Κiran Bir Sethi: πώς τα παιδιά παίρνουν τον έλεγχο

Διαβάζω ότι «τον προσεχή Απρίλιο θα παραδοθεί από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο στην υπουργό Παιδείας η τελική εισήγηση για το νέο πρόγραμμα σπουδών και την αμέσως επόμενη σχολική χρονιά το πρόγραμμα θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε 160 σχολεία».Και ότι τα νέα προγράμματα σπουδών της υποχρεωτικής εκπαίδευσης αποβλέπουν «στη μύηση των μαθητών σε ερευνητικές διαδικασίες και διεργασίες. Οι μαθητές δηλαδή θα οδηγούνται να μαθαίνουν: να διατυπώνουν ερωτήματα, να προσδιορίζουν προβλήματα, να σχεδιάζουν και να μεθοδεύουν διερευνήσεις, να αναζητούν απαντήσεις στα προβλήματα που έχουν τεθεί, να αναζητούν και να αξιοποιούν ερευνητικά εργαλεία, να αναλύουν και να συνθέτουν δεδομένα» (…) Αλλά και «στην παραγωγή και δημιουργία και την έξοδο στην κοινότητα οι μαθητές θα μαθαίνουν (!) ολοκληρώνοντας τις ερευνητικές τους προσπάθειες, να καταλήγουν σε συμπεράσματα και προτάσεις, να παράγουν έργα (ερευνητικά, καλλιτεχνικά, κατασκευαστικά κλπ.), να δημοσιοποιούν τις παραγωγές τους στην κοινότητα και να δέχονται την κριτική της» (εδώ). Δε λέω, μου αρέσει η πρόταση και οι στόχοι της – παρόλο που το επαναλαμβανόμενο ρήμα «μαθαίνουν» είναι κυριολεκτικά α-στόχο… -κρίμα. Από την άλλη, αυτά τα ωραία «που γράφουν τα βιβλία και υποστηρίζουμε στα συνέδρια», όταν, ας πούμε, τα παρουσιάζω, ας πούμε και πάλι, σε ομήγυρη εκπαιδευτικών σε συναντήσεις ή σεμινάρια, φαντάζουν εξωπραγματικά για τα σχολεία μας. Και δεν αντιλέγω. Και να που πήρα το μέιλ με το αναρτημένο βιντεάκι με την ομιλία της εκπαιδευτικού Kiran Bir Sethi στο TED 2009, η οποία γλαφυρά περιγράφει πώς το πρωτοποριακό σχολείο Riverside School που ίδρυσε στην πόλη Ahmedabad, Ινδία, διδάσκει στα παιδιά το "Μπορώ". Με τους μαθητές να παίρνουν τα τοπικά ζητήματα στα χέρια τους, να καθοδηγούν άλλους νέους ανθρώπους, ακόμα και να διδάσκουν τους γονείς τους και να παρουσιάζουν και υψηλές επιδόσεις στα μαθήματά τους. Για δες λοιπόν, αν δε θέλουμε, αν δεν πάρουμε ατομικές πρωτοβουλίες, αν δεν ξεφύγουμε από τα political correct και τις υπουργικές ντιρεκτίβες (που κάποιες φορές ακούγονται ωραία…), δε θα πετύχουμε αυτό που μεταξύ άλλων υποστήριξε ο πρόεδρος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, ότι δηλαδή (δες εδώ): «Στα επιμέρους προγράμματα σπουδών θα δίνεται έμφαση στη διαφοροποιημένη διδασκαλία με έμφαση: στην καλλιέργεια κινήτρων για ενεργοποίηση της συμμετοχής, στην καλλιέργεια κλίματος αναγνώρισης και αποδοχής, στην καλλιέργεια επικοινωνίας και κοινωνικών αλληλεπιδράσεων, στην αξιοποίηση των προηγούμενων γνώσεων και εμπειριών των μαθητών στην προοπτική της υποστήριξής τους για επιστημονικού και μορφωτικού χαρακτήρα κατακτήσεις, στη διαμόρφωση ελκυστικών περιβαλλόντων μάθησης και τη σύνδεσή τους με τα περιβάλλοντα ζωής, στο σχεδιασμό και την οργάνωση ευκαιριών για πλούσιες εμπειρίες μάθησης που συνδέονται με τη συμμετοχή σε εγγράμματα γεγονότα και εγγράμματες πρακτικές της ευρύτερης κοινότητας, στην καλλιέργεια της συμμετοχής των μαθητών στη διαχείριση της μάθησής τους (…)».Να υποθέσω ότι ο πρωθυπουργός θα δείξει το βιντεάκι (υπότιτλοι και στην ελληνική) με την ομιλία της Kiran Bir Sethi στο υπουργικό συμβούλιο, κατά πώς το συνηθίζει τώρα τελευταία με αιχμή τις διαλέξεις TED; Κατά τα λοιπά, ας παραδειγματιζόμαστε…

Περί αυτοαξιολόγησης μύδροι και …τα «δικά μας» Κολεγιόπαιδα

Διαβάζω σωρηδόν αρνητικές αποφάσεις Συλλόγων διδασκόντων (ενδεικτικά εδώ, εδώ,…), ΕΛΜΕ (ενδει-κτικά εδώ, εδώ,…) και Συλλόγων Δασκά-λων -Νηπιαγωγών (ενδεικτικά εδώ, εδώ,…), μεμονωμένων εκπαιδευτικών (ενδεικτικά εδώ, …) και εκπαιδευτικών(!) αναλυτών (εδώ, εδώ) κατά του πιλοτικού προγράμματος αυτοαξιόγησης 1500 Δημοτικών και Γυμνασίων που έχει εξαγγείλει το Υπουργείο Παιδείας ΔΒΜΘ&Θ (εδώ και εδώ, εδώ).
Έχουμε και λέμε λοιπόν, σύμφωνα με το υπουργείο η διαδικασία της αυτοαξιολόγησης της σχολικής μονάδας έχει ως στόχο να αναδείξει τη σχολική μονάδα ως βασικό φορέα προγραμματισμού και υλοποίησης του εκπαιδευτικού έργου και να βελτιώσει την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, με βασική επιδίωξη την ενδυνάμωση της σχολικής μονάδας και των παραγόντων που την συναποτελούν (εκπαιδευτικοί, μαθητές, γονείς), οι οποίοι με τις δράσεις τους να οδηγηθούν σε μια αποτελεσματικότερη οργάνωση, διοίκηση και διαχείριση της σχολικής μονάδας. Σύμφωνα με τους εναντιούμενους, η ΔΟΕ υποστηρίζει, μεταξύ των άλλων, ότι πρόκειται για «μια διαδικασία που η φιλοσοφία και η πρακτική της μπορεί να αποτελέσει το δούρειο ίππο για την αξιολόγηση-χειραγώγηση των εκπαιδευτικών» και καλεί τους τους συλλόγους διδασκόντων να αρνηθούν να συμμετέχουν(δες εδώ). Το ίδιο και η ΟΛΜΕ (δες εδώ).
Χωρίς να υπεισέρχομαι στον «καυγά για το πάπλωμα», επειδή, έχω τη γνώμη, ότι το ΥΠΔΒΜ&Θ μάλλον ενδιαφέρεται να απορροφήσει τα αναλογούντα για τη δράση κονδύλια από το ΕΣΠΑ που ανέρχονται σε 7,2 εκατομ. ευρώ για το 2010 (δες εδώ) και κατόπιν βλέπουμε αν η "αυτοαξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου" γίνει θεσμική: ήτοι "αξιολόγηση του έργου του εκπαιδευτικού" (εξ άλλου προβλέπεται από …25ετίας και βάλε: νόμος 1566/1985,νόμος 2043/1992, Π.Δ. 320/ 1993, νόμος 2525/1997 & Π.Δ. 140/1998, νόμος 2986/2002). Από την άλλη οι εναντιωμένοι εκπαιδευτικοί και συνδικαλιστές, με την προτροπή της ΟΛΜΕ και ΔΟΕ , μάλλον αντιδρούν για να …αντιδρούν, με κορωνίδα το «είμαστε ενάντια στο ξεπούλημα του δημόσιου σχολείου» και τα λοιπά συμπαρομαρτούντα, στο πλαίσιο του καταγγελτισμού για καθετί που δεν μας πάει , μια και η άρνηση της αξιολόγησης αποτελεί «πάγια θέση του κλάδου» τα τελευταία 30 χρόνια …
Υπάρχει, όμως, και ένα θετικό δημοσίευμα στην εφ. Καθημερινή, απ΄ όπου αντιγράφω (και εν πολλοίς υιοθετώ) :«Στα 31 χρόνια μου στην εκπαίδευση, κανείς δεν μου έχει πει εάν αυτό το κάνω καλά ή το άλλο άσχημα. Δεν θέλω να συνεχιστεί αυτό. Θέλω να αντισταθώ σε αυτή τη νοοτροπία. Γι’ αυτό και υποστηρίζω την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων». Και εν συνεχεία υποστηρίζεται ότι οι συνδικαλιστικές παρατάξεις είναι ομόθυμα εναντίον της αξιολόγησης επειδή «η λυσσώδης υπεράσπιση του εξισωτισμού προς τα κάτω, η διατήρηση του συστήματος της αναξιοκρατίας και τα πελατειακά δίκτυα των κομμάτων, στη διαχείριση των οποίων οι συνδικαλιστικές ηγεσίες παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο (...)», συντηρούν το σκηνικό που λέει ναι «στον ισοπεδωτισμό και στον λαϊκισμό της συνδικαλιστικής νομενκλατούρας και του κομματικού συστήματος που την υποβαστάζει(…)». Να συνηγορήσω στο τελευταίο, μια και διαβάζω πρωτοσέλιδα στη σημερινή έκδοση της εφ. VETO «Υπουργοί και βουλευτές στέλνουν τα παιδιά τους στα σχολεία των πλουσίων. Ακόμη και η κόρη της Aλέκας Παπαρήγα (ΚΚΕ) αποφοίτησε από το Κολλέγιο [για να συνεχίσει τις σπουδές της στο - φτου κακά- αμερικανικό Deree], ακόμη και ο γιος της Διαμαντοπούλου πηγαίνει σε ιδιωτικό [σε τμήμα International Baccalaureate]». Και ύστερα μου λες να γραφτώ στο ΠΑΜΕ…Τέλος πάντων.
Και να μην το ξεχάσω, κυκλοφόρησε εμπιστευτικά η πληροφορία ότι οι συμμετέχοντες στο πιλοτικό πράγραμμα εκπαιδευτικοί κάθε αυτοαξιολογούμενου σχολείου θα αμοιφθούν με 20 και βάλε ευρώ την ώρα για 2-3 ώρες τη βδομάδα...Μην και είναι αληθινή η πληροφορία, γιατί τότε, «Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου»...
Περισσότερα για το σύστημα αξιολόγηση σχολικής μονάδας, εδώ.

«Αριστεία και Καινοτομία στην Εκπαίδευση 2010» και ο «Ικαρομένιππος» του 3ου ΓΕΛ Μυτιλήνης

Δέκα μαθητές της Β΄ Λυκείου του 3ου ΓΕΛ Μυτιλήνης κατα-σκευάζουν ένα μίνι δορυφόρο στο μέγεθος ενός κουτιού αναψυκτι-κού των 350 mL, τον οποίο θα εκτοξεύσουν με πύραυλο το ερχόμενο καλοκαίρι από τη βάση του ΝΑΤΟ στη Νορβηγία, για να μετρήσει... ίχνη ζωής στο πλαίσιο του European CanSat competition του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA). Οι μαθητές, που έχουν τη στήριξη του τμήματος Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου και του Δήμου Μυτιλήνης που θα συνδράμει στα έξοδα, έχουν δώσει στην προσπάθειά τους την κωδική ονομασία «Ικαρομένιππος», του πρώτου ήρωα επιστημονικής φαντασίας (160 μ.Χ.) του σοφιστή Λουκιανού. Όπως εξήγησε ο καθηγητής φυσικής του σχολείου Γ. Κοντέλλης (δες εδώ), που πρόσφατα εκπροσώπησε το σχολείο στην εισαγωγική ημερίδα του Τεχνικού Κέντρου της ESA (ESTEC) στην Ολλανδία: «Ο μίνι δορυφόρος που κατασκευάζει η ομάδα μας θα εκτοξευτεί με πύραυλο «Ιντρούντερ» σε απόσταση 1000 μέτρων από τη Γη .Θα επιτύχει τον σκοπό του αν δεν διαλυθεί και μας στείλει, καθώς θα κατεβαίνει προς το έδαφος, ελεγχόμενος με ειδικό αλεξίπτωτο, πραγματικές τιμές πίεσης, θερμοκρασίας, υγρασίας, διοξειδίου του άνθρακα, μεθανίου σαν να αναζητούσε δηλαδή ενδείξεις ζωής στην ατμόσφαιρα ενός άγνωστου πλανήτη». To 3ο ΓΕΛ Μυτιλήνης είναι ένα από τα 11 σχολεία που προκρίθηκαν στην τελική φάση του διαγωνισμού (δες εδώ). Επ΄ευκαιρία, ο Γ. Κοντέλλης είναι μεταξύ αυτών που πήραν «Αναμνηστικό Συμμετοχής»(!) το προηγούμενο Σάββατο στην εκδήλωση «Αριστεία και Καινοτομία στην Εκπαίδευση 2010» στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού (και πιστεύω κι ένας από τους λοιδορούμενους από τη μερίδα των εισβαλλόντων, αλλά και των αντιδρώντων σε κάθε τι που ξεφεύγει από την "αγωνιστική" τους πεπατημένη …).

«Αριστεία και Καινοτομία στην Εκπαίδευση 2010»

Ψιλοχαμός σήμερα, 13 Mαρτίου 2010, κατά την έναρξη της εκδήλωσης «Αριστεία και Καινοτομία στην Εκπαίδευση 2010» στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού. Διαδηλωτές ωρομίσθιοι εκπαιδευτικοί (απλήρωτοι από καιρό…δες κι εδώ) εισέβαλαν στο αμφιθέατρο με άγριες λεκτικές διαθέσεις για την υπουργό Παιδείας (δες κι εδώ). Η εκδήλωση διακόπηκε προσωρινά, για να συνεχιστεί και να λήξει ομαλά. Να μείνω στα θετικά, όπως είναι το μήνυμα του Πρωθυπουργού και εντυπωσιακές παρουσιάσεις - οκτώ είδα, τη μια καλύτερη από την άλλη. Η «Αριστεία και Καινοτομία στην Εκπαίδευση» είναι μια νέα δράση του Υπουργείου Παιδείας και έχει ως σκοπό να αναδεικνύει και να παρουσιάζει τα πλέον καινοτόμα σχέδια και δραστηριότητες που εφαρμόζουν στην τάξη οι εκπαιδευτικοί της χώρας μας (δες κι εδώ). Φέτος δήλωσαν συμμετοχή στη δράση 300 και πλέον εκπαιδευτικοί (δες εδώ), οι οποίοι πειραματίστηκαν, καινοτόμησαν και κατέκτησαν πανελλήνιες και ευρωπαϊκές πρωτιές ή βραβεύτηκαν από διεθνείς οργανισμούς την τελευταία πενταετία. Από αυτούς οι 95 (85 έργα) πήραν σήμερα «Αναμνηστικό Συμμετοχής», ούτε καν έπαινο ή εύφημο μνεία, μήτε υπουργική υπογραφή στο «Αναμνηστικό» - τσάμπα ο σαματάς και τα "κοσμιτικά επίθετα" από κάποιους… Κι όλα αυτά με την επιγραφή ΕΣΠΑ 2007-2013 να γεμίζει την οθόνη του αμφιθεάτρου- μα την αλήθεια, κάτι δε μου πάει καλά με αυτή τη νέα, καινοτόμο δράση, όχι πάντως ότι δεν είναι προς τη θετική κατεύθυνση ή ότι δεν είναι αναγκαία (δες κι εδώ). Φάνηκε για πολλοστή φορά ότι πολλοί Έλληνες εκπαιδευτικοί, έστω και μόνοι, πανταχόθεν βαλλόμενοι, αβοήθητοι από την πολιτεία, υπαμειβόμενοι, βάζουν πλάτη για να πάει μπροστά η ελληνική παιδεία .Ξεπερνώντας «εμπόδια» υπηρεσιακά (μην και φάνε στο τέλος και …καμιά ΕΔΕ), συντεχνιακά τύπου «έλα τώρα, μη χαλάς την πιάτσα», πολιτικής μυωπίας «άστα να πάνε» κι «έχει ο καιρός γυρίσματα», τον "Υπνο του Μαρουσιού" κτλ. Και οι 85 και οι 300 και πλέον και όλοι οι άλλοι που μπορεί να μη δήλωσαν συμμετοχή ή να έτυχαν κάποιας διάκρισης, αλλά καινοτομούν στην τάξη (με την όποια σημασία αυτής της λέξης) είναι άξιοι συγχαρητηρίων. Tην εκδήλωση, πλην των συμμετεχόντων, των φιλικών τους προσώπων και των διαδηλωτών, ελάχιστοι τίμησαν – ή τουλάχιστον είχαν την περιέργεια για αυτή– λ.χ. στελέχοι της εκπαίδευσης(!) ή οι εν Αθήναις κατοικοεδρεύοντες εκπαιδευτικοί, παρεκτός κι αν παρακολουθούσαν την εκδήλωση μέσω του Πανελλήνιου Σχολικού Δικτύου vod.sch.gr/ ... Να μη το ξεχάσω, μεταξύ των βραβευθέντων ήταν και η δασκάλα Χαρά Νικοπούλου, που διδάσκει στο μειονοτικό Δημοτικό Σχολείο του Μεγάλου Δερείου και δέχεται τις "απειλές" των μηχανισμών του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής και άλλων τινών (δες κι εδώ)...

15-3-2010 Δες κι αυτό... Αριστεία & Καινοτομία στην εκπαίδευση
27-3-2010 Μπράβο στην Ελληνίδα δασκάλα
29-3-2010 κι εδώ
29-3-2010 ΥΠΔΒΜ&Θ: 1, 4 εκατ. ευρώ για την "αριστεία στην Π&Δ Εκπαίδευση" - και τόλεγα ότι κάτι δε μου πάει καλά με αυτή τη νέα, καινοτόμο δράση...
7-5-2010 Δείτε τα έργα που υποβλήθηκαν

Υπουργός vs εκπαιδευτικών ή «να εξορθολογήσουμε το σύστημα»;

Στην πρώτη συνέντευξη τύπου η υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε σειρά μέτρων μεταξύ των οποίων προσλήψεις μόνο μέσω ΑΣΕΠ και αποσπάσεις υπό όρους (δες εδώ, εδώ) που αποτελούν επί μέρες επίμαχο σημείο αντιπαράθεσης –δικαίως μια και θίγονται εργασιακά δικαιώματα – με εκπαιδευτικούς (δες λ.χ. εδώ) και με τις συνδικαλιστικές οργανώσεις (δες εδώ). Εγώ θα σταθώ ακροθιγώς σε τρία σημεία που τα κρίνω προς την ορθή κατεύθυνση:
- Οι νεοπροσληφθέντες θα δοκιμάζονται για 2 έτη προτού κριθούν οριστικά κατάλληλοι για να διδάξουν. Στο μεταξύ θα είναι «δόκιμοι», θα επιμορφώνονται και θα αξιολογούνται. Αν δεν κριθούν ικανοί για διδασκαλία πιθανώς θα μετατάσσονται σε άλλες υπηρεσίες...
- Δεν θα μπορούν όλοι όσοι τελειώνουν μια σχολή να διαγωνιστούν για μια θέση στη δημόσια εκπαίδευση, αλλά μόνο όσοι ακολουθούν το παιδαγωγικό κομμάτι της σχολής.
- Ο εκπαιδευτικός που θα προσλαμβάνεται στο τάδε σχολείο θα μένει εκεί τρία χρόνια.
Ως προς το πρώτο το κρίνω θετικό με την έννοια ότι θα είναι «βοηθοί» καθηγητή/δάσκαλου κοντά σε έμπειρο εκπαιδευτικό-εκπαιδευτή, για να τριφτούν στην τάξη υπό καθοδήγηση. Θέλω να πω ότι η εισαγωγική τύποις επιμόρφωση των δυο βδομάδων στο ΠΕΚ (θεωρητικά μαθήματα και παρακολούθηση δειγματικών διδασκαλιών), ως επί το πλείστον ενημερωτικού χαρακτήρα, λίγο, πολύ λίγο βοηθά τον νεοδιοριζόμενο εκπαιδευτικό και μάλλον δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του (και πιθανόν των στόχων της πολιτείας). Με άλλα λόγια οι νέοι εκπαιδευτικοί στου «κασίδη το κεφάλι» θα …αυτό-επιμορφωθούν στη διδακτική και τα παιδαγωγικά της τάξης (κι όχι «αυτά που γράφουν τα βιβλία»), όπως χρόνια τώρα συμβαίνει. Και τούτο επειδή από ανεπαρκής έως ανυπόστατη κρίνεται η παιδαγωγική και διδακτική κατάρτιση που λαμβάνουν οι φοιτητές των λεγόμενων «καθηγητικών» σχολών, ενώ δεν έχει προβλεφθεί πρακτική άσκησή τους σε πραγματικές συνθήκες της διδακτικής πράξης κι έτσι οδηγούνται πολλές φορές σε αυτοδίδακτες πρακτικές και τελικά σε παιδαγωγικά λάθη στην τάξη σύμφωνα με στοιχεία πρόσφατης έρευνας (δες εδώ). Επειδή στην προοπτική της δημιουργίας «καλών επιστημόνων», φαίνεται πως τα πανεπιστήμια αφήνουν στην άκρη την κατάρτιση για τον «καλό» ή «αποτελεσματικό» εκπαιδευτικό...Συνεπώς – πάει και το δεύτερο σημείο– απαιτούνται κατευθύνσεις με ειδίκευση για την εκπαίδευση στις αντίστοιχες πανεπιστημιακές σχολές και τμήματα (σχεδόν 30 χρόνια το ακούω, αλλά πού…). Παράδειγμα-μαρτυρία: Αφού "ορκιστήκαμε" σε κάτι που δεν ακούγαμε και δεν βλέπαμε (γύρω στα εκατό άτομα σε μια σκάλα της Δ/νσης Δ/θμιας Εκπ/σης Ν. δεν έχει σημασία) πήγα σε ένα ΤΕΕ!-Ο κος Διευθυντής; Καλημέρα… Είναι η πρώτη μου μέρα που μπαίνω σε τάξη. Τι κάνω;-Προσπαθείς να μη σου φύγει κανένας την ώρα μαθήματος. Πάρε ένα μαστίγιο και καλή τύχη.Για τα ΠΕΚ στο μέσον της χρονιάς θα πούμε άλλη φορά…
Τέλος, αν πάτε σε γυμνάσιο ή λύκειο μόλις 20 χλμ από την πρωτεύουσα του νομού, αρχίζετε να διερωτάστε, αν πράγματι όλοι οι μαθητές έχουν ίσες ευκαιρίες στη μόρφωση… Όχι επειδή έχουν ακατάλληλους εκπαιδευτικούς, οι υπάρχοντες διδάσκουν όσο πιο ευσυνείδητα μπορούν, αλλά με το ένα πόδι βρίσκονται στο σχολείο και με το άλλο …στο σπίτι και την οικογένειά τους, χιλιόμετρα μακριά συν την ελπίδα απόσπασης, επαπειλούμενης κύησης, ματάθεσης τον αμέσως επόμενο χρόνο κτλ. Αλλά με "περαστικούς" εκπαιδευτικούς δε μπορεί να στεριώσει ένα σχολείο, όταν τα ¾ του προσωπικού είναι διερχόμενα, φέτος ο ένας, του χρόνου ο άλλος. Και να θυμίσω ότι πριν 30 και βάλε χρόνια, η υποχρέωση ήταν μια πενταετία στην ίδια περιοχή/σχολείο, για να γίνει διετία στα τέλη του ΄70, για να διοριστείς, αργότερα, και δίπλα στο σπίτι σου, άντε στη Δ. Αττική αντί της Ομόνοιας… Ας αναμένουμε λοιπόν τη ''διαβούλευση" και τη μετά τρίμηνο κατάθεση του σχετικού νομοσχεδίου (δες εδώ), για να δούμε αν στις προσεχείς εκλογές η υπουργός θα έχει την τύχη των προκατόχων της στο υπουργείο Μ. Γιαννάκου και Γερ. Αρσένη...

Aν οι δάσκαλοι έπαιρναν μισθούς τραπεζιτών…

Αν οι δάσκαλοι αμείβονταν με μισθούς τραπεζιτών, θα ελάμβαναν τα παιδιά καλύτερη εκπαίδευση; Σε αυτό ακριβώς το ερώτημα φιλοδοξεί να απαντήσει ένα πρωτοποριακό πείραμα που αρχίζει μαζί με τη νέα σχολική χρονιά στη Νέα Υόρκη (δες εδώ). Oι ετήσιες απολαβές των οκτώ δασκάλων που θα αναλάβουν να διδάξουν τα 120 παιδιά της Γ΄ τάξης του Δημοτικού στο σχολείο ΤΕΡ (Τhe Εquity Ρroject, Σχέδιο Δικαιοσύνη) του Ουάσιγκτον Χάιτς, μιας μη προνομιούχου γειτονιάς του Μανχάταν, θα είναι 125 000 δολάρια - πέραν αυτών, όμως, υπάρχουν ετήσια μπόνους που φτάνουν ακόμα και τα 25 000 δολάρια, άριστη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους, συνταξιοδοτικά οφέλη καθώς και η δυνατότητα 12μηνης άδειας άνευ αποδοχών κάθε πέντε χρόνια. Όλα αυτά, την ώρα που ο μέσος ετήσιος μισθός ενός δασκάλου στις ΗΠΑ είναι μόλις 40 412 δολάρια. Πρόκειται για ένα μοναδικό σχολείο, ένα μοναδικό πείραμα στο οποίο θέτουν τις ελπίδες τους οι ειδικοί, ώστε να απαντηθεί ένα φλέγον ερώτημα: οι καλύτερες αμοιβές για τους δασκάλους ισοδυναμούν με καλύτερη εκπαίδευση για τους μαθητές; Πίσω από το ΤΕΡ βρίσκεται ο 32χρονος Ζέκε Βάντερχεκ, ένας πρώην δάσκαλος.«Ήταν απολύτως προφανές πως υπήρχαν σπουδαίοι δάσκαλοι και πολύ μέτριοι δάσκαλοι», λέει. «Αν βάλεις τα ίδια παιδιά στις τάξεις διαφορετικών δασκάλων, θα έχεις εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα». Ας αναμένουμε το αποτέλεσμα του «πειράματος» λοιπόν…Πάντως, αν το πείραμα γινόταν στη χώρα μας , όπως αναγνώτης –εκπαιδευτικός εύστοχα σχολιάζει στην εφημερίδα, «λίγοι θα θέλουν και μόνο αυτοί που δεν έχουν ακόμα σαπίσει από το δημοσιο-υπαλληλίκι...Θα προτιμάνε να συνεχίσουν όπως είναι στο σχολείο και να βγάζουν πολύ περισσότερα από τα ιδιαίτερα τα απογεύματα...».

Διακρίσεις Ελλήνων εκπαιδευτικών σε διαγωνισμό της Microsoft

Σημαντικές διακρίσεις πέτυχαν τρεις Έλληνες εκπαιδευτικοί δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο 6ο Πανευρωπαϊκό Φόρουμ Πρωτοπόρων Δασκάλων της Microsoft, που πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη της Αυστρίας, 24 έως 27 Μαρτίου 2009. Έτσι, οι Κώστας Δημητρίου και Γιώργος Διπλάρης, διδάσκουν στο Κολέγιο Ψυχικού, κέρδισαν την τρίτη θέση στην κατηγορία «Καινοτομία στο Περιεχόμενο» του διαγωνισμού, συμμετέχοντας με την εργασία «Από τον Newton στο CERN». Με αυτήν την προτεινόμενη εκπαιδευτική δραστηριότητα, οι μαθητές καλούνται να παρακολουθήσουν μέσα από ένα «εικονικό τηλεσκόπιο» την κίνηση των πλανητών χρησιμοποιώντας το δωρεάν λογισμικό της Microsoft World Wide Telescope, να μελετήσουν το θεωρητικό υπόβαθρο της τροχιάς των πλανητών και των φορτισμένων σωματιδίων και να κατασκευάσουν μοντέλα προσομοίωσης στον υπολογιστή. Στη συνέχεια επικοινώνησαν μέσω τηλεδιάσκεψης με επιστήμονες του CERN οι οποίοι απάντησαν στις ερωτήσεις των μαθητών. Επιπλέον, ο Θοδωρής Ανδριόπουλος, διδάσκει στο Κολέγιο Ανατόλια, με την εργασία «Ποιος σκότωσε τον κύριο Χ?» με θέμα την εξιχνίαση ενός φανταστικού φόνου από τους μαθητές χρησιμοποιώντας γεωμετρικούς και μαθηματικούς γρίφους, έλαβε την τρίτη θέση στην ειδική κατηγορία όπου όλοι οι Ευρωπαίοι συνάδελφοι εκπαιδευτικοί ψηφίζουν την καλύτερη εργασία. Περισσότερα για το Διαγωνισμό Πρωτοπόρων Δασκάλων/ Καθηγητών και οι βραβευθείσες εργασίες τους εδώ. Να θυμηθούμε ότι στο περσινό 5ο Πανευρωπαϊκό Φόρουμ Πρωτοπόρων Δασκάλων της Microsoft, που πραγματοποιήθηκε στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας, ο εκπαιδευτικός Γιώργος Κοντέλλης, από το 3ο Λύκειο Μυτιλήνης, κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία Ευρω-Πρωτοπορία (EuroInnovation) με την εργασία του «Η Δίκη του Γαλιλαίου»: η διδασκαλία των νόμων της κίνησης μέσα από ένα βιντεοπαιχνίδι με έναν ιδιαίτερα πρωτότυπο και διασκεδαστικό τρόπο (δες εδώ).

Διάλογος για τα … ''ιδιαίτερα'' μαθήματα!

Διαβάζω κι αντιγράφω από μαθητικό blog: «Θα ήθελα να σας εκφράσω με μεγάλη θλίψη ένα γεγονός το οποίο συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό στο σχολείο μας το οποίο είναι και παράνομο. Γιατί ορισμένοι καθηγητές που διδάσκουν στο ΓΕ.Λ μας (…) κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα σε μαθητές του σχολείου μας; Το θεωρείτε αυτό σωστό; Ας μου απαντήσει κάποιος καθηγητής.» Ορθή, νομίζω, η απορία και το ερώτημα, αλλά το «σπορ» κρατά από παλιά, όπως μας υπενθυμίζει Σιγίλλιο (=διαταγή) του 1691 του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Καλλίνικου του Β΄ προς τους καθηγητές της Πατριαρχικής Σχολής Κωνσταντινουπόλεως, που λέει: «Προσέχειν δε όλως εαυτοίς εντέλλεται ειλικρινώς και απροσωπολήπτως μη ετεροζύγοις πως ποιείν τας διδόσεις των μαθημάτων, αλλ’ ούτε τινός μεν εν κρύπτω διδάσκειν των μαθητών, τινάς δε μόνον εν τη κοινή ακροάσει τούτο γαρ παράλογον αν είη, φαΰλον τε και επίψογον έργον και σκανδάλων ου μικρών παραίτιον αλλ’ ισοπάλως πως και ισοστάθμως, οσίως τε και ανεπιλήπτως κοινήν την διδασκαλίαν προβάλλεσθαι, καθώς ευάρεστόν εστί θεώ και ανθρώποις», όπως δημοσιεύθηκε στο Δελτίο ΟΛΜΕ τ. 553, Δεκέμβριος 1982. Και για ξανάρθουμε στο σήμερα, να μια επώνυμη απάντηση που αλίευσα που υποστηρίζει ότι: (…)Το καθεστώς των ιδιαίτερων είναι μια πραγματικότητα για τους καθηγητές. Ίσως είναι και η άμυνα μερικών στους χαλεπούς από οικονομικής άποψης καιρούς που ζούμε .Όταν όμως το ιδιαίτερο μεταφέρεται εντός σχολείου, για να διαχωρίσει μαθητές και να πιέσει καταστάσεις, τότε μιλάμε για τον ορισμό της αναξιοπρέπειας (…) Να θεωρήσω τα παραπάνω σαν συμβολή από "πρώτο χέρι'' των «ταπεινών» (=μαθητών και καθηγητών) στο νυν διάλογο (=παράλληλοι μονόλογοι) για τη δωρεάν (μας) α-παιδεία; Πέρα από τα τιτιβίσματα της ΟΛΜΕ, ΔΟΕ και των λοιπών ΕΣΥΠ-εταίρων σε μια συζήτηση που χρόνια τώρα αποκλειστικά περιστρέφεται γύρω από τις εισαγωγικές εξετάσεις (το ψωμοτύρι μας μεταφορικά και ...κυριολεκτικά, αφού σύμφωνα με έρευνα του ΚΑΝΕΠ/ ΓΣΕΕ, το 71,4% των χρημάτων που δαπανούν οι γονείς των μαθητών για να εισαχθούν σε ΑΕΙ και ΤΕΙ πάνε σε ιδιαίτερα και είναι «μαύρα», με 6 στους 10 καθηγητές δημόσιων λυκείων παραδίδουν παράνομα ιδιαίτερα μαθήματα...δες κι εδώ), άντε και με την εκ νέου αλλαγή των ΑΠΣ, ΔΕΠΠΣ και των σχολικών βιβλίων (για την αύξηση της απορρόφησης του ΚΠΣ και μόνο, όπως λέγαμε…). Άστα να πάνε…κι όλα τα σχόλια δεκτά.

Κάνοντας πειράματα ηλεκτρισμού με απλά μέσα...

Κάνοντας-διδάσκοντας τα ηλεκτρικά κυκλώματα με αυτοσχέδιες πειραματικές συσκευές (...όχι, θα αγοράσουμε κι ένα φτηνό πολύμετρο, λαμπάκια, μπαταρίες των 4,5 volts, όμως, μέχρι εκεί). Έτσι, για να έχουμε να λέμε, για αυτούς που πιστεύουν ότι η πειραματική διδασκαλία στο σχολικό εργαστήριο φυσικών επιστημών ή την τάξη χρειάζεται πολυδάπανες συσκευές κι ακριβά όργανα (περίπου 90 000€ στοιχίζει καθένα από τα 1100 σχολικά εργαστήρια ΕΠΕΑΕΚ λυκείου, που δημιουργήθηκαν με τη συγχρηματοδότηση ΕΕ και ελληνικού δημοσίου- και να δούμε πότε θα αποσβεστεί η δαπάνη...). Δες την παρουσίαση (νόμος Ohm, απλά ηλεκτρικά κυκλώματα) εδώ, προτάσεις για εργαστηριακές δραστηριότητες και πρόσθετο πληροφοριακό υλικό εδώ και τα (αντίστοιχα) φύλλα υπολογισμών εδώ. Δες περισσότερα στο http://www.clab.edc.uoc.gr/aestit/3rd/contributions/101.pdf

Επέλεξαν το επάγγελμα του δασκάλου από «ανάγκη»

Σε παλαιότερο post σχολιάζαμε ότι η Σχολή Αστυφυλάκων φέτος κατέκτησε την «πρωτιά» μεταξύ των υποψηφίων, ως πρώτη επιλογή, και διερωτόμαστε αν αυτή η επιλογή έχει σχέση με την αγάπη προς το επάγγελμα ή για την εξασφάλιση μιας θέσης στο Δημόσιο (…) Έλα τώρα που έρευνα μεταφέρει τα ίδια ερωτήματα σε άλλο ευαίσθητο τομέα, αυτόν της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Σύμφωνα λοιπόν με αυτή την έρευνα οι περισσότεροι πρωτοετείς φοιτητές στα παιδαγωγικά τμήματα βρέθηκαν εκεί επειδή δεν εισήχθησαν σε σχολή της επιλογής τους! Και μάλιστα, δηλώνουν ανοικτά ότι στόχος τους είναι να βρουν γρήγορα δουλειά και να μονιμοποιηθούν στο Δημόσιο! Από τις απαντήσεις τους προκύπτει ότι απαξιώνουν το επάγγελμα του εκπαιδευτικού και το θεωρούν χαμηλού κύρους, με το 60% του δείγματος να απαντούν ότι πιθανότατα δε θα το ακολουθήσουν, αλλά θα κάνουν μεταπτυχιακές σπουδές για να αλλάξουν επιστημονικό αντικείμενο. «Και η σύζυγος του πρωθυ-πουργού ξεκίνησε από τμήμα νηπιαγωγών» δηλώνει χαρακτηριστικά φοιτήτρια που ρωτήθηκε. Έτσι απλά, ''μάθε παιδί μου γράμματα''- πώς όμως, όταν μια επόμενη γενιά δασκάλων απαξιώνει το επάγγελμα του εκπαιδευτικού;

Επί τον τύπον των ήλων

«Από τους 100 μαθητές που τελειώνουν το Γυμνάσιο οι 60 πηγαίνουν στο Ενιαίο Λύκειο και από αυτούς στη Γ' Λυκείου το 50% γράφει κάτω από τη βάση. Άρα το λύκειο, η ενισχυτική διδασκαλία, τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα, όλοι εμείς, καταφέραμε από τους 100 που μας έδωσε το Γυμνάσιο, να γράφουν οι 30 πάνω από τη βάση. Αυτό είναι ένα πρόβλημα, καθώς κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι οι 17χρονοι και 18χρονοι δεν είναι έξυπνοι. Μήπως φταίει κάτι άλλο; Μήπως φταίνε - για να μιλήσουμε με ορολογία Ολυμπιακών Αγώνων - οι προπονητές;». Επίσης, «η βάση του 10 είναι πλασματική (…) δε σημαίνει ότι αναβαθμίσαμε το λύκειο, απλώς δεν αφήνουμε να περάσει ο κόσμος που δε μαζεύει τουλάχιστον 8500 μόρια». Από τη συνέντευξη του Ε. Αμαργιανάκη, πρόεδρου του εκπαιδευτικού ομίλου Όριον-IdEF, στη εφ. Καθημερινή. Υπάρχουν σχόλια; Αντιρρήσεις, μήπως;

Φυσική; Μπρρρ…

Στο έκτο μάθημα που επιλέγουν οι υποψήφιοι ανάμεσα σε 4 προτεινόμενα, τα πρωτεία φέτος έχει η Βιολογία Γενικής Παιδείας, που την επέλεξε το 51,67% των υποψηφίων (από 46,85% πέρυσι και 35,55% το 2006). Ακολουθούν τα Μαθηματικά Γενικής Παιδείας, που επέλεξε να εξεταστεί το 46,37% (από 49,40% πέρυσι και 57,6% το 2006). Αντίθετα, ελάχιστοι υποψήφιοι προτιμούν ακόμη την Ιστορία (0,87% φέτος, 2,30% πέρυσι) και τη Φυσική Γενικής Παιδείας(0,90% φέτος, 1,25% πέρυσι). Κάτι δεν πάει καλά με την πολυ-σέλιδη Ιστορία και το α-νούσιο (;) βιβλίο Φυσικής ή όποιος καίγεται στο χυλό [δύσκολα θέματα προηγούμενων ετών] φυσάει και το γιαούρτι;

Πρωτοπορεία, αναγνώριση και συνεργατική μάθηση με βιντεοπαιγνίδι!

Ο Γιώργος Κοντέλλης, εκπαι-δευτικός στο 3ο Γενικό Λύκειο Μυτιλήνης, κατέκτησε την πρώτη θέση στην κατηγορία Ευρω-Πρωτοπορία (EuroInnovation) στο πλαίσιο του 5ου Φόρουμ Πρωτοπόρων Δασκάλων της Microsoft, που πραγματοποι-ήθηκε στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας στις 6-8 Μαρτίου 2008 – όπου παρουσιάστηκαν 62 προγράμματα πρωτοπόρου διδασκαλίας προερχόμενα από 28 χώρες, ενώ στην εκδήλωση συμμε-τείχαν 187 εκπρόσωποι της εκπαιδευτικής κοινότητας από 34 χώρες.
Βραβεύτηκε για την εναλλακτική διδακτική πρότασή του με τίτλο
«Η Δίκη του Γαλιλαίου», με την οποία σε μια διδακτική ώρα καθοδηγεί τους μαθητές της Α΄ τάξης λυκείου να εξηγήσουν τις διαφορές στη θεωρία κίνησης του Αριστοτέλη και του Γαλιλαίου, μέσα από ένα βιντεοπαιχνίδι! Οι μαθητές υποδύονται τον ερευνητή Θωμά Καμπανέλα, που προσπαθεί να ελέγξει την ακρίβεια των θεωριών του Γαλιλαίου αλληλεπιδρώντας με τους υπόλοιπους πραγματικούς χαρακτήρες του παιχνιδιού. Και όπως δήλωσε σχετικά: «Επέλεξα να χρησιμοποιήσω ως βάση της εργασίας μου βιντεοπαιχνίδια, γνωρίζοντας πόσο πολύ αυτά αρέσουν στα παιδιά. Η προσπάθειά μας δικαιώθηκε, καθώς τα παιδιά πραγματικά ενθουσιάστηκαν, έχοντας, παράλληλα, την ευκαι-ρία να συμμετέχουν τα ίδια στην ανάπτυξη του προγράμματος αυτού, ενισχύοντας το ενδιαφέρον τους για το μάθημα. Θεωρώ την περαιτέρω διάδοση της χρήσης των νέων τεχνολογιών στην εκπαίδευση απαραί-τητη, καθώς η μάθηση μπορεί να αποκτήσει νέα δυναμική μέσω του στοιχείου της αλληλεπίδρασης». Το λογισμικό που χρησιμοποιήθηκε ήταν η Aurora Engine του Neverwinter Nights της Atari/Bioware.

Πηγή : http://www.microsoft.com/hellas/press/2008/innovativeteachersforum.mspx

"Αν μάθουν ότι οι δυνάμεις είναι συντηρητικές ..." ή στον αστερισμό του PISA#2

… Το μάθημα [του καθηγητή Καίσαρα Αλεξόπουλου] στους πρωτοετείς είχε δύο βασικές επιδιώξεις: 1ον) να διορθώσει τα λάθη και τις ασάφειες που έφερναν μαζί τους οι φοιτητές από τη μέση εκπαίδευση και 2ον) να διδάξει τις βασικές αρχές της Φυσικής, τονίζοντας κάθε φορά τις εφαρμογές τους στον κόσμο που μας περιβάλλει.Και χρειαζόταν μεγάλη προσπάθεια για να πεισθούν ότι π.χ. στο κέντρο βάρους ενός σώματος δεν ασκείται καμία δύναμη, ότι οι δυνάμεις δεν χωρίζονται σε κινούσες και μη κινούσες, ότι σ’ ένα περιστρεφόμενο σώμα δεν ασκείται φυγόκεντρος δύναμη, ότι η τριβή δεν αντιτίθεται πάντα στην κίνηση και άλλα τέτοια (…) Ως προς την αναφορά των εφαρμογών, θυμάμαι την ικανοποίηση στα πρόσωπα και μερικές φορές το χειροκρότημα, όταν μετά τη σχετική θεωρία εξηγούσε π.χ. γιατί οι χωρικοί έφτιαχναν από πολύ παλιά τα κάρα τους με μεγάλες ρόδες, γιατί όταν κλείσουμε το στόμιο μιας μάνικας το νερό πάει μακριά, γιατί τη γάτα τη λέμε ψιψίνα, γιατί στο τηλέφωνο άλλα γράμματα ακούγονται και άλλα όχι, γιατί στα αεροδρόμια οι κύριοι διάδρομοι επισημαίνονται με κίτρινα φώτα ενώ οι βοηθητικοί με μπλε, γιατί ο νόμος των ραδιενεργών μετατροπών μας επιτρέπει να βρούμε το πλήθος των ζωντανών μιας πόλης, όχι με απογραφή, αλλά μετρώντας τους πεθαμένους κ.ά.
Μιλάω με κάποιο πάθος στο σημείο αυτό, γιατί η κατοπινή παραδοχή από την πολιτεία ότι οι ακαδημαϊκοί πολίτες θα κατανοήσουν καλύτερα τον κόσμο που τους περιβάλλει, αν μάθουν ότι οι δυνάμεις είναι συντηρητικές και μη, ότι το μήκος συστέλλεται και ο χρόνος διαστέλλεται, και κυρίως αν μελετηθεί το ελατήριο σε όλες του τις στάσεις (όρθιο, ξαπλωτό, πλαγιαστό, σε συνδυασμό με άλλα), οδήγησε τον τιμώμενο καθηγητή και εμέ στην απόφαση να διακόψουμε τη συγγραφή (...)

Περισσότερα ► Διονύση Μαρίνου: Ο Καίσαρ Αλεξόπουλος που γνώρισα. Μαρτυρίες από μια εποχή αθωότητας, στο http://mikrokellari.blogspot.com/ posted Τετάρτη, 28 Μάιος 2008

Η αθέατη πλευρά της πρόσβασης στα πανεπιστήμια

(…) Μιλάμε για το σύστημα επαγγελ-ματικού αποπροσα-νατολισμού, το έλλειμ-μα στη φοιτητική μέριμνα που απογει-ώνει το ιδιωτικό κόστος του πτυχίου, την αυξανόμενη εγκα-τάλειψη των σπουδών και τη δυσαρμονία ανάμεσα στην παραγωγή πτυχιούχων και στην αγορά εργασίας. Η συντριπτική πλειονότητα των υποψηφίων εισάγεται σε τμήματα και σχολές που κάτω από άλλες συνθήκες δεν θα επέλεγε ποτέ. Η συντριπτική πλειονότητα των σπουδαστών των ΤΕΙ αλλά και πολλών πανεπιστημιακών σχολών δηλώνει με σαφήνεια ότι «εμείς γι΄ αλλού κινήσαμε κι αλλού η ζωή μας πάει...», καθώς η είσοδός τους είναι κομμένη και ραμμένη στο πατρόν ενός «ρεαλιστικού συμβιβασμού», διαδικασία η οποία λίγο αργότερα, για αρκετούς, λιπαίνει το έδαφος της καθυστέρησης και της εγκατάλειψης των σπουδών.
Ωστόσο το σημαντικότερο είναι άλλο. Πλέον, χιλιάδες πτυχιούχοι συνωστίζονται για χρόνια στις λίστες ανεργίες του ΟΑΕΔ. Ωστόσο, αν η ανεργία είναι η μία όψη του προβλήματος, η ετεροαπασχόληση, δηλαδή, το να απασχολείται κάποιος σε εργασίες που είτε δεν έχουν καμιά συνάφεια με τις σπουδές του είτε έχουν πολύ μικρή, κυριαρχεί στις τάξεις των πτυχιούχων, καθώς περιλαμβάνει περίπου τέσσερις στους δέκα. Μάλιστα στον τομέα της ετεροαπασχόλησης η Ελλάδα κατέχει σήμερα τη δεύτερη θέση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Μόνο ο ένας στους πέντε από τους νέους πτυχιούχους των Τμημάτων Φιλοσοφίας, Φιλολογίας, Κοινωνιολογίας, Ανθρωπολογίας, Θεολογίας, Ιστορίας, Γεωγραφίας, Ζωικής και Φυτικής παραγωγής, Ανθοκομίας, κλπ. βρίσκει δουλειά σχετική με τις σπουδές του. Στην ίδια θέση βρίσκονται και χιλιάδες πτυχιούχοι των Τμημάτων ΜΜΕ, Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, Μαθηματικών, Φυσικής, Αρχαιολογίας, Γεωλογίας, Δημόσιας Διοίκησης, Πολιτικών Επιστημών κ.ά., οι οποίοι έχουν μικρή έως μηδενική συνάφεια μεταξύ σπουδών και θέσης εργασίας. Από το σύνολο των 50.000 πτυχιούχων που θα πάρουν μέσα στο 2008 το πτυχίο τους, οι περίπου 15.000- 20.000 κατά πάσα πιθανότητα δεν πρόκειται να ασχοληθούν επαγγελματικά με το αντικείμενο των σπουδών τους.

Χρήστου Κάτσικα: Επαγγελματικός αποπροσανατολισμός, εφ. ΤΑ ΝΕΑ, 29-5-2008
http://www.tanea.gr//ColumnCategory.aspx?d=20080529&nid=8673792&sn=&spid=876

Τα "Αμερικανάκια" πάνε ... Φινλανδία

΄Υμνος στη μισητή κοσμοκράτειρα που δυναστεύει την υφήλιο; Ναι! Ευθέως και απροκάλυπτα. Διότι σε κάποιους τομείς είναι παράδειγμα προς μίμηση... Είδαν, λοιπόν, τα «Αμερικανάκια» ότι η Φινλανδία διαθέτει το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα στον κόσμο (βάσει του συστήματος αξιολόγησης PISA, όπως σημειώνει στα «Νέα» ο Ρούσσος Βρανάς) και έσπευσαν επί τόπου. ΄Εστειλαν μια αποστολή για να μάθουν το μυστικό της επιτυχίας. Και το έμαθαν. Η αυτοκρατορία διδάχτηκε από μια λιλιπούτεια χώρα. Κανένα σύμπλεγμα. Καμιά συνοφρυωμένη σκέψη ότι θα εκτεθεί ... Ποιο είναι το μυστικό της Φινλανδίας; ΄Οτι η δωρεάν δημόσια εκπαίδευση - για την οποία τρέμουν μήπως υπονομευτεί από το κύμα των ιδιωτικοποιήσεων που σαρώνει την υφήλιο - επιτρέπει στους καθηγητές να διαλέγουν οι ίδιοι τα βιβλία και «να προσαρμόζουν τα μαθήματα ανάλογα με τις ανάγκες των παιδιών»! Οι μαθητές δεν μελετούν στο σπίτι, οι εξετάσεις είναι ελάχιστες και οι γονείς δεν λειώνουν από την αγωνία πίσω από τα κάγκελα των σχολείων ούτε προβληματίζονται για τα δίδακτρα σε πανεπιστήμια της ξένης. Α! Τα παιδιά αρχίζουν το σχολείο μετά το 7ο έτος της ηλικίας τους. Αυτά...

Από την εφ. Ελευθεροτυπία, ΤΥΠΟΣ των ήλων, 28-5-2008
http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/id=18712664,46648536,40855384,32772568

Είναι ο καθηγητής του κέντρο του μαθήματος;

Ο Timo Kärkkäinen, εκπαιδευτικός στο Normal Lyceum of Helsinki στο Σεμινάριο με θέμα: «Στον Αστερισμό του PISA: Οι φυσικές επιστήμες στο ελληνικό και το φινλανδικό σχολείο. Μια κριτική και συγκριτική θεώρηση», που έγινε το Σάββατο 24 Μαΐου 2008 στο Ίδρυμα Ευγενίδου, με έμφαση, μεταξύ άλλων, δήλωσε ότι η μετωπική διδασκαλία με κέντρο τον καθηγητή είναι το σύνηθες στο φινλανδικό σχολείο (…) Κάτι που υποστηρίζει και η Γαλλίδα εκπαιδευτικός και δημοσιογράφος Natacha Polony με το βιβλίο της «Τα χαμένα παιδιά μας», που βάλλει εναντίον όσων θέλουν τον μαθητή και όχι τον καθηγητή στο κέντρο του μαθήματος. Η Polony θέλει τον εκπαιδευτικό να ξεχειλίζει από κύρος, όταν αποδεικνύει ένα θεώρημα στον πίνακα ή όταν διδάσκει μια σελίδα αρχαίου κειμένου και επιμένει ότι από τις νέες προτεινόμενες μεθόδους (κονστρουκτιβισμός, πολιτικοκοινωνικές θεωρίες κλπ.), τις απομακρυσμένες από το παλιό πρότυπο του καθηγητή-παντογνώστη, χαμένοι βγαίνουν τα παιδιά των πιο αδύνατων οικονομικά τάξεων, αφού οι πλούσιοι έχουν πάντα τον τρόπο να εμφανίζονται όσο τους χρειάζεται μελετημένοι και καλλιεργημένοι... «Αντί να τραβήξουμε όλους τους μαθητές προς τις γνώσεις που αυτό δίνει φέρνουμε το σχολείο στον μικρότερο κοινό παρονομαστή».

Πηγή: O ίδιος (αυτόπτης και αυτίκοος μάρτυς) & http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15367&m=H06&aa=1

«Επιστροφή βιβλίων»

Πρόσφατη εγκύκλιος του ΥΠΕΠΘ καλεί τους διευθυντές των σχολείων, με δική τους ευθύνη, να ενημερώσουν τους εκπαιδευτικούς, τους γονείς και τους μαθητές για την ανάγκη επιστροφής των βιβλίων στα σχολεία στο τέλος της φετινής σχολικής χρονιάς (…) στη λογική ότι «με την εφαρμογή του συστήματος της επιστροφής των βιβλίων θα γίνεται εξοικονόμηση χρημάτων, αφού θα επαναχρησιμοποιούνται τα καθαρά αντίτυπα και θα ανακυκλώνονται τα φθαρμένα». Βιβλίο από δεύτερο χέρι θα παίρνουν οι μαθητές από το σχολικό έτος 2008-2009; Ίδωμεν…

Εκπαίδευση & ΤΠΕ

View Upload your own

H απογευματινή ημι-ημερίδα ''Διοικητικές και παιδαγωγικές προσεγγίσεις'' διοργανώθηκε από το Τμήμα Επιστημονικής & Παιδαγωγικής Καθοδήγησης ΔΕ της Περιφεριακής Διεύθυνσης Π&Δ Εκπαίδευσης Πελοποννήσου και το Γυμνάσιο Λαγκαδίων στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Λαγκαδίων, στις 12 Μαίου 2008, για τους εκπαιδευτικούς των γυμνασίων και λυκείων της Γορτυνίας.