Επτά Μεταπολιτευτικοί Μύθοι

                     

Οι  "Επτά Μεταπολιτευτικοί Μύθοι", το ντοκιμαντέρ του Γιάννη Μαρμάρα, μη και αποτελεί την καλύτερη απάντηση στη συνομωσιολογία που κατέλαβε τη χώρα μας από την έναρξη της κρίσης μέχρι και σήμερα;

Η λεγόμενη μεταπολίτευτική η περίοδος, που ξεκίνησε μετά την πτώση της δικτατορίας το 1974,  ήταν μία από τις ομαλότερες και πλουσιότερες ολόκληρης της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.Οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν κατά την περίοδο αυτή χαρακτηρίστηκαν από τη σημαντική διεύρυνση της ισχύος του κράτους και του μεγάλου παρεμβατισμού του στην οικονομία. Μετά την εμφάνιση της κρίσης, ένα μεγάλο μέρος του κόσμου στράφηκε κατά των πολιτικών προσώπων και των κομμάτων που κυριάρχησαν εκείνα τα χρόνια. Αλλά η λογική του κρατικισμού δεν αμφισβητήθηκε. Αντιθέτως, μύθοι που αφορούν την ωφελιμότητα ενός μεγάλου και παρεμβατικού κράτους υπάρχουν μέχρι σήμερα, μολονότι πολλοί αναγνωρίζουν την αποτυχία του.Στο ντοκιμαντέρ παρουσιάζουν τις  απόψεις τους οι: Τάσος Αβραντίνης, νομικός , Γιώργος Αγγελοπουλος, εκπρόσωπος G700 ηθοποιός,  Αρίστος Δοξιάδης, οικονομολόγος, Γιάννης Ληξουριώτης, καθ. Εργατικού Δικαίου Παντειο Πανεπιστήμιο, Πάσχος Μανδραβέλης, δημοσιογράφος, Παναγής Παναγιωτοπουλος, επ. καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστήμιο Αθηνών, Μάνος Σχίζας, οικονομικός αναλυτής, Πλάτων Τήνιος, καθ. Στατιστικής και Ασφαλιστικής Επιστήμης Πανεπιστήμιο Πειραιά. Και οι 7 μύθοι της μεταπολίτευσης που "καταρρίπτονται" στην ταινία:

Μύθος 1: Μεγάλο κράτος και οικονομική ανάπτυξη
Μύθος 2: Το δωρεάν γεύμα
Μύθος 3: Το κράτος ως εργοδότης
Μύθος 4: Δίκαιη αμοιβή
Μύθος 5: Κεκτημένα δικαιώματα και Προστασία των Αδυνάτων
Μύθος 6: Η εξέγερση του Πολυτεχνείου
Μύθος 7: Πολίτες χωρίς Ευθύνη

---

Προφητείες!...

Μια και οι ...προφητείες είναι της τρέχουσας επικαιρότητας - ιστορίες, διδαχές και προφητικά Γέροντος Παϊσιου (δες εδώ κι εδώ) αλλά και ευτράπελα χλευαστικά ή μη περί τούτου κ.λπ. διαδικτυακά (δες ενδεικτικά εδώ, εδώ, αλλά και εδώ) -  μου ήλθε με μέιλ (α ρε Ηλία!) και μια  "προφητεία" του σατυρικού Χάρρυ Κλύνν περί πτώχευσης, Μνημονίου και τα τοιαύτα, για τα οποία προ 30ετίας "προφήτευσε": «Aν οι μισοί Έλληνες ξέρανε πώς ζουν οι άλλοι μισοί, θα ήταν κι αυτοί απατεώνες. Tι να πεις για τους Έλληνες. Κάθονται δυο ολόκληρες ώρες, για να πιουν στιγμιαίο καφέ! Στην Ελλάδα την άγνοια τη λέμε ψυχραιμία. O νεοέλληνας είναι το άτομο εκείνο που έχει δυο τηλεοράσεις στο σπίτι του, δυο αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιό του, και δυο κατοστάρικα στην τσέπη του. Tα δυο μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο Έλληνας, είναι πώς θα χάσει δέκα κιλά και πού θα βρει πάρκινγκ.Με αυτοκόλλητο στο κούτελο θα κυκλοφορούμε όλοι, για να φαίνεται ποιος έκανε φορολογική δήλωση και ποιος όχι. Εδώ και δύο χρόνια (εννοεί το 1981 που το ΠΑΣΟΚ έγινε Κυβέρνηση) έχει αρχίσει το μεγάλο κακό, που θα μετατρέψει σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων. Σε είκοσι-τριάντα χρόνια από σήμερα Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει. Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι ένας λαός στα όρια της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης» (δες κι εδώ). Προφητικό ή σατυρικό, αληθές ή ψευδές, ό,τι θέλετε πιστεύετε, μια και πλέον "ο Θεός δεν έχει"...

Περί "αριστερού" λαϊκισμού λόγος

Διαβάζω- και συμφωνώ με τον αρθρογράφο- ότι, "Είναι αρκετοί αυτοί που αγωνιούν για το αποτέλεσμα που θα καταγράψουν τα δύο μεγάλα κόμματα στις προσεχείς εκλογές. Άλλοι αγωνιούν γιατί δεν θέλουν να καταρρεύσει ο κορμός της ελληνικής Kεντροαριστεράς και Kεντροδεξιάς, άλλοι γιατί δεν θέλουν η χώρα να μείνει ακυβέρνητη στο μέσον μιας θύελλας, οι δε κομματικοί μηχανισμοί αγωνιούν για το μέλλον τους. Είναι όμως επίσης πολλοί αυτοί που επιθυμούν την κατάρρευση των δύο κομμάτων (...)" Καλά μέχρι εδώ, τίποτα το νέο.Όμως το πώς και το γιατί έχουν ενδιαφέρον, μια και σύμφωνα με τον αρθρογράφο: "Επειδή αυτά που προσέφεραν τα δύο μεγάλα κόμματα δεν μπορούν πλέον να εξακολουθήσουν να τα παρέχουν, οι πολίτες στρέφονται πλέον από τον υπαρκτό λαϊκισμό του δικομματισμού στον ουτοπικό των κομμάτων της δημοκρατικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Ακροδεξιάς." Έτσι, "ο υπαρκτός λαϊκισμός του δικομματισμού και κυρίως του ΠΑΣΟΚ κατόρθωσε να δημιουργήσει μια μικρομεσαία κοινωνία εντάσσοντας στους κρατικούς μηχανισμούς τους μισούς Ελληνες, ενώ τους άλλους μισούς τους ενέταξε σε ένα σχήμα μικροϊδιοκτησίας διογκωμένο στον τριτογενή τομέα. Αυτό το σχήμα λειτουργούσε όσο υπήρχε φθηνό χρήμα.Ο ουτοπικός λαϊκισμός υπόσχεται εκδίωξη των δανειστών, αλλά παραμονή των χρημάτων τους, υπόσχεται επιστροφή στην αφετηρία απ' όπου ξεκινήσαμε για να φθάσουμε εδώ. Τώρα ετοιμάζεται να πετάξει, έστω και σε έρημους τόπους. Αδιαφορεί πού θα πετάει, του αρκεί να πετάει. Αυτός ο τόσο υπαρκτά ουτοπικός λαϊκισμός εκμεταλλεύεται την κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών προς τα κόμματα όχι για να προτείνει ένα διαφορετικό μοντέλο σε νέες συνθήκες, αλλά για να προτείνει το ίδιο μοντέλο με θαυματουργή επιστροφή στις παλιές συνθήκες. Εκμεταλλεύεται την αποστροφή των πολιτών προς αυτούς που οδήγησαν τη χώρα έως εδώ, οι οποίοι όμως εφάρμοσαν αυτό που από τη μια πλευρά οι ίδιοι πολίτες θεωρούσαν προοδευτικό και αριστερό, αλλά και από την άλλη ένας ευρύτερος συνασπισμός μεγάλων και μικρομεσαίων συμφερόντων, ένας συνασπισμός εξουσίας πολιτικών, επιχειρηματιών, ανθρώπων της γνώσης και του πνεύματος θεωρούσε το πιο κατάλληλο μέσο για τη διατήρηση της εξουσίας του και την αναπαραγωγή των προνομίων του. Αυτός ο συνασπισμός εξουσίας πέτυχε να ηγεμονεύσει υποβαθμίζοντας την παροχή των δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών, στο όνομα μάλιστα της «καθαρής» Αριστεράς (...) Περισσότερα εδώ και ακόμα περισσότερα, το βράδυ της 6ης Μαΐου...Εξάλλου ουδείς προφήτης στον τόπο του. Ορισμοί για το "λαϊκισμό" εδώ κι εδώ.

Επιμύθιο: Κάπου στο fb πήρε το μάτι το εξής σχόλιο "Είχα αποφασίσει να μην ξαναψηφίσω ΠΑΣΟΚ, αγανακτισμένος από το χαράτσι των 350 ευρώ σε ένα σπίτι του μεσοπολέμου. Ομως το ξανασκέφτηκα: Η οικογένεια Παπανδρέου μου έδωσε όλα αυτά τα χρόνια πολλά περισσότερα απο΄350 ευρώ!".

Επικαιροποίηση

7-5-2012 ...η επαλύθευση!

Η "μαύρη τρύπα" και ο εγκλωβισμός...

Μαύρο χιούμορ ή περιγραφή μιας "μαύρης" πραγματικότητας; Μμμ, μπορεί και επίκαιρη αλληγορία για το πώς κάποιοι έφτασαν/ φτάσαμε τη χώρα στο ΔΝΤ... Γιατί άμα βρεις την ευκαιρία... Θα μου πεις, ποιος είχε το βάζο με το μέλι και δε βούτηξε το δάκτυλο μέσα... Έλα ντε, είπαμε, αλλά όχι και να πέσει μέσα στο πιθάρι! Σαν να λέμε - η αρχή του κακού - "είπαμε να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό του, αλλά όχι και 500 εκατομμύρια"... Quiz: Ποιος, για ποιον το είπε;
7-5-2011 Η καμπή Γιωργάκη

Άλλη πείνα...

Η ψητή πατάτα που κρατά ο μικρός Φιλιππινέζος από τη Μανίλα προορίζεται για τον ανθρακωρύχο πατέρα του. Περίπου το 20% από τα 93,5 εκατομμύρια του πληθυσμού της χώρας (άλλα 11 εκατομ.  ζουν στο εξωτερικό) δεν βρήκε να φάει τίποτα απολύτως τουλάχιστον μία φορά το τελευταίο τρίμηνο...(φωτό από http://www.tovima.gr/). Κι εμείς φωνάζουμε, αλλά για ποιο λόγο; Επειδή δεν έχουμε ψωμί; Ή επειδή χάσαμε το παντεσπάνι, τα γνωστά  και ως -"ακόπως" κτηθέντα- συντεχνιακά κεκτημένα; Οι Φιλιππίνες κατέχουν τη 48η θέση παγκοσμίως ως προς το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) και η Ελλάδα την 32η (δες εδώ, εδώ).
29-4-2011 Ιστορία μου, πελατεία μου 

Μια πρωία στην εφορία...

Αντιγράφω και αναδημοσιεύω από τη στήλη του Κων. Ζούλα στην εφ. Καθημερινή: Η επίσκεψη στην εφορία ποτέ δεν είναι ευχάριστη. Στην περίπτωσή μου, όμως, τη Δευτέρα, έμελλε να είναι και φοβιστική. Ηταν 11.30 το πρωί, όταν έφτασα αρχικώς σε μια τράπεζα, για να κάνω ανάληψη και να εξοφλήσω στη συνέχεια το εκκαθαριστικό μου. Μετά 20 λεπτά ακούστηκαν φωνές στα ταμεία. «Πόσο ακόμη να περιμένω;» φώναζε ένας, «είναι απαράδεκτο αυτό σε ιδιωτική τράπεζα», έλεγε μια κυρία. Η απορία μου μετεβλήθη σε πραγματική έκπληξη, όταν μια ταμίας φώναξε κάτι που δεν είχα ξανακούσει σε τράπεζα: «Παρακαλώ όποιος περιμένει για κατάθεση να έρθει μπροστά», είπε!
Τη νέα ένταση που προκλήθηκε από την πρωτόγνωρη ομολογία της υπαλλήλου ότι τα ταμεία είχαν αδειάσει και περίμεναν από τους καταθέτες να τα τροφοδοτήσουν διασκέδασε ένας νεαρός. «Και στα αεροδρόμια φωνάζουν “όποιος πετάει για Ρόδο να πάει μπροστά μην χάσει την πτήση”», σχολίασε γελώντας. Μην τα πολυλογώ, με τις δόσεις κάποιων στεγαστικών δανείων που κατέβαλαν 4-5 πελάτες, βολευτήκαμε οι υπόλοιποι...
Κατά τις 12.25, ήμουν στην εφορία. Τέσσερις πέντε πολίτες στην αίθουσα παραδόξως στέκονταν σε απόσταση 3 μέτρων από το ταμείο, ενώ ένας αλλοδαπός προηγείτο της αφεντιάς μου στον διπλανό γκισέ. «Εχουμε κλείσει, να έρθεις αύριο», τού είπε αγενέστατα μια υπάλληλος που το ύφος της και μόνον πρόδιδε ότι τη γαϊδουριά της μεγέθυνε το χρώμα του πελάτη. «Μα είναι 12.26», διαμαρτυρήθηκε εκείνος με σπαστά ελληνικά. «Δεν θα μας πεις εσύ και την ώρα», του απάντησε, κάνοντάς τον να φύγει με σκυμμένο κεφάλι. Κοίταξα σαστισμένος το ρολόι μου. «Συγνώμη, στη 1.30 δεν κλείνετε;» ρώτησα. «Βάσω τι ώρα είναι» φώναξε εκείνη σε μια συνάδελφό της και από την απάντηση, ο γρίφος λύθηκε. Η εν λόγω κυρία δεν έχει αλλάξει το ρολόι της από την παραμονή και λειτουργούσε ακόμη σε θερινό ωράριο! «Πω πω άλλη μια ώρα έχουμε», είπε εκνευρισμένη, ζητώντας τα χαρτιά μου.
Η «ιστορία» μου ολοκληρώθηκε ως εξής: Στις εφορίες, λέει, έχει επιβληθεί να μην λαμβάνουν περισσότερα από 500 ευρώ ρευστό για να μην υπάρχει ο κίνδυνος κλοπής. Ο ταμίας, όμως, έκανε σκόντο στην περίπτωσή μου. «Δεν επιτρέπεται, αλλά θα στα πάρω, γιατί έχουμε ξεμείνει και με αυτά θα πληρώσω αυτούς που βλέπεις πίσω σου» μού είπε. «Οχι εσύ, εγώ θα τους πληρώσω» μονολόγησα…
Εφυγα τρομοκρατημένος στη σκέψη ότι ούτε ο απειλών με εκλογές πρωθυπουργός, ούτε ο μάγος του ελλείμματος κ. Σαμαράς έχουν επισκεφθεί εσχάτως τράπεζες και εφορίες για να διαπιστώσουν ιδίοις όμμασι τον οριακό τρόπο «λειτουργίας» της οικονομίας. Το μόνο που με έκανε να χαμογελάσω ήταν η ιδέα ότι η αγενέστατη υπάλληλος που δεν είχε διορθώσει το ρολόι της, όχι μόνον ήθελε να φύγει μια ώρα νωρίτερα από τον γκισέ της, αλλά ότι προφανώς είχε φτάσει στη δουλειά της με τουλάχιστον μια ώρα καθυστέρηση, εξ ου και ουδείς -ούτε η ίδια- πήρε χαμπάρι το παραμικρό...

Στηρίζουμε τα ελληνικά προϊόντα!

Μου το έστειλαν με email, το βρήκα καλό, και το αναδημοσιεύω. Γράφει λοιπόν ο Κ. Μαυρίκος, οικονομολόγος: "Στηρίξτε τα ελληνικά προϊόντα και υπηρεσίες, γιατί έτσι θα στηρίξετε τις θέσεις εργασίας σας και θα δημιουργήσετε θέσεις εργασίας για συμπατριώτες σας! (...) Σκεφτείτε μερικά απλά παραδείγματα αλλα-γών και τις επιπτώσεις τους:
- Αντί για τυρί gouda ψωνίστε Λογάδι Ηπείρου ή Μακεδονικό Τυρί.Λιώνουν το ίδιο καλά στην πίτσα και στα τοστ.
- Αντί για Coca Cola, Pepsi Cola, αγοράστε αναψυκτικά Lux, Εψα.
- Αντί για Heineken και Amstel, αγοράστε Kraft, Βεργίνα, Μύθος ή προτιμήστε ελληνικά κρασιά.
- Αντί για μακαρόνια Barilla, Misco που παράγονται από πολυεθνική, αγοράστε μακαρόνια Μέλισσα.
- Αντί για .. προσούτο, αγοράστε ελληνικά αλλαντικά.
- Αντί για σκληρό τυρί Δανίας, αγοράστε ελληνικά κεφαλοτύρια (παράδειγμα Γκλίτσα, Όλυμπος).
- Αντί για γάλα εισαγωγής Βερόπουλου και Lidl αγοράστε γάλα, ΑΓΝΟ, ΜΕΒΓΑΛ, Όλυμπος, ΔΕΛΤΑ.
- Αντί για ουίσκυ, αγοράστε τσίπουρο, ούζο, τσικουδιά.
- Αντί για σοκολάτες Nestle, αγοράστε σοκολάτες ΙΟΝ.
- Αντί για ταξίδια εκτός Ελλάδας, προτιμήστε φέτος την Ελλάδα και μόνο!
- Αντί για Marlboro, Camel των αγαπημένων αμερικάνων, αγοράστε ΚΑΡΕΛΙΑ, ΣΕΚΑΠ" (και για περισσότερη οικονομία, λέω εγώ, κόβω το κάπνισμα...).
Και συνεχίζει, υποστηρίζοντας ότι: "Όταν αγοράζετε προϊόντα πολυεθνικών εταιρειών, αποδυναμώνετε τις ελληνικές παραγωγές, ήτοι βοηθάτε στην επιδείνωση της ανεργίας και ουσιαστικά δίνετε ένα 50% των χρημάτων σας σε εργοστάσια άλλων χωρών (…). Αντίθετα, αν η κάθε ελληνική οικογένεια στρέψει 500 ευρώ ετησίως σε ελληνικά προϊόντα, τότε για κάθε χίλιες oικογένειες, θα αυξηθεί άμεσα η ζήτηση ελληνικών προϊόντων κατά 500 000 ευρώ και θα δημιουργηθεί μια τελική κυκλοφορία χρήματος ισοδύναμη με περίπου 4,5 εκατομ. ευρώ στην αγορά! Ή πιο απλά, 1000 οικογένειες μπορούν να δημιουργήσουν 100-150 θέσεις εργασίας τουλάχιστον!(...)"
Εν συντομία, στους χαλεπούς καιρούς του ΔΝΤ και του "λεφτά υπάρχουν", να αγοράζουμε ελληνικά!
Δες σχετικά δημοσιεύματα και εδώ, εδώ, εδώ, εδώ .
28-5-2010 Αναρχία στην Αγορά

«Λεφτά υπάρχουν» #4

Από τη συνέντευξη τύπου του Γιώργου Παπανδρέου στην 74η ΔΕΘ, στις 13 Σεπτεμβρίου 2009. Μην ξεχνιόμαστε, "λεφτά υπάρχουν" μέχρι και ...να δανείσουμε το ΔΝΤ! Ναι, ναι, μόλις 20 μέρες πριν γίνει - με την ψήφο του λαού - Πρωθυπουργός... Α ρε ΓΑΠ με τα ωραία σου! Δες κι εδώ, αλλά μη φοβηθείς, για μπλογκο-πρόταση πρόκειται ...Γιατί αν ήταν αλήθεια, άστα να πάνε - προς το δρόμο που χάραξε "Η περίπτωση της Αργεντινής", φευ, όταν ο πρόεδρος της χώρας έφευγε με ελικόπτερο από το προεδρικό μέγαρο, κάτι που προφητεύει και πολιτικός της ημετέρας ελάσσονος αντιπολίτευσης, λέγοντας: "Ο Παπανδρέου θα φύγει με ελικόπτερο από το Μέγαρο Μαξίμου".
20-4-2010 Δες Η μονωδία του μονόδρομου...

Άλμα του spread και το άλμα του "Maddo" πάνω από τον Ισθμό της Κορίνθου

Μετά το άλμα του spread πάνω από τις 450 μονάδες βάσης (= το πριμ που ζητούν οι επενδυτές για τη διακράτηση 10ετών ελληνικών ομολόγων έναντι των αντίστοιχων γερμανικών bund, όπου χαμηλός ο κίνδυνος να χρεοκοπήσει η Γερμανία, χαμηλό και το επιτόκιο και αντίστροφα για τη χώρα μας), το άλμα 85 μέτρων του τρομερού Robbie Maddison ή "Maddo" πάνω από τον Ισθμό της Κορίνθου. Ο 28χρονος Αυστραλός μοτοσυκλετιστής πήρε φόρα από την ειδικά κατασκευασμένη ράμπα απογείωσης, επιτάχυνε τη μοτοσυκλέτα του αγγίζοντας τα 125 χλμ. / ώρα και εκτοξεύθηκε πάνω από τα νερά της διώρυγας σε ύψος 95 μέτρων (δες κι εδώ). Για το "άλμα" του spread δες εδώ κι εδώ (και ιδιαίτερα τα σχόλια) και "νεώτερα" (9-4-2010) εδώ.
21-4-2010 Στις 504 μβ το spead

«Λεφτά υπάρχουν» ή πώς μας τα πήρε η Goldman Sachs

Να πιστέψω τα όσα λέει ο Alex Jones; (Who is who, εδώ). Γιατί όχι; Σε παλαιότερο post ένα 47λεπτο βιντεάκι δείχνει πώς οι τραπεζίτες ''δημιουργούν'' χρήμα από το τίποτα κι έχουν στο ''χέρι'' τις κυβερνήσεις... Ήταν προμελετημένη κατάρρευση (;) της Ελλάδας; Αν ναι, τι να πω για τους εκάστοτε κυβερνώντες και τα συμπράττοντα με αυτούς έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ (σχετικό παράδειγμα εδώ) με όσα μας σερβίρουν; Και για τα όσα ο Alex Jones ισχυρίζεται για τον "νομπελίστα" Al Gore, ηλίου φαεινότερον...

Η οικονομία των Πανελλαδικών: φροντιστήρια και «ιδιαίτερα»

Διαβάζω στην εφ. Το Βήμα: «Τελειώνουν σήμερα οι πανελλαδικές εξετάσεις, από τα πιο παράλογα και τα πιο υποκριτικά συστήματα εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Για να διεκδικήσεις μια θέση στις οικονομικές σχολές πρέπει να εξεταστείς και στη Φυσική. Ενώ για τη Νομική Σχολή, από τα απαραίτητα είναι και η Βιολογία. Και από τη Δευτέρα αρχίζουν οι ενδοσχολικές εξετάσεις, όπου αποθεώνεται η υποκρισία κυρίως του υπουργείου Παιδείας και όλων όσοι σχεδιάζουν τα συστήματα εισαγωγικών εξετάσεων. Γιατί ποιος τολμά να ομολογήσει ότι ύστερα από τόσο σκληρές εξετάσεις στα μαθήματα της κάθε κατεύθυνσης, ύστερα από πλήρη αποχή ενός έτους ίσως και δύο ετών από τα υπόλοιπα- υπερβολικά πολλά- μαθήματα του αναλυτικού προγράμματος, μετά την ακύρωση των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου, οι μαθητές θα προσέλθουν επιμελείς και διαβασμένοι για να εξεταστούν σε ό,τι είχαν απωθήσει επί πολλούς μήνες; Και επειδή η υποκρισία έχει και μια πλευρά θεατρική, από τη Δευτέρα μαθητές και καθηγητές θα υποδυθούν ότι παίζουν τις εξετάσεις προς χάριν του συστήματος(…)Γιατί, όπως όλα δείχνουν, η θεμελιακή και αιτιολογική βάση του συστήματος εισαγωγής στα πανεπιστήμια, έτσι όπως αυτό εφαρμόζεται ίδιο, παρά τις παραλλαγές, τα τελευταία [30] χρόνια, είναι οικονομική. Επιτέλους ας το ομολογήσουμε. Αναλογιστείτε πόσες θέσεις εργασίας δημιουργεί αυτό το σύστημα. Και δεν πρόκειται μόνο για θέσεις εργασίας. Πρόκειται για τη δημιουργία μιας τεράστιας παράλληλης αγοράς, που συνηθίζουμε να την αποκαλούμε παραπαιδεία και στην οποία, κακά τα ψέματα, όλοι εμπιστευόμαστε την τύχη των παιδιών μας. Με τα οργανωμένα φροντιστήρια και με τα λεγόμενα ιδιαίτερα μαθήματα το σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων στηρίζει και τροφοδοτεί μια επιχειρηματική λειτουργία και δημιουργεί εισόδημα, το οποίο σε αρκετά μεγάλο ποσοστό είναι αδήλωτο. Δημιουργεί επίσης συμπληρωματικό εισόδημα για χιλιάδες εκπαιδευτικούς της δημόσιας και της ιδιωτικής εκπαίδευσης, μέσα από τα ιδιαίτερα μαθήματα, που και αυτά διέπονται από μια ιδιαίτερη οικονομική λογική. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το υπουργείο Παιδείας επιμένει και εμμένει στο ίδιο σύστημα εισαγωγικών εξετάσεων για να διασφαλίζει την εργασιακή ειρήνη στη δημόσια εκπαίδευση και να εκτονώνει διεκδικήσεις για αυξήσεις μισθών, παροχές κτλ., δίνοντας τη δυνατότητα συμπληρωματικών εισοδημάτων.»
Τι να πω εγώ, ο αρθρογράφος τα είπε όλα. Να προσθέσω κάποια στοιχεία για την «παράλληλη αγορά» που δεν αναφέρει το δημοσίευμα: Οι ελληνικές οικογένειες ξοδεύουν ετησίως 1 δισ. ευρώ σε ιδιαίτερα μαθήματα και φροντιστήρια πάσης φύσεως (μέσης εκπαίδευσης και ξένων γλωσσών). Περισσότερα από 405 εκατ. ευρώ κατευθύνονται στα ιδιαίτερα μαθήματα σε γυμνάσιο - λύκειο και, επιπλέον, 162 εκατ. ευρώ στα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης (επιπλέον 45 εκατ. ευρώ στοίχισαν τα φροντιστήρια κάθε είδους για μαθητές δημοτικού).
Σε περίπου 2900 (κατ΄άλλους σε 2500) ανέρχονται τα νόμιμα φροντιστήρια μέσης εκπαίδευσης που λειτουργούν στην Ελλάδα (το 1980, προ του συστήματος των Δεσμών στο λύκειο, ήταν περίπου 2000). Κάθε φροντιστήριο έχει κατά μέσο όρο 63 μαθητές, ήτοι περισσότεροι από 180 000 μαθητές φοιτούν στα φροντιστήρια κάθε χρόνο και περίπου 25 000 καθηγητές (στην πλειονότητά τους νέοι) όλων των ειδικοτήτων εργάζονται σε αυτά. Σύμφωνα με την ΟΕΦΕ (στοιχεία για το 2005) οι ετήσιες αμοιβές στους διδάσκοντες καθηγητές ανέρχονται σε 300 εκατ. ευρώ, 200 εκατ. ευρώ εισπράττουν ετησίως τα κρατικά ασφαλιστικά ταμεία (ΙΚΑ, ΟΑΕΕ) από αυτή την εκπαιδευτική δραστηριότητα και 60 εκατ. ευρώ καταβάλλονται, κάθε χρόνο, στην εφορία. Στα παραπάνω δεν έχει υπολογιστεί και ο τζίρος από την "επιχείρηση" φροντιστηρικό βιβλίο (βοήθημα) που δεν πρέπει να είναι καθόλου ευκαταφρόνητος, με αποτέλεσμα τα τελευταία χρόνια παραδοσιακοί εκδοτικοί οίκοι να επιχειρούν εισβολή με κάθε τρόπο (δες κι εδώ)- και απροσδιόριστο είναι το μέγεθος για πανεπιστημιακά φροντιστήρια, αυτά που αφορούν διαγωνισμούς ΑΣΕΠ (το 98% των υποψηφίων του ΑΣΕΠ προσφεύγουν σε φροντιστήρια, δες κι εδώ),καθώς και άλλες εξειδικευμένες περιπτώσεις.
Σχετικά με το «συμπληρωματικό εισόδημα για χιλιάδες εκπαιδευτικούς της δημόσιας και της ιδιωτικής εκπαίδευσης» σε παλαιότερο post γράφαμε: «Διαβάζω κι αντιγράφω από μαθητικό blog λυκείου μικρής επαρχιακής πόλης: «Θα ήθελα να σας εκφράσω με μεγάλη θλίψη ένα γεγονός το οποίο συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό στο σχολείο μας το οποίο είναι και παράνομο. Γιατί ορισμένοι καθηγητές που διδάσκουν στο ΓΕΛ μας (…) κάνουν ιδιαίτερα μαθήματα σε μαθητές του σχολείου μας; Το θεωρείτε αυτό σωστό; Ας μου απαντήσει κάποιος καθηγητής.» Και αλλού: «Η κατάσταση στη Ζάκυνθο δε διαφέρει από την υπόλοιπη Ελλάδα, δεδομένου ότι τα φροντιστήρια ξεκινούν από την Α΄ τάξη του Δημοτικού και συνεχίζονται, αδιαλείπτως, έως την τελευταία τάξη του Λυκείου. Ο προϋπολογισμός της οικογένειας για μαθητές του Δημοτικού ανέρχεται σε 6000 ευρώ, ετησίως, σε ιδιαίτερα, δεδομένου ότι η ώρα του ιδιαίτερου στοιχίζει από 15 έως 20 ευρώ (δύο ώρες την ημέρα x 20 ευρώ x 4 εβδομάδες). Στο Γυμνάσιο η ώρα του ιδιαίτερου κυμαίνεται από 15 έως 25 ευρώ, ενώ στο Λύκειο και, ιδιαίτερα, στη Γ΄ τάξη, οι τιμές παίζουν, διότι υπάρχουν και τα περίφημα «ονόματα», που παραδίδουν μαθήματα με 60 και 70 ευρώ, την ώρα. Εν ολίγοις, μία οικογένεια διαθέτει περίπου 1500 με 1800 ευρώ, μηνιαίως, σε ιδιαίτερα μαθήματα, για το παιδί της που ετοιμάζεται να δώσει πανελλαδικές και το κόστος ανεβαίνει στα 18 000 ευρώ, ετησίως. Αυτή είναι η δημόσια δωρεάν Παιδεία. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν κάποιοι καθηγητές, που, ενώ είναι διορισμένοι στο Δημόσιο, παραδίδουν ιδιαίτερα μαθήματα, έναντι αδρής αμοιβής (ένας καλός καθηγητής μπορεί να κερδίζει από ιδιαίτερα 6000 – 7000 (!) ευρώ, το μήνα).»
Υπόψη ότι σύμφωνα με τα άρθρα 13 και 14 του νόμου 1566/85 για την εκπαίδευση, η παράδοση ιδιαίτερων μαθημάτων από καθηγητές του δημοσίου συνιστά τόσο ποινικό όσο και πειθαρχικό αδίκημα, κι έτσι «σε τετράμηνη με αναστολή φυλάκιση καταδικάστηκε μετά από αυτόφωρο δικαστήριο που έγινε στην Κοζάνη, βιολόγος καθηγητής του δημοσίου που συνελήφθη την Πέμπτη 10-4-2008 σε ιδιωτικό χώρο από άνδρες της αστυνομίας, την ώρα που παρέδιδε μάθημα σε μαθητές του ύστερα από καταγγελία του Συλλόγου Φροντιστών Δυτικής Μακεδονίας.» Επίσης, διαβάζω αλλού ότι «με εντολή του εισαγγελέα Εφετών Αιγαίου η υπόθεση παραπέμφθηκε σε πταισματοδίκη της Μυτιλήνης, που χθες κλήτευσε το Δ/ντή Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σε απολογία, με την κατηγορία της «υπόθαλψης εγκληματιών», προφανώς γιατί θεωρείται ότι δεν προέβη σε μέτρα ή δεν πραγματοποίησε καν μια ΕΔΕ εναντίον των εκπαιδευτικών που καταγγέλθηκαν απ’ τους φροντιστές» και «έρευνα της ΓΣΕΕ καταγράφει στο νομό Ηλείας ετήσιες δαπάνες για παράνομα μαθήματα 6,6 εκατ. ευρώ ετησίως, τη στιγμή που οι δαπάνες στα 49 νόμιμα φροντιστήρια του νομού είναι μόλις 2,6 εκατ. ευρώ».
Σε αντίλογο αυτών, μια επώνυμη απάντηση για το καθεστώς των ιδιαιτέρων που αλίευσα , υποστηρίζει ότι: (…)Το καθεστώς των ιδιαίτερων είναι μια πραγματικότητα για τους καθηγητές. Ίσως είναι και η άμυνα μερικών στους χαλεπούς από οικονομικής άποψης καιρούς που ζούμε .Όταν όμως το ιδιαίτερο μεταφέρεται εντός σχολείου, για να διαχωρίσει μαθητές και να πιέσει καταστάσεις, τότε μιλάμε για τον ορισμό της αναξιοπρέπειας (…). Και σχετικά με την ποινή που επέβαλε το ΠΥΣΔΕ Κέρκυρας σε «ιδιαιτερά» καθηγητή του δημοσίου, ένα μέλος του υπηρεσιακού συμβουλίου διαχώρισε τη θέση του ως εξής: «Θεωρώ ότι το θέμα είναι βασικά πολιτικό και ότι χρησιμοποιούνται κατά καιρούς διάφοροι μηχανισμοί για να δημιουργήσουν άσχημη εντύπωση της κοινωνίας απέναντι στους καθηγητές, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ευθύνες που έχουν και η κοινωνία και το υπουργείο στην έξαρση των ιδιαίτερων μαθημάτων την τελευταία δεκαετία, που τείνουν να γίνουν αναγκαίος θεσμός στην εκπαιδευτική διαδικασία. Θεωρώ ότι δύο συνάδελφοι είναι η κορυφή του παγόβουνου και η τιμωρία, η πειθαρχική δίωξη μόνο αυτών των δύο δεν παραδειγματίζει ούτε αλλάζει τους λόγους για τους οποίους γίνονται ιδιαίτερα μαθήματα. Θεωρώ ότι τυπικώς έχει υποπέσει στο αδίκημα, βάση των κείμενων διατάξεων όπως αυτό πιστοποιείται από το ΣΔΟΕ. Η λύση όμως δεν είναι η τιμωρία, αλλά η αποδοχή από την πολιτεία της νομιμοποίησης αυτής της παράπλευρης εργασίας που γίνεται από ένα μεγάλο κομμάτι των καθηγητών. Νομιμοποίηση που θα θέσει τους ηθικούς και νομικούς κανόνες αυτής της διαδικασίας. Τυπικά λοιπόν προτείνω την επιβολή του προστίμου, που αντιστοιχεί στις αποδοχές ενός (01) μηνός. Ουσιαστικά όμως πιστεύω ότι θα πρέπει οι καθηγητές να ξεκινήσουν μία προσπάθεια νομιμοποίησης των ιδιαίτερων. Παρότι θεωρώ ότι θα μπορούσε το ΠΥΣΔΕ με το ανωτέρω σκεπτικό να περιμένει την απόφαση του ποινικού δικαστηρίου και να επιληφθεί μετά του θέματος.» (δες εδώ) Λογικό; Μμμ, όπως έγραψα κι αλλού: «Πρόσφατα τροποποιήθηκε το ΠΔ. 60/2006 «Αξιολόγηση των μαθητών του Ενιαίου Λυκείου», όπου μεταξύ άλλων:Στο εδάφιο α της παραγράφου 6 του ιδίου άρθρου προστίθεται δεύτερη περίοδος ως ακολούθως: «Δεν μπορεί να συμμετέχει στην Κεντρική Επιτροπή Εξετάσεων όποιος προετοιμάζει εκτός σχολικού προγράμματος μαθητές για τις πανελλαδικές εξετάσεις ή συνδέεται με οποιαδήποτε σχέση με ιδιωτικό εκπαιδευτικό φορέα στον οποίο προετοιμάζονται υποψήφιοι των πανελλαδικών εξετάσεων καθώς επίσης και όποιος είναι συγγραφέας εξωσχολικού βοηθήματος το οποίο είναι συναφές με το εξεταζόμενο μάθημα».
Με άλλα λόγια διακρίνω την έμμεση, αλλά σαφή αναγνώριση/ νομιμοποίηση των «ιδιαιτέρων» για τους καθηγητές του δημοσίου από την Πολιτεία! Κι ως εκ τούτου, βρίσκω πολλή λογική την πρόταση που διάβασα εδώ για τη νομιμοποίηση των «ιδιαιτέρων», ότι δηλαδή: «Δεδομένου ότι:1. Η ζήτηση για ιδιαίτερα μαθήματα υπήρξε, υπάρχει και θα υπάρχει.2. Οι μόνιμοι καθηγητές θα βρίσκουν "ζήτηση" λόγω προϋπηρεσίας και θέσεως.3. Ο τζίρος τους εκτιμάται σε πολλά δεκάδες εκατομμύρια ευρω! 4. Το δημόσιο δεν παίρνει ΟΥΤΕ cent! 5. Επειδή δεν είμαστε Τριτοκοσμική χώρα, αλλά μέλος της ΕΕ, προτεινεται:1. Kάθε μόνιμος εκπαιδευτικός θα μπορεί να κάνει μέχρι 10 ώρες/ εβδομάδα ιδιαίτερα.2. Με απόδειξη. 3. Με ταυτόχρονη δήλωση κηδεμόνα και εκπαιδευτικού στην οικεία ΔΔΕ.4. Αυτοτελής φορολόγηση 50% για μέχρι 10 ώρες και 70% για περισσότερες από 10 ώρες.5. Φορολογική απαλλαγή των ποσών για γονείς.6. Αυστηρά διοικητικά πρόστιμα και φυλάκιση για παραβάτες.» Νομίζω καθαρές και ξάστερες κουβέντες.
Και το κερασάκι στην τούρτα για το όλον θέμα, μια δήλωση στην εφ. Μακεδονία του πρώην υπουργού Παιδείας Ευρ. Στυλιανίδη -απαράλαχτη με αυτή όλων των προηγούμενων υπΕΠΘ, ήτοι «θα βάλουμε τέλος στην παραπαιδεία»- όπου υποστηρίζει:«Διαχωρίζω την παροχή υπηρεσιών οργανωμένων ιδιωτικών φροντιστηρίων που λειτουργούν μέσα σε ένα πλαίσιο νομιμότητας, κερδοσκοπικά βεβαίως, αλλά λειτουργούν σε πολλές περιπτώσεις αποτελεσματικά, από την αθέμιτη παραπαιδεία, που συνήθως παρέχουν κρυφά από το νόμο κάποιοι καθηγητές του δημοσίου κατά κάποιο τρόπο στρεβλώνοντας το αδιάβλητο του εκπαιδευτικού συστήματος στο σκληρό πυρήνα του. Θεωρώ ότι μπαίνοντας σε τέτοιου είδους φαινόμενα η δικαιοσύνη πρέπει να είναι αμείλικτη, όπως και η διοίκηση, και θα είναι αμείλικτη. Δεν δικαιολογείται ένας εκπαιδευτικός που διδάσκει αρχές και αξίες να επικαλείται το εισόδημά του, που μπορεί να χρήζει ίσως βελτιώσεως, αλλά δεν είναι και τόσο τραγικό, για να κερδοσκοπεί εις βάρος της παιδικής ψυχής ή του γονιού που αγωνιά για το μέλλον του παιδιού του».
Ακροτελεύτιο: Είναι κοινό μυστικό πως σε μπίζνα με τζίρο εκατομμύρια ευρώ έχουν εξελιχθεί οι παγκύπριες εξετάσεις εισδοχής στα δημόσια πανεπιστήμια της Κύπρου και της Ελλάδας. Μία οικογένεια δαπανά 3600 ευρώ, τουλάχιστον, για την προετοιμασία του παιδιού το οποίο θα παρακαθίσει σε εξετάσεις (μέσος όρος 4 μαθήματα ιδιαίτερα). Για πολλούς τα φροντιστήρια και τα ιδιαίτερα μαθήματα ξεκινούν από τη δευτέρα Λυκείου, αν όχι κι από την πρώτη Λυκείου, όπου υπάρχει ήδη ο επαγγελματικός προσανατολισμός, με το κόστος της παραπαιδείας να ανεβαίνει στο διπλάσιο και το τριπλάσιο. Τα ιδιαίτερα μαθήματα χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: τη νόμιμη παραπαιδεία και την παράνομη (…)Μεγάλο ποσοστό παιδιών κάνει ιδιαίτερα μαθήματα σε καθηγητές του δημοσίου, είτε γιατί αυτοί σκοπίμως διαρρέουν πως είναι "θεματοθέτες" ή ακόμη για να βάλουν ένα καλύτερο βαθμό στο σχολείο. Πρόχειροι υπολογισμοί ανεβάζουν το κόστος της νόμιμης παραπαιδείας - ιδιωτικής και κρατικής- στα 20 εκατ. ευρώ περίπου ετησίως (δες εδώ). Συμβαίνει κι αλλού βλέπετε, μεγάλη μπίζνα οι εξετάσεις εισαγωγής στα πανεπιστήμια της ελληνικής δωρεάν παιδείας!
Για το ..."έλα να αντιγράψεις κι εσύ των Πανελλαδικών", λίγο πολύ απόρροια των παραπάνω, τα έχουμε ήδη πει (δες εδώ).

Ο κ. Γιώργος, η εθνική οικονομία και η δημοσιογραφική σπέκουλα

Σήμερα το πρωί, γύρω στις 8, κάνοντας ζαπινγκ την τηλεόραση, πέφτω στην εκπομπή «MEGA Σαββατοκύριακο», όπου ο κ. Γιώργος(;) από το Βόλο, συνταξιούχος του ΙΚΑ και πολύτεκνος με 6 (!) παιδιά , «ανακρίνεται» από τέσσερις δημοσιογράφους για ποιο λόγο, άκουσον άκουσον, προσφέρει 5€ το μήνα από το εισόδημά του στο Δημόσιο Ταμείο υπέρ της εθνικής οικονομίας …Η πλάκα είναι ότι ο κ. Γιώργος είναι ετοιμόλογος (μάγκας, Πειραιώτης την καταγωγή) και δίνει αποστομωτικές απαντήσεις στις υποβολιμαίες, ειρωνικές «δημοσιογραφικές» ερωτήσεις του τύπου «μα σας περισσεύουν;», «πόση σύνταξη παίρνετε;», «τα προσφέρετε σε αυτόν τον υπουργό οικονομικών;», «είστε ευχαριστημένος από αυτή την κυβέρνηση;», «δεν ακούτε για τις κλεψιές των πολιτικών;» και πάει λέγοντας…Συνοψίζοντας τις απαντήσεις του, μέσες άκρες, τους είπε ότι ούτε αφελής είναι, ούτε του περισσεύουν, ούτε είδε κάτι από το Κράτος ως πολύτεκνος, ότι βλέποντας τις ειδήσεις -και ο Θεός να τις κάνει- ενημερωτικές πολιτικές εκπομπές και συζητήσεις στην τηλεόραση αισθάνεται πλούσιος, ακούγοντας για τα εκατομμύρια ευρώ που σπαταλούνται, υπεξαιρούνται κτλ. από πολιτικούς κι άλλους, ότι όλοι τους δε συζητούν, αλλά μόνο τσακώνονται, χωρίς να καταλήγουν σε μια πρόταση κτλ. Αλλά ο ίδιος πιστεύει ότι εφόσον ο τόπος περνά οικονομική κρίση «όλοι, κόκκινοι, πράσινοι, μπλε πρέπει να δώσουμε το κατιτί μας για την Ελλάδα, έτσι που να μη δανείζεται το Κράτος και χρεώνει τις επόμενες γενιές», διερωτώμενος «για ποιο λόγο οι έχοντες και κατέχοντες δε συνεισφέρουν εθελουσίως» και ότι «βαρέθηκε να ακούει όλοι μόνο να ζητάνε από το Κράτος, δίχως να δίνουν». Κοινή λογική που ξεσκίζει και άξιος μίμησης…κι άντε να κλείσουμε το πλάνο μέσω υπομειδιαμάτων και ευγενούς συγκατάβασης των τεσσάρων, του στυλ «εμείς και ξέρουμε και έχουμε, αλλά …δε δίνουμε, σπέκουλα κάνουμε!». Εν προκειμένω δημοσιοκαφρία του κερατά, του συμπλεγματικού «προοδευτισμού» και της μονόφθαλμης κριτικής. Για την ιστορία, ο υπουργός των οικονομικών έστειλε ευχαριστήρια επιστολή στον κ. Γιώργο για την προσφορά του –και ευελπιστώ ότι δεν υπομειδιούσε με συγκατάβαση καθώς την υπέγραφε…

Τρόφιμα στα σκουπίδια και …οικονομική κρίση

Σε προηγούμενο post με το φιλμάκι ''Chicken a la carte'' αναρωτηθήκαμε «πόσες θερμίδες έχει ένα αποφάγι κοτόπουλου;» Και να, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Ομάδα για τη Δεοντολογία, η ποσότητα τροφίμων που σπαταλιέται στη Γαλλία, θα μπορούσε να θρέψει τον υποσιτισμένο πληθυσμό στη Δημοκρατία του Κονγκό και η ποσότητα που καταλήγει στα σκουπίδια στην Ιταλία, θα μπορούσε να θέσει τέλος στην πείνα στην Αιθιοπία. Στους αντίποδες οι Αυστραλοί (δες εδώ) πετάνε ετησίως τρία εκατομμύρια τόνους τροφίμων στα σκουπίδια. Στην Ελλάδα μισό κιλό τρόφιμα και αποφάγια πάνε στα σκουπίδια καθημερινά (δες εδώ).Η εκτεταμένη σπατάλη τροφίμων δεν είναι μόνο θέμα της Γαλλίας, της Ιταλίας ή της Αυστραλίας. Είναι ένα φαινόμενο του σύγχρονου τρόπου ζωής που έχει επεκταθεί σε όλες τις ανεπτυγμένες χώρες. Στη Μεγάλη Βρετανία, μία κρατική υπηρεσία υπολογίζει πως περίπου το 1/3 του συνόλου των τροφίμων πετιέται στα σκουπίδια κι αυτό κοστίζει στους Bρετανούς καταναλωτές περισσότερα από 13 δισ. ευρώ το χρόνο. Ωστόσο, δεν υποφέρει μόνο το πορτοφόλι των καταναλωτών. Το περιβάλλον επίσης το πληρώνει ακριβά, καθώς κάθε χρόνο τα απορρίμματα τροφίμων εκπέμπουν στην ατμόσφαιρα δισεκατομμύρια τόνους αερίων που ενισχύουν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Το φαγητό που πετιέται και σαπίζει στις χωματερές εκπέμπει 20 φορές περισσότερο μεθάνιο στην ατμόσφαιρα απ' ό,τι το διοξείδιο του άνθρακα που εκπέμπουν οι εξατμίσεις των αυτοκινήτων στην ατμόσφαιρα. Και η «συνήθεια» πολλών να πετούν το φαγητό, μεταφράζεται όχι μόνο σε μεθάνιο, αλλά και σε κατά κόρον σπατάλη νερού. Όταν, λοιπόν, πετάμε ένα κιλό βοδινού κρέατος, δεν πετάμε μόνο κάμποσα ευρώ στα σκουπίδια, αλλά και 50 000 λίτρα νερού που χρησιμοποιήθηκαν για να μεγαλώσει το μοσχάρι…Μη κι είναι καιρός ως καταναλωτές να αναρωτηθούμε γιατί μαγειρεύουμε περισσότερα απ’ όσα μπορούμε να φάμε; Γιατί αγοράζουμε τρία κοτόπουλα στην τιμή των δύο, ενώ στην πραγματικότητα χρειαζόμαστε μόνο ένα; Γιατί υποφέρουμε από συλλογική αμνησία όταν πρόκειται για τη σοφία του καλού νοικοκυριού των προηγούμενων γενεών, που γνώριζαν πώς να προγραμματίζουν τα ψώνια του παντοπωλείου και πώς να μαγειρεύουν γεύματα από υπολείμματα; Διάβασε ολόκληρο το άρθρο της Mariann Fischer Boel, Επιτρόπου της ΕΕ για τη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη, για τη σπατάλη σε τρόφιμα ημών των καλοζωισμένων της …οικονομικής κρίσης εδώ.

Πόσες θερμίδες έχει ένα αποφάγι κοτόπουλου;

...φιλμάκι αφιερωμένο εξαιρετικά σε όλους εμάς τους χορτάτους, κι ιδιαίτερα στους καλοθρεμμένους τηλε-αστέρες που με …έκδηλη αγωνία ρωτούν (τάχα μου, τάχα μου…) «πόσο έχει ένα κιλό αγγούρια (!) στη λαϊκή;», αλλά και στους συμπολίτες μας, άνδρες και γυναίκες, που μετρούν …ημερήσιες lifestyle θερμίδες. Επίσης στα κανακάρια μας που δεν τρώνε το χθεσινό μαγειρεμένο φαγητό της μαμάς (και θέλουν πίτσα ή KFC) κι ας σταματήσω εδώ…Κι αν νομίζετε ότι ο σκηνοθέτης υπερβάλει: Ήταν βραδάκι, χειμώνας με ψιλοβρόχι, πριν περίπου 15 χρόνια, όταν μπροστά μου ισχνός 30άρης άνδρας βουτά στον κάδο απορριμμάτων, γεμίζει τη φούχτα μακαρόνια και τα τρώει με βουλιμία. Ο κάδος ήταν στην οδό Σάμου (Σταθμός Λαρίσης), πίσω από τον παιδικό σταθμό του Δήμου Αθηναίων (τα κανακάρια που λέγαμε…).Προ ημερών πάλι, ευτραφής 50άρα τσιγγάνα από γειτονική Βαλκανική χώρα, ζητά τον οβολό δυο κυρίων που έτρωγαν το σουβλάκι τους κι έπιναν τη μπύρα τους γωνία Ακαδημίας και Ασκληπιού, και στην άρνησή τους, ζητά και ταυτόχρονα απλώνει το χέρι και παίρνει το μοναδικό κομματάκι κρέας που είχε απομείνει στο καλαμάκι…
Ελπίζω να παρατηρήσατε στο φιλμάκι, ότι πριν αρχίσει να τρώει η οικογένεια, ο πατέρας κάνει την προσευχή…μια και η μόνη ελπίδα που του απομένει δεν είναι άλλη παρά ο Θεός, που Τον ευχαριστεί - το πασχαλινό τραπέζι των «πενόμενων» συν-ελλήνων της οικονομικής TV-government-κρίσης ούτε στα όνειρά του. Και για το τέλος, το τραπέζι φωτίζει η φλόγα από ένα καμινέτο λαδιού ή πετρελαίου - τελευταίας, κυριολεκτικά, τεχνολογίας made in India ή Philippines των φτωχών - εικόνα προς δόξα της WWF και τους πιστούς της οπαδούς που συμμετείχαν στον εορτασμό της «Ώρας της Γης», τρομάρα μας.

Η κρίση των ''μαρκουτσοφόρων'' και των ''παραθυράτων" των ΜΜΕ ...

Αναδημοσιεύω, χωρίς σχόλια, από τους κάτι- κι -αυτοί-ξέρουν «Αδιάβροχους» δημοσιογράφους Παναγιώτη Λιάκο και Κώστα Γιαννουλόπουλο το post τους περί ΜΜΕ, οικονομικής τηλε-δημοσιογράφων και λοιπών αστέρων των - ο Θεός να τις κάνει- ''ειδήσεων των 8'' κρίσης ή περί ''Anchor-men & women: Οι αγκυράνθρωποι που μας σέρνουν στο βυθό'': «Κρίση. Μια λέξη, που αν τα ΜΜΕ μας χάριζαν ένα λεπτό του ευρώ όποτε μετέδιδαν σχετικό με αυτήν θέμα, θα αποκτούσαμε την περιουσία του Μίδα. Είπαν του τρελού να γράψει κι εκείνος ξεχεριάστηκε. Είπαν του υπερβολικού να περιγράψει κι εκείνος μας παλάβωσε. Για την έλλειψη ρευστότητας στην αγορά και δη στην ελληνική ευθύνεται ελάχιστα η διεθνής ύφεση και τα μέγιστα ο πύρινος λόγος των παντογνωστών των καναλιών. Οι μαρκουτσοφόροι έχουν πείσει ακόμα και τους πλέον προνομιούχους ότι θα ζήσουν σε χαρτόκουτα και θα πουλάνε σπίρτα το καταχείμωνο. Οι παραλήδες είναι άνθρωποι κι αυτοί – αν και στους περισσοτέρους δεν τους πολυφαίνεται. Επηρεάζονται. Αφού βομβαρδιστούν για τα καλά με απογευματινή καταστροφολογία (ο Τρισέ, ο Προβόπουλος, το Εκοφίν, η Στάνταρντς και Πουρς, η Μέρκελ, το ευρωομόλογο και το λουρί της μάνας) σκέφτονται πως δεν είναι μακριά η ημέρα που θα παίζουν φάπες με τους αστέγους στην Ομόνοια για να καβατζώσουν το καλύτερο παγκάκι. Την ίδια στιγμή που ανάβουν την Κοχιμπάρα προβληματίζονται για το που βρίσκεται το καλύτερο σημείο για να μαζεύουν μισοτελειωμένα αποτσίγαρα και ποιο εστιατόριο πετάει τα περισσότερα αποφάγια. Λέγε λέγε το κοπέλι κάνει τον παρά να μένει (στην τσέπη).Ουδείς ξοδεύει επειδή άπαντες υπολογίζουν ότι η περιγραφόμενη «κρίση» θα τους χτυπήσει όπως οι Καλύμνιοι ψαράδες τα χταπόδια. Ανηλεώς!Ακούγοντας τις εκφωνήσεις των «φουνταριστών» της τηλοψίας για την οικονομική κατάσταση της χώρας σου έρχεται κι εσένα που δεν είσαι μπρούκλης να δέσεις μια πέτρα στο λαιμό και να καταδυθείς στο Φάληρο χωρίς καμία πρόθεση να αναδυθείς.Οι εγγλεζοαμερικάνοι είναι (τουλάχιστον σε τούτο) σοφοί: Τους παρουσιαστές των κεντρικών δελτίων ειδήσεων τους αποκαλούν «άνκορ μεν». Ελληνιστί και κατά κυριολεξία τούτο μεταφράζεται ως «οι άνθρωποι-άγκυρες».Η θετική εκδοχή της μετάφρασης σημαίνει ότι πάνω τους στηρίζεται το πρόγραμμα.Η αρνητική σημαίνει ότι μας οδηγούν ολοταχώς στον πάτο!»

Οι άλλοι και εμείς ή περί ''αυτοκαταστροφικής δημοσιογραφίας''

Αντιγράφω από τη στήλη ''ΤΥΠΟΣ των ήλων" της εφ. Ελευθεροτυπία: «Εντάξει. Η χώρα μας είναι μπακατέλα, με λιπόθυμη διοίκηση και χρόνια προβλήματα. Αλλά τι νόημα έχει αυτή η αυτομαστιγωτική διάθεση, κάθε φορά που οι ξένοι ασχολούνται με τα εσωτερικά μας; Καυστικά, λέει, τα σχόλια για την απόδραση Παλαιοκώστα και σωρηδόν οι ειρωνικές αναφορές. Προφανώς, «αυτά συμβαίνουν μόνο στην Ελλάδα», κατά πώς ισχυρίζεται η ελαφρότης με καύσιμο τον συμπλεγματικό επαρχιωτισμό... Λες και δεν απέδρασε προ μηνός ένας κατάδικος «μέσα σε κούτα» από γερμανική φυλακή ή δεν είχαμε προ ετών μια θεαματική απόδραση κρατουμένων με ελικόπτερο από φυλακή της Γαλλίας *** Όμως, σ' ένα άλλο πεδίο όντως «γελάνε μαζί μας» οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, όπως επισημαίνει στο «Έθνος» ο Γιώργος Δελαστίκ. Και ιδού γιατί: την ώρα που το περιώνυμο Σύμφωνο Σταθερότητας είναι όχι απλώς ελαστικό, αλλά σχεδόν κουρελόχαρτο λόγω οικονομικής κρίσης... Και τη στιγμή που το δικό μας έλλειμμα είναι μικρότερο και από τον μέσο όρο της Ένωσης, στην Ελλάδα η «επιτήρηση» έγινε πρώτο θέμα και προβλήθηκε σαν μπαμπούλας και φόβητρο. Κι όμως, στη Γαλλία και την Ισπανία το έλλειμμα, ο Αλμούνια και η επιτήρηση έγιναν μονόστηλο, παρ' ότι η μεν Γαλλία - σύμφωνα με τις προβλέψεις της Κομισιόν- θα έχει έλλειμμα 5,4% και η Ισπανία 6,2%... Γράφει επ' αυτού η συντηρητική γερμανική εφημερίδα «Φραγκφούρτερ Αλγκεμάινε»: «Στους καιρούς της ύφεσης κανένας δεν πρέπει να φοβάται κυρώσεις λόγω του Συμφώνου Σταθερότητας. Επειδή τα κράτη, εναντίον των οποίων έχει κινηθεί η διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος, μπορούν να επικαλεστούν βάσιμα "έκτακτες περιστάσεις" λόγω της χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης, προβλέπεται ότι οι αρχές της Ένωσης θα τους παραχωρήσουν σημαντικά περισσότερο χρόνο για να διορθώσουν τα ελλείμματά τους από όσο προβλέπουν οι κανόνες». Το δικό μας σχόλιο, το γράψαμε κι άλλοτε, υπάρχουν δημοσιογράφοι αλλά και κραυγαλέα «δημοσιογραφία εντυπωσιασμού και ανευθυνότητας» σε πολλά (από τα) έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ-αποπροσανατολισμού, φευ…

Τρως και πληρώνεις όσο θέλεις, αν το θέλεις!

Το Little Bay εστιατόριο, στο κεντρικό Λονδίνο, προσφέρει γεύματα για το μήνα Φεβρουάριο αφήνντας στην κρίση του πελάτη να πληρώσει την αξία του φαγητού του!«Από ένα σεντς μέχρι και 100 ευρώ θα με κάνουν ευτυχισμένο, το αφήνουμε εντελώς στην κρίση του πελάτη», είπε ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου Peter Ilic, πολύ γνωστός επιχειρηματίας και με καλή φήμη για το gourmet φαγητό που προσφέρει, ο οποίος λόγω της οικονομικής κρίσης αποφάσισε να πάει ένα βήμα πιο μπροστά και να μηδενίσει τις τιμές! «Ήδη οι πελάτες έχουν πληρώσει 20% πιο πάνω από την κανονική τιμή» πρόσθεσε, θεωρώντας ότι τα έξοδα του θα καλυφθούν αυτό τον μήνα…Το μενού του εστιατορίου περιλαμβάνει ορεκτικά όπως σαλάτα καβουριού, σουφλέ με τυρί κατσίκας, φουά γκρα κρέατος, ενώ στα κυρίως πιάτα υπάρχουν στήθος πάπιας, φιλέτο κρέατος και καπνιστό ψάρι. Αντε λοιπόν να πάνε να φάνε τζάμπα στο εστιατόριο Little Bay και κάποιοι από τους πολιτικούς μας κι άλλα υψηλόβαθμα κομματικά νυν και αεί στελέχη του κρατικού μηχανισμού, μπας και γλιτώσουμε από τα ''δωράκια χιλάδων ευρώ προς τον ευατό τους'' που θα έλεγε και ο Ανδρέας …(αυτός ήξερε, εξ άλλου με δανεικά έκτισε και το ''κωλόσπιτο'' στην Εκάλη…).

Πηγή: http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11512&subid=2&tag=8777&pubid=2368767

Τίποτε δεν είναι τυχαίο στο σούπερ μάρκετ…

Έχετε παρατηρήσει ότι όλα τα σούπερ μάρκετ στα οποία πάμε να ψωνίσουμε μοιάζουν πανομοιότυπα, σαν να έχουν φτιαχτεί από το ίδιο χέρι; Και ότι συνήθως πάμε για δυο πράγματα και βγαίνουμε με ένα γεμάτο καρότσι, μια ποιο φουσκωμένη πιστωτική κάρτα ή με ποιο ανάλαφρη από ευρώ τη τσέπη μας; Και τα δυο οφείλονται …στο μάρκετινγκ μια και όλες οι εταιρείες του κλάδου καταβάλλουν προσπάθειες να μας πείσουν να αγοράσουμε (όλο και περισσότερα) και γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν για να μας καταφέρουν! Έτσι, είδη «πρώτης ανάγκης», όπως λ.χ. το γάλα, βρίσκονται συνήθως στο πίσω μέρος του καταστήματος, ώστε όταν τα αναζητούμε θα διανύσουμε μεγαλύτερη απόσταση μέσα στο κατάστημα και φυσικά θα αντικρίσουμε προϊόντα που ακόμα κι αν δεν χρειαζόμαστε, δεν θα μπορέσουμε να αντισταθούμε… Τα σούπερ μάρκετ συχνά τοποθετούν τα πιο δημοφιλή προϊόντα στο μέσον ενός διαδρόμου, εξαναγκάζοντάς μας να τον ψάξουμε ολόκληρο μέχρι να τα εντοπίσουμε αυξάνοντας και τον χρόνο που θα δαπανήσουμε στο μαγαζί! Και νάταν μόνο αυτό…Σήμερα, όμως χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία, μπορούν να γνωρίζουν και πού ακριβώς κινούμαστε μέσα στο κατάστημα και πόσο χρόνο δαπανούμε σε κάθε τμήμα του! Πώς; Μα από το …κινητό μας (ο Μεγάλος Αδελφός μας έχει παντού στο χέρι…). Η εταιρεία Path Intelligence, μια βρετανική επιχείρηση που συνεργάζεται με το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), παρακολούθησε τις κινήσεις των πελατών που εισέρχονταν στο μεγάλο υπερκατάστημα Gunwharf Quays, καταγράφοντας τις θέσεις των κινητών τους τηλεφώνων καθώς εξέπεμπαν αυτόματα το σήμα στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας. Διαβάστε περισσότερα για τον κόσμο που είναι φτιαγμένος να παίζει με το υποσυνείδητό μας για την καλύτερη προώθηση των προϊόντων (του), εδώ. Μήπως η Αγωγή Καταναλωτή πρέπει να γίνει (τακτικό) μάθημα στο σχολείο;

Το χρήμα ως χρέος: τράπεζες, χρήμα και κυβερνήσεις…

Money As Debt [2006][Greek Subtitles] from koulis_pet on Vimeo.

Πώς το χρήμα δημιουργείται από το χρέος, μια εισαγωγή στη θεωρία του χρήματος...Με άλλα λόγια πώς οι τραπεζίτες ''δημιουργούν'' χρήμα από το τίποτα κι έχουν στο ''χέρι'' τις κυβερνήσεις! Χρήσιμα και χρηστικά για να καταλάβουμε τι συμβαίνει γύρω και εναντίον μας...ή για ποιο λόγο όποτε το κεφάλαιο έχει πρόβλημα, το κράτος τρέχει, δανείζεται και βρίσκει αμέσως τα εκατομμύρια δολλάρια ή ευρώ για να καλυφθούν οι ανάγκες των τραπεζών...Δείτε το βίντεο (περίπου 47 λεπτά) και διαδώστε το.

Πηγή:http://www.vimeo.com/2351801
6-1-2009 Δεν είναι πλέον διαθέσιμο από vimeo.com.Επαναφορά το από : http://video.google.com/videoplay?docid=797510861177311748
Περισσότερα σχόλια για το χρήμα και τους τραπεζίτες στο: http://www.kepik.gr/?p=805
9-11-2010 Σε σειρά πέντε βίντεο εδώ.

Η εξέγερση των καλομαθημένων;

Η γερμανική εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit αναλύει σε εκτενές σχόλιό της με τίτλο «Η εξέγερση των καλομαθημένων» τα πρωτοφανή τρέχοντα γεγονότα στη χώρα μας σημειώνοντας : «Η αθηναϊκή εξέγερση προέρχεται από τα μεσαία στρώματα, είναι ελληνική, αλλά στρέφεται εναντίον Ελλήνων, εναντίον ενός σάπιου κράτους, εναντίον ενός πελατειακού συστήματος και εναντίον των βεβιασμένων μεταρρυθμίσεων...» και συνεχίζει (εις δόξαν των εγχώριων ….τηλε-αναλυτών και μη): «Η Ελλάδα δε βιώνει την επανάσταση των καταραμένων, αλλά την εξέγερση των καλομαθημένων, που σήμερα στέκονται μπροστά στο τίποτα. Πρόκειται για ένα ευρωπαϊκό πολύ σύγχρονο φαινόμενο. Πολλοί από τους Έλληνες που βρίσκονται τώρα στους δρόμους απέκτησαν το πολυπόθητο πτυχίο τους με φροντιστήρια, που πληρώθηκαν ακριβά από τους γονείς τους. Απέκτησαν ελληνικό πτυχίο, μάστερ στην Αγγλία, ξέρουν δύο με τρεις ξένες γλώσσες και πέντε διαφορετικά προγράμματα στο κομπιούτερ. Έφτασαν στα 35 τους, ζουν ακόμη στο πατρικό τους σπίτι, δε βρίσκουν δουλειά, και αν έχουν, δεν μπορεί να ζήσουν απ’ αυτή. Τους καλούς βαθμούς ακολούθησαν κακοπληρωμένες δουλειές. Όμως κάθε Έλληνας ξέρει τουλάχιστον κάποιον που έκανε καριέρα με κακούς βαθμούς, αλλά με κάποιο θείο σε κυβερνητικό κόμμα.»Μας πήραν χαμπάρι μήπως; Κάνουν λάθος; Αυτή είναι η πικρή των πραγμάτων αλήθεια; Ας περιμένουμε…

Πηγή: http://www.dw-world.de/dw/article/0,,3866117,00.html