Περί IQ μας...

Τι διαβάζω, τι διαβάζω… Ο αυτοχαρακτηριζόμενος από κάποιους σαν «ο εξυπνότερος λαός του κόσμου» (δες εδώ) εν μέρει πιάνει δε πιάνει τη βάση στην παγκόσμια κατάταξη δείκτη νοημοσύνης, σύμφωνα με την ιστοσελίδα targetmap.com, που δημοσιεύει έναν παγκόσμιο χάρτη που δείχνει το δείκτη νοημοσύνης των πολιτών χωρών όλου του κόσμου. Πρώτοι στη σχετική λίστα εμφανίζονται οι πολίτες της Σιγκαπούρης με μέσο όρο 108, ενώ οι Έλληνες βρίσκονται συγκριτικά ψηλά στην 16η θέση, μαζί με Ιρλανδία και Μαλαισία, με μέσο όρο IQ, 92 (δες κι εδώ).

Πρόκειται για μια προ 4ετίας εργασία του Βρετανού ψυχολόγου Richard Lynn και Φιλανδού πολιτικού επιστήμονα Tatu Vanhanen (δες κι εδώ), που ανάλυσαν μελέτες για  βαθμό ευφυΐας/δείκτη νοημοσύνης (IQ) των πολιτών από 113 χώρες (με κλικ στο χάρτη δείτε τα ενδεικτικά αποτελέσματα). Περισσότερα για το δείκτη νοημοσύνης εδώ κι εδώ.

5-10-2014 Ποιοι είναι πραγματικά έξυπνοι

Καλό καλοκαίρι!

Διακοπές παρά θιν αλός και καλό καλοκαίρι! Στη φωτό, "καλλιτεχνική" απόδοση (δες κι εδώ) της παραλίας Μελίντα κοντά στο Πλωμάρι.

Ανδρέας Σάμαρης και γκόοοολ!

Νίκος Παπασταματίου, "...και γκόοοολ!", προσχέδιο, 2014, λαδοπαστέλ σε χαρτί, 23εκ. x 30,5εκ.
Δες κι εδώ (video).

Maroussi Art People Festival

Εκθέτουμε 18 έργα (ελαιογραφίες, ακουαρέλες, μολύβια) και εκτηθέμεθα(!) μαζί με άλλους 300 και πλέον καλλιτέχνες των τμημάτων ζωγραφικής του Κέντρου Τέχνης και Πολιτισμού του Δήμου Αμαρουσίου στο  Maroussi Art People Festival…Είμαστε στο περίπτερο 6 (τμήμα Μαρινέλλας Παυλοπούλου) στα ταμπλό 1-7, στο περίπτερο 7 (τμήμα Ελεάννας Μαρτίνου) στα ταμπλό 2&3 (δες κι εδώ), στο περίπτερο 9 (τμήμα Γιώργου Σεκόφσκυ) στο ταμπλό 1 (δες κι εδώ) … Καθημερινά και το Σαββατοκύριακο 11 π.μ.-11 μ.μ. στο Εκθεσιακό Κέντρο HELEXPO, Κηφισίας 39. Περισσότερα για το Φεστιβάλ εδώ. Άλλα ζωγραφήματά μου εδώ.
7-5-2014 Μια μικρή περιήγηση στα εκθέματα των περιπτέρων των καλλιτεχνικών τμημάτων του Κέντρου Τέχνης και Πολιτισμού Δήμου Αμαρουσίου στον εκθεσιακό χώρο Helexpo εδώ.

Υπάρχουν και τέτοια δημόσια σχολεία!

Το 38ο Λύκειο Αθηνών έχει κάτι να ζηλέψει κάτι από ένα αντίστοιχο σχολείο, ας πόυμε ...της  Φινλανδίας; Νομίζω πως όχι.Μπράβο τους! Κι όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του σχολείου "Το νέο κτίριο μας έδωσε τη δυνατότητα, να αξιοποιήσουμε τις αίθουσες του σχολείου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να τις εξοπλίσουμε κατάλληλα για το σκοπό που χρησιμοποιείται η καθεμιά.Για το λόγο αυτό, εκτός από την αίθουσα Πληροφορικής και τα δύο εργαστήρια Φυσικής, έχουμε τρεις αίθουσες αποκλειστικά για Φιλολογικά μαθήματα, μια αίθουσα Ξένων Γλωσσών και τρεις που χρησιμοποιούν οι μαθηματικοί. Οι αίθουσες είναι εξοπλισμένες με ηλεκτρονικούς υπολογιστές, κασετόφωνα, μηχανές προβολής (projectors), τηλεοράσεις με DVD και βίντεο, αξιόλογη συλλογή εκπαιδευτικών βιντεοκασετών και CD/DVD, καθώς επίσης με βιβλιοθήκες και χάρτες. Στο δεύτερο όροφο από το Σχολικό Έτος 2012-2013 λειτουργεί Αναγνωστήριο με Βιβλιοθήκες και Χώρος Σκακιού για τον ελεύθερο χρόνο των μαθητών. Στο διάδρομο του δεύτερου ορόφου υπάρχουν επίσης προσωπικά ντουλαπάκια για τους μαθητές."... Και λίγα "ιστορικά"για τις αίθουσες μαθημάτων, σωστότερα οι προσπάθειες που έγιναν και δεν τελεσφόρησαν...- με άλλα λόγια μιλάμε για τη  μετατροπή των αιθουσών διδασκαλίας από "αίθουσες μαθητικών τμημάτων " σε " αίθουσες μαθημάτων " δηλαδή καταργείται η παραδοσιακή έννοια της σχολικής αίθουσας ως αίθουσας συγκεκριμένου τμήματος μαθητών και στη θέση τους δημιουργούνται ειδικά εξοπλισμένες αίθουσες γνωστικών αντικειμένων ή γνωστικών περιοχών ( λ.χ. αίθουσα φιλολογικών μαθημάτων, αίθουσα μαθηματικών, αίθουσα φυσικών επιστημών, εργαστήριο καλλιτεχνικών μαθημάτων, κ.ά.) στις οποίες θα γίνεται η διδασκαλία των γνωστικών αντικειμένων. Ήταν, λοιπόν, Ανοιξη του ΄93, που μαζί με τον τότε Σύμβουλο του [αλήστου μνήμης] Π.Ι. Στέφανο Π. επισκεφτήκαμε το ACS στην Αγ. Παρασκευή .Ο Στέφανος εξεπλάγη με τον τρόπο λειτουργίας του σχολείου, μεταξύ αυτών οι αίθουσες μαθημάτων, τα ατομ ικά ντουλαπάκια των μαθητών, κτλ.… Του πρότεινα να κάνει μια εισήγηση για την μετατροπή των αιθουσών διδασκαλίας σε αίθουσες μαθημάτων- μεταξύ των άλλων θα αυξάναμε τα εργαστήρια φ.ε.  μια και τρέχαμε τότε το πιλοτικό πρόγραμμα ΦυσικήPSSC...  Μου απάντησε, «Άστο, ποιος ακούει…». Την μεθεπόμενη χρονιά έκανα την ίδια πρόταση, μαζί με επίσκεψη στο ACS,  στον νεοαφιχθέντα τότε Πάρεδρο του Π.Ι. Χρήστο Ρ. Την υιοθέτησε αμέσως, έκανε μια πολυσέλιδη εισήγηση στην Ολομέλεια του Π.Ι., η οποία …ομοφώνως απερρίφθη(!) «Δεν γίνονται τέτοια πράματα …» τον λοιδόρησαν. Τέλος πάντων, μια δυο θέσαμε το θέμα, θάταν Φεβρουάριος του ΄95,  στον τότε δ/ντή Δ.Ε . Μανώλη Τ., ο οποίος αφού την έθεσε υπόψη της «ηγεσίας» μας απάντησε ότι δεν υπάρχουν χρήματα για τα ντουλαπάκια κτλ. Λίγο αργότερα παραβρέθηκα σε μια σύσκεψη για τα εποπτικά μέσα, τα εργαστήρια φ.ε., κτλ. στο ΥΠΕΠΘ υπό την προεδρεία του δ/ντή του γραφείου του τότε υφυπουργού Φ. Πετσάλνικου. Ξαναέθεσα το θέμα και την απορριφθείσα από το Π.Ι. πρόταση και, ω(!) του θαύματος, μετά μια βδομάδα μας κάλεσε ο δ/ντής σπουδών Δ.Ε. και ζήτησε πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος, μια και όταν το θέμα ετέθη στον υπουργό, τον ΓΑΠ, είπε ότι πρέπει να γίνει «επειδή έτσι ήταν τα σχολεία στη Σουηδία όταν ήταν μαθητής, κτλ.»- αλλά και επέρχοντο εκλογές! Έτσι  βρέθηκαν χρήματα (λεφτά υπάρχουν) για να δοθούν στα πιλοτικά σχολεία , 2 εκ, δρχ. ανά σχολείο για τα  ντουλαπάκια, ο Γιάννης Γ. σχεδίασε τα ντουλαπάκια, και το πρόγραμμα ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε σε 15 Γυμνάσια –αν και πριν τις εκλογές  του Σεπτεμβρίου ’96 είδα κι άκουσα τον ΓΑΠ στη TV  να μιλά για 50 σχολεία… δε βαριέσαι. Επί υπουργείας Γεράσιμου Αρσένη οι αίθουσες μαθημάτων εντάχτηκαν στη δράση ΣΕΠΠΕ (δες  http://www.pi-schools.gr/programs/seppe/programms.htm) και  μετείχαν 86 γυμνάσια και 69 λύκεια, αν και ο ίδιος είχε προαναγγείλει ότι θα υλοποιείτο σε όλα τα Λύκεια! Μετά ταύτα, των ετών παρελθόντων, όλα σχόλασαν και το σχολεία που συμμετείχαν επανήλθαν στην προτεραία κατάσταση, πλην εξαιρέσεων. Τι τα θες, εντώ  είναι Ελλάντα!...

Διακοπές!

΄Αντε, και καλό καλοκαίρι! Στη φωτό, "καλλιτεχνική" απόδοση (δες κι εδώ) της παραλίας Μεγάλο Αμόνι.

Καλοκαιρινές διακοπές

Πάμε διακοπές!...Στην εικόνα - πού και πού πιάνουμε πινέλα και χρώματα και κάνουμε καμμιά ζωγραφιά (δες κι εδώ) - η βραχονησίδα Οβριός, όπως φαίνεται από ψηλά, απέναντι από το Μικρό Αμόνι.

40 χρόνια από το "πράσινο" έπος του Γουέμπλεϊ!

1 Τάκης Οικονομόπουλος  · 2 Γιάννης Τομαράς  · 3 Άνθιμος Καψής  · 4 Φραγκίσκος Σούρπης  · 5 Γιώργος Βλάχος  · 6 Αριστείδης Καμάρας  · 7 Κώστας Ελευθεράκης  · 8 Χάρης Γραμμός  · 9 Αντώνης Αντωνιάδης  · 10 Μίμης Δομάζος  · 11 Τότης Φυλακούρης  · C Φέρεντς Πούσκας

Πριν από 40 χρόνια, «ο Παναθηναϊκός, οι ερασιτέχνες από την Ελλάδα, όπως έγραφαν οι ξένοι, βρεθήκαμε στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος» αφηγείται ο Αριστείδης Καμάρας στην εφ. Το Βήμα. «Ποιοι είναι αυτοί οι φοιτητές, οι δικηγόροι και οι γιατροί που έφτασαν μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και μάλιστα έχουν το θράσος να λένε ότι θα διεκδικήσουν το τρόπαιο, αναρωτιόταν ο ξένος Τύπος. Είχαμε σωρεία επισκέψεων ξένων δημοσιογράφων και μέσων ενημέρωσης από πολλές χώρες της Ευρώπης και κυρίως από την Ολλανδία λόγω του ότι αντίπαλός μας στον τελικό ήταν ο Αγιαξ.» «Υπήρξαν δεκάδες δημοσιεύματα σε περιοδικά και εφημερίδες. Στην Αθήνα ήρθαν για συνεντεύξεις απεσταλμένοι της γαλλικής Εκίπ της ιταλικής Κοριέρε ντέλο Σπορτ, αλλά και από την Ισπανία λόγω Πούσκας. Εκλειναν ραντεβού με τη διοίκηση στο Χίλτον, στη Λέσχη του Παναθηναϊκού, στο Μεγάλη Βρετανία όπου κυρίως κατέληγαν οι ξένοι δημοσιογράφοι και παραχωρούσαμε συνεντεύξεις. Όλο αυτό το πρωτόγνωρο σκηνικό με το ευρωπαϊκό ενδιαφέρον να φουντώνει, μας έκανε να αισθανθούμε ότι κάτι πολύ σημαντικό είχαμε πετύχει μέχρι εκείνη τη στιγμή και πως κάτι σημαντικότερο μας περιμένει στη συνέχεια».  Και συνεχίζει «Πιστεύω ότι ο Παναθηναϊκός στάθηκε πολύ καλά στο Γουέμπλεϊ. Μπορούσαμε να είχαμε ισοφαρίσει με τον Αντώνη Αντωνιάδη το γκολ που σημείωσε ο Βαν Ντάικ με κεφαλιά στο 5ο λεπτό. Στο τέλος (85') ήρθε κι εκείνη η καραμπόλα στο πόδι του Καψή σε σουτ του Αρι Χάαν και ηττηθήκαμε με 2-0. Δεν θα έλεγα ότι μας επηρέασε το γρήγορο γκολ. Η ομάδα ήταν χαλυβδωμένη από τη νοοτροπία του (μεγάλου) Φέρεντς Πούσκας ο οποίος έλεγε «εμείς παίζουμε το παιχνίδι μας» (…) «Η υποδοχή την επομένη στην Αθήνα ήταν συγκινητική. Επιστρέψαμε με πτήση της γραμμής. Τσάρτερ δεν υπήρχαν τότε. Στο αεροδρόμιο μας περίμενε κόσμος να μας συγχαρεί και να μας χειροκροτήσει. Παρά την απογοήτευση και την πίκρα, η συμμετοχή στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών δεν έπαυε να είναι ένα μεγάλο επίτευγμα. Ο Παναθηναϊκός του Γουέμπλεϊ ήταν μια ομάδα αμιγώς ελληνική και αυτό ήταν πολύ μεγάλο πράγμα.» Αναμνήσεις δόξας και εθνικής υπηρηφάνειας… Τώρα; (Εμ, δε θα πω για τον ΓΑΠ και το ΔΝΤ, όχι, για τον Σισέ θα έλεγα, που φεύγει…)

2-6-2011Παναθηναϊκός: Άγαλμα του Πούσκας στη Λεωφόρο

«Αριστεία και Καινοτομία στην Εκπαίδευση 2010»

Ψιλοχαμός σήμερα, 13 Mαρτίου 2010, κατά την έναρξη της εκδήλωσης «Αριστεία και Καινοτομία στην Εκπαίδευση 2010» στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Διαδηλωτές ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί (απλήρωτοι από καιρό…δες κι εδώ) εισέβαλαν στο αμφιθέατρο με άγριες λεκτικές διαθέσεις για την υπουργό Παιδείας (δες κι εδώ). Η εκδήλωση διακόπηκε προσωρινά, για να συνεχιστεί και να λήξει ομαλά. Να μείνω στα θετικά, όπως είναι το μήνυμα του Πρωθυπουργού και εντυπωσιακές παρουσιάσεις - οκτώ είδα, τη μια καλύτερη από την άλλη. Η «Αριστεία και Καινοτομία στην Εκπαίδευση» είναι μια νέα δράση του Υπουργείου Παιδείας και έχει ως σκοπό να αναδεικνύει και να παρουσιάζει τα πλέον καινοτόμα σχέδια και δραστηριότητες που εφαρμόζουν στην τάξη οι εκπαιδευτικοί της χώρας μας (δες κι εδώ). Φέτος δήλωσαν συμμετοχή στη δράση 300 και πλέον εκπαιδευτικοί (δες εδώ), οι οποίοι πειραματίστηκαν, καινοτόμησαν και κατέκτησαν πανελλήνιες και ευρωπαϊκές πρωτιές ή βραβεύτηκαν από διεθνείς οργανισμούς την τελευταία πενταετία. Από αυτούς οι 95 (85 έργα) πήραν σήμερα «Αναμνηστικό Συμμετοχής», ούτε καν έπαινο ή εύφημο μνεία, μήτε υπουργική υπογραφή στο «Αναμνηστικό» - τσάμπα ο σαματάς και τα "κοσμιτικά επίθετα" από κάποιους… Κι όλα αυτά με την επιγραφή ΕΣΠΑ 2007-2013 να γεμίζει την οθόνη του αμφιθεάτρου- μα την αλήθεια, κάτι δε μου πάει καλά με αυτή τη νέα, καινοτόμο δράση, όχι πάντως ότι δεν είναι προς τη θετική κατεύθυνση ή ότι δεν είναι αναγκαία (δες κι εδώ). Φάνηκε για πολλοστή φορά ότι πολλοί Έλληνες εκπαιδευτικοί, έστω και μόνοι, πανταχόθεν βαλλόμενοι, αβοήθητοι από την πολιτεία, υπαμειβόμενοι, βάζουν πλάτη για να πάει μπροστά η ελληνική παιδεία .Ξεπερνώντας «εμπόδια» υπηρεσιακά (μην και φάνε στο τέλος και …καμιά ΕΔΕ), συντεχνιακά τύπου «έλα τώρα, μη χαλάς την πιάτσα», πολιτικής μυωπίας «άστα να πάνε» κι «έχει ο καιρός γυρίσματα», τον "Υπνο του Μαρουσιού" κτλ. Και οι 85 και οι 300 και πλέον και όλοι οι άλλοι που μπορεί να μη δήλωσαν συμμετοχή ή να έτυχαν κάποιας διάκρισης, αλλά καινοτομούν στην τάξη (με την όποια σημασία αυτής της λέξης) είναι άξιοι συγχαρητηρίων. Tην εκδήλωση, πλην των συμμετεχόντων, των φιλικών τους προσώπων και των διαδηλωτών, ελάχιστοι τίμησαν – ή τουλάχιστον είχαν την περιέργεια για αυτή– λ.χ. στελέχοι της εκπαίδευσης(!) ή οι εν Αθήναις κατοικοεδρεύοντες εκπαιδευτικοί, παρεκτός κι αν παρακολουθούσαν την εκδήλωση μέσω του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου vod.sch.gr/ ... Να μη το ξεχάσω, μεταξύ των βραβευθέντων ήταν και η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, που διδάσκει στο μειονοτικό Δημοτικό Σχολείο του Μεγάλου Δερείου και δέχεται τις "απειλές" των μηχανισμών του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής και άλλων τινών (δες κι εδώ)...

15-3-2010 Δες κι αυτό... Αριστεία & Καινοτομία στην εκπαίδευση
27-3-2010 Μπράβο στην Ελληνίδα δασκάλα
29-3-2010 κι εδώ
29-3-2010 ΥΠΔΒΜ&Θ: 1, 4 εκατ. ευρώ για την "αριστεία στην Π&Δ Εκπαίδευση" - και τόλεγα ότι κάτι δε μου πάει καλά με αυτή τη νέα, καινοτόμο δράση...
7-5-2010 Δείτε τα έργα που υποβλήθηκαν

Ταξίδι στο Μαρόκο

Μαρόκο, χώρα της ΒΔ Αφρικής. Τουριστικός προορισμός πολλών συν-Ελλήνων… Πήγα κι εγώ. Περίεργη άμα και θελκτική χώρα. Από τη μια το κυκλοφοριακό κομφούζιο αλά …Αθήνα στο κέντρο της Καζαμπλάνκα και οι μοντέρνες λεωφόροι και καταστήματα (αλά Ερμού) στη νέα πόλη του Μαρακές κι από την άλλη η παλαιά πόλη (Μεντίνα) της Φεζ, όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει σταματήσει στον 11ο αιώνα(…) αλλά και με το πανεπιστήμιο Al-Karaouine, το παλαιότερο εν λειτουργία παγκοσμίως! Αραβική χώρα, με τα 2/3 του πληθυσμού να μην είναι Άραβες, αλλά Βέρβεροι και τη γαλλική να είναι η δεύτερη γλώσσα της χώρας. Με τουριστικά «ψαροχώρια» που θυμίζουν …Μύκονο, θέρετρα στον Άτλαντα σε στυλ γαλλικών χωριών στις Άλπεις (κατάλοιπα της Γαλλικής κατοχής) και βερβερικά χωριά με χωματένια σπίτια, με τα υποζύγια να σταυλίζονται στο κατώι και τον νοικοκύρη με τη φαμίλια του στο ανώι… Με το 25% και πλέον του προϋπολογισμού να πηγαίνει στην εκπαίδευση (κυρίως σχολικά κτήρια) και το 55% του πληθυσμού (περίπου 32 εκατ. με το 40% κάτω των 15 ετών) να είναι αναλφάβητοι. Με το 40% και πλέον των κατοίκων να ασχολείται με τη γεωργία, με κατά κεφαλή ΑΕΠ (ΡΡΡ) 4587$ (115η) [Ελλάδα: 30 856$ (26η)], μα στην αγορά με δυσκολία να σου χαλάσουν ένα χαρτονόμισμα των 200 dirham (περίπου 18 ευρώ), με το μπουκάλι νερού του ½ λίτρου να στοιχίζει από 30 λεπτά μέχρι μισό ευρώ και τη βενζίνη περίπου στο ένα ευρώ. Το πολίτευμα είναι συνταγματική μοναρχία, με βασιλικά παλάτια σε κάθε μεγάλη πόλη (και μιλάμε για κάποιες 10δες στρέμματα το καθένα, κι όχι μεγάλα …οικόπεδα σαν των τέως εν Ελλάδι).Και κατά τα γνωστά, στην ύπαιθρο, οι άντρες στα καφενεία και οι γυναίκες στα χωράφια, με τον άντρα να πηγαίνει καβάλα στο γαϊδούρι και τη γυναίκα ζαλωμένη να ακολουθεί πεζή (μη και σας θυμίζει κάτι;).Ευγενικοί οι άνθρωποι και δραστήριοι έμποροι, πωλητές και… μικροπωλητές. Με το που οσμίζονταν Έλληνες τουρίστες/καταναλωτές, μάζευαν τα ευρώ τους (....ως γνωστό η φτήνεια τρώει τον παρά) πουλώντας τους από μπιχλιμπίδια και χαϊμαλιά μέχρι χαλιά, αρώματα και ...κρόκο Κοζάνης (σαφράν), πάντοτε παζαρεύοντας για τη δική τους τσέπη - «χαμός ευρώ» που έλεγε και ο Ισμαήλ ο ξεναγός χαμογελώντας με νόημα! Α! και οι χωρισμένες, λόγω μοιχείας, για τιμωρία σπάνε …καρύδια αργκάν, αντί της φυλάκισης που επιβάλλεται στους άνδρες (η μοιχεία είναι ποινικό αδίκημα, όπως ακριβώς πριν λίγες 10τιες στην Ελλάδα).Και τέλος, οι Μαροκινοί επιθυμούν διακαώς να ενταχθούν στη Ευρωπαϊκή Ένωση!

Επί του πιεστηρίου: Μου μήνυσε ο "Ολλανδός" γυιός μου ότι οι Μαροκινοί οικονομικοί μετανάστες στις Κάτω Χώρες, τα 600 ευρώ επίδομα ανεργίας που παίρνουν, τα στέλνουν στην ...πατρίδα, και καλοπερνούν! Άμποτε και στην Ελλάδα να θεσπίσουμε παρόμοια πολιτική...

Έξι επιλογές και δυο βήματα πίσω…

Διαβάζω ότι προκηρύχτηκαν 6 θέσεις Προϊσταμένων Διευθύνσεων της Κ.Υ. του Υπουργείου Παιδείας. Μεταξύ αυτών είναι οι Διευθύνσεις Σπουδών Δ.Ε., ΣΕΠΕΔ, Εκπαιδευτικής Ραδιο-τηλεόρασης (δες εδώ). Δε λέω, μου αρέσουν. Και πάνω που σκεπτόμουν για ποια θέση να πρωτοκάνω e-αίτηση, διαβάζω στην εφ. Το Βήμα το άρθρο «Οι άριστοι, οι αρεστοί και τα αστεία» και …έκανα πίσω. Ταράχθηκα (…ντόρος να γίνεται). Πού να πάρει, λες νάχω μεν τα προσόντα, κι όχι την έξωθεν «καλή μαρτυρία»; Μπα, δε νομίζω… Από την άλλη πάλι αυτή η έσχατη συνήθειά μου να γράφω anti-e-government posts στο μπλογκ… E, το αποφάσισα, δε θα κάνω αίτηση, όχι για τίποτε άλλο αλλά να μη με τοιχοκολλήσει καμιά zougla.gr και φέρω σε δύσκολη θέση την κυβερνητική προσπάθεια αξιολόγησης… Έχω και φίλους στο πρώην ΥΠΕΠΘ, μην τους εκθέσω. Α! λέω να ανοίξω και σελίδα στο facebook!

28η Οκτωβρίου 1940: Τα παιδιά του Γυμνασίου Πωγωνιανής

Αντιγράφω από το blog του φίλου miltonios: «Στην Πωγωνιανή λειτουργούσε το Γυμνάσιο με 300 περίπου μαθητές και μαθήτριες. Από αυτούς οι 100 ήταν από τα χωριά της Βορείου Ηπείρου που ήταν τώρα ιταλοκρατούμενη, άλλοι 100 από τα χωριά του Πωγωνίου και οι υπόλοιποι 100 από διάφορα μέρη πέραν του Πωγωνίου. Η κήρυξη του πολέμου βρίσκει τους μαθητές σε μια κατάσταση αβεβαιότητας, αμηχανίας μέχρι του πανικού. Από τη νύχτα είναι στο πόδι και φέρνουν γύρω στο κέντρο του χωριού προσπαθώντας να μάθουν τι γίνεται. Έτσι το πρωϊ γύρω στις πέντε, πολλοί ξύπνησαν με τις πρώτες ομοβροντίες κανονιών που ακούγονταν περισσότερο προς την Κακαβιά και τους Ποντικάτες.Στην αρχή πολλοί νόμισαν ότι είναι μπουμπουναριές, αφού και ο καιρός ήταν βαρύς, υγρός και ψιλόβρεχε. Ο ρυθμικός όμως τρόπος και ο κοφτός ήχος με τον οποίο ακούγονταν οι βροντές διέλυσε γρήγορα την ψευδαίσθηση για μπουμπουναριές. Γρήγορα κυκλοφόρησε η είδηση. «Πόλεμος», άρχισε ο πόλεμος που όλοι σχεδόν τον περίμεναν. Πρωϊ πρωϊ μαζεύτηκαν στο Γυμνάσιο αρκετοί μαθητές. Εκεί και μερικοί καθηγητές. Μαζί και ο Γυμνασιάρχης Ιωάννης Παπαγεωργίου. Μέσα σε μια ατμόσφαιρα ταραχής και ανησυχίας και μέσα σε απόλυτη σιγή όλοι οι μαθητές κρεμάστηκαν από τα χείλη του Γυμνασιάρχη να τους λέει: Άρχισε ο πόλεμος. Τα μαθήματα διακόπτονται μέχρι νεωτέρας. Μπορείτε να πάτε στα σπίτια σας με όποιο τρόπο νομίζετε»(…)
«Πολλοί μαθητές συγχωριανοί ή κοντοχωριανοί είχαν ήδη ετοιμάσει τις ομάδες τους. Πήραν ό,τι πρόχειρο είχαν, λίγο ψωμί κάτι να προφυλαχτούν από τη βροχή που έπεφτε ασταμάτητα και ξεκίνησαν.Με τη διαίσθηση του πανικόβλητου αγριμιού ξεκίνησαν σε ομάδες προς όλες τις κατευθύνσεις. Μετρούσαν από εκεί που έπεφταν οι λιγότερες κανονιές, και ο ήχος από τα άλλα όπλα που όλο πύκνωναν. Και διάλεγαν το ασφαλέστερο και συντομότερο μονοπάτι, μέσα και έξω από τα γνωστά τους δρομολόγια, στα ρουμάνια και στους καλυμμένους με βλάστηση κατσικόδρομους, για να μην τους επισημαίνουν οι Ιταλοί από τα παρατηρητήρια και τα αεροπλάνα.Ανάμεσα σε αυτές τις ομάδες και ο καθηγητής Γυμναστικής Θεοφάνης Δούμας από τη Βήσσανη γύρω από τον οποίο είχε συσπειρωθεί μια ομάδα μαθητών.Γλούπ, γλούπ ακούγονταν τα βλήματα που έπεφταν γύρω μας μέσα στις λάσπες θυμάται κάποιος μαθητής.Μια ομάδα με λίγα παιδιά από Δολιανά και Τσερβάρι (Ελαφότοπο) έφυγαν πρωϊ και πέρασαν γρήγορα από το Χάνι Δελβινάκι με κατεύθυνση προς Γέφυρα Αγίων – Δολιανά – Καλπάκι. Στη θέση «Κορακότρυπα» απέναντι ακριβώς από την γραμμή άμυνας Καλπακίου, δέχτηκαν μια βόμβα από ιταλικό αεροπλάνο. Θύμα ο μαθητής της Στ’ τάξεως του Γυμνασίου Πωγωνιανής Απόστολος Βλαστός (ο πρώτος μαθητής θύμα του πολέμου που μόλις είχε αρχίσει) που βλήθηκε βαριά στην κοιλιά και ξεψύχησε στην αγκαλιά του μικρότερου αδελφού του Ηλία, μαθητή και αυτού του Γυμνασίου Πωγωνιανής.Μία μεγάλη ομάδα από άλλα μακρινά μέρη (και Βορειοηπειρωτόπουλα που δεν μπορούσαν να πάνε στα χωριά τους) ξεκίνησαν κοντά στο μεσημέρι, πεζοπορώντας, με τον καθηγητή της Φυσικής Σπύρο Τσακαλώτο, ο οποίος καταγόταν από την Πρέβεζα (εξάδελφος του μετέπειτα στρατηγού Θρασύβουλου Τσακαλώτου) με κατεύθυνση προς τα Γιάννενα. Μέσα από παρακάμψεις και ατραπούς για να αποφύγουν τα αεροπλάνα που πετούσαν στην περιοχή, με το σκοτείνιασμα φτάνουν προς τη γέφυρα Αγιούς. Η πορεία ήταν κουραστική αφού μεταξύ των μαθητών ήταν και αρκετοί μικρών τάξεων και η πορεία ήταν μεγάλη και βασανιστική και πολλοί ήταν ξυπόλυτοι ή με ένα παπούτσι. Μερικούς από τους μικρότερους μαθητές που κουράζονταν τους έπαιρναν στη πλάτη οι μεγαλύτεροι. Είχε σκοτεινιάσει πλέον όταν κατέβαιναν προς το χωριό Λίμνη με κατεύθυνση προς τη γέφυρα των Αγίων. Η πορεία γινόταν με προσοχή. Δεξιά τους είχαν εμφανισθεί ήδη κάποια τμήματα του Ιταλικού στρατού που προχωρούσαν προς το Καλπάκι. Ο Σπύρος Τσακαλώτος, ο καθηγητής τους της Φυσικής, τους συνιστούσε απόλυτη σιωπή. Σε κάποια απόσταση από το Χάνι Ζαραβίνας είχαν φτάσει οι Ιταλοί και είχαν στρατοπεδεύσει.Νύχτα πλέον έφθασαν κοντά στη γέφυρα των Αγίων. Και εκεί μέσα στη σιωπή της νυχτας και το φόβο των παιδιών, ακούστηκε η φωνή του σκοπού:- Αλτ, τις εί;Και τότε, ο καθηγητής Σπύρος Τσακαλώτος μέσα στη νεκρική σιγή που πάγωνε τις ψυχές των ακινητοποιημένων και βουβών μαθητών, απαντά με αγωνιώδη και τρεμάμενη φωνή του:- Μαθηταί του Γυμνασίου Πωγωνιανής μετά των καθηγητών τους. Παρακαλώ μην πυροβολείτε, μην πυροβολείτε.Σε λίγο με την παρουσία αξιωματικού και με έλεγχο όλων από στρατιώτες και με τον φακό στο χέρι, πέρασαν οι μαθητές τη γέφυρα των Αγιων ένας – ένας και συνέχισαν την πορεία τους προς το Χάνι Δολιανών.(Η γέφυρα των Αγίων που είχε κατασκευασθεί το 1874, ανετινάχθη το βράδυ της 28ης προς την 29η Οκτωβρίου 1940, καταστραφείσα σχεδόν ολοκληρωτικώς)» (…)«Εκεί στο εγκαταλειμένο Χάνι των Δολιανών οι πεζοπόροι μαθητές του Γυμνασίου Πωγωνιανής, βρήκαν ένα κουτί λουκούμια, ξεγέλασαν την πείνα τους και ξεδίψασαν στα βροχόνερα στα χαντάκια του δρόμου. Οι μαθητές αυτοί συνέχισαν την πορεία τους προς Καλπάκι όπου, άλλοι μεν επιβιβάστηκαν σε αυτοκίνητα του στρατού και άλλοι συνέχισαν πεζοπορούντες μέσα στη νύχτα για να φτάσουν στα Γιάννενα (διαδρομή από Πωγωνιανή μεγαλύτερη από 70 χιλιόμετρα), τα ξημερώματα (...)» [Αποσπάσματα από το βιβλίο του Κ. Κωστούλα, Γεγονότα στο Πωγώνι και το Χρονικό του Ανεξάρτητου Τάγματος Δελβινακίου.]
Επετειακό αφιέρωμα του διαχειριστή (εμού του ιδίου) για την εγρήγορση της εθνικής μνήμης της νέας γενιάς «που δε θέλουν κάποιοι να παρελαύνει» και την απόδοση ελάχιστου φόρου τιμής στον πρώτο μαθητή -θύμα του Πολέμου του 40-41 και στους γονείς αυτών που επιμένουν να παρελαύνουν τα παιδιά τους κόντρα στο πνεύμα της «καλά να περνάμε» αντίληψης και στην αυθάδεια της απουσίας ιδεών ή/και στην "προοδευτική" προπαγάνδα ενίων νεοελλήνων του καιρού μας…

Δημοσιογραφία του ''Αξίζει να μην το δεις''

Σε παλαιότερα posts περιγράψαμε το ...απερίγραπτο κάποιων (ή όλων;) των τηλεοπτικών δημοσιογράφων και των καναλιών, όπου το κυρίαρχο της όποιας ενημέρωσης, από τις ειδήσεις μέχρι το κουτσομπολιό και το ...δελτίο καιρού, είναι το ''τι έχεις προαποφασίσει να πεις, όχι τι θα ακούσεις ή έχει συμβεί''. Έτσι, προ 10λέπτου περίπου διακόπηκε στον αέρα η εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου στον ΑΝΤ1, στην οποία είχα προ ολίγου είχα προσγειωθεί, μόλις η αδελφή του Διαμαντή Μαντζούνη (δες κι εδώ) τα ''έχωσε'' για τα καλά στην παρουσιάστρια και το σταθμό, λέγοντας μεταξύ άλλων ότι δε σέβεται την κατάσταση του αδερφού της, ότι οι δημοσιογράφοι της εκπομπής της πήγαν στο σπίτι τους και προσπάθησαν να πάρουν φωτογραφίες του αδερφού της, ότι παραβιάζει προσωπικά δεδομένα ...Και πριν αλέκτωρ -Τατιάνα λαλήσει συγγνώμη τρις, χρατς διαφημίσεις και τέλος εκπομπής! Α, ρε TV-ενημέρωση και TV-αντικειμενικότητα ...Δίχως άλλο για το συγκεκριμένο γεγονός αξίζει στην εκπομπή και στο σταθμό παγκόσμιο ρεκόρ αναξιοπιστίας και αναφορά στο βιβλίο Γκίνες!
Σχόλιο: Το άτιμο το troktiko είχε την είδηση, πριν καν κάνω κλικ να του την πασάρω!

Κάνοντας πειράματα ηλεκτρισμού με απλά μέσα...

Κάνοντας-διδάσκοντας τα ηλεκτρικά κυκλώματα με αυτοσχέδιες πειραματικές συσκευές (...όχι, θα αγοράσουμε κι ένα φτηνό πολύμετρο, λαμπάκια, μπαταρίες των 4,5 volts, όμως, μέχρι εκεί). Έτσι, για να έχουμε να λέμε, για αυτούς που πιστεύουν ότι η πειραματική διδασκαλία στο σχολικό εργαστήριο φυσικών επιστημών ή την τάξη χρειάζεται πολυδάπανες συσκευές κι ακριβά όργανα (περίπου 90 000€ στοιχίζει καθένα από τα 1100 σχολικά εργαστήρια ΕΠΕΑΕΚ λυκείου, που δημιουργήθηκαν με τη συγχρηματοδότηση ΕΕ και ελληνικού δημοσίου- και να δούμε πότε θα αποσβεστεί η δαπάνη...). Δες την παρουσίαση (νόμος Ohm, απλά ηλεκτρικά κυκλώματα) εδώ, προτάσεις για εργαστηριακές δραστηριότητες και πρόσθετο πληροφοριακό υλικό εδώ και τα (αντίστοιχα) φύλλα υπολογισμών εδώ. Δες περισσότερα στο http://www.clab.edc.uoc.gr/aestit/3rd/contributions/101.pdf

Α. Σολζενίτσιν, ο άνθρωπος που δε φοβόταν το θάνατο

Πριν 15 περίπου μέρες πέθανε σε ηλικία σε ηλικία 89 ετών ο Ρώσος νομπελίστας συγγραφέας Αλεξάντρ Σολζενίτσιν (Aleksandr Isaevich Solzhenitsyn), «μία από τις μεγαλύτερες συνειδήσεις στη Ρωσία του 20ού αιώνα» κατά τον Γάλλο πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί . «Με τα κείμενά του άνοιξε τα μάτια χιλιάδων ανθρώπων της Αριστεράς...» ανέφερε ο γενικός γραμματέας της Σουηδικής Ακαδημίας, που απονέμει το Νόμπελ Λογοτεχνίας, Αφτονμπλάντεν Χοράς Ενγκταλ. Ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν γεννήθηκε στον Καύκασο στις 11 Δεκεμβρίου 1918, σπούδασε φυσική και μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Ροστόφ και συγχρόνως μαθήματα λογοτεχνίας δια αλληλογραφίας από το Ινστιτούτο φιλοσοφίας, λογοτεχνίας και ιστορίας της Μόσχας. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός στον Κόκκινο Στρατό και παρασημοφορήθηκε δυο φορές. Το 1945 καταδικάστηκε σε φυλάκιση οκτώ ετών σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, επειδή σε επιστολή που είχε στείλει σε ένα φίλο του αμφισβήτησε τις πολεμικές ικανότητες του Στάλιν. Αφέθηκε ελεύθερος το 1953, λίγους μήνες πριν από το θάνατο του Στάλιν και εξορίστηκε στην κεντρική Ασία, όπου άρχισε να γράφει. Τον Νοέμβριο του 1962, επί Χρουστσόφ, του δόθηκε η άδεια να δημοσιεύσει στη λογοτεχνική επιθεώρηση “Νόβι Μιρ” το έργο του “Μια ημέρα από τη ζωή του Ιβάν Ντενίσοβιτς”, που αφορούσε έναν κρατούμενο στα γκούλαγκ. Το 1970 τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, όμως αρνήθηκε να
μεταβεί στη Στοκχόλμη για να το παραλάβει φοβούμενος ότι το σοβιετικό καθεστώς δε θα του επέτρεπε να επιστρέψει. Το 1974 του αφαιρέθηκε η σοβιετική υπηκοότητα και υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τη χώρα. Έζησε διαδοχικά στη Γερμανία, στην Ελβετία και στις ΗΠΑ και επέστρεψε στη Ρωσία το 1994, μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ. Το έργο του “Μια ημέρα από τη ζωή του Ιβάν Ντενίσοβιτς” και η ευρεία δημοσιοποίηση που αυτό έτυχε, τότε, πριν 40 και πλέον χρόνια, μου έκανε τέτοια εντύπωση, που προσπάθησα να αποτυπώσω ‘’τη μια μέρα του Ιβάν και τους συν αυτώ’’ στον πίνακα που έχω αναρτήσει (νερομπογιά σε χαρτί 20Χ30 εκ.)- μια και τότε ‘’ζωγράφος ήθελα να γίνω’’! Περιττεύει να πω ότι αμέσως αγόρασα την πρώτη έκδοση του έργου στην ελληνική γλώσσα ( Μια ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς σε μτφρ. Σωτήρη Πατατζή, εκδ. Πάπυρος, ΒΙΠΕΡ #1, 1970). Εις μνήμη λοιπόν του μεγάλου συγγραφέα που κατά τον Μιχαήλ Γκορμπατσόφ έπαιξε ρόλο-κλειδί στην υπονόμευση του απολυταρχικού καθεστώτος του Στάλιν και τα έργα του «άλλαξαν τις συνειδήσεις εκατομμυρίων ανθρώπων». «Όχι, δεν φοβάμαι τον θάνατο πλέον» είχε πει ο Αλεξάντρ Σολζενίτσιν σε συνέντευξή του, πέρυσι τον Αύγουστο, στο γερμανικό περιοδικό Spiegel (δες κι εδώ).

Στη Σκωτία

Πήγαμε στη Σκωτία, που συνορεύει με την Αγγλία! Πράγματι, υπάρχουν σύνορα μεταξύ των δύο ‘’χωρών’’! Μείναμε με την εντύπωση ότι ο εθνικισμός των Σκώτων είναι σαφής και απερίφραστος. Η λέξη ‘’Άγγλος’’ είναι η χειρότερη βρισιά για ένα Σκωτσέζο. Η βασίλισσα του Ηνωμένου Βασιλείου Ελισάβετ Β΄ είναι η Ελισάβετ Α΄ της Σκωτίας (!), οι πινακίδες των αυτοκινήτων αναγράφουν SC κι όχι GB (το διεθνές αυτοκινητιστικό σήμα της χώρας), κυκλοφο-ρούν χαρτονομίσματα των 5 λιρών Σκωτίας (χωρίς το κεφάλι της Βασίλισσας, κι εκδότη την Τράπεζα της Σκωτίας, τη δεύτερη σε μέγεθος στην ΕΕ) κι άλλα τέτοια, που καθόλου δε μοιάζουν απλά και μόνο τοπικού χαρακτήρα, δεν είναι λ.χ. της μορφής ‘’Καλώς ήλθατε στην Πελο-πόννησο’’. Οι Σκωτζέζοι είναι εθνικά υπερήφανοι για τη δική τους σημαία με το λευκό χιαστό σταυρό σε γαλάζιο φόντο, τα οστά του προστάτη τους Αποστόλου Ανδρέα, το ιστορικό παρελθόν τους, τον Τζέιμς Βατ, τον Τζέιμς Κλαρκ Μάξγουελ, τον Τζον Μπερντ, τον Αλεξάντερ Φλέμινγκ, τον Γκράχαμ Μπελ, τον Γουίλιαμ Γουάλας, τον Γουόλτερ Σκοτ, τον Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, τον Ιαν Φλέμινγκ, τον Σον Κόνερι (κι άλλους πολλούς). Κι όλα αυτά σε έναν τόπο που επιδεικνύει και εκμεταλλεύεται στο έπακρο κάθε τι που μπορεί να προσελκύσει τον τουρίστα, που κατά τον Σκωτσέζο ξεναγό μας ‘’ δεν έχει τίποτε το πρωτότυπο’’ (αναφερόμενος στο κιλτ), θεωρεί τουριστικό αξιοθέατο το πλαστικό ομοίωμα της Νέσσυ -‘’τέρας του Λοχ-Νες’’, προβάλλει το αντίγραφο του ναού του Ηφαίστου (Θησείο) στο Εδιμβούργο και ‘’αγαπά’’ τους Έλληνες, από τους στυλοβάτες της σκωτζέζικης οικονομίας, μια κι είμαστε οι δεύτεροι με την υψηλότερη κατά κεφαλήν δαπάνη για την αγορά ουίσκι στον κόσμο, με την Ελλάδα να είναι η έκτη αγορά ουίσκι του πλανήτη! Για την ιστορία, η Σκωτία αποτελεί τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας από το 1707.

Στον αστερισμό του PISA ...

View Upload your own

To Σεμινάριο Ειδικών με θέμα: «Στον Αστερισμό του PISA: Οι Φυσικές Επιστήμες στο Ελληνικό και το Φινλανδικό Σχολείο. Μια κριτική και συγκριτική θεώρηση» οργανώθηκε από το Εργαστήριο Συγκριτικής Παιδαγωγικής, Διεθνούς Εκπαιδευτικής Πολιτικής και Επικοινωνίας του ΠΤΔΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών σε συνεργασία με το Ίδρυμα Ευγενίδου και τη Φινλανδική Πρεσβεία και πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 24 Μαΐου 2008 στο αμφιθέατρο του Ιδρύματος Ευγενίδου. Από φινλανδικής πλευράς παρέστησαν και μίλησαν ο Πρεσβευτής της Φινλανδίας στην Αθήνα Erkki Huittinen και οι Irmeli Halinen, από το Φινλανδικό Εθνικό Συμβούλιο Εκπαίδευσης (FNBE), Timo Kärkkäinen, εκπαιδευτικός στο Normal Lyceum of Helsinki, Jari Lavonen, καθηγητής φυσικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι και Helena Lalu-Toivio, υπεύθυνη του διαγωνισμού PISA για τη Φινλανδία.

Εκπαίδευση & ΤΠΕ

View Upload your own

H απογευματινή ημι-ημερίδα ''Διοικητικές και παιδαγωγικές προσεγγίσεις'' διοργανώθηκε από το Τμήμα Επιστημονικής & Παιδαγωγικής Καθοδήγησης ΔΕ της Περιφεριακής Διεύθυνσης Π&Δ Εκπαίδευσης Πελοποννήσου και το Γυμνάσιο Λαγκαδίων στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Λαγκαδίων, στις 12 Μαίου 2008, για τους εκπαιδευτικούς των γυμνασίων και λυκείων της Γορτυνίας.