Χωρίς λόγια

Μετά από τρία χρόνια ανεργίας, ο βιομηχανικός σχεδιαστής Παύλος Νικολόπουλος, βάζει μία πρωτότυπη αγγελία...δείτε το βίντεο -μαρτυρία εδώ.

Εκλογές την εποχή του Βυζαντίου...

Και εσυνάχθη ο λαός του ελλαδικού θέματος δια να εκλέξει νέον μάγιστρον... η συνέχεια εδώ.
22-1-2015 "Xαρίζω οικόπεδα, χαρίζω χρέη,..."
3-2-2015 Στον καιρό του Μάγιστρου Τσίπρα...

Υπάρχουν και τέτοια δημόσια σχολεία!

Το 38ο Λύκειο Αθηνών έχει κάτι να ζηλέψει κάτι από ένα αντίστοιχο σχολείο, ας πόυμε ...της  Φινλανδίας; Νομίζω πως όχι.Μπράβο τους! Κι όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του σχολείου "Το νέο κτίριο μας έδωσε τη δυνατότητα, να αξιοποιήσουμε τις αίθουσες του σχολείου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να τις εξοπλίσουμε κατάλληλα για το σκοπό που χρησιμοποιείται η καθεμιά.Για το λόγο αυτό, εκτός από την αίθουσα Πληροφορικής και τα δύο εργαστήρια Φυσικής, έχουμε τρεις αίθουσες αποκλειστικά για Φιλολογικά μαθήματα, μια αίθουσα Ξένων Γλωσσών και τρεις που χρησιμοποιούν οι μαθηματικοί. Οι αίθουσες είναι εξοπλισμένες με ηλεκτρονικούς υπολογιστές, κασετόφωνα, μηχανές προβολής (projectors), τηλεοράσεις με DVD και βίντεο, αξιόλογη συλλογή εκπαιδευτικών βιντεοκασετών και CD/DVD, καθώς επίσης με βιβλιοθήκες και χάρτες. Στο δεύτερο όροφο από το Σχολικό Έτος 2012-2013 λειτουργεί Αναγνωστήριο με Βιβλιοθήκες και Χώρος Σκακιού για τον ελεύθερο χρόνο των μαθητών. Στο διάδρομο του δεύτερου ορόφου υπάρχουν επίσης προσωπικά ντουλαπάκια για τους μαθητές."... Και λίγα "ιστορικά"για τις αίθουσες μαθημάτων, σωστότερα οι προσπάθειες που έγιναν και δεν τελεσφόρησαν...- με άλλα λόγια μιλάμε για τη  μετατροπή των αιθουσών διδασκαλίας από "αίθουσες μαθητικών τμημάτων " σε " αίθουσες μαθημάτων " δηλαδή καταργείται η παραδοσιακή έννοια της σχολικής αίθουσας ως αίθουσας συγκεκριμένου τμήματος μαθητών και στη θέση τους δημιουργούνται ειδικά εξοπλισμένες αίθουσες γνωστικών αντικειμένων ή γνωστικών περιοχών ( λ.χ. αίθουσα φιλολογικών μαθημάτων, αίθουσα μαθηματικών, αίθουσα φυσικών επιστημών, εργαστήριο καλλιτεχνικών μαθημάτων, κ.ά.) στις οποίες θα γίνεται η διδασκαλία των γνωστικών αντικειμένων. Ήταν, λοιπόν, Ανοιξη του ΄93, που μαζί με τον τότε Σύμβουλο του [αλήστου μνήμης] Π.Ι. Στέφανο Π. επισκεφτήκαμε το ACS στην Αγ. Παρασκευή .Ο Στέφανος εξεπλάγη με τον τρόπο λειτουργίας του σχολείου, μεταξύ αυτών οι αίθουσες μαθημάτων, τα ατομ ικά ντουλαπάκια των μαθητών, κτλ.… Του πρότεινα να κάνει μια εισήγηση για την μετατροπή των αιθουσών διδασκαλίας σε αίθουσες μαθημάτων- μεταξύ των άλλων θα αυξάναμε τα εργαστήρια φ.ε.  μια και τρέχαμε τότε το πιλοτικό πρόγραμμα ΦυσικήPSSC...  Μου απάντησε, «Άστο, ποιος ακούει…». Την μεθεπόμενη χρονιά έκανα την ίδια πρόταση, μαζί με επίσκεψη στο ACS,  στον νεοαφιχθέντα τότε Πάρεδρο του Π.Ι. Χρήστο Ρ. Την υιοθέτησε αμέσως, έκανε μια πολυσέλιδη εισήγηση στην Ολομέλεια του Π.Ι., η οποία …ομοφώνως απερρίφθη(!) «Δεν γίνονται τέτοια πράματα …» τον λοιδόρησαν. Τέλος πάντων, μια δυο θέσαμε το θέμα, θάταν Φεβρουάριος του ΄95,  στον τότε δ/ντή Δ.Ε . Μανώλη Τ., ο οποίος αφού την έθεσε υπόψη της «ηγεσίας» μας απάντησε ότι δεν υπάρχουν χρήματα για τα ντουλαπάκια κτλ. Λίγο αργότερα παραβρέθηκα σε μια σύσκεψη για τα εποπτικά μέσα, τα εργαστήρια φ.ε., κτλ. στο ΥΠΕΠΘ υπό την προεδρεία του δ/ντή του γραφείου του τότε υφυπουργού Φ. Πετσάλνικου. Ξαναέθεσα το θέμα και την απορριφθείσα από το Π.Ι. πρόταση και, ω(!) του θαύματος, μετά μια βδομάδα μας κάλεσε ο δ/ντής σπουδών Δ.Ε. και ζήτησε πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος, μια και όταν το θέμα ετέθη στον υπουργό, τον ΓΑΠ, είπε ότι πρέπει να γίνει «επειδή έτσι ήταν τα σχολεία στη Σουηδία όταν ήταν μαθητής, κτλ.»- αλλά και επέρχοντο εκλογές! Έτσι  βρέθηκαν χρήματα (λεφτά υπάρχουν) για να δοθούν στα πιλοτικά σχολεία , 2 εκ, δρχ. ανά σχολείο για τα  ντουλαπάκια, ο Γιάννης Γ. σχεδίασε τα ντουλαπάκια, και το πρόγραμμα ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε σε 15 Γυμνάσια –αν και πριν τις εκλογές  του Σεπτεμβρίου ’96 είδα κι άκουσα τον ΓΑΠ στη TV  να μιλά για 50 σχολεία… δε βαριέσαι. Επί υπουργείας Γεράσιμου Αρσένη οι αίθουσες μαθημάτων εντάχτηκαν στη δράση ΣΕΠΠΕ (δες  http://www.pi-schools.gr/programs/seppe/programms.htm) και  μετείχαν 86 γυμνάσια και 69 λύκεια, αν και ο ίδιος είχε προαναγγείλει ότι θα υλοποιείτο σε όλα τα Λύκεια! Μετά ταύτα, των ετών παρελθόντων, όλα σχόλασαν και το σχολεία που συμμετείχαν επανήλθαν στην προτεραία κατάσταση, πλην εξαιρέσεων. Τι τα θες, εντώ  είναι Ελλάντα!...

Κι εγώ θα έφευγα...

on Vimeo.

Το έλαβα στο μέιλ από τον φίλο Γιάννη Π., το επικροτώ, και το αναδημοσιεύω... " Το έγραψε(;) σε ένα blog τον Απρίλιο του 2011 η Άλκηστη Πρωτοψάλτη: << Nαι, θα έφευγα.Όχι επειδή υπάρχει κρίση. Όχι επειδή οι δουλειές είναι δύσκολες. Όχι επειδή με ζορίζει το δάνειο. Αλλά επειδή ζω σε μια χώρα που οι συμπατριώτες μου μάλλον δεν αγαπούν τελικά, μιας και αγάπη χωρίς σεβασμό δεν υπάρχει. Δεν μιλώ για τους φοροφυγάδες, τους επαγγελματίες συνδικαλιστές, τα πάσης φύσεως λαμόγια. Μιλώ για μια πολύ μεγαλύτερη, φοβάμαι, μάζα. Που κοιτάζει αποκλειστικά και μόνο την πάρτη της, τον παρά της, τον κύκλο της, το σπίτι της, αδιαφορώντας παντελώς για ό τι κοινό. Που δεν τηρεί κανέναν κανόνα - ούτε κάν τους στοιχειώδεις της καλής συμπεριφοράς - και δεν έχει και κανέναν σκοπό να τους τηρήσει ποτέ. Που περιμένει πάντα από κάποιον άλλον, κάποιον αόριστο τρίτο - συνήθως αυτός λέγεται κράτος όταν δεν λέγεται μαλάκας - να κάνει τα πάντα για λογαριασμό του: απ'το να του βρει δουλειά μέχρι να του καθαρίσει τα σκαλιά όταν χιονίσει.Είναι κακόγουστος, κακότροπος και κακόπιστος. Δεν λέει καλημέρα, παρακαλώ κι ευχαριστώ. Πετάει το σκουπίδι του στον δρόμο. Καπνίζει στο εστιατόριο, γιατί έτσι γουστάρει. Αγνοεί επιδεικτικά την ουρά στα τυριά κι αν του το υπενθυμίσει κανείς ενοχλείται μεγαλοφώνως. Βγάζει τον σκύλο βόλτα - αν τον βγάλει - και δεν διανοείται να μαζέψει τα κουραδάκια του. Το μπαλκόνι του είναι η αποθήκη του και στα παλιά του τα παπούτσια αν εσύ πίνεις καφέ με θέα τη σκεβρωμένη σιδερένια ντουλάπα και δυο σφουγγαρίστρες. Κτίζει τριόροφο και σε κάθε βεράντα βάζει άλλα κάγκελα - λες και τα πήρε ρετάλια από καλάθι. Ακούει πως κάτι καλό έγινε κι αντί να χαρεί, ψάχνει να βρει τον λάκο στη φάβα. Δεν τον θέλω πια στην καθημερινότητά μου. Έχει καταστρέψει την πατρίδα μου. Είναι μίζερος και κινδυνεύω να με πάρει μπάλα η μιζέρια του. Ναι, λοιπόν. Αν ήμουν δεκαοκτώ, εικοσιοκτώ, τριανταοκτώ, θα ήμουν κολλημένη σ'ενα PC και θα έψαχνα τα job opportunities ανά τον κόσμο. Θα έφευγα όχι για μια καλύτερη δουλειά, όχι για περισσότερα λεφτά, αλλά για να ξαναβρώ την ποιότητα της  καθημερινότητάς μου. Τις αξίες της οργανωμένης κοινωνίας που θα ήθελα να μάθουν τα παιδιά μου- της συλλογικής εργασίας, της κοινωνικής προσφοράς, του εθελοντισμού. Τη χαρά του να κυκλοφορώ ελεύθερα στο δρόμο, να παίρνω το λεωφορείο όποτε θέλω και να μου λέει καλημέρα η ταμίας στο σουπερμάρκετ. Κι ας ήταν γκρίζος ο ουρανός κι ας μην είχε θάλασσα. Το τίμημα που πληρώνουμε γι'αυτόν τον γαλανό ουρανό είναι τεράστιο. Δεν είμαι ούτε δεκαοκτώ, ούτε εικοσιοκτώ, ούτε τριανταοκτώ. Αλλά κοιτάζω πού και πού, λάγνα, τις αγγελίες στο guardianjobs και δεν δυσκολεύομαι καθόλου να με δω να φεύγω.>> Εν κατακλείδι, κι εγώ θα έφευγα, μια κι όταν γυρίζω από ταξίδι σε κάποια από τις χώρες της Δ.Ευρώπης, σκέπτομαι από πού έφυγα και που ήλθα, χωρίς νοσταλγία.

Ένας Πορτογάλος Βερολινέζος διηγείται...

Εμπνευστής του βίντεο είναι ο Πορτογάλος πολιτικός, πρώην υπουργός και βουλευτής, δημοσιογράφος και καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Λισσαβόνας Marcelo Rebelo de Sousa. Βλέποντας το βίντεο θα μπορούσα να πω ότι αν αντικαταστήσω τις λέξεις Πορτογαλία και Πορτογάλοι με Ελλάδα και Έλληνες θα περιέγραφα τα ίδια πράματα… τις τύχες των οικονομικά αδύναμων μελών της Ευρώπης μπροστά στους ισχυρούς της ΕΕ.Η γερμανική κυβέρνηση το χαρακτήρισε ως "πολιτικά επιζήμιο"!

Εμείς οι Έλληνες και τα χάλια των πανεπιστημίων μας

Παραθέτω αυτούσιο το κείμενο (δες εδώ) της παραίτησης από το Σύλλογο Διδασκόντων Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών της Αναπληρώτριας Καθηγήτριας Ιστορίας Μαρίας Δ. Ευθυμίου

"Αξιότιμε κ. Πρόεδρε, Αξιότιμα Μέλη του Δ.Σ.,

Με την παρούσα επιθυμώ να δηλώσω την επιθυμία διαγραφής μου από τους καταλόγους των μελών του Συλλόγου Δ.Ε.Π της Σχολής μας (εάν αυτή δεν έχει ήδη γίνει, καθώς, από δεκαπενταετίας και πλέον, έχω, κατά πολύ, απομακρυνθεί από τον Σύλλογο, τις δράσεις του και τις στοχεύσεις του).Οι τελευταίες αποφάσεις παρατεταμένης απεργίας κατά τον μήνα Σεπτέμβριο/ πραγματοποίησης των εξετάσεων (και, μάλιστα, εις διπλούν για όσες είχαν ήδη γίνει!!…) με αντίστοιχη μετάθεση (!!...), κατά δεκαπενθήμερο, της έναρξης των μαθημάτων/ νέου κύκλου απεργιών για μία ακόμα διαμαρτυρία κατά του «κακού κράτους», με έκαναν να λάβω την τελική μου απόφαση και να καταθέσω την παρούσα επιστολή."

"Αξιότιμε κ. Πρόεδρε, Αξιότιμα Μέλη του Δ.Σ.,

Η αίσθησή μου είναι ότι εμείς είμαστε –από πολλού – ένας «κακός σύλλογος» που έχει περιχαρακώσει τους στόχους του σε ο, τι πάγιο διέλυε την χώρα μας κατά την τελευταία τριακονταετία: ασταμάτητες απεργίες και «αγωνιστικές κινητοποιήσεις» μονίμως «αγανακτισμένων» «αγωνιζομένων πολιτών» που εκβίαζαν ένα εκβιάσιμο κράτος προκειμένου να επιτύχουν επιπλέον παροχές και προνόμια, γνωρίζοντας πως τούτο - για την ελεεινή πολιτική του επιβίωση, και μόνον- θα τα παραχωρούσε τελικά (με δανεικά) και, έτσι, ο «ηρωικός αγώνας των εργαζομένων» θα εύρισκε «την δικαίωσή του». Κεντρικός στόχος του Συλλόγου οι «αγανακτισμένες απεργίες» της κασέτας. Με τα ίδια λόγια. Το ίδιο ύφος. Τις ίδιες μεγαλοστομίες. Την ίδια στιγμή που εξασφαλίζονταν - εξ ίσου «ηρωικά» και περίτεχνα- να μην περικοπεί ο μισθός μας κατά τις περιόδους των μακρόσυρτων απεργιών και στάσεων εργασίας… Το Πανεπιστήμιο, η εύρυθμη λειτουργία του, η κανονικότητα πληρότητα και απαιτητικότητα των μαθημάτων, η επαρκής εκπαίδευση των φοιτητών μας, η σοβαρότητα της δουλειάς τους και της δουλειάς μας, η αξιοπρέπεια της δουλειάς μας δεν έχει απασχολήσει τον Σύλλογό μας. Αντιθέτως, όλα τα παραπάνω βλάπτονταν και βλάπτονται σοβαρά και καίρια με τις τακτικές απεργίες του. Οι οποίες, σε συνδυασμό με τις, εξ ίσου τακτικές, παραδοσιακές καταλήψεις των «φοιτητών» και τις αλλεπάλληλες στάσεις εργασίας και απεργίες των διοικητικών, διαλύουν σταθερά κάθε κανονικότητα του εκπαιδευτικού έργου, απορρυθμίζουν το πρόγραμμα διδασκόντων και διδασκομένων, υποβαθμίζουν την σημασία των μαθημάτων και μετατρέπουν το Πανεπιστήμιο σε θλιβερό εξεταστικό κέντρο του τίποτα.

Αν ο Σύλλογος είχε αγωνία για το μαθησιακό περιβάλλον της Σχολής και για την αξιοπρέπεια της εργασίας των μελών του θα είχε, προ πολλών ετών, άμεσα και κάθετα, αντιδράσει για την κατάχρηση δικαιωμάτων εκ μέρους μερίδας φοιτητών/ για την μακρόχρονη βία φοιτητών ενάντια σε καθηγητές και συλλογικά όργανα διοίκησης των ΑΕΙ -και της Σχολής μας/ για την κατάληψη και χρήση ζωτικών χώρων της Σχολής από «φοιτητικές παρατάξεις» (οι οποίες έχουν, εντέχνως και για ιδιοτελείς στόχους διαπλοκής, από τριακονταετίας, υποκαταστήσει τους αντιπροσωπευτικούς Φοιτητικούς Συλλόγους και την ΕΦΕΕ)/ για την κατάληψη και χρήση από ύποπτα στοιχεία χώρων διδασκαλίας του κτηρίου/ για τις φοιτητικές εκλογές που, αντί να γίνονται κανονικά σε ημέρα μαθήματος, ακυρώνουν πολλές και πολύτιμες ημέρες μαθημάτων/ για τις καταστροφές και τους βανδαλισμούς που έχουν γίνει, από δεκαετιών, κανονικότητα στην Σχολή μας/ για την καθημερινή έκθεση φοιτητών, διοικητικών και διδασκόντων στο κοινό έγκλημα με μεγαλύτερες ή μικρότερες κλοπές που σημειώθηκαν και σημειώνονται στο κτήριο της Σχολής μας/ για την ελεεινή ρύπανση, τα κρεμάμενα «σεντόνια», την ασύδοτη αφισοκόλληση, τα άθλια ¨τραπεζάκια» των δήθεν «παρατάξεων» που προβάλλουν την «πραμάτεια» της χυδαιότητάς τους και της διαπλοκής τους μετατρέποντας ένα πανεπιστημιακό κτήριο σαν εκείνο της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών σε αχούρι ανομίας και διάλυσης.

Για τους Πρυτάνεις, Συγκλήτους, Κοσμήτορες, Πανεπιστημιακά Τμήματα, Επόπτες Κτηρίων που ανέχθηκαν -και, τελικά, εξέθρεψαν και νομιμοποίησαν με την αβουλία τους (στην καλύτερη περίπτωση) -τα παραπάνω όλα αυτά τα τριάντα χρόνια. Αν ο Σύλλογος είχε αγωνία για το μαθησιακό περιβάλλον της Σχολής και για την αξιοπρέπεια της εργασίας των μελών του θα είχε, προ πολλών ετών, σθεναρά δράσει και συντονίσει τις ενέργειές του ώστε να αντιμετωπιστεί ο ευτελισμός των εξετάσεων από τις αντιγραφές καθώς και ο εξευτελισμός της δουλειάς των διδασκόντων από τους ανήκουστους αριθμούς (όλο και πιο αμαθών)εισερχομένων και από την μη διαγραφή των «αιωνίων φοιτητών». Και, φυσικά, θα αντιμετώπιζε την ανισότητα εργασίας σε μία Σχολή όπου κάποιοι δουλεύουν ελάχιστα, την ώρα που άλλοι, σαν τον Άτλαντα, προσπαθούν, με φόρτο εργασίας απερίγραπτο, να καλύψουν την επιτηδειότητα των μη εργαζομένων συναδέλφων τους. Οι οποίοι μη εργαζόμενοι συνάδελφοι είναι - καθόλου τυχαία- πρώτοι ανάμεσα σ’ εκείνους που δίδουν προβιβάσιμους βαθμούς σε γραπτά βαρύτατης αμάθειας (γλωσσικής και ουσιαστικής), κινδυνεύοντας να μετατρέψουν τα πτυχία της Σχολής μας -όπως ήδη έχει συμβεί σε περιφερειακά πανεπιστημιακά τμήματα- σε ένα είδος πανεπιστημιακής Ζακύνθου στην οποία μοιράζονται «πιστοποιητικά τυφλότητας» και όχι πτυχία βαθειάς γνώσης και ουσιαστικής, επιστημονικής, απαιτητικής και συστηματικής μάθησης.

Ευχαριστώ για την προσοχή σας.Εύχομαι τα καλύτερα για τον Σύλλογο Μελών ΔΕΠ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών."

Με τιμή

Μαρία Δ. Ευθυμίου,Τομέας Ιστορίας/ Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας/ Πανεπιστήμιο Αθηνών

Υποθέτω ότι η επιστολή αυτή  περιγράφει αδρά τι πλέον εστί ελληνικό πανεπιστήμιο (και όχι μόνο). Και μη διαμαρτυρόμαστε γιατί η χώρα σήμερα πάει κατά διαόλου… Δεν μάς φταίει κανένα Μνημόνιο, καμιά Μέρκελ, κανείς Ομπάμα ή άλλα παλαιότερα φαντάσματα. Το ξερό μας το κεφάλι φταίει - όλων ή μιας μειοψηφίας, δεν παίζει ρόλο- και ό,τι τα τελευταία 30 χρόνια θέλουμε να ονομάζουμε «Δημοκρατία» made in Greece- τρομάρα μας!...Α, ξέχασα, οι Έλληνες είναι -οι ίδιοι το λένε - ο …εξυπνότερος λαός του κόσμου, «Αριστεροί» a la carte κι άλλα τέτοια αυτοθαυμασμού των τηλεοπτικών μας σήριαλ, των "παραθύρων" στις τηλε-ειδήσεις, στην αρθρογραφία πολλών ΜΜΕ κτλ., αλλά και των όποιων «Αγανακτισμένων» στο Σύνταγμα…υποσκάπτοντας κάθε προσπάθεια για την άλλη Ελλάδα της εργασίας και της προκοπής, που και αυτή υπάρχει. Α, ναι, για όλα φταίνε καθολικά οι πολιτικοί (μας) και όχι οι πολίτες.
Δες και

Ν. Μαραντζίδης: Ποια αυγή ξημερώνει στο πανεπιστήμιο

Β. Κιντή: Κοινωνία πιο ώριμη από τους πολιτικούς της

Ν. Σταυρακάκης: Ακαδημαϊκός πολιτισμός στο ελληνικό πανεπιστήμιο

Δ. Τσάκος: Μια και κανείς δε μιλά για μας στη Βουλή, θα το κάνουμε μόνοι μας

Π. Μαρτινίδης: «Συριζαυγίτες»: Τραμπούκοι με άλλοθι

ΣΥΡΙΖΑ για την ηλεκτρονική ψηφοφορία
8-11-2012 Δ. Μυταράς: Έκκληση για την παιδεία

'Αλμα από τη στρατόσφαιρα!

Την Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012, ο 43χρονος Αυστριακός Felix Baumgartner, γνωστός και ως «Ατρόμητος Φέλιξ», μετά από πενταετή προετοιμασία, ανέβηκε με αερόστατο ήλιου στα όρια της στρατόσφαιρας πάνω από την έρημο του Νέου Μεξικού και πραγματοποίησε από ύψος 39,045 χιλιομέτρων μια ιστορική ελεύθερη πτώση διάρκειας 4 λεπτών και 20 δευτερολέπτων. Το επιτυχές εγχείρημα βιντεοσκοπήθηκε από 100 (!) κάμερες στο έδαφος, σε αεροπλάνα, ελικόπτερα και μία στερεομένη στη στολή του. Η ανάλυση των δεδομένων τηλεμετρίας δείχνει ότι η μέγιστη ταχύτητά του έφτασε τα 1342,8 χιλιόμετρα την ώρα, περίπου 1,24 φορές μεγαλύτερη από την ταχύτητα του ήχου (1.24 Mach) στο ύψος που βρισκόταν εκείνη τη στιγμή. Τελικά μέχρι την προσγείωση, μετά το άλμα στο κενό από το αερόστατο, κύλησαν 9 λεπτά και 3 δευτερόλεπτα. Το αλεξίπτωτο ήταν ανοικτό στα τελευταία 4 λεπτά και 44 δευτερόλεπτα (δες κι εδώ). Κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ ύψους, διάρκειας και ταχύτητας σε ελεύθερη πτώση, πέτυχε όμως και μια ακόμα πρωτιά που θα ζήλευαν οι μεγαλύτερες διασημότητες: περισσότεροι από οκτώ εκατομμύρια θεατές παρακολούθησαν ζωντανά το άλμα στο Διαδίκτυο, ανακοίνωσε (δες εδώ) το YouTube!Το προηγούμενο ρεκόρ ελεύθερης πτώσης από ύψος 31 χιλιομέτρων κατείχε από το 1960 ο Αμερικανός Joseph Kittinger.O Ατρόμητος Φέλιξ δέχθηκε και τα συγχαρητήρια του Προέδρου της Αυστρίας (δες εδώ).

Ποιος φοβάται το Μνημόνιο;

Η εφαρμογή 'Ποιος φοβάται το Μνημόνιο;' είναι μια σύντομη και απλή διαδικασία για να μπορέσει κάποιος μέσα σε λίγα λεπτά να αποκρυπτογραφήσει το μνημόνιο και να δει σε ποιο βαθμό συμφωνεί ή διαφωνεί με αυτό.Ενσωματώσαμε τα μέτρα που περιλαμβάνει το Μνημόνιο 2 σε 36 επιμέρους 'ομάδες' οι οποίες, με την σειρά τους, κατηγοριοποιήθηκαν σε 7 κατηγορίες ανάλογα με τον σκοπό τους.Στόχος μας είναι να εξοικειωθείτε με το τι λέει σε γενικές γραμμές το Μνημόνιο αλλά και να πάρετε θέση για κάθε μία από αυτές τις ομάδες. Η εφαρμογή θα επεξεργαστεί τις απαντήσεις σας και θα σας κατατάξει ανάλογα.Ο τρόπος οργάνωσης της εφαρμογής: Κατηγορία 1: Μείωση στρεβλώσεων - Αύξηση παραγωγικότητας (Μέτρα 1-8) Κατηγορία 2: Μεταρρυθμίσεις για ανάπτυξη (Μέτρα 9-15) Κατηγορία 3: Αύξηση εσόδων (Μέτρα 16-19) Κατηγορία 4: Μείωση δαπανών δημοσίου (Μέτρα 20-26) Κατηγορία 5: Ανάπτυξη: άμεσες επενδύσεις (Μέτρα 27-36) Η εφαρμογή είναι ιδέα της ομάδας DigitaNet (www.DigitaNet.gr), η οποία προέκυψε ως εξέλιξη του πειράματος επιχειρηματικότητας SygmaTeam (www.sygmateam.com) στο πλαίσιο του Open Coffee Θεσσαλονίκης.Περισσότερα εδώ: http://www.mnimonium.gr/index.php?userid=17071.

via Eυάγγελος Β.

Περί Πανελληνίων και της φυσικής Γ4 ερώτημα!

E, οικονομική κρίση – λέμε τώρα– έχουμε, σε προεκλογική περίοδο βρισκόμαστε, νάτες και οι Πανελλήνιες Εξετάσεις με τις αναμενόμενες-όπως κάθε- χρόνο «πατάτες» ή ασαφή θέματα ή δύσκολα ή εκτός ύλης ή/και «βατά» κ.ο.κ. Το έχουμε ξαναγράψει, ότι δηλαδή «η θεμελιακή και αιτιολογική βάση του συστήματος εισαγωγής στα πανεπιστήμια, έτσι όπως αυτό εφαρμόζεται τα τελευταία  30 χρόνια, είναι οικονομική (…) με τα οργανωμένα φροντιστήρια και με τα λεγόμενα ιδιαίτερα μαθήματα το σύστημα στηρίζει και τροφοδοτεί μια επιχειρηματική λειτουργία και δημιουργεί εισόδημα, το οποίο σε αρκετά μεγάλο ποσοστό είναι αδήλωτο. Δημιουργεί επίσης συμπληρωματικό εισόδημα για χιλιάδες εκπαιδευτικούς της δημόσιας και της ιδιωτικής εκπαίδευσης, μέσα από τα ιδιαίτερα μαθήματα, που και αυτά διέπονται από μια ιδιαίτερη οικονομική λογική» (περισσότερα και ο συνοδευτικός σχολισμός εδώ). Ως εκ τούτου ο κλαυθμός και οδυρμός για το φετινό θέμα της έκθεσης και η δήλωση της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ: "Δεν είναι για παιδιά τα κείμενά μου" "Ουδέποτε θα έδινα τέτοιο κείμενο στις Πανελλαδικές"(δες εδώ) ή τα δύσκολα θέματα της Βιολογίας  ή το «επιστημονικά» λανθασμένο ερώτημα Γ4 της Φυσικής Κατεύθυνσης (δες εδώ)- κι ακόμα οι εξετάσεις δεν έχουν τελειώσει…- αν και καθόλου δεν με αφήνουν αδιάφορο,  βλέποντάς τα κριτικά ως παρατηρητής εκτός συστήματος (δεν είμαι εξεταζόμενος, γονέας, εκπαιδευτικός,…) σκέπτομαι ότι όλοι για κάτι φωνάζουν, εκτιμώντας την πιθανή απώλεια της «επένδυσης». Έτσι, οι μαθητές και με το απόλυτο δίκιο τους για το χρόνο που έχασαν διαβάζοντας τη διδακτέα και τη φροντιστηριακή ύλη – εν πολλοίς πρόσκαιρες ή/και αδιάφορες γνώσεις για τις εξετάσεις και μόνο – και τις όποιες ελπίδες τους για την εισαγωγή στη σχολή που επιθυμούν. Οι γονείς για την οικονομική αφαίμαξη που έχουν υποστεί με τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα και την επιθυμία το παιδί τους να μπει σε (κάποια) σχολή του τόπου διαμονής τους ή όσο πλησιέστερα γίνεται. Οι λοιπές  εμπλεκόμενες …«εκπαιδευτικές δυνάμεις» για το να «πιάσουν» τα θέματα και να εδραιώσουν την όποια φήμη τους, εξασφαλίζοντας ή/και μεγιστοποιώντας το αυριανό τους εισόδημα. Α, ξέχασα και τον/την εκάστοτε υπουργό Παιδείας που επιθυμεί την υστεροφημία του/της μέσω και των Πανελληνίων… Συνεπώς, οι κατ΄ όνομα εξετάσεις, που είναι διαγωνισμός, δηλαδή, ποιοι από τους εξεταζόμενους θα επιτύχουν την υψηλότερη βαθμολογία εισαγωγής για την κατάληψη προκαθορισμένων θέσεων, έχουν όλα τα στοιχεία που αιτιολογούν τις διαμαρτυρίες για τις αστοχίες που παρατηρούνται στη θεματοδότηση. Αυτό που κατά τη γνώμη μου δεν δικαιολογούν είναι το προκάλυμμα/συσχέτιση μεταξύ των Πανελληνίων και της «εκπαί-δευσης», όταν υπάρχουν εισακτέοι με βαθμό 0,9/20, δηλαδή, παντελώς ανεκπαίδευτοι (περισσότερα εδώ, εδώ, αλλά και εδώ).

Για να έλθω στα- άλλα λόγια να αγαπιόμαστε- φετινά θέματα Φυσικής Κατεύθυνσης (ενδεικτικά εδώ, αλλά και εδώ). Χαλασμός (δες παρατηρήσεις και σχόλια εδώ, εδώ κι όπου αλλού). Προς τι; Τι σημαίνει «επιστημονικά λανθασμένο»; Πότε θα γίνει κατανοητό ότι στο σχολείο δε διδάσκουμε Φυσική, Μαθηματικά, Ιστορία, κτλ., αλλά σχολική Φυσική, σχολικά Μαθηματικά, σχολική Ιστορία. Ότι δε συνιστά επιστήμη μια άσκηση, ένα ερώτημα, ένα πρόβλημα στις όποιες εξετάσεις. Έλεγχος κατανόησης της διδαχθείσης ή της μη διδαχθείσης ύλης είναι. Ως εκ τούτου δε δικαιολογούνται  μεγαλοστομίες-τι άλλο- περί επιστημονικότητας ή μη, και όταν υπάρχουν αβλεψίες διατύπωσης, η επισήμανσή τους και η  όσο περισσότερο δίκαιη γίνεται διαχείρησή τους αρκεί. Εξ άλλου της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελάει (δες κι εδώ).Αλλά το φετινό μπάχαλο είναι δίχως άλλο το είπα -ξείπα του υπουργείου με την (κατ΄αρχήν) ακύρωση του Γ4 ερωτήματος (δες εδώ)! Απόφαση πρωτοφανής και παντελώς άδικη για όσους τίνι τρόπω "ελυσαν" ή προσέγγισαν αυτό το θέμα (δες κι εδώ) και την αναίρεση …της ακύρωσης (εδώ) πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις! Κατά πως φαίνεται το πρόβλημα σε αυτή τη φάση το έχει η πολιτεία και θα συνεχίζει να το έχει υποθάλποντας όλα το παραπάνω εκτεθέντα, αν δεν αποφασίσουμε κάποτε ότι οι Πανελλήνιες δεν είναι το γεγονός του δεύτερου 15νθήμερου του Μαΐου ούτε καν της σωτηρίας ημών τε και υμών.

30-5-2012 Eπιστολή μαθήτριας υποψήφιας στις πανελλήνιες για το Γ4 της Φυσικής
31-5-2012 Oι Πανελλήνιες εξετάσεις και το θέμα της Φυσικής...
31-5-2012 H περίπτωση του λάθος θέματος της Φυσικής...
1-6-2012 Έληξε(;) το πρόβλημα της Φυσικής των Πανελληνίων εξετάσεων...
2-6-2012 To σύστημα των παπαγάλων
5-5-2012 Λάθη και γκάφες στις Πανελλαδικές από το 1985 και μετά 

Βοήθησέ με να ψηφίσω!

Το πιστεύετε ή όχι, με τον ηλεκτρονικό σύμβουλο ψήφου helpmevote ο πολίτης μπορεί να κινητοποιηθεί, ώστε να συμμετέχει στις εκλογές, να συγκρίνει τις δικές του θέσεις με τις θέσεις των κομμάτων και να διευκολυνθεί τελικά να αποφασίσει! Πρόκειται για ένα πρόγραμμα του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ για ερευνητικούς σκοπούς (δες εδώ ).H εφαρμογή "helpmavote" που χρησιμοποιείται ευρύτατα σε πολλές χώρες που δίνει τη δυνατότητα στον πολίτη να διαπιστώσει το βαθμό συμφωνίας και διαφωνίας του με όλα τα κόμματα που συμμετέχουν στις εκλογές. Απαντάς σε 30 ερωτήσεις, που αποτυπώνουν τα θέματα της εκλογικής αναμέτρησης και οι απαντήσεις του συγκρίνονται με τις απαντήσεις των κομμάτων. Οι απαντήσεις των κομμάτων έχουν προκαθοριστεί μετά από μελέτη των επίσημων κειμένων τους και απαντήσεις ειδικών επιστημόνων για αυτές - ζητήθηκε, επίσης, από τα κόμματα να απαντήσουν στις ερωτήσεις αυτές ώστε να συνεκτιμηθεί η θέση τους. Για τους καχύποπτους ή/και τους "υποψιασμένους" πάσης απόχρωσης, πρόκειται για μια ερευνητική πρωτοβουλία ανεξάρτητη από κόμματα, υποψηφίους ή μέσα ενημέρωσης  που φιλοδοξεί να βοηθήσει και όχι να κατευθύνει κι όπως υποστηρίζει τα αποτελέσματα της έρευνας θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για ερευνητικούς σκοπούς.Συν (όχι ΣΥΝ...) Αθηνά και χείρα ...εν κάλπη!Το "helpmevote" είναι προσβάσιμο στο διαδίκτυο στη διεύθυνση http://www.helpmevote.gr

via Gotzar

Πιάσε το GAP και κούρευτο...

O ΓΑΠ μίλησε- τρελάινομαι να μη τον ακούω...-και απαντώντας σε ερώτηση (δες εδώ) σχετικά με τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, αλλά και την αύξηση της ανεργίας, αυτομαστιγούμενος-εμένα-μού-λες- ανέφερε ότι: «Θα ήθελα εκ μέρους όλου του πολιτικού κόσμου (να πούμε και της Αλέκας συμπεριλαμβανόμενης;)  να τους  ζητήσω – ποιων, των μισθών και των συντάξεων; – συγγνώμη» και: «Πληρώσαμε και πληρώνουμε λάθη δεκαετιών. [ Εγώ ο ΓΑΠ ] Δεν μπόρεσα να αποτρέψω τις άδικες αποφάσεις που είχαμε ανάγκη – παίζαμε και τα ρημάδια τα CDS, εδώ –, για να μην καταρρεύσει η χώρα. Και αυτό, είναι ευθύνη όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών δυνάμεων, είτε κυβέρνησαν, είτε όχι (λ.χ. οι Οικολόγοι Πράσινοι ή ...η Χρυσή Αυγή;) τη χώρα (δες και
"Ντρεπόμαστε να πούμε ότι είμαστε ΠΑΣΟΚ"). Τους διαβεβαιώνω με το χέρι στην καρδιά – και τα μανίκια σηκωμένα– πως έκανα ό,τι (δεν) μπορούσα, έκανα ό,τι ήταν – αδυνάτως – δυνατόν». Αλλά και με τα όσα είχε αναφέρει κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου το 2009 ότι «λεφτά υπάρχουν», ο τέως (α)πρωθυπουργός υποστήριξε: «Άκουσα τον κύριο Σαμαρά πρόσφατα, να λέει ότι "η Ελλάδα είναι μια πλούσια χώρα που την κατάντησαν υπερχρεωμένη. Ποια είναι η περιουσία της χώρας μας; Είναι ο φυσικός της πλούτος... και είναι -πάνω απ' όλα- το ταλέντο των ανθρώπων της...". Τον ευχαριστώ που επαναλαμβάνει όσα λέω – άντε… –εδώ και χρόνια. Αυτό ακριβώς εννοούσα – σοβαρά, ε; – όταν έλεγα "λεφτά υπάρχουν" (δες κι εδώ). Ποτέ δεν το εννόησα ως εντολή για παροχές – αλλά για τις ψήφους, όπως ο μπαμπάς με το αλησμόνητο "Τσοβόλα δώστα όλα"... ». Πιασ’ τ’ αυγό και κούρευτο…Α, ρε GAP με τα ωραία σου- η πλάκα είναι ότι θα είναι και πάλι στη νέα Βουλή!

Περί "αριστερού" λαϊκισμού λόγος

Διαβάζω- και συμφωνώ με τον αρθρογράφο- ότι, "Είναι αρκετοί αυτοί που αγωνιούν για το αποτέλεσμα που θα καταγράψουν τα δύο μεγάλα κόμματα στις προσεχείς εκλογές. Άλλοι αγωνιούν γιατί δεν θέλουν να καταρρεύσει ο κορμός της ελληνικής Kεντροαριστεράς και Kεντροδεξιάς, άλλοι γιατί δεν θέλουν η χώρα να μείνει ακυβέρνητη στο μέσον μιας θύελλας, οι δε κομματικοί μηχανισμοί αγωνιούν για το μέλλον τους. Είναι όμως επίσης πολλοί αυτοί που επιθυμούν την κατάρρευση των δύο κομμάτων (...)" Καλά μέχρι εδώ, τίποτα το νέο.Όμως το πώς και το γιατί έχουν ενδιαφέρον, μια και σύμφωνα με τον αρθρογράφο: "Επειδή αυτά που προσέφεραν τα δύο μεγάλα κόμματα δεν μπορούν πλέον να εξακολουθήσουν να τα παρέχουν, οι πολίτες στρέφονται πλέον από τον υπαρκτό λαϊκισμό του δικομματισμού στον ουτοπικό των κομμάτων της δημοκρατικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Ακροδεξιάς." Έτσι, "ο υπαρκτός λαϊκισμός του δικομματισμού και κυρίως του ΠΑΣΟΚ κατόρθωσε να δημιουργήσει μια μικρομεσαία κοινωνία εντάσσοντας στους κρατικούς μηχανισμούς τους μισούς Ελληνες, ενώ τους άλλους μισούς τους ενέταξε σε ένα σχήμα μικροϊδιοκτησίας διογκωμένο στον τριτογενή τομέα. Αυτό το σχήμα λειτουργούσε όσο υπήρχε φθηνό χρήμα.Ο ουτοπικός λαϊκισμός υπόσχεται εκδίωξη των δανειστών, αλλά παραμονή των χρημάτων τους, υπόσχεται επιστροφή στην αφετηρία απ' όπου ξεκινήσαμε για να φθάσουμε εδώ. Τώρα ετοιμάζεται να πετάξει, έστω και σε έρημους τόπους. Αδιαφορεί πού θα πετάει, του αρκεί να πετάει. Αυτός ο τόσο υπαρκτά ουτοπικός λαϊκισμός εκμεταλλεύεται την κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών προς τα κόμματα όχι για να προτείνει ένα διαφορετικό μοντέλο σε νέες συνθήκες, αλλά για να προτείνει το ίδιο μοντέλο με θαυματουργή επιστροφή στις παλιές συνθήκες. Εκμεταλλεύεται την αποστροφή των πολιτών προς αυτούς που οδήγησαν τη χώρα έως εδώ, οι οποίοι όμως εφάρμοσαν αυτό που από τη μια πλευρά οι ίδιοι πολίτες θεωρούσαν προοδευτικό και αριστερό, αλλά και από την άλλη ένας ευρύτερος συνασπισμός μεγάλων και μικρομεσαίων συμφερόντων, ένας συνασπισμός εξουσίας πολιτικών, επιχειρηματιών, ανθρώπων της γνώσης και του πνεύματος θεωρούσε το πιο κατάλληλο μέσο για τη διατήρηση της εξουσίας του και την αναπαραγωγή των προνομίων του. Αυτός ο συνασπισμός εξουσίας πέτυχε να ηγεμονεύσει υποβαθμίζοντας την παροχή των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών, στο όνομα μάλιστα της «καθαρής» Αριστεράς (...) Περισσότερα εδώ και ακόμα περισσότερα, το βράδυ της 6ης Μαΐου...Εξάλλου ουδείς προφήτης στον τόπο του. Ορισμοί για το "λαϊκισμό" εδώ κι εδώ.

Επιμύθιο: Κάπου στο fb πήρε το μάτι το εξής σχόλιο "Είχα αποφασίσει να μην ξαναψηφίσω ΠΑΣΟΚ, αγανακτισμένος από το χαράτσι των 350 ευρώ σε ένα σπίτι του μεσοπολέμου. Ομως το ξανασκέφτηκα: Η οικογένεια Παπανδρέου μου έδωσε όλα αυτά τα χρόνια πολλά περισσότερα απο΄350 ευρώ!".

Επικαιροποίηση

7-5-2012 ...η επαλύθευση!

Είμαι Ελληνίδα!

"Ι am Hellene" από την Κατερίνα Μουτσάτσου.Μπράβο της. Σχετικά με το Γραικός (από το οποίο το λατ. Greeks, Greek) και Έλληνας (λατ. Hellenes, Hellas), δες ενδεικτικά  εδώ, εδώ, εδώ, εδώ- κι όπου αλλού.

Δες και "Les Greks...","Αυτή είναι η Ελλάδα!", "Τι τρέχει με τους Έλληνες"...

25-4-2011 Δεν είμαι "Χελίν"... και η απάντηση: "Ι am Hellene" σε μτφ. εδώ.
26-4-2012 Με λένε Σπύρο κι είμαι μαλ@κ@ς -μμμ, σαν έχει δίκηο...
27-4-2012 Κατέβηκε από το YouTube ο "Σπύρος..."
27-4-2012 Με λένε Βασίλη Τριανταφυλλίδη (Χαρρυ Κλυνν)...