NASA και θεωρίες συνομωσιολογίας

Για πολλά χρόνια, το πρόγραμμα Apollo, ειδικά το κομμάτι της προσελήνωσης των αποστολών στη Σελήνη είχε αμφισβητηθεί, ενώ μια απλή έρευνα στο Διαδίκτυο θα αποδώσει χιλιάδες ιστότοπους με θεωρίες συνομωσιολογίας (α, ρε Liako.gr με τα ωραία σου) για την «μεγάλη απάτη» (great hoax) και ότι ο άνθρωπος δεν πήγε ποτέ στο Φεγγάρι – το πίστευε και ο παππούς μου, πολεμιστής του 1912-13 – και όλα ήταν ένα κατασκεύασμα(!) της αμερικανικής κυβέρνησης (δες ενδεικτικά εδώ κι εδώ) στο πλαίσιο του ψυχρού πολέμου (...) Πρόσφατα η NASA έδωσε για πρώτη φορά στη δημοσιότητα νέες φωτογραφίες των διαφόρων σημείων όπου έγιναν προσεληνώσεις, υλικό που κατέγραψε νωρίτερα αυτό το μήνα ο δορυφόρος Lunar Reconnaissance Orbiter. Στις φωτογραφίες (δες κι εδώ) διακρίνονται τα ίχνη της προσελήνωσης, αντικείμενα που αφέθηκαν πίσω, όπως οι αμερικανικές σημαίες καθώς και τα ίχνη των τροχών των σεληνιακών ρόβερ που χρησιμοποιήθηκαν στις τελευταίες από τις αποστολές Apollo.Αυτά και εις άλλα με υγεία.

Πηγή: http://goo.gl/xJ11S

«Λεφτά υπάρχουν»: το μεγάλο του ΓΑΠ προεκλογικό ψέμα

Διαβάζω στην εφ. Ελευθεροτυπία :«Από τον Ιανουάριο του 2009 ήταν ενήμερος ο Γ. Παπανδρέου για την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονο-μίας, αποκαλύπτει ο Γερμανός τότε υπουργός Οικονομικών Πέτερ Στάινμπρουκ, σε βιβλίο του που μόλις εκδόθηκε. Συνεπώς, όταν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου αναφώνησε ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης από τη Θεσσαλονίκη «λεφτά υπάρχουν», γνώριζε πολύ καλά ότι «δεν υπάρχουν»... Μάλιστα, όπως υποστηρίζει ο σοσιαλδημοκράτης πρώην υπουργός, ο Γ. Παπανδρέου αναρωτήθηκε τότε αν πράγματι θέλει να κερδίσει τις εκλογές. Του περασμένου Οκτωβρίου... Ο Στάινμπρουκ, τον Ιανουάριο του 2009 ήταν υπουργός Οικονομικών στην κυβέρνηση συνασπισμού της Ανγκελα Μέρκελ. Το βιβλίο του, με τίτλο «Under Strich» (σε ελεύθερη απόδοση «Ο απολογισμός»), εκδόθηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου και από χθες κάνει το γύρο του κόσμου μέσω του αμερικανικού πρακτορείου «Μπλούμπεργκ». Αναφέρεται κυρίως στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και στις επιπτώσεις της στην Ευρώπη (…) Σε ένα σημείο του βιβλίου, ο Γερμανός πρώην υπουργός αναφέρεται σε μία συνάντηση που είχε με τον Γ. Παπανδρέου στο Βερολίνο , στην οποία του περιέγραψε την κακή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, ιδίως όσον αφορά το δημοσιονομικό έλλειμμα της χώρας. Και γράφει ότι ο τότε αρχηγός της αντιπολίτευσης «του ζήτησε συμβουλές για τη μείωση του ελλείμματος». Αφού τον άκουσε, ο Γ. Παπανδρέου του είπε ότι «δεν είναι πλέον σίγουρος αν πραγματικά θέλει να κερδίσει τις εκλογές»!(...) Αυτά και τέζα κάτω, που έλεγε παλιά η διαφήμιση (για τις κατσαρίδες, όχι τους ψηφοφόρους ...και τους προβοκάτορες ενάντια της ΜΚΟ "Λεφτά ΗΠΑρχουν). Δες και "εγώ, ο ίππος του καλιγούλα", "Greek End Game"



Σχετικά και ενδιαφέροντα:
10-10-2010 Το δούλεμα συνεχίζεται...
10-10-2010 Δυσοίωνο τρόπαιο το πρωσικό τέθριππο
11-10-2010 Γιουνκέρ: Γνωρίζαμε αλλά δεν μιλούσαμε
11-10-2010 O ΓΑΠ λέει διεφθαρμένο τον ελληνικό λαό
12-10-2010 Ο Γιουνκέρ, ο Γιώργος και η διαφθορά
12-10-2010 Oλοι διεφθαρμένοι; Δεν νομίζω
12-10-2010 ο απάτης και ο επαίτης ...
13-10-2010 Financial Times: “Η χώρα μου είναι διεφθαρμένη από το Α ως το Ω”
14-10-2010 ...στα χνάρια του ΓΑΠ και οι "δηλώσεις" Παπακωνσταντίνου & Το λάθος και η συγγνώμη
14-10-2010 Πρωθυπουργός των Ελλήνων...
20-10-2010 οι δολοφόνοι της αξιοπρέπειας...

Το Πανεπιστήμιο των κολλητών!

Όταν πήγαινα κι εγώ στο πάλαι ποτέ 6τάξιο Γυμνάσιο στον έλεγχο με τη βαθμολογία του τριμήνου υπήρχε η υποσημεί-ωση: ''Βαθμοί μικρότεροι του 12 ουδεμία πρόοδο προοιωνίζουν''. Από τότε είχα την απορία πώς κάποιοι, ας πούμε γνωστοί, γείτονες, συμφοιτητές, φίλοι κλπ., κατάφεραν να γίνουν πανεπιστημιακοί καθηγητές ''με βαθμούς μικρότερους του …12'', ενώ καθόλου δε με εξέπληττε η (μη)ανέλιξη άλλων, που από ''μικροί έπαιρναν τα γράμματα'', και οι νύξεις τους για όσους που δεν…αλλά ''πάντα βρισκόντουσαν μπροστά τους''. Κι όταν τους κατά τη γνώμη μου άξιους ρώταγα, πώς ανέβηκαν βαθμίδα, η συνήθης απάντηση ήταν ''δεν υπήρχε κάποιος άλλος'' ή ''τους ξέφυγα'', άλλοτε εξιστορώντας πικάντικες λεπτομέρειες κι άλλοτε αποσιωπώντας τις. Βέβαια, η προσωπική γνώμη (μου) και γνώση περιπτώσεων δεν αποτέλεσε για μένα κανόνα. Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να έχει συμβεί …παρόλο που αδρά έχουν εμφανιστεί στον τύπο ευάριθμα δημοσιεύματα που επαληθεύουν τον κανόνα (δες λόγου χάρη εδώ, εδώ κι εδώ) . Για το λόγο αυτό δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία το ( αντί-ΠΟΣΔΕΠ φαντάζομαι) άρθρο του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς Θ. Πελαγίδη για ''Το Πανεπιστήμιο των κολλητών''. Αξίζει η αναδημοσίευσή του:
«Φανταστείτε μια ευθεία γραμμή με δύο άκρα. Στο ένα άκρο αυτοί που ερευνούν και δημοσιεύουν, στο άλλο αυτοί που απλώς με τη συνδικαλιστική συσπείρωσή τους επιδιώκουν την ακαδημαϊκή τους ανέλιξη και τα ευρύτερα οφέλη του «ακαδημαϊκού τίτλου». Οι πρώτοι αναλώνουν το χρόνο τους στην ερευνητική προσπάθεια και στην καλή διδασκαλία που απορρέει μόνο από αυτήν. Οι δεύτεροι, μειωμένων προσόντων είναι σουλατσαδόροι των γραφείων. Κατανέμουν τον χρόνο τους αποκλειστικά σχεδόν στην αναζήτηση συμμαχιών, αλληλοεξυπηρετήσεων, εκβιασμών, αδιαφανών συμφωνιών. Ασταμάτητα, μέχρι να επιτύχουν τις καλύτερες δυνατές συμμαχίες στη βάση των προσωπικών τους συμφερόντων. Η αξιοκρατία και η ακαδημαϊκή τάξη και συμπεριφορά χαρακτηρίζει τη μικρότερη σε αριθμό και ισχύ πρώτη ομάδα. Η αδιαφάνεια και η διαφθορά, την πολυάριθμη και ισχυρότερη δεύτερη. Τώρα υποθέστε ότι ένας καλός καθηγητής δύναται (λέμε τώρα…) να εκλεγεί στο Τμήμα και έχει να διαλέξει ένα από τα δύο άκρα. Πρέπει να κατανοήσετε ότι θα διαλέξει την ομάδα εκείνη που θα του εξασφαλίσει την ακαδημαϊκή προαγωγή και όλα τα «καλά» της ήσυχης ακαδημαϊκής ζωής. Το σύστημα, και γενικότερα όλο το θεσμικό περιβάλλον που το διαμορφώνει, θα τον οδηγήσει στο άκρο των μετρίων. Και σιγά σιγά, πιθανώς θα τον αλλοτριώσει κιόλας με την πάροδο των ετών. Άλλωστε, θα χρειαστεί πολύ σθένος για να αντιδρά μια ζωή σε εκείνη την ισχυρή ομάδα που μετέρχεται αδίστακτα κάθε μέσο χωρίς ενοχές και χρησιμοποιεί όλο τον χρόνο για να δημιουργεί καθημερινή φθορά και προβλήματα στους άλλους…Αυτό στην καλύτερη περίπτωση που ο δρόμος πρόσληψης είναι ανοικτός ή έστω υπάρχουν κάποια διόδια όπως «…θα σε εκλέξουμε αλλά εσύ θα κάνεις ένα, δύο, τρία… δώρα κ.λπ.». Συνