Περί φοροδιαφυγής, ΣΥΡΙΖΑ και άλλα

Αντιγράφω από την εφ. Καθημερινή περί φοροδιαφυγής (φοροκλοπής), αριστεράς αντιπολίτευσης κι άλλα τέτοια: «Εσείς τι θα κάνατε για να πετύχετε τους στόχους στους οποίους λέτε ότι αποτυγχάνει η κυβέρνηση;» Είναι η ερώτηση που ευλόγως ακολουθεί το στερεότυπο, μακρόσυρτο κήρυγμα κατά της πολιτικής του Μνημονίου από τον μονίμως περιοδεύοντα στα ραδιοφωνικά μικρόφωνα βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου το όνομα δεν έχει σημασία (...λ.χ. δες εδώ). Εκείνος τότε παίρνει το σύνηθες, γλοιώδες, δασκαλίστικο ύφος του -αυτό που υποτίθεται ότι ταιριάζει με την ηθική και πνευματική ανωτερότητα της Αριστεράς- και, χαμηλώνοντας λίγο την ένταση της φωνής, σαν να πρόκειται να μας αποκαλύψει το μεγάλο μυστικό, αρχίζει να εξηγεί στα «παιδάκια» του ραδιοφωνικού ακροατηρίου ότι θα πατάξουν τη φοροδιαφυγή με ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, θα κόψουν στο Δημόσιο τις «περιττές σπατάλες» (λες και υπάρχουν... αναγκαίες σπατάλες) και άλλα ηχηρά παρόμοια.Είναι τα συνήθη φούμαρα αυτά· τα ακούμε χρόνια τώρα από κυβερνήσεις είτε της Κεντροαριστεράς είτε της Κεντροδεξιάς. Είτε με τη μορφή του «άλλου δρόμου» (τρίτου, τέταρτου, πέμπτου; - έχω χάσει πια το μέτρημα...) είτε στην εκδοχή της ηθικής προσταγής για «σεμνότητα και ταπεινότητα», η ουσία τους συμπυκνώνεται πάντα στον βλακώδη ισχυρισμό ότι υπάρχει κάποιος δήθεν μαγικός τρόπος -ο οποίος, παρεμπιπτόντως, ποτέ δεν εξηγείται σαφώς και πουθενά αλλού δεν έχει εφαρμοσθεί- να φτιάξουμε καλύτερους ανθρώπους. Αυτό ήταν πάντοτε η απάντηση των κυβερνήσεων της πασοκαρίας, πράσινης και γαλάζιας, μπροστά στα προβλήματα. Ως στάση είχε την εξήγησή της: ούτε οι μεν ούτε οι δε ήθελαν να αλλάξει τίποτε, διότι πολύ απλά δεν ήθελαν να πάψουν να νέμονται τα οφέλη από τη σχέση κράτους, κόμματος και οικονομίας, που με τα χρόνια είχε εξελιχθεί σε ένα σύμπλεγμα σχεδόν αξιεδάλυτο. Σχεδόν, όπως είπα - διότι έπειτα ήλθε η κρίση και ο μύθος που ζούσαμε στην Ελλάδα τελείωσε.» Και καταλήγει ο αρθρογράφος: «Ωστόσο, από όλη την εύκολη κριτική που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, ένα σημείο είναι το κλειδί για τις μελλοντικές εξελίξεις: η πάταξη της φοροδιαφυγής. Ο ΣΥΡΙΖΑ την υπόσχεται γενικώς και αορίστως εφόσον γίνει κυβέρνηση, τώρα όμως είναι στο χέρι της σημερινής κυβέρνησης να την επιχειρήσει. Στο πεδίο αυτό θα κριθεί τελικά η αναμέτρηση μεταξύ πραγματικότητας και μύθου. Θα είναι ευκολότερη για τον καθένα η προσαρμογή στη νέα κατάσταση, αν τουλάχιστον γνωρίζει ότι η κατανομή των φορολογικών βαρών είναι δίκαιη. Αν η κυβέρνηση αυτή θέλει να αποδείξει στον κόσμο ότι δεν είναι μία ακόμη κυβέρνηση πολιτικών από τους πολιτικούς και για τους πολιτικούς, η εισαγωγή ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος, που δεν θα φορτώνει μόνο στους μισθωτούς και τους μικροϊδιοκτήτες το κόστος της φοροδιαφυγής και της συντήρησης του περιττού κράτους, είναι ο μοναδικός τρόπος.»
Ρίξτε μια ματιά και στα σχόλια...Έχουν ενδιαφέρον.
27-9-2012 H παρακμιακή αριστερά του Α. Τσίπρα 
28-9-2012 Προς κύριο Τσίπρα 
8-12-2012 O ριζοσπαστικός συντηρητισμός του ΣΥΡΙΖΑ

Πιάσε το GAP και κούρευτο...

O ΓΑΠ μίλησε- τρελάινομαι να μη τον ακούω...-και απαντώντας σε ερώτηση (δες εδώ) σχετικά με τις μειώσεις μισθών και συντάξεων, αλλά και την αύξηση της ανεργίας, αυτομαστιγούμενος-εμένα-μού-λες- ανέφερε ότι: «Θα ήθελα εκ μέρους όλου του πολιτικού κόσμου (να πούμε και της Αλέκας συμπεριλαμβανόμενης;)  να τους  ζητήσω – ποιων, των μισθών και των συντάξεων; – συγγνώμη» και: «Πληρώσαμε και πληρώνουμε λάθη δεκαετιών. [ Εγώ ο ΓΑΠ ] Δεν μπόρεσα να αποτρέψω τις άδικες αποφάσεις που είχαμε ανάγκη – παίζαμε και τα ρημάδια τα CDS, εδώ –, για να μην καταρρεύσει η χώρα. Και αυτό, είναι ευθύνη όλων ανεξαιρέτως των πολιτικών δυνάμεων, είτε κυβέρνησαν, είτε όχι (λ.χ. οι Οικολόγοι Πράσινοι ή ...η Χρυσή Αυγή;) τη χώρα (δες και
"Ντρεπόμαστε να πούμε ότι είμαστε ΠΑΣΟΚ"). Τους διαβεβαιώνω με το χέρι στην καρδιά – και τα μανίκια σηκωμένα– πως έκανα ό,τι (δεν) μπορούσα, έκανα ό,τι ήταν – αδυνάτως – δυνατόν». Αλλά και με τα όσα είχε αναφέρει κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου το 2009 ότι «λεφτά υπάρχουν», ο τέως (α)πρωθυπουργός υποστήριξε: «Άκουσα τον κύριο Σαμαρά πρόσφατα, να λέει ότι "η Ελλάδα είναι μια πλούσια χώρα που την κατάντησαν υπερχρεωμένη. Ποια είναι η περιουσία της χώρας μας; Είναι ο φυσικός της πλούτος... και είναι -πάνω απ' όλα- το ταλέντο των ανθρώπων της...". Τον ευχαριστώ που επαναλαμβάνει όσα λέω – άντε… –εδώ και χρόνια. Αυτό ακριβώς εννοούσα – σοβαρά, ε; – όταν έλεγα "λεφτά υπάρχουν" (δες κι εδώ). Ποτέ δεν το εννόησα ως εντολή για παροχές – αλλά για τις ψήφους, όπως ο μπαμπάς με το αλησμόνητο "Τσοβόλα δώστα όλα"... ». Πιασ’ τ’ αυγό και κούρευτο…Α, ρε GAP με τα ωραία σου- η πλάκα είναι ότι θα είναι και πάλι στη νέα Βουλή!

Άλλη πείνα...

Η ψητή πατάτα που κρατά ο μικρός Φιλιππινέζος από τη Μανίλα προορίζεται για τον ανθρακωρύχο πατέρα του. Περίπου το 20% από τα 93,5 εκατομμύρια του πληθυσμού της χώρας (άλλα 11 εκατομ.  ζουν στο εξωτερικό) δεν βρήκε να φάει τίποτα απολύτως τουλάχιστον μία φορά το τελευταίο τρίμηνο...(φωτό από http://www.tovima.gr/). Κι εμείς φωνάζουμε, αλλά για ποιο λόγο; Επειδή δεν έχουμε ψωμί; Ή επειδή χάσαμε το παντεσπάνι, τα γνωστά  και ως -"ακόπως" κτηθέντα- συντεχνιακά κεκτημένα; Οι Φιλιππίνες κατέχουν τη 48η θέση παγκοσμίως ως προς το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) και η Ελλάδα την 32η (δες εδώ, εδώ).
29-4-2011 Ιστορία μου, πελατεία μου 

Η επιλεκτική ευαισθησία της "Διεθνούς κοινότητας"

Αντιγράφω, χωρίς σχόλια, από τη στήλη του "Τύπου των ήλων" της εφ. Ελευθεροτυπία:"Ας υποθέσουμε ότι σε μια δημοκρατική χώρα όπως η Ελλάδα εξεγείρεται ένα μέρος του πληθυσμού, ζητώντας να φύγει η κυβέρνηση.Οι αρχικές ειρηνικές διαδηλώσεις στο Σύνταγμα εξελίσσονται σε συγκρούσεις του πλήθους με την αστυνομία. Τα επεισόδια κλιμακώνονται, οι διαδηλωτές βρίσκουν όπλα, καθώς μονάδες του στρατού και της αστυνομίας τάσσονται στο πλευρό τους, και οι εξεγερμένοι καταλαμβάνουν τις μεγαλύτερες πόλεις της χώρας, πλην της πρωτεύουσας. Η κυβέρνηση αντεπιτίθεται, τους απωθεί και τους περιορίζει σε μια πόλη. Οι απώλειες μεγάλες, όπως και σε κάθε στάση ή εμφύλιο. Η «διεθνής κοινότης» παρακολουθεί ανήσυχη. Η κυβέρνηση θεωρεί ότι η αιματηρή εξέγερση είναι προϊόν μιας αντιδημοκρατικής δράκας και προειδοποιεί ότι δεν θα ανεχτεί επέμβαση στα εσωτερικά της, ενώ οι εξεγερμένοι ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια... Την απάντηση για το τι θα έκανε η «διεθνής κοινότης», την είχε δώσει σε ανύποπτο χρόνο κατά το παρελθόν η γνωστή Μάντλεν Ολμπράιτ, αλλά πέρασε απαρατήρητη. Το είπε κάπως έτσι: Η Ευρώπη πρέπει να πάρει τα μέτρα της γιατί στο μέλλον ενδέχεται να εκδηλωθούν εξεγέρσεις λόγω οικονομικών και άλλων συνθηκών... Μιλούσε για το «αδιανόητο», το οποίο, όμως, σήμερα -τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τις οικονομικές εξελίξεις- φαντάζει εφιαλτική πραγματικότητα... Εύλογη η ένσταση: Το καθεστώς Καντάφι είναι δικτατορικό. Και η «διεθνής κοινότης», πρώτον, έχει καθήκον να βοηθήσει μια δημοκρατική δυναμική και, δεύτερον, να αποτρέψει μαζική σφαγή... Αλήθεια, όταν οι μεγάλοι συνεργάζονταν στενά με τον Καντάφι σε όλους τους τομείς, της τρομοκρατίας μη εξαιρουμένης, τι καθεστώς υπήρχε στη Λιβύη; Πού βρίσκονταν τότε οι δημοκρατικές ευαισθησίες της Δύσεως; Και βέβαια: αν ο Καντάφι έσπευδε να ανταποκριθεί σε έκκληση του Μουμπάρακ ή του Μπεν Αλι, να παρέμβει στρατιωτικά στις χώρες αυτές, όπως ανταποκρίθηκε η Σαουδική Αραβία στην έκκληση του Μπαχρέιν, ποια θα ήταν η στάση των Δυτικών; Την απάντηση τη δίνει η συμπαράσταση στο καθεστώς του Μπαχρέιν και η ανοιχτή κάλυψη της σαουδαραβικής επέμβασης... Ανθρωπισμός, ανησυχίες και ευαισθησίες α λα καρτ..."
22-3-2011 Οι δρόμοι του πετρελαίου...
23-3-2011 Επιλεκτική ευαισθησία 
23-3-2011 Η Λιβύη ως καταλύτης
23-3-2011 Σφάζονται στο ΝΑΤΟ για τη λεία

Ο υπ΄ αριθμόν ένα δημόσιος κίνδυνος!

Αντιγράφω από τη στήλη του Στάθη (χθες) στην εφ. Ελευθεροτυπία: "Είναι τραγικό όταν ο υπ' αριθμόν 1 πολίτης μιας χώρας συνιστά ταυτοχρόνως τον υπ' αριθμόν 1 δημόσιο κίνδυνο για αυτήν τη χώρα. Μιλώ για τον Πρωθυπουργό. Τον Γιώργο τον Β' Παπανδρέου τον Γ' -κυβερνά ήδη κοντά 16 μήνες και εξακολουθεί να κυβερνά χάριν του ονόματός του - ένας οποιοσδήποτε άλλος, ένας Σωτηρόπουλος φέρ' ειπείν, στη θέση του «θα είχε δαγκώσει το μαύρο χώμα», που έλεγε και ο Ομηρος.Το όνομα των Παπανδρέου έχει γίνει κάτι σαν θανατερή καρικατούρα του Ελ Σιντ, και νεκρό νικάει, αλλά πλέον δεν φελάει -έχει γίνει κίνδυνος για την πατρίδα.
Ο Παπανδρέου εξαπάτησε τον λαό (υπάρχουν τα λεφτά) και πήρε την εξουσία. Στη συνέχεια διέσυρε τους Έλληνες διεθνώς ως «διεφθαρμένους» και τεμπέληδες, μετέτρεψε το πρόβλημα του δανεισμού σε κρίση χρέους.Τίναξε τα σπρεντ στον θεό κι άρχισε τα καραγκιοζιλίκια των λεονταρισμών μπροστά στη Μέρκελ και τους λοιπούς Ευρωπαίους με τα ρεβόλβερ και τις μπλόφες ώσπου εν τέλει, με κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, κατάφερε να ψηφισθεί αγλεπίς το Μνημόνιο απ' τη Βουλή, να υποκατασταθεί από δαύτο το Σύνταγμα και να αρχίσει η ξενική κατοχή. Απτόητος ο ποδηλάτης με τα καγιάκ και τα γυμναστήρια έβαλε χέρι στο λαϊκό εισόδημα, ανέτρεψε τις εργασιακές σχέσεις, απελευθέρωσε την ανεργία, συνέχισε τη σπατάλη στις δημόσιες δαπάνες, την υπόθαλψη των φοροεισφοροφυγάδων και το 'ριξε σε ανοησίες όπως η οπενγκαβ(ωμάρα) και άλλες προσφιλείς του ενασχολήσεις, όπως η χρηματοδότηση των μη-κυβερνητικών-οργανώσεων, οι ανασχηματισμοί, τα επικοινωνιακά παίγνια, η επινόηση νέων επιτροπών, οργάνων, μηχανισμών και σχημάτων - λέγε με Νικολάκη..."
"Διέλυσε το κόμμα του, το αντικατέστησε με ένα περιβάλλον παρακοιμώμενων και διέπρεψε στις επιλογές τυχάρπαστων, απ' την κυρία Καραχασάν έως τον κύριο Ξυνίδη. Στο ίδιο διάστημα τα στελέχη του, όπως ο κυρ Πάγκαλος, συνέχισαν να βρίζουν τους Ελληνες, «κοπρίτες», να τους δουλεύουν περί την Υγεία και την Παιδεία, να τους ληστεύουν από όπου κι όσο μπορούν. Απ' τους έμμεσους φόρους έως τα διόδια.Κιχ ο Παπανδρέου, μόνον μεγάλες κουβέντες. Αίφνης για την πατρίδα και τον «νέο(!) πατριωτισμό». Ο άνθρωπος που δεν τολμάει να ανακηρύξει ΑΟΖ και δείχνει ευεπίφορος στη συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο, ο άνθρωπος που νομίζει ότι μπορεί να κινείται με προσωπική ατζέντα για ιστορικά προβλήματα, μόνον σε καραγκιοζιλίκια τύπου Κατάρ και Ερζερούμ μπορεί να καταλήξει. Στην καλή περίπτωση, στην κακή ο θεός να βάλει το χέρι του."
"Ο Παπανδρέου ψεύδεται στο Κοινοβούλιο όσον ψεύδονται και οι Υπουργοί του. Με ευκολία. Ομως μπροστά στον λαό ψεύδονται ακόμα περισσότερο. Τη μια μέρα πρέπει να μαζέψουμε (να μας ξαφρίσουν) 12 δισ., την άλλη 50! Ο Παπανδρέου κυβερνάει 16 μήνες, το ΑΕΠ πέφτει σαν μολύβι στο πηγάδι, οι Έλληνες καλούνται και ξανακαλούνται (αφού πρώτα τους στρέφουν τον έναν εναντίον του άλλου) να γεμίσουν στο τέλος όλοι μαζί τον πίθο των Δαναΐδων με τα παιδιά τους, τα όνειρα των παιδιών τους, το σώμα τους και την ψυχή τους. Για να συνεχίσουν να κονομάνε αυτοί που μας ναυάγησαν. Οι «νταβατζήδες» και οι μιζαδόροι. Και οι οποίοι μένουν στο απυρόβλητο, καρχαρίες και πολιτικοί -φιάσκο οι εξεταστικές επιτροπές και ο Γιωργάκης την ίδια ρητορική, στον ίδιο χαβά, ότι θα τα αλλάξει όλα. Όντως! Προς το χειρότερο."
"Ο Παπανδρέου έχει γίνει υπ' αριθμόν 1 δημόσιος κίνδυνος. Υπέταξε την Ελλάδα για τα επόμενα τριάντα χρόνια σε υπαγόρευση πολιτικής (δικτατορία) από τους δανειστές δυνάστες. Αναγνώρισε ένα χρέος (που εν πολλοίς είναι παράνομο) και συμφώνησε να το πληρώνουμε ώσπου να μην το αποπληρώσουμε ποτέ. Όλα αυτά τα αποφάσισε μόνος του. Σε κρυφές συναντήσεις με Τραπεζίτες στο εξωτερικό και Δυνάστες. Είναι ή βαλτός ή ευήθης -και τα δύο το ίδιο θανατηφόρα. Επί 16 μήνες ούτε μία ιδέα του ούτε μία πράξη του μάς βγήκε σε καλό, έχει απομείνει να τον επικροτούν μόνον δωσίλογοι όπως το ΛΑΟΣ και πρόθυμοι όπως η Ντόρα. Η φάρσα αυτή της διαρκούς δίκης του Λαού και της καταδίκης του σε ισόβια κάθειρξη για τα εγκλήματα των Γιωργοκωστάκηδων και των Σημιτοτσουκάτων πρέπει να σταματήσει εδώ και τώρα. Το Μνημόνιο αποδεικνύεται Συμβόλαιο Θανάτου για την Ελλάδα. Ένα ΄Εδικτο Διαμελισμού... " Είναι και αυτή η σκόνη από την Αφρική...
Και μένω με την απορία, ο ΓΑΠ το διάβασε; Πώς αντέδρασε άραγε; Λέω τώρα...Αμ, οι έρμοι ψηφοφόροι του, ψοφοδεείς και άβουλοι, πούθε πλέον κοιτάζουν; Δε λέω βέβαια για τους υπουργούς του, ήδη φαίνεται από μακριά το " όπου φύγει-φύγει"...Κι αυτό το "Ένα Έδικτο Διαμελισμού", πολύ με ανησυχεί.Είναι και αυτή η σκόνη από την Αφρική, τώρα με τους νοτιάδες...
20-2- 2011 «Βόμβα» Στρος-Καν για Ελλάδα
20-2-2011 Ξυπνήστε ρεεεε… πριν είναι για όλους σας πολύ αργά

Επέτειοι μυθοπλασίας, σύμβολα & ΜΜΕ

Διαβάζω στην εφ. Έθνος τι λέει ο αρθρογράφος για την "Ελλάδα του Αλέξη": «…Στην πρωτοπορία της Ευρώπης, λοιπόν, έβλεπαν την έκρηξη των νέων της Ελλάδας τον Δεκέμβρη του 2008 όλα τα μεγάλα ευρωπαϊκά έντυπα. Στους δρόμους της Αθήνας τότε έβλεπαν το μέλλον της Ευρώπης. "Θα γίνει της Ελλάδας παντού!" φώναζαν τότε στις διαδηλώσεις τους οι Γάλλοι μαθητές και ο Σαρκοζί έντρομος απέσυρε το νομοσχέδιο εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, το οποίο είχε ήδη ανακοινώσει ο Γάλλος υπουργός Παιδείας. Δεν έγινε όμως της Ελλάδας στην υπόλοιπη Ευρώπη. Ακόμη χειρότερα, η Ελλάδα της νεανικής εξέγερσης έγινε η θλιβερή "Ελλάδα του Μνημονίου". Απέραντη περιφρόνηση προς τους Έλληνες που έσκυψαν το κεφάλι διαποτίζει πλέον τα ίδια έντυπα που εκστασιασμένα υμνούσαν με δέος την εξεγερμένη ελληνική νεολαία. Μαχαιριά στην καρδιά: "Εμείς δεν είμαστε Έλληνες!" είναι το σύνθημα που ακούστηκε τον Οκτώβριο στις διαδηλώσεις εκατομμυρίων Γάλλων που είχαν κατεβεί στους δρόμους εναντίον της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης του Νικολά Σαρκοζί. Δεν ξέρεις πού να κρυφτείς από ντροπή. Το εξεγερτικό στοιχείο και ο ραγιαδισμός συνυπάρχουν και τα δύο ως γνήσια χαρακτηριστικά του Έλληνα. Εξαρτάται ποιο από τα δύο κυριαρχεί κάθε φορά, οπότε αναλόγως εισπράττει κανείς τον θαυμασμό ή τη χλεύη των άλλων λαών.» Ναι, ναι, μου το τόνιζε και φίλος Ολλανδός τις προάλλες, σε συζήτηση για την οικονομική κατάσταση και τα κυβερνητικά μέτρα λιτότητας… «μα πρέπει να εξεγερθείτε. Τι παθητικότητα είναι αυτή…». Είχε δίκιο, αλλά βλέπεις... αρκούμαστε στα όσα περιγράφει το επετειακό ρεπορτάζ για τα χθεσινά: «Ένταση επικράτησε στο κέντρο της Αθήνας όταν ξέσπασαν επεισόδια κατά τη διάρκεια της πορείας αντεξουσιαστικών ομάδων, κομματικών νεολαιών (Σύριζα, Ανταρσύα) και φοιτητικών συλλόγων, με αφορμή τη συμπλήρωση δύο ετών από τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Πετροπόλεμος, βόμβες μολότωφ, σπασμένες βιτρίνες καταστημάτων αλλά και πλήθος δακρυγόνων, ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά των επεισοδίων, που είχαν ως αποτέλεσμα το κέντρο της πόλης να θυμίζει "πεδίο μάχης", μια και « η βία πρέπει να καταδικάζεται συλλήβδην, από όπου κι αν προέρχεται» όπως τόνισε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος (δες εδώ). Θα μου πεις ξεκάρφωτο το ένα ["Ο Καραγκιόζης κουκουλοφόρος", δες εδώ], ξεκάρφωτο και το άλλο, τι να κάνουμε... Παρεμπιπτόντως αλιεύω από το άρθρο "Δυο χρόνια μετά" στην εφ. Καθημερινή: «…Εκεί όπου σταματάει η πραγματικότητα, ξεκινάει ο συμβολισμός. Εδώ παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η παρατήρηση της συστηματικής προσπάθειας να μετατραπεί ο "Δεκέμβρης" σε σύμβολο μιας "αυθεντικής" επαναστατικότητας που θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για "νέους αγώνες". Εδώ και δύο χρόνια, λοιπόν, στήνεται μια ολόκληρη παραγωγή εκδόσεων, ντοκιμαντέρ και εκδηλώσεων για την επέτειο του "Δεκέμβρη". Όμως, αυτά αφορούν όλο και πιο λίγους. Η κοινωνία αδιαφορεί. …Ο "Δεκέμβρης" ήταν πολλά πράγματα συγχρόνως. Υπήρξε όμως, σε τελευταία ανάλυση, συνδυασμός δύο κυρίως στοιχείων: της δράσης οργανωμένων ομάδων που βρήκαν μια ευκαιρία να προσφέρουν κάλυψη σε ανθρώπους που είτε επιθυμούσαν να εκφράσουν ετερόκλητα συναισθήματα είτε ήθελαν να προβούν σε καταστροφές. Και της νομιμοποίησης, αν όχι ανοιχτής επιβράβευσης, της συμμετοχής σε τέτοιου είδους πρακτικές από μια μεγάλη μερίδα δημοσιογράφων και διανοούμενων. Μ’ αυτή την έννοια, τα γεγονότα του Δεκεμβρίου 2008 υπήρξαν το ακραίο ίσως σύμπτωμα μιας ολόκληρης εποχής, που πλέον έληξε. Δεν απομένει παρά μια γενναία εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, που θα μετατρέψει τα πανεπιστήμια σε χώρους γνώσης και θα καταργήσει το άγος του ασύλου, για να περάσει η κοινωνία σε ένα στάδιο όπου γεγονότα σαν αυτά του Δεκεμβρίου 2008 να θεωρούνται τόσο ξεπερασμένα δείγματα πολιτικής υπανάπτυξης όσο και αυτά του Απριλίου 1967.» Και διερωτώμαι, προς τι οι κάθε τρεις και λίγο «επέτειοι των αδαών»; «Να κάνουμε την κρίση ευκαιρία», ναι, αλλά χάριν της τηλεθέασης και μόνο;
A, σήμερα ο πρωθυπουργός έδωσε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον διευθυντή του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν (δες εδώ), ο οποίος δήλωσε (δες εδώ) ότι αν ....ήταν Έλληνας, σήμερα θα ήταν και εκείνος στους δρόμους για να διαδηλώσει κατά του ΔΝΤ! Τρέλα!
8-12-2010 Παιχνίδια επανάστασης
8-12-2010 Ψυχραιμία και ωριμότητα

Παλαιότερα, αλλά σχετικά:
Ποια εξέγερση και ποια Αριστερά;
ΟΙ «ΜΠΑΤΣΟΙ»
Οδός Στουρνάρη, η επόμενη μέρα
Ασυλία για την αναρχική υποκουλτούρα...
Η εξέγερση των καλομαθημένων;
Ανεύθυνα ΜΜΕ ...
Η επόμενη μέρα...
Η φινλανδική πρεσβεία ήξερε...
Αναρχικοί του κώλου και μπάτσοι μαριονέτες...

Περί πρωθυπουργού κακά μαντάτα…

Διαβάζω στην εφ. Καθημερινή ότι, ένα εφιαλτικό 2011, που θα αποκαλύψει την αδυναμία του πολιτικού συστήματος να βγάλει τη χώρα από την κρίση, προέβλεψε ο πρώην υπουργός Αλέκος Παπαδόπουλος σε ομιλία του, ασκώντας δριμεία κριτική στο πολιτικό σύστημα, χαρακτηρίζοντάς το «εκ κατασκευής λαϊκίστικο και φοβικό».Επέρριψε ευθύνη στην πολιτική ηγεσία, επειδή «δεν καλλιέργησε στον λαό αυτογνωσία» και του απέκρυψε το ότι «τελούμε υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο». Με σαφείς αιχμές κατά του πρωθυπουργού ανέφερε ότι «παρουσιάζει τον διεθνή οικονομικό έλεγχο ως μια συνήθη απλή επιτήρηση ρουτίνας, η οποία θα αρθεί πολύ σύντομα». Απέρριψε ως «ψεύδος, που καλλιεργείται στον λαό», τη συζήτηση περί του αν η χώρα θα χρεοκοπήσει ή όχι, «γιατί», όπως τόνισε, «η χώρα ήδη τελεί "υπό χρεοστάσιο" από τον περασμένο Μάιο. Το δίλημμα, πρόσθεσε, αντίθετα είναι αν θα καταρρεύσουμε πλήρως ή όχι και αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από τις εθνικών διαστάσεων αποφάσεις που θα λάβουμε». Και ο πρώην υπουργός χαρακτήρισε «το 30% περίπου του σημερινού κράτους περιττό» και ζήτησε μεταξύ άλλων καθολικές αποκρατικοποιήσεις των δημοσίων επιχειρήσεων, κατάργηση τμημάτων πανεπιστημίων και ΤΕΙ, δημοτικών επιχειρήσεων, διπλωματικών αντιπροσωπειών, στρατοπέδων, συγχώνευση μητροπόλεων κ.ά. (ολόκληρο το ρεπορτάζ εδώ). Τώρα είναι άλλο θέμα αν ο ίδιος ξεχνά ότι συμμετείχε ως υπουργός στη δημιουρική λογιστική της κυβέρνησης Σημίτη για την είσοδο της χώρας στην ΟΝΕ.Κι ότι από το 1988 ο τότε υπουργός των οικονομικών είχε προειδοποιήσει (δες εδώ) ότι: «Σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση φτάσαμε λόγω των ανεξέλεγκτων αυξήσεων των δημοσίων δαπανών κατά τα προηγούμενα χρόνια [στα πρώτα επτά χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ δεκαπλασιάστηκαν οι δημόσιες δαπάνες για το χτίσημο του κομματικού κράτους].»«Και το πρόβλημα τώρα είναι ότι δεν μπορούμε πια εύκολα να ελέγξουμε την κατάσταση, γιατί μπήκε ήδη σε λειτουργία ο αυτόματος πιλότος του δημοσίου χρέους και άλλων ανελαστικών κονδυλίων, που επηρεάζουν αυτόνομα τη διαμόρφωση του προϋπολογισμού, ανεξάρτητα, δηλαδή, από την κυβερνητική βούληση».
Σε άλλη στήλη της ίδιας εφημερίδας ο διευθυντής της υποστηρίζει μεταξύ των άλλων ότι: «Κοιτούσα τους στόχους που πρέπει να επιτύχει η Ελλάδα έως την άνοιξη για να μη βρεθεί σε ένα μεγάλο αδιέξοδο. Και ομολογώ ότι με έπιασε ένα σφίξιμο στο στομάχι. Με ποιους και πώς θα γίνουν όλα αυτά; Με μια κυβέρνηση που έχει μόνο τρεις ή τέσσερις υπουργούς, οι οποίοι θέλουν πραγματικά να κάνουν ό,τι χρειάζεται, με όποιο πολιτικό κόστος, για να πετύχουν τους δύσκολους στόχους; Με έναν πρωθυπουργό ο οποίος απεχθάνεται τη "λάντζα", που όμως σήμερα αποτελεί την πεμπτουσία της δουλειάς μιας κυβέρνησης και ο οποίος επιμένει ότι θα κυβερνήσει με τους αρεστούς, γιατί δεν καταλαβαίνει ότι ο καπετάνιος του πλοίου που βυθίζεται δεν έχει την πολυτέλεια να επιλέγει ποιον θα συμβουλευθεί και σε ποιον θα βασισθεί; Μια κυβέρνηση στην οποία όλοι ψάχνουν να δουν πού "έχει πάει ακριβώς το Μαξίμου;" να διαπιστώσουν δηλαδή ποιος κάνει κουμάντο εκείνη τη συγκεκριμένη μέρα, ο Χάρης, η Ρεγγίνα, ο "Δήμαρχος" ή ο "Αντιπρόεδρος";» Και υποστηρίζει παρακάτω ότι:«Το 85% των μελών της σημερινής κυβέρνησης δεν πιστεύουν στο Μνημόνιο και δεν πιστεύουν επίσης ότι χρειάζεται να αλλάξουν τον τρόπο που αποφάσιζαν τα τελευταία 30 χρόνια. "Καλά είστε σοβαροί τώρα, να κλείσουμε την ΕΡΤ2; Αυτά τα πράγματα δεν γίνονται", έλεγε προχθές κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος που δεν έχει καταλάβει ακόμη ότι η χώρα έχει χρεοκοπήσει.»(…) «Πόσο γραφικό είναι να ακούς έναν υπουργό, επαγγελματία πολιτικό να μιλάει για αναδιάρθρωση ή επιμήκυνση όταν δεν έχει ιδέα για ποιο πράγμα μιλάει. Υπάρχουν δε και εκείνοι οι εκπληκτικοί τύποι μέσα στην κυβέρνηση που είναι βέβαιοι ότι "ο μεγάλος παίζει κάποιο γεωπολιτικό παιχνίδι με τους Γερμανούς και τους Αμερικανούς, θα δεις θα του βγει". Εκεί όπου δεν υπάρχει θεραπεία, την υποκαθιστά η άρνηση.» Για να καταλήξει στο αν ο πρωθυπουργός δε ξυπνήσει «ίσως να έχουμε το μεγάλο μπιγκ μπανγκ που θα σαρώσει ό,τι παλιό και ανεπαρκές.»(δες εδώ). Άραγε, να σχολιάσω,τι είναι αυτό που κάνει τον πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του (έστω κάποιους υπουργούς της) να μην μπορεί να πάρει μια πρόδηλη απόφαση; Έλλειψη πυγμής (μη πω τίποτε άλλο…) ή αδιαφορία για τον κίνδυνο χρεοκοπίας που (φαίνεται ότι) διατρέχει η χώρα;Μετά τα προεκλογικά «λεφτά υπάρχουν», τις αυξήσεις μιστών και συντάξεων...πάνω από το πληθωρισμό κι άλλες παμφόλυγες του ΓΑΠ, τι; Αλήθεια ή ψέματα λέει η σάτιρα στο αναρτημένο βίντεο; Και εμείς οι πολίτες τι κάνουμε; Θα μου πεις (τους ανίκανους τούς) ψηφίζουμε… ή μήπως να γελάσω; (Κάπου άκουσα ότι τα ΜΜΕ και τα συμφέροντά τους ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις... Λες;)
25-11-2010 Φαντάσματα
25-11-2010 Εξάψαλμος ΓAΠ στους υπουργούς του
26-11-2010 «Μορατόριουμ» ενός έτους ζήτησε ο Γ.Παπανδρέου από τα κομματικά στελέχη
26-11-2010 «Εγώ απλώς θύμωνα»...
27-11-2010 Πολυαρχία και ασάφεια
27-11-2010 Η κλεπτοκρατία ζει και βασιλεύει
28-11-2010 Το «όραμα» να γίνει η Ελλάδα Σιγκαπούρη...

Μια πρωία στην εφορία...

Αντιγράφω και αναδημοσιεύω από τη στήλη του Κων. Ζούλα στην εφ. Καθημερινή: Η επίσκεψη στην εφορία ποτέ δεν είναι ευχάριστη. Στην περίπτωσή μου, όμως, τη Δευτέρα, έμελλε να είναι και φοβιστική. Ηταν 11.30 το πρωί, όταν έφτασα αρχικώς σε μια τράπεζα, για να κάνω ανάληψη και να εξοφλήσω στη συνέχεια το εκκαθαριστικό μου. Μετά 20 λεπτά ακούστηκαν φωνές στα ταμεία. «Πόσο ακόμη να περιμένω;» φώναζε ένας, «είναι απαράδεκτο αυτό σε ιδιωτική τράπεζα», έλεγε μια κυρία. Η απορία μου μετεβλήθη σε πραγματική έκπληξη, όταν μια ταμίας φώναξε κάτι που δεν είχα ξανακούσει σε τράπεζα: «Παρακαλώ όποιος περιμένει για κατάθεση να έρθει μπροστά», είπε!
Τη νέα ένταση που προκλήθηκε από την πρωτόγνωρη ομολογία της υπαλλήλου ότι τα ταμεία είχαν αδειάσει και περίμεναν από τους καταθέτες να τα τροφοδοτήσουν διασκέδασε ένας νεαρός. «Και στα αεροδρόμια φωνάζουν “όποιος πετάει για Ρόδο να πάει μπροστά μην χάσει την πτήση”», σχολίασε γελώντας. Μην τα πολυλογώ, με τις δόσεις κάποιων στεγαστικών δανείων που κατέβαλαν 4-5 πελάτες, βολευτήκαμε οι υπόλοιποι...
Κατά τις 12.25, ήμουν στην εφορία. Τέσσερις πέντε πολίτες στην αίθουσα παραδόξως στέκονταν σε απόσταση 3 μέτρων από το ταμείο, ενώ ένας αλλοδαπός προηγείτο της αφεντιάς μου στον διπλανό γκισέ. «Εχουμε κλείσει, να έρθεις αύριο», τού είπε αγενέστατα μια υπάλληλος που το ύφος της και μόνον πρόδιδε ότι τη γαϊδουριά της μεγέθυνε το χρώμα του πελάτη. «Μα είναι 12.26», διαμαρτυρήθηκε εκείνος με σπαστά ελληνικά. «Δεν θα μας πεις εσύ και την ώρα», του απάντησε, κάνοντάς τον να φύγει με σκυμμένο κεφάλι. Κοίταξα σαστισμένος το ρολόι μου. «Συγνώμη, στη 1.30 δεν κλείνετε;» ρώτησα. «Βάσω τι ώρα είναι» φώναξε εκείνη σε μια συνάδελφό της και από την απάντηση, ο γρίφος λύθηκε. Η εν λόγω κυρία δεν έχει αλλάξει το ρολόι της από την παραμονή και λειτουργούσε ακόμη σε θερινό ωράριο! «Πω πω άλλη μια ώρα έχουμε», είπε εκνευρισμένη, ζητώντας τα χαρτιά μου.
Η «ιστορία» μου ολοκληρώθηκε ως εξής: Στις εφορίες, λέει, έχει επιβληθεί να μην λαμβάνουν περισσότερα από 500 ευρώ ρευστό για να μην υπάρχει ο κίνδυνος κλοπής. Ο ταμίας, όμως, έκανε σκόντο στην περίπτωσή μου. «Δεν επιτρέπεται, αλλά θα στα πάρω, γιατί έχουμε ξεμείνει και με αυτά θα πληρώσω αυτούς που βλέπεις πίσω σου» μού είπε. «Οχι εσύ, εγώ θα τους πληρώσω» μονολόγησα…
Εφυγα τρομοκρατημένος στη σκέψη ότι ούτε ο απειλών με εκλογές πρωθυπουργός, ούτε ο μάγος του ελλείμματος κ. Σαμαράς έχουν επισκεφθεί εσχάτως τράπεζες και εφορίες για να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι τον οριακό τρόπο «λειτουργίας» της οικονομίας. Το μόνο που με έκανε να χαμογελάσω ήταν η ιδέα ότι η αγενέστατη υπάλληλος που δεν είχε διορθώσει το ρολόι της, όχι μόνον ήθελε να φύγει μια ώρα νωρίτερα από τον γκισέ της, αλλά ότι προφανώς είχε φτάσει στη δουλειά της με τουλάχιστον μια ώρα καθυστέρηση, εξ ου και ουδείς -ούτε η ίδια- πήρε χαμπάρι το παραμικρό...

Υπουργού ΠΔΒΜ&Θ ελληνικά…

Διαβάζω σχόλια δηκτικά για την ομιλία της υπουργού ΠΔΒΜ&Θ κατά τη συνάντηση διαλόγου και εργασίας για την τριτοβάθμια εκπαί-δευση στους Δελφούς (δες εδώ κι εδώ), προ μηνός περίπου, και ερανίζομαι «μαργαριτάρια» ανθολογημένα και κατάλληλα σχολιασμένα (δες εδώ) από τον καθηγητή της Θεωρίας της Μετάφρασης στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο Γιώργο Κεντρωτή, ο οποίος με περισσή χάρη, μεταξύ των άλλων, σχολιάζει (στα παραθέματα οι λόγοι της υπουργού με πλάγια γραφή εντός εισαγωγικών με το σχολιασμό να ακολουθεί):
«Το Ψηφιακό Σχολείο εν δράση». Ανορθογραφία βοώσα.
«Συγγραφή διπλωμάτων και πτυχιακών εργασιών». Τι είναι αυτό;
«Καταλήξαμε σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, το οποίο μπορούμε όλοι να πατήσουμε και να συνεχίσουμε». Λογικώς δυσπροπέλαστη η σημασία των γραφομένων.
«Έχει πολύ μεγάλη σημασία η εθνική συναίνεση γιατί δε χωράει να έχουν βάθος χρόνου και να γίνουν σεβαστά από όλες τις κυβερνήσεις». Ακατανόητος ο –και λόγω Δελφών– υπουργικός χρησμός.
«Οι Σύγκλητοι των Πρυτάνεων». Δεν υπάρχει τέτοιος θεσμός.
«Το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα καθορισθούν αυτοί οι δύο πόλοι». Οι πόλοι, ως ορίζοντες ακρότατα όρια, μόνο να καθορίζουν μπορούν (έστω και κάποιο πλαίσιο), και όχι το όποιο πλαίσιο τούς όποιους πόλους του. Το όλο σύνταγμα δεν διεκδικεί, ασφαλώς, δάφνες ελληνοπρεπούς λόγου.
«Το Συμβούλιο Διοίκησης, στο οποίο συμμετέχουν πανεπιστημιακές δυνάμεις από το Πανεπιστήμιο». Λαπαλισάδα!
«Των νέων μορφών-θεσμών, τους οποίους». Ασυμφωνία γένους.
«Και βεβαίως κατανοούμε όλοι ότι μιλούμε για εξωτερική πλέον αξιολόγηση και να τη συνδέσουμε με συγκεκριμένους δείκτες». Αοριστολογία παντρεμένη με σολοικισμό.
«Υπό την ομπρέλα». Κομψό!
Για να καταλήξει: «Θα μπορούσα να αντιγράψω πολλά ακόμα, αλλά και τούτα μόνο αρκούν. Αναμεμειγμένα δε με αταβιστικές επιβιώσεις φοιτητοπαραταξιακής ρητορικής των πρώτων χρόνων της Μεταπολίτευσης του ’74 (…)δημιουργούν ένα συνεχή βόμβο, που ταλαιπωρεί τον νου και ξεκάνει την υπομονή και του πλέον καλοπροαίρετου και ανεκτικού αναγνώστη. Τι να μελετήσεις; Τι να σχολιάσεις; Μπορείς να μιλήσεις για όποια ουσία των εξαγγελιών της κ. Υπουργού, όταν ο τύπος, που τις περιβάλλει, δεν σου το επιτρέπει; Όχι, βέβαια! Και πώς, αλήθεια, θα πείσεις όσους σε παρακολουθούν ότι όντως μπορείς να επιφέρεις την οποιαδήποτε αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημα, όταν δεν μπορείς να πεις στα ελληνικά αυτό που θέλεις και σκοπεύεις να κάνεις; Αλίμονο...»
Και ενώ σιγή ιχθύος από τον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, να που την πάσα παίρνει σήμερα ο Στάθης στην εφ. Ελευθροτυπία, και στο «Γράμματα, χασάπη...» (δες εδώ) συνεχίζει : «Κι όμως, υπάρχει και κάτι ακόμα για να σχολιάσει κανείς, ίσως το χειρότερο: ότι η κυρία Υπουργός έχει επιστρατεύσει ακόμα κι εταιρείες -την εταιρεία "Πλάνετ"- για να κάνει τα γράμματα πιο αγοραία, πιο χρηστικά, πιο διαδραστικά με τις μπίζνες, πιο απασχολήσιμα. Και μόνον ότι η εταιρεία αυτή (υποκαθιστώντας τους επτά σοφούς) συντάσσει "μελέτη εφικτότητας" (!) για τα προγράμματα σπουδών, αποδεικνύει ότι αρκεί να 'ναι κανείς τρισβάρβαρος για να θεωρείται μοντέρνος και κάργα προχώ. Καθ' ότι η "εφικτότητα" δεν είναι απαραιτήτως ένας ακόμα πασόκιος βαρβαρισμός, αλλά είναι οπωσδήποτε ένα ακόμα ίχνος της βλακείας που μαζί με την αγραμματοσύνη, τον "εκσυγχρονισμό" και τις "μεταρρυθμίσεις" "συνωστίζονται" τα τελευταία χρόνια, ποιος θα μας εκπαιδεύσει καλύτερα στην υποταγή, στην ήσσονα προσπάθεια, στον ωχαδερφισμό, εν τέλει στην προσαρμογή στη "Μηχανή"! Μαθήματα όπως τα Θρησκευτικά, τα οποία θα έπρεπε να έχουν αντικατασταθεί από χρόνια με το μάθημα της Ιστορίας και του περιεχομένου (ηθικού και φιλοσοφικού) των θρησκειών, συγχέονται σκόπιμα στην προοπτική της υποβάθμισής τους με κρίσιμα μαθήματα όπως η Ιστορία».
Περιβόλι…

Δες και Το «νέο πανεπιστήμιο», μόνο που τα ίδια είχαν εξαγγελθεί προ …45ετίας!

Περί ΑΕΙ και ξένων συμβούλων του πρωθυπουργού ευτράπελα

Διαβάζω στην εφ. Έθνος το σχο-λιασμό: «Εκνευριστική έχει καταντήσει πλέον αυτή η ξενομανία του πρωθυπουργού που εκδηλώνεται με τη διαρκή προσφυγή σε ξένους "σωτήρες" για οποιοδήποτε θέμα αφορά την Ελλάδα. "Διεθνούς" σύνθεσης εκλεκτορικά σώματα θα εκλέγουν τους καθηγητές (!) των ελληνικών ΑΕΙ, "διεθνείς" εμπειρογνώμονες θα αξιολογούν τα ελληνικά ΑΕΙ, "ξένοι αξιολογητές" θα κρίνουν τα ερευνητικά προγράμματα των ελληνικών ΑΕΙ και πάει λέγοντας [δες και προχθεσινό μας post για το "νέο πανεπιστήμιο"]. Κάποτε πρέπει να αντιληφθούν στην κυβέρνηση ότι αυτή η νοοτροπία είναι ταπεινωτική και για τη χώρα αλλά και για τους ίδιους τους κυβερνώντες. Μυρίζει νοοτροπία καθυστερημένων μεταναστών των δεκαετιών του 1950 και του 1960!» (δες εδώ). Και εν συνεχεία στην εφ. Αυγή περί του ακαδημαϊκού βίου και της άμεμπτου πολιτείας της συντονίστριας της άμισθης Διεθνούς Συμβουλευτικής Επιτροπής για τα ΑΕΙ, που θα αναλάβει ρόλο συμβούλου της κυβέρνησης για τη μετάλλαξη του πανεπιστημίου και την πάταξη της διαφθοράς και της συναλλαγής, την ελληνικής καταγωγής πρύτανη του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Davis. Έλα όμως που σύμφωνα με το δημοσίευμα η ιδία έχει εμπλακεί σε σκάνδαλο σχετικό με εγγραφές φοιτητών(!) όταν ήταν κοσμήτορας και αντιπρύτανης ακαδημαϊκών υποθέσεων στο πανεπιστήμιο του Ιλινόις, ΗΠΑ, και ότι «γράφτηκαν την τελευταία πενταετία εκατοντάδες φοιτητές με βασικό εφόδιο τις πολιτικές διασυνδέσεις των οικογενειών τους και όχι τα προσόντά τους»- ε, καλά όπου κι αν πάω, η Ελλάδα με πληγώνει, που λέει και ο ποιητής… Και ακόμα ότι προσελήφθη στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας με ετήσιες αποδοχές ύψους 400 000 δολαρίων – ύψος αμοιβής που προκάλεσε και την παρέμβαση του πολιτειακού γερουσιαστή Leland Yee - συν επίδομα μετακίνησης ύψους 100 000 δολαρίων, δωρεάν οικία, 9000 δολάρια τον χρόνο για τα έξοδα αυτοκινήτου κτλ., την ώρα που αυξάνονται τα δίδακτρα φοίτησης κατά 9,3% (περισσότερα εδώ). Α, μια που το κουβεντιάζουμε, ο Tommaso Padoa – Schioppa, οικονομικός σύμβουλος του πρωθυπουργού, σε άρθρο του στη βρετανική εφ. Financial Times προτείνει (δες κι εδώ) αναδιάρθρωση του χρέους και παραμονή στο ΔΝΤ ! Και λέω, να υπήρχε κι ένας πρωθυπουργικός σύμβουλος για ενδεχόμενη επαφή με UFO- τώρα που το σκέπτονται στον ΟΗΕ- τι καλά που θα ΄τανε...
30-9-2010 Ο Ι. Πανάρετος για την Λίντα Κατέχη
1-10-2010 μάθε Μπαμπινιώτη γράμματα
3-10-2010 Παπαδήμος εναντίον Σκιόπα
6-10-2010 Συνέντευξη Λ. Κατέχη στην esos & το 2o μέρος

Οι "νεκρές γλώσσες" και η σχολική βία...

Διαβάζω στην εφ. Τα Νέα στους "Δρόμους" του Ρούσσου Βρανά: ... Το υπουργείο Παιδείας της Γαλλίας τοποθέτησε χθες απόσπασµα αστυνοµικών σε ένα λύκειο. Αυτήν την απάντηση βρήκε η γαλλική κυβέρνηση στη σχολική βία. Το κλοµπ. Με αυτήν τη λογική, τι περιµένει αύριο τους µαθητές; Ενας δικαστής; Και µεθαύριο; Ενας δεσµοφύλακας;
... Οι καθηγητές της Γαλλίας, όµως, έχουν εξοργιστεί και από µια άλλη απόφαση του υπουργείου, η οποία οδηγεί σε ένα «λύκειο λάιτ»: να περιορίσει τις ώρες διδασκαλίας της αρχαίας ελληνικής και της λατινικής γλώσσας στη δευτεροβάθµια εκπαίδευση. Νιώθουµε σαν είδος που απειλείται µε εξαφάνιση, διαµαρτύρονται οι καθηγητές που πέρυσι τις δίδαξαν σε 500 000 µαθητές του γυµνασίου και του λυκείου. «Είναι κρίµα να σκύβουµε το κεφάλι σε µια ωφελιµιστική ιδεολογία, που δεν βλέπει παρά µόνο τις πρακτικές επιστήµες», λέει ο εκδότης Ζερόµ Μιγιόν. «Πρέπει να σώσουµε τις ανθρωπιστικές επιστήµες» (τον προσεχή µήνα θα εκδώσει το «Λεξικό λατινικών και ελληνικών φράσεων» του Ρέντσο Τόσι, µε πρόλογο του Ουµπέρτο Εκο). Αυτή η γενοκτονία της πολιτισµικής κληρονοµιάς δεν αφορά µόνο τη Γαλλία: είναι προγραµµατισµένη σε όλον τον ευρωπαϊκό χώρο, που υποκύπτει διαρκώς στις πρακτικές ανάγκες της παγκοσµιοποίησης. Όµως, τι αποµένει από τις πρακτικές µας γνώσεις όταν φύγουµε από τα θρανία; Τι αποµένει από τον κύκλο του Όϊλερ και τις δευτεροβάθµιες εξισώσεις; Σχεδόν τίποτα. Και τι αποµένει από τα Λατινικά και τα Ελληνικά; «Όλα εκείνα στα οποία οφείλουµε σήµερα αυτό που λέµε καλλιεργηµένο πνεύµα», λέει ο συγγραφέας Χ. Κεραλί. «Τα ιδρυτικά κείµενα της λογικής σκέψης, τη γέννηση των επιστηµών και της πολιτικής, τη φιλοσοφική έρευνα που συχνά περνάει µέσα από την ετυµολογία, τη σχέση µε τις ρίζες των περισσότερων λέξεων, τα γλωσσικά όπλα του Δικαίου, της Ιατρικής και εν γένει των επιστηµών, την Αντιγόνη που έδειξε πως υπάρχουν υψηλότερες αξίες από τους ατελείς νόµους των ανθρώπων, όλους τους µεγάλους µας µύθους. Σίγουρα υπάρχουν εξαιρετικές µεταφράσεις του Οµήρου, του Θουκυδίδη, του Σοφοκλή. Οµως, τίποτα δεν συγκρίνεται µε την εµπειρία να σκύβουµε πάνω στο πρωτότυπο». Οι λεγόµενες «νεκρές γλώσσες» παραµένουν ζωντανές σε ολόκληρο τον δυτικό πολιτισµό. Κι αυτός ο πολιτισµός δεν πρόκειται να γίνει καλύτερος µε τη δολοφονία των Ελληνικών και των Λατινικών πάνω στα σχολικά θρανία. Αντιθέτως, όπως είχε προβλέψει η Ζακλίν ντε Ροµιγί στο περιοδικό «Λε Πουάν» το 2007, αυτή η παιδαγωγική δολοφονία θα ανοίξει άλλη µια πόρτα στη σχολική βία και τη βαρβαρότητα.
...Έγραφε η ελληνίστρια: «Αυτό που λατρεύω στα ελληνικά κείµενα είναι η συνάντηση µε τη γέννηση της έλλογης σκέψης, η έκρηξη φωτός που πρωτοφάνηκε σε έναν κόσµο αµήχανο και σκοτεινό. Ο λόγος είναι το τείχος που προστατεύει από την κτηνωδία. Οποιος δεν γνωρίζει, όποιος δεν ξέρει να εκφραστεί, όπως πολλοί νέοι µας σήµερα, όποιος δεν έχει λόγο επαρκή για να ακουστεί, επειδή η σκέψη του είναι µπερδεµένη και σκοτισµένη, τότε δεν του αποµένουν παρά οι γροθιές, το ξυλοκόπηµα, η ωµή, ανόητη και τυφλή βία».

Ανασχηματισμός, παιδείας υπουργών παραλειπόμενα και …ολίγον ΔΝΤ

Που λες διαβάζω τα περί μεταμεσονύκτιου ανασχηματισμού και …βάσης του 10 (δες εδώ) κι άλλα τέτοια «εκπαιδευτικά» και εξανίσταμαι! Κολλάω στο για πρώτη φορά 4μελές υπουργικό σχήμα στο υπουργείο Παιδείας-να-λέμε και τα σχόλια στον τύπο για το πρόσθετο μέλος του και χάνω κάθε ιδέα. Ο ένας να σχολιάζει ότι «(…) η Φώφη Γεννηματά ανήλθε από τον ταπεινό υφυπουργικό θώκο της Υγείας στον λαμπρότερο θώκο της αναπληρώτριας υπουργού της Παιδείας(…) για να αποζημιωθεί για το αυτοθυσιαστικό της πνεύμα εν σχέσει με τη δημαρχία Αθηνών που τόσο ποθούσε»(δες εδώ) και καπάκι ο άλλος πλάκα- πλάκα να γράφει, χρησιμο-ποιώντας αποσπάσματα από τη Μηλιά του Εμμ. Ροίδη, ότι «σώζεται ακόμη εις πολλά μέρη η συνήθεια να δίδεται εις τον πλέον αγράμματον το υπουργείον της Παιδείας» (δες εδώ). Χαμός. Από την άλλη λαθραναγιγνώσκω τι έλεγε ο πρωθυπουργός περί ΔΝΤ και παιδείας προ 15μήνου, πριν το κόμμα του ανέλθει στην εξουσία: «Ιδιαίτερα το ΔΝΤ δεν έχει τη φήμη ούτε για την κοινωνική της δικαιοσύνη ούτε βεβαίως και για την αποτελεσματικότητά της. Να πηγαίνει σε χώρες αναπτυσσόμενες και να ζητά, να τους λέει ότι επειδή έχετε πολλά δάνεια πρέπει να κόψετε, και το πρώτο που θα κόψετε είναι από την παιδεία, παραδείγματος χάριν, αυτές είναι επίσημες πράξεις τους. Ουσιαστικά κόβει το μέλλον της χώρας. Μπορεί αυτή η χώρα να μαζέψει κάποια λίγα χρήματα για ένα - δυο χρόνια, αλλά ουσιαστικά καταδικάζει τη χώρα αυτή στην υπανάπτυξη σε μόνιμη βάση. Άρα δεν έχουμε κανένα λόγο εμείς να μπούμε σε μια τέτοια διαπραγμάτευση, η οποία πιθανώς να διολισθήσει σε όρους αρνητικοί για την πορεία της χώρας μας» (δες εδώ). Δούλεμα γερό που λένε…σαν το "λεφτά υπάρχουν"!

Ανασχηματισμός και … «βάση του 10»!

Μεταξύ των σχολίων στον τύπο για τον κυβερνητικό - «τώρα πλάκα μου κάνεις»- ανασχηματισμό και … της βάσης του 10, ερανίζομαι: Στέφανος Κασιμάτης, εφ. Καθημερινή: «Σύμφωνα με μία ερμηνεία (προερχόμενη από υπουργό, εκ των αμετακινήτων) η σύνθεση της δεύτερης κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου «είναι το αποτέλεσμα της κατάργησης της βάσης του 10» και ότι «ο Γιώργος πρέπει να ήταν το είδος του φοιτητή που νόμιζε ότι όσο περισσότερα έγραφε στις εργασίες του τόσο πιο καλές τις έκανε. Το αποτέλεσμα φαίνεται στη σύνθεση της κυβέρνησης...». Και ο Παντελής Μπουκάλας, στην ίδια εφημερίδα: «(…) αν κρίνουμε και από την αναβάθμιση του επίσης λίαν επιτυχημένου Μιχάλη Χρυσοχοΐδη [μου ΄βαλαν μπόμπα στο γραφείο], φαίνεται ότι η βάση του δέκα καταργήθηκε και στην κυβέρνηση. Μπορείς λοιπόν να περάσεις σε κάποια σχολή, σε κάποιο υπουργείο δηλαδή, ακόμα και αν κόπηκες στις εξετάσεις.» Ήταν ένας ωραίος ανασχηματισμός, κι όπως έγραψε κι ο «ΚΑΙΡΟΣ» της εφ. Ελευθεροτυπία. Τι να πω, κακοήθειες της επικαιρότητας…- πάντως μη παραλείψετε να διαβάστε στην εφ. Ελευθεροτυπία "Τα μεγάλα μυστικά" από τη στήλη Ο Τύπος των ήλων και στον Στάθη "ο κόσμος μετά την Μπατζελή ..."
10-9-2010 Ανεβαθμίσθη μετά ψόγων
10-9-2010 Γενική Γραμματεία Στήριξης (!) του Έργου (!) του Πρωθυπουργού...
12-9-2010 Γιατί όχι και υπουργείο Μετονομασίας;

«Θα παρέμβω προσωπικά...» ή μήπως ζω σε άλλη χώρα;

Διαβάζω στην εφ. Καθημερινή και αναδημοσιεύω το (δηκτικό) άρθρο του Παντελή Μπουκάλα:"Σαν να στέρεψε η φαντασία του πρωθυπουργού· σαν να καταπονήθηκε ήδη, όπως και ο προκάτοχός του, όχι από την καθαυτό δουλειά όσο από το φάσμα της υποχρέωσης να δουλέψουν ο ίδιος και οι υφιστάμενοί του. Γι’ αυτό και ενώ γυρνάει και ξαναγυρνάει στα αγαπημένα του κλισέ, ένα μόνο αποφεύγει να χρησιμοποιήσει: το σχετικό με τα «σηκωμένα μανίκια» (σημείωση δική μου: το «Λεφτά υπάρχουν» πού το πας...), στο οποίο είχε συνοψιστεί η κοσμογονική προεκλογική του εκστρατεία. Αντίθετα, ξαναθυμήθηκε εκείνο το ωραίο περί αντιεξουσίας και το ξαναδήλωσε: «Είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία. Δεν ήρθαμε να στρογγυλοκαθήσουμε. Ήρθαμε να αλλάξουμε τη χώρα».Ακούγοντάς τον, ο λεγόμενος υπουργός Προστασίας του Πολίτη σκέφτηκε ν’ αρχίσει τις προληπτικές συλλήψεις, αλλά ευτυχώς, πριν ενδώσει άλλη μια φορά στον πειρασμό, θυμήθηκε ότι και ο ίδιος περηφανεύεται πως «έχει φίλους αντιεξουσιαστές» (τους συνυπουρ-γεύοντές του εννοεί προφανώς) και έτσι δόθηκε η δυνατότητα στον κ. Παπανδρέου να ξαναπεί ότι «θα μας πάρουν με τις πέτρες αν δεν βάλουμε τάξη στη χώρα». ΄Η το εννοεί μεταφορικά και μόνο ή δεν κατανοεί καθόλου τη βαρύτητα του λόγου του· διαφορετικά, μάλλον θα απέφευγε να επαναλαμβάνει τη συγκεκριμένη προφητεία κάθε τόσο.Είπε όμως και κάτι καινούργιο ο πρωθυπουργός, προκαλώντας στο αμιγώς κομματικό αυτή τη φορά ακροατήριό του κάτι ανάμεσα σε αμηχανία και βαθύτατη συγκίνηση. Είπε δηλαδή ότι «αν χρειαστεί, θα παρέμβει προσωπικά», φανερώνοντας ότι έχει απόλυτη εμπιστοσύνη στο διεθνές κύρος του (το ίδιο ακριβώς που του επέτρεψε, ως προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, να κατσαδιάσει τον εκ των αντιπροέδρων του, και υπουργό Αμυνας του Ισραήλ, Εχούντ Μπάρακ). Οπωσδήποτε, ο πρωθυπουργός κάθε χώρας είναι κεφάλαιο και δεν πρέπει να σπαταλιέται σε τριτευούσης σημασίας ζητήματα, δεν συντρέχει ας πούμε λόγος να σπεύδει προς φωτογράφιση την ώρα της ηρωικής κατακρήμνισης ενός ήδη γκρεμισμένου νυχτερινού κέντρου στην παραλία.Αλλά ο κ. Παπανδρέου δεν αναφερόταν σε κάποιο τριτεύον θέμα, για τούτο και εμφανιζόταν αποφασισμένος να επιστρατεύσει εαυτόν, θαρρείς και έκανε τιμή μέγιστη στους ψηφοφόρους του, στους υπηκόους του εν γένει. Μιλούσε για τον πόλεμο που έπρεπε να δοθεί, και με την «προσωπική του παρέμβαση», ώστε να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος να μειωθούν στο μισό οι συντάξεις. Τι σημασία έχει το ότι, όπως εκ των υστέρων αποκαλύφθηκε, τέτοια απειλή, τέτοια ευρωπαϊκή απαίτηση δεν είχε υπάρξει ποτέ, πράγμα που ο πρωθυπουργός σίγουρα το γνώριζε; Τι σημασία έχει που νίκησε σε μια μάχη που δεν δόθηκε καν; Κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου κατανικούσε το ΝΑΤΟ συνυπογράφοντας όλες τις αποφάσεις του, αλλά προσθέτοντας έναν αστερίσκο «διαφοροποίησης» στο τέλος του κειμένου. Δεν είναι ευδιάκριτη η πρόοδος;" Να σχολιάσω, κακοήθειες και αντιπολιτευτικά σενάρια...Αλλά να που ξεσηκώνω το άλλο από τον "Τύπο των ήλων" της εφ. Ελευθεροτυπία: "Την Παρασκευή το βράδυ γιουχαΐστηκε ο πρωθυπουργός στο Ηρώδειο." Εεεε, τι; Δεν το μάθαμε; Μα πώς, το "έπνιξαν" τα λεγόμενα ...ΜΜΕ, έντυπα και ηλεκτρονικά, κρατικά και ιδωτικά. Σίγουρα ζω σε άλλη χώρα!

11-6-2010 Αποδοκιμασίες και στην Τρίπολη...
12-6-2010 Εκπαιδευτικοί και φοιτητές κυνήγησαν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ στην Πάτρα!
13-6-2010 Οι εκπαιδευτικοί περίμεναν την υπουργό Παιδείας στην Πάτρα αλλά δεν ήρθε

Ινδός γιόγκι δεν τρώει, δεν πίνει, δεν... πεθαίνει!

Ο Ινδός γιόγκι Πραλάντ Γιάνι, 83 ετών, ισχυρίζεται ότι δεν έχει καταναλώσει καθόλου τροφή και νερό εδώ και επτά δεκαετίες! Επειδή δεν τον πίστεψαν, πέρασε δύο εβδομάδες σε νοσοκομείο της πόλης Αχμενταμπάντ, στο δυτικό κρατίδιο του Γκουζαράτ, όπου μια ομάδα 30 ειδικών τον παρακολουθούσαν διαρκώς μέσω κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης.΄Στη διάρκεια του «πειράματος», ο γιόγκι πράγματι δεν έφαγε και δεν ήπιε, ούτε πήγε στην τουαλέτα, ανακοίνωσαν οι ερευνητές.«Ακόμα δεν γνωρίζουμε πώς επιβιώνει» σχολίασε ο νευρολόγος Σουντίρ Σαχ. «Παραμένει μυστήριο για τι είδους φαινόμενο πρόκειται» δήλωσε. Ο ίδιος ο Πραλάντ Γιάνι ισχυρίζεται ότι μια θεότητα που τον ευλόγησε σε νεαρή ηλικία του έδωσε ειδικές ικανότητες και τον απάλλαξε από την ανάγκη για τροφή και νερό (δες εδώ). Σκέπτομαι, δε λέει και σε μας ο γιόγκι το μυστικό της «αφαγίας» μπας και γλυτώσουμε …από το ΔΝΤ, τους κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενους, το «κακό» κεφάλαιο, τους καπιταλιστές, τους κομμουνιστές, τις ΗΠΑ, την ΕΕ κτλ. κι όλο το νεφελώδες ιδεολόγημα που φροντίζει για μας και «το καλό του»; Για απαλλαγή από TV, λοιπά ΜΜΕ, blogs και συναφή δεν είμαι σίγουρος... Μόνο που σαν το ξανασκέφτομαι , θάξιζε να ζεις …χωρίς όλα αυτά;Ιδού η απορία...

«Τώρα πλάκα (πάλι…) μας κάνουν» #2

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφ. Αδέσμευτος Τύπος «…Ο (παραιτηθείς) υφυπουργός, που την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία εμφανιζόταν ως υπερασπιστής της κάθαρσης κατηγορώντας με σφοδρότητα την τότε κυβέρνηση μεταξύ άλλων για "ρουσφετολογική πολιτική", αποκαλύφθηκε ότι τους τελευταίους δύο μήνες επιδόθηκε στην προώθηση ρουσφετιών για μεταθέσεις και μετατάξεις αστυνομικών και στρατιωτικών [να υποθέσω σεμνά και ταπεινά, όπως και οι ομότεχνοι της προηγούμενης, προ-προηγούμενης κτλ. μέχρι την εποχή ...κυβέρνησης Ι. Καποδίστρια;]. Οι σχετικές αιτήσεις στέλνονταν με φαξ [ ...κι όχι με email ως έπρεπε από ένα υπουργείο και "Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης"] από το γραφείο του προς τα αρμόδια υπουργεία, χωρίς όμως να καταστρέφονται [...delete] τα αποδεικτικά στοιχεία, αλλά να πετιούνται στα σκουπίδια! Εκεί τα βρήκε [ ...γιατί εγώ έχω την εντύπωση ότι πρόκειται για "φιλικό κάρφωμα";] ο Δ. Γεωργακόπουλος, πρόεδρος της "Πρωτοβουλίας Πολιτών ΣΕΑ", ο οποίος γνωστοποίησε την αποκάλυψη που έκανε με επιστολή του προς τον πρωθυπουργό στις 13/12, ενώ παράλληλα τη διοχέτευσε σε ηλεκτρονική εφημερίδα, από όπου δημοσιοποιήθηκε τη Δευτέρα (…)» Να σχολιάσω: δυστυχώς το υπάρχον ελληνικό πολιτικό μόρφωμα (=πελατειακή σχέση μεταξύ πολιτών-ψηφοφόρων και πολιτικών, κόμματος), οι ...παλαιές τεχνολογίες - άκου με φαξ!- και οι ευγενείς πρωθυπουργικοί πόθοι και εξαγγελίες μορφής e-goverment , δε φαίνεται ότι συνάδουν...

20-12-2009 Η παραίτηση Ρόβλια, Γιατί έγινε δεκτή η παραίτηση Ρόβλια

Υπουργός vs εκπαιδευτικών; Μπα, τα πήρε πίσω!

Τα σημερινά vs προχθεσινά…Υπαναχώρηση της υπουργού Παιδείας στο σύστημα πρόσληψης των καθηγητών που την επόμενη σχολική χρονιά 2010-2011 θα παραμείνει κατά 60% από τους επιτυχόντες του φετινού διαγωνισμού του ΑΣΕΠ και κατά 40% από τους πίνακες αναπληρωτών, όπως και τις προηγούμενες χρονιές, και όπου δεν υπάρχουν επιτυχόντες του ΑΣΕΠ, θα αξιοποιηθεί ο ενιαίος πίνακας. Σε ό,τι αφορά το νέο σύστημα, ναι μεν θα γίνονται οι προσλήψεις μέσω ΑΣΕΠ, αλλά θα προσμετράται και η προϋπηρεσία. Από την άλλη, όμως, η υπουργός απέφυγε να προσδιορίσει τον τρόπο και το χρόνο μετάβασης στο νέο σύστημα, στο πλαίσιο του οποίου, όπως τουλάχιστον έχει δηλώσει, θα απορροφηθούν οι χιλιάδες αναπληρωτές, κυρίως της μέσης εκπαίδευσης, οι οποίοι και θίγονται περισσότερο από το νέο σύστημα (δες εδώ). Να θυμηθούμε ότι περισσεύει περίπου το 20% των υπηρετούντων εκπαιδευτικών. Αλλαγή πλεύσης – κυβερνητικές «διευκρινήσεις» ως προς το επικοινωνιακό το λένε– και για την πρόθεση να «παγώσουν» οι μισθοί άνω των 2000 ευρώ μικτά στο δημόσιο τομέα. Σκέψου ότι το μέτρο θα έπιανε εκπαιδευτικούς με τρία παιδιά και 12ετή υπηρεσία ή όσους έχουν πάνω από 15 χρόνια, μην πω για μένα τον «πάμπλουτο» με τα διπλάσια και βάλε χρόνια υπηρεσίας… Από σήμερα, τα 2000 ευρώ μικτά γίνανε 2000 ευρώ βασικός μισθός (τη γλύτωσα που λένε)(δες εδώ). Αλλά για το καλό της «σπέκουλας»: "Είμαι σε συνεννόηση με τον Πρωθυπουργό για το ζήτημα των αυξήσεων των αποδοχών των δασκάλων και καθηγητών" , είπε στο ΔΣ της ΟΛΜΕ και το ΔΣ της ΔΟΕ η υπουργός Παιδείας κατά τη δικτυακή esos – εμ, πώς θα περάσει κι αυτή η «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση»! Ο υφυπουργός Παιδείας, πάλι, δήλωσε περί της «προεκλογικής δέσμευσης για την κατάργηση της βάσης του 10» ότι τα θέματα αυτά δεν πρέπει να προσεγγίζονται με έναν τρόπο «που είναι επικοινωνιακά ελκυστικός, αλλά δε βοηθά στη βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος» (δες εδώ). Μπλέχτηκα από το πολύ είπα-ξείπα. Συγχρονισμένος στο ...κυβερνητικό όπισθεν ολοταχώς λέω να πάω κι εγώ για καμμιά δικτυακή διαβούλεψη (= νάχουμε να κουβεντιάζουμε, και θα δούμε...).

Σχετικά: Μήπως πρέπει να καταργηθεί ο Διαγωνισμός ΑΣΕΠ εκπαιδευτικών;

Βαριεστημένοι και βολεμένοι;

Γράφει ο Κ. Ζούλας στην εφ. Καθημερινή: «Όσοι έχουμε υποστεί τους παραλογισμούς του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, τους κουβαλάμε σαν παιδικό τραύμα. Στις πανελλαδικές εξετάσεις του 1987 ένας βαθμολογητής Ιστορίας έβαλε στο γραπτό μου 79 με άριστα το 80, ενώ ο δεύτερος 73. Γι’ αυτήν τη διαφορά των μόλις έξι μορίων εισήχθην αντί στη Νομική, στη... Νοσηλευτική (!) ΤΕΙ Αθηνών. Μπήκα δηλαδή σε μια σχολή παντελώς άσχετη των μαθημάτων στα οποία είχα διαγωνισθεί (Αρχαία, Έκθεση, Ιστορία, Λατινικά) και χρειάστηκε να "χάσω" μια ολόκληρη χρονιά για να τα καταφέρω την επομένη.»Και συνεχίζει: «Επικαλούμαι το προσωπικό μου παράδειγμα, καθώς έχω αντιληφθεί ότι όσοι έχουμε υποστεί (και απομυθοποιήσει) και την εμπειρία του ελληνικού πανεπιστημίου, δεν έχουμε πάψει έκτοτε να συζητάμε τι φταίει και τι πρέπει να αλλάξει σε όλο το εκπαιδευτικό σύστημα. Εξοργιζόμαστε όταν ακούμε (σχεδόν όλους) τους υπουργούς Παιδείας να εξαγγέλλουν αβασάνιστα μια ακόμη "μεταρρύθμιση", όπως και από την πάγια αντίδραση των εκάστοτε αντιπάλων τους να δεσμεύονται ότι "θα τα αλλάξουν όλα" μόλις εκείνοι έρθουν στην εξουσία. Με την αδιέξοδη αυτή κομματική τακτική, τα πράγματα ουδόλως έχουν αλλάξει την τελευταία 20ετία, κάτι που επιβεβαιώνω και από συζητήσεις με φίλους που έχουν παιδιά στην εφηβεία. Το διαχρονικό πρόβλημα, άλλωστε, τα κόμματα το αποσιωπούν: Ένας 17άρης σήμερα -όπως και τότε το 1987- μπορεί άνετα να πάρει σχολικό απολυτήριο, με ελάχιστες ή και ανύπαρκτες γνώσεις ακόμη και σε βασικά μαθήματα, όπως η Ιστορία, η Λογοτεχνία, η Γεωγραφία. Μπορεί κάλλιστα να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο χωρίς να ξέρει πού είναι η Κοζάνη ή ο Πύργος, πότε απελευθερώθηκαν τα Δωδεκάνησα, πόσες χώρες έχει η ΕΕ, ποιοι κυβέρνησαν την Ελλάδα τη μεταπολίτευση.» Τι κατά τη γνώμη του φταίει; Μμμ, ο τρόπος διδασκαλίας και οι "βολεμένοι" καθηγητές …Yποστηρίζει λοιπόν: «Δεν είναι τα βιβλία και η ύλη. Είναι ο τρόπος που γίνεται εδώ και χρόνια η διδασκαλία στο σχολείο. Κακά τα ψέματα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, η πλειονότητα των δημόσιων καθηγητών, βαριεστημένοι και βολεμένοι στη μονιμότητά τους, ουδόλως ενδιαφέρονται να προκαλέσουν το ενδιαφέρον των μαθητών τους. Ελλείψει οποιουδήποτε κινήτρου, ελέγχου, αλλά και αξιολόγησης δεν δίνουν άλλωστε λογαριασμό σε κανέναν. "Όποιος θέλει ας μάθει, όποιος δεν θέλει, στα φροντιστήρια" σκέφτονται και μπαινοβγαίνουν ασκόπως και ακόπως στις τάξεις τους, με τους μαθητές τους να μετρούν ανάποδα τα λεπτά "διδασκαλίας" σαν να προσμένουν το τέλος του μαρτυρίου τους.» Για να καταλήξει: «Αυτή είναι η εικόνα των απαξιωμένων δημόσιων σχολείων, χρόνια τώρα. Για να αλλάξει δεν αρκούν οι υποσχέσεις για νέα βιβλία, νέα προγράμματα, περικοπές της ύλης και άλλα μεγαλεπήβολα που έχουμε ξανακούσει. Για να αποκτήσει νόημα και περιεχόμενο το δημόσιο σχολείο χρειάζεται πρωτίστως να αλλάξουν νοοτροπία οι εκπαιδευτικοί. Έλεγχος, αξιολόγηση και κίνητρα χρειάζονται. Ας το καταλάβουν και οι ιθύνοντες που στέλνουν -όχι τυχαία- τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία.»
Να πω ότι μέσες-άκρες συμφωνώ. Αλλά έχω και σοβαρές ενστάσεις. Ας το πάω από την αρχή:
- «Γι’ αυτήν τη διαφορά των μόλις έξι μορίων (δηλαδή 1,5 μονάδες στις 20) εισήχθην αντί στη Νομική, στη... Νοσηλευτική ΤΕΙ Αθηνών (…) σε μια σχολή παντελώς άσχετη των μαθημάτων στα οποία είχα διαγωνισθεί ». Μα, το σύστημα δεν κατατάσσει κάποιον σε μια σχολή που δεν την έχει δηλώσει. Συνεπώς άλλος έκανε το λάθος. Τώρα τι σχέση έχει η ταυτόχρονη επιλογή Νομικής και Νοσηλευτικής, δεν γνωρίζω…
- Για την εμπειρία από το πανεπιστήμιο, διαβάζω αλλού ότι: «το ΕΜΠ αποφάσισε να χορηγεί στους διπλωματούχους του πιστοποιητικό ότι τα διπλώματά τους είναι πλήρως ισοδύναμα προς τα πτυχία Μaster ομοταγών ευρωπαϊκών πανεπιστημίων… Δηλαδή περί «ισοδυναμίας» των τίτλων: Διπλ. Μηχανικός (ΕΜΠ) και Μaster in Εngineering… Φυσικά, στη δίκαιη και άκρως καθυστερημένη αυτή ισοτίμηση αντιδρούν βίαια αυτοί που σε όλα αντιδρούν. Οι "προοδευτικοί", δηλαδή, αριστεροί φοιτητές, όλων των αποχρώσεων του κόκκινου!» Πες μου τώρα ότι είμαι κακόπιστος, αλλά ποια κυβέρνηση "έφερε το λαό στην …εξουσία και τους φοιτητές, κυριολεκτικά, στη συνδιοίκηση των πανεπιστημίων;" Μα το κόμμα που είναι σήμερα Αντιπολίτευση, που ευαγγελίζεται ότι θα τα αλλάξει όλα όταν θα έλθει στην εξουσία και το οποίο πρωτίστως ευθύνεται για όσα την τελευταία 20ετία ταλανίζουν την ελληνική εκπαίδευση. Για το κυβερνόν κόμμα δε λέω, ήξεις-αφίξεις (δες εδώ)!
- Πάμε τώρα στον τρόπο διδασκαλίας. Τίποτε το ιδιαίτερο στα σχολεία μας που δε συμβαίνει σχεδόν στον κόσμο (της Φιλανδίας συμπεριλαμβανομένης, δες εδώ):ο λόγος του δασκάλου στην τάξη. Με τη διαφορά, για να πιάσει τόπο πρέπει να είναι σύγχρονος και το σχολείο οργανωμένο. Τι σημαίνει αυτό: το περιεχόμενο και ο εν γένει αριθμός των μαθημάτων στα σχολεία μας παραμένουν αμετάβλητα από τη δεκαετία του ΄50 και βάλε. Κανείς μας δεν έχει καταλάβει ότι οι σημερινοί μαθητές ζουν στον 21ο αιώνα κι όχι στον 20ό των δασκάλων τους και των πολιτικών, με ό, τι αυτό συνεπάγεται. Για παράδειγμα, διαβάστε τι προτείνει για τους μαθητές του δημοτικού στη Μ. Βρετανία η αντίστοιχη (ας πούμε) "επιτροπή Μπαμπινιώτη", που εδώ επικεντρώνεται στη διετή φοίτηση στο Νηπιαγωγείο ή στον τρόπο εισαγωγής στο πανεπιστήμιο και την περικοπή της ύλης! Άσε την ανοργανωσιά που επικρατεί στο ελληνικό σχολείο (μη-οργάνωση και μη-διοίκηση της εκπαίδευσης). Για μια κατάσταση που δε μιλάει κανείς.
- «Ένας 17άρης σήμερα -όπως και τότε το 1987- μπορεί άνετα να πάρει σχολικό απολυτήριο, με ελάχιστες ή και ανύπαρκτες γνώσεις ακόμη και σε βασικά μαθήματα, …μπορεί κάλλιστα να εισαχθεί στο πανεπιστήμιο χωρίς να ξέρει πού είναι η Κοζάνη ή ο Πύργος (…)». Άραγε παλαιότερα ήξερε; Αν ναι, να είναι καλά η καταραμένη η αποστήθιση: τα βουνά της Ελλάδος είναι …Αλλιώς γράψε τα στο τετράδιο σου 50 φορές! Σήμερα, η μοντέρνα διδακτική απαιτεί διαθεματικότητα! Πάντως, ανιψιός μου, με σπουδές στα οικονομικά στην Αγγλία και φρέσκος διδάκτωρ, με ρώταγε προχθές αν το Κιάτο βρίσκεται στον επαρχιακό δρόμο Κορίνθου (Ισθμού)- Επιδαύρου και νόμιζε ότι η Φιλιππιάδα είναι κάπου στην Μακεδονία! Και σε γραπτό μαθητή μου, των καλών εποχών, στα νησιά των Δωδεκανήσων είχε συμπεριληφθεί και το …Βιετνάμ!
- Για τους βολεμένους εκπαιδευτικούς του δημόσιου σχολείου: «Για να αποκτήσει νόημα και περιεχόμενο το δημόσιο σχολείο χρειάζεται πρωτίστως να αλλάξουν νοοτροπία οι εκπαιδευτικοί.» «Η πλειονότητα των δημόσιων καθηγητών, βαριεστημένοι και βολεμένοι στη μονιμότητά τους, ουδόλως ενδιαφέρονται να προκαλέσουν το ενδιαφέρον των μαθητών τους. Ελλείψει οποιουδήποτε κινήτρου, ελέγχου, αλλά και αξιολόγησης δεν δίνουν άλλωστε λογαριασμό σε κανέναν.» Συμφωνώ. Με μόνη τη διαφορά, με τόσους πολλούς ακατάλληλους εκπαιδευτικούς πώς κατάφερε ο αρθρογράφος να γράψει και να πετύχει στις εξετάσεις εισαγωγής, μαζί με χιλιάδες άλλους; Με το ΕΜΠ να εισάγει τους καλύτερους από τους μαθητές μας με ομολογουμένως δύσκολες και άδικες εισαγωγικές εξετάσεις; Μη μου πεις τα φροντιστήρια …Ισχύουν και για αυτούς που πάνε απευθείας να σπουδάσουν και σπουδάζουν επιτυχώς στα πανεπιστήμια της Ευρώπης και των ΗΠΑ;
- Και για τη ρημάδα την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών: Στην ετήσια έκθεση του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης για το 2008 αναφέρεται μεταξύ των άλλων ότι: «Κάποιοι γιατροί δημοσίων νοσοκομείων έχουν ιδρύσει off shore εταιρείες όπου βάζουν τα εισοδήματα από τα φακελάκια», για να υπογραμμίσει σχετικά με τις αξιολογήσεις των δημοσίων υπαλλήλων: «Δεν είναι δυνατόν 800 000 δημόσιοι υπάλληλοι να είναι εξαίρετοι» (δες εδώ). Και να πάω πάρα πίσω, τον καιρό του Επιθεωρητή, και να θυμηθώ ότι υπήρχαν τότε περιπτώσεις που έμπαινε ο Επιθεωρητής στην τάξη και ο αιφνιδιασμένος εκπαιδευτικός δεν ήξερε τι …μάθημα είχε: φυσική, χημεία ή γεωγραφία; Και από τότε η δημόσια εκπαίδευσή μας έχει κάνει αλματώδεις προόδους σε υποδομές και προσωπικό, αλλά με το περιεχόμενο σπουδών, επαναλαμβάνω, να παραμένει στον καιρό που ήμουν μαθητής, 40 και βάλε χρόνια πριν, τι κι αν θα μοιράσουμε λάπτοπ στους μαθητές της Α΄ γυμνασίου από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο…(δες εδώ).
-Για τα κίνητρα, μα γιατί να υπάρχουν; Όλοι ίσοι και ικανοί. Ένας «δημοκρατικός» λαός του συμφέροντός μας και της κονόμας της (δεξιάς μας) τσέπης είμαστε. Όταν, κάποτε, πρότεινα σε κάποιο υπουργό Παιδείας να θεσμοθετηθούν τουλάχιστον εύφημες μνείες (επιβράβευση) για δημιουργικούς εκπαιδευτικούς και ποιοτική διδασκαλία, με κοίταξε σαν εξωγήινο –μην πω το τι θα τράβαγε από τους συνδικαλιστές της ΟΛΜΕ, της ΔΟΕ και τις λοιπές δυνάμεις της αλλαγής και της προόδου.
-Τέλος, για «τους ιθύνοντες που στέλνουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία» τι να σχολιάσω; Οι λαμογιές στις εξετάσεις του Διεθνούς Μπακαλορεά που απασχολούν την τρέχουσα επικαιρότητα λένε τα άρρητα και τα ανομολόγητα (δες εδώ).
Εντέλει, μην και ζω σε άλλη χώρα;

Παλαιότερες σχετικές (δικές μου) αναρτήσεις:
Περί εκπαιδευτικής αξιολόγησης διακηρύξεις
Περί πολλαπλού βιβλίου ανάγνωσμα κι άλλα ευτράπελα
Η οικονομία των Πανελλαδικών: φροντιστήρια και «ιδιαίτερα»
Περί αδιάβλητου και τα «παρατράγουδα» των Πανελλαδικών #2
Τα θέματα των Πανελληνίων στα εκπαιδευτικά μας βοηθήματα!
Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και η «καλή» μαθήτρια της Γ’ Λυκείου
Ο «καλός» καθηγητής της Γ΄ Λυκείου…
Σχολεία χαβαλέ;
Τι δασκάλους έχουμε;
Η δυστυχία να είσαι Έλληνας μαθητής ή το χάλι του εκπαιδευτικού μας συστήματος
Περί εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης ή από το Δημοτικό στο Διαδίκτυο, στη Βρετανία
Τα σχολεία σήμερα σκοτώνουν τη δημιουργικότητα;