊκός Σταμάτης Κριμιζής στη συνέντευξή του στην εφ. Καθημερινή: (...)"Μου κάνει τρομερή εντύπωση η στάση των πολιτικών. Είναι παραλογισμός και αδικία ότι σήμερα έχουμε πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργους από τον ιδιωτικό τομέα και όλοι οι πολιτικοί λένε “δεν μπορούμε να αγγίξουμε τον δημόσιο υπάλληλο”. Αν στο εξωτερικό ένας πολιτικός έδειχνε τέτοια μεροληψία, δεν θα μπορούσε να σταθεί ούτε μία ημέρα. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις με τη συνέργεια των πολιτικών εκμεταλλεύονται τον υπόλοιπο κόσμο. Η κρίση είναι ηθική γι’ αυτό είναι δύσκολο να είναι κανείς αισιόδοξος για το μέλλον». – Στην Αμερική δεν γίνονται πολιτικές παρεμβάσεις; – Παρεμβάσεις γίνονται, καταστρατήγηση της αξιοκρατίας δεν γίνεται. Δεν έχει σημασία αν είσαι γιος του καθηγητή αλλά αν αξίζεις. Η πιο αδιάσειστη απόδειξη είναι η δική μου πορεία. Ημουν ένας ξένος φοιτητής, γιος ενός μετανάστη εστιάτορα. Τι μέσο μπορούσα να έχω; Η χώρα αυτή προοδεύει γιατί ευνοεί το ταλέντο."(...)Και αλλού: "Υπάρχουν τα ευρωπαϊκά προγράμματα από όπου μπορείς να αντλήσεις χρήματα. Η Ελλάδα ξοδεύει 0,5% του ΑΕΠ για έρευνα όποτε το θυμηθεί. Ο μέσος όρος της Ευρώπης είναι 2% και στον ΕΣΕΤ προωθούμε ένα δεκαετές σχέδιο δράσης που προϋποθέτει αύξηση του ποσοστού χρηματοδότησης στο 1,5 % έως το 2020. Αυτό όμως πρέπει να επιβεβαιωθεί από την παρούσα κυβέρνηση. Μπορούν να βρεθούν κονδύλια και από τον ιδιωτικό τομέα. Δυστυχώς όμως λιγότερο από το 30% της χρηματοδότησης της έρευνας στην Ελλάδα προέρχεται από ιδιωτικά κονδύλια. Στην Ευρώπη ο μέσος όρος είναι 60%, στην Αμερική 65% και στην Ιαπωνία και τη Φινλανδία 70%. Αυτό είναι και θέμα του εκπαιδευτικού συστήματος. Oι καθηγητές εδώ δεν τολμούν να δεχθούν χρήματα από τη βιομηχανία για να πραγματοποιήσουν μια ερευνητική εργασία γιατί θεωρούν ότι δεν επιτρέπεται για ιδεολογικούς λόγους. Αυτή βέβαια είναι μια νοοτροπία του προηγούμενου αιώνα που βρίσκεται εδώ και καιρό στον κάλαθο των αχρήστων της ιστορίας. Αν δεν υπάρξει ιδιωτικός τομέας με καλή τεχνολογία να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, να πληρώσει φόρους πώς θα χρηματοδοτηθεί ο δημόσιος τομέας;"(...)Κι ένα τελευταίο. Στο ερώτημα αν είμαστε μόνοι μας στο σύμπαν, απαντά:" Ο Μητρόδωρος, ο Χίος φιλόσοφος του 4ου π.Χ αιώνα είχε γράψει ένα σύγγραμμα «Περί Φύσεως». Ελεγε λοιπόν ότι το να υποθέσει κανείς ότι η ζωή εμφανίστηκε μόνο στη Γη είναι το ίδιο με το να πει ότι από όλους τους σπόρους που έσπειρε ο γεωργός στο χωράφι, φύτρωσε μόνο ένας. Αυτή είναι και η θέση της επιστήμης. Υπάρχουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια πλανήτες. Το να υποθέσει κανείς ότι μόνο στη Γη υπάρχει βιολογική δραστηριότητα νομίζω ότι δεν είναι λογικό. Ακόμα και στα διαστρικά νέφη υπάρχουν αμινοξέα που είναι η πρώτη ύλη για τη δημιουργία βιολογικής δραστηριότητας. Το πρόβλημα είναι ότι το Διάστημα είναι σχεδόν άπειρο και οι αποστάσεις είναι τεράστιες. Τεχνολογικά λοιπόν δεν έχουμε τη δυνατότητα να δώσουμε σήματα ζωής ώστε να μας ανακαλύψουν. Στα 4,5 δισ. χρόνια της ύπαρξης του ηλιακού μας συστήματος μόνο τα τελευταία εκατό χρόνια έχουμε δώσει σήματα ζωής, εκπέμποντας ραδιοκύματα τα οποία είναι τόσο ελάχιστης έντασης σε σχέση με το πιο κοντινό άστρο -το Α του Κενταύρου- που θα χρειαζόταν μια αντέννα με διαστάσεις από τον Ηλιο μέχρι τη Γη για να πιάσουν κάποιο σήμα. Υποθέτουμε όμως ότι εκείνοι μπορεί να είναι πολύ πιο προηγμένοι τεχνολογικά και να έχουν τη δυνατότητα να μας παρατηρήσουν με τρόπο που εμείς δεν ξέρουμε. Φυσικά όλα αυτά περί ιπτάμενων δίσκων είναι παρανοήσεις..." Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ.

H Κύπρος στο "Μνημόνιο"...

Και η Κύπρος, φευ, στις "δαγκάνες" της Τρόικα...Αλλά ο (κομμουνιστής) Πρόεδρος Δ. Χριστόφιας επιδεικνύει διαφορετική συμπεριφορά  από τον ημέτερο σοσιαλιστή(!) π. πρωθυπουργό ΓΑΠ... Υποστηρίζει δακρύων ότι: «Από τη στιγμή που υποχρεωθήκαμε να προσφύγουμε στο Μηχανισμό Σταθερότητας, γνωρίζαμε ότι τα περιθώρια αλλαγών στις απαιτήσεις και τους όρους της τρόικας δεν θα ήταν απεριόριστα» (δες εδώ, εδώ).Και στο κατόπι του η Συνομοσπονδία Εργαζομένων Κύπρου (ΣΕΚ) δέχεται ότι (δες εδώ): «Οι κρίσιμες ώρες που διέρχεται η κυπριακή οικονομία επιβάλλουν εγρήγορση, συνυπευθυνότητα και συναντίληψη ως προς τη διαχείριση της κάθε επόμενης ημέρας.Το συνδικαλιστικό κίνημα της Κύπρου όλη αυτή την περίοδο υπέδειξε υπευθυνότητα διαφυλάττοντας την εργατική ειρήνη και την εργασιακή ομαλότητα. Αυτήν την δύσκολη ώρα καλούνται οι κοινωνικοί εταίροι, (κυβέρνηση και εργοδότες), να εκτιμήσουν σωστά τη σοβαρότητα των συνδικάτων και να στοχεύσουν σε πολιτικές μέγιστης συναίνεσης. Η εδώ παρουσία της Τρόικα και η εφαρμογή του μνημονίου δεν μπορούν να είναι η αφορμή για καταστρατήγηση των συλλογικών συμβάσεων ή για παραβίαση άλλων ωφελημάτων και όρων εργοδότησης.». Προσεγγίσεις διαφορετικές τόσο από τους κραυγάζοντες, τότε και σήμερα, Έλληνες πολιτικούς αργηγούς (και του νυν πρωθυπουργού συμπεριλαμβανόμενου... αργηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης το 2010), των "Αγανακτισμένων, εμού του ιδίου... Αλλά και των αγκυλωμένων κρατικοδίαιτων συνδικαλιστών των ΓΣΕΕ & ΑΔΕΔΥ (δες κι εδώ) και του "λαϊκού" ΠΑΜΕ - που οι νεκροί της Marfin τους στοιχειώνουν (δες εδώ). Α, η Κύπρος, εκτός από κομμουνιστή Πρόεδρο (δες κι εδώ), έχει και βεβαιωμένα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου...

Αναμνήσεις ενός "επαναστάτη"...

...ή όταν η Χρυσή Αυγή γίνεται "Αυγή"... «Τον Δεκέμβριο του 2008 ένας μαλάκας μπάτσος δολοφόνησε ένα 16χρονο παιδί (δες εδώ, εδώ, εδώ). Τον Δεκέμβριο του 2008 ένας κακός ''υπάλληλός'' μας, που του είχαμε αναθέσει (και τον πληρώναμε με τους φόρους μας) για να προστατεύει όλους εμάς, σκότωσε έναν από εμάς. Την ίδια νύχτα συναντηθήκαμε στην κατάληψη, και λίγες ώρες μετά γεμίσαμε τους δρόμους διαδηλώνοντας κατά της δολοφονίας και κατά του κράτους(!). Εκεί, όταν 200 οι μέσα αποφασίζαμε και για τους 6 χιλιάδες ''χρήσιμους ηλίθιους'' που ήταν απέξω, η Ν. φώναξε μοναχή να μην ρίξουν πέτρες, αλλά όποιος θέλει να ρίξει γιαούρτια. Την βία κάποιων κρατικών υπαλλήλων δεν την κυνηγάς με βία. Αυτή η πρόταση δεν άρεσε στους υπόλοιπους. Μετά στην πορεία, κάποιοι από εμάς άρχισαν να σπάνε τράπεζες, να την πέφτουν στους αστυνομικούς να κρύβονται ανάμεσα μας στην πορεία και να ξαναβγαίνουν. Παρατηρούσα αξιοπερίεργα, πάρα πολλά παιδιά με παντελόνια και φούτερ των 170 ευρώ, να κάνουν την επανάσταση τους ρίχνοντας πέτρες και βρίζοντας μπινελίκια στους μπάτσους και στους αστυνομικούς (δες κι εδώ). Και μετά, το πλήθος, οι πολλοί, τα γυναικόπαιδα, οι χρήσιμοι ηλίθιοι, συνειδητοποιώντας τον άχαρο ρόλο τους και νιώθοντας ότι η πορεία δεν ήταν τελικά αυτή για την οποία είχαν έρθει, έφυγαν. Και οι υπόλοιποι να κατεβάζουμε τα κομματικά πανό και να κάνουμε αλυσίδες για να βγουν τα παιδιά να κάνουν την δουλειά τους και να ξαναμπούν. (Κομματικά πανό σε διαδήλωση για την δολοφονία ενός παιδιού ; - ξανασκέφτομαι τώρα!). Μείναμε λίγοι, και τις επόμενες ημέρες ακόμα λιγότεροι. Τα ίδια έγιναν και στις υπόλοιπες πόλεις συν τους βανδαλισμούς και τα πλιάτσικα στην Αθήνα (δες εδώ κι εδώ). Δεν ξέρω αν από την δολοφονία του Αλέξη δικαιολογείται να βγει ένα βουβό πλήθος στους δρόμους και να ξεσηκωθεί κατά της βίας (από οποιονδήποτε), αλλά κάποιοι προτίμησαν να αναλάβουν αυτοί τον δικό μας ρόλο και να μας υποκαταστήσουν. Αντί να βγει ένα εκατομμύριο κόσμος στους δρόμους,βγήκαν στη θέση τους κάποιοι λίγοι, που ήθελαν να επιβάλλουν την δική τους βία.» H συνέχεια, μια "επαναστατική" διαδρομή από τότε μέχρι και σήμερα, εδώ.

5-12-2012 Μετωπική ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ
7-12-2012 Tέσσερις Δεκέμβριοι μετά 
7-12-2012 Ούτε η Κατοχή τελείωσε το '73; 
10-12-2012 Η ...μακροημέρευση της "μέρας του Αλέξη"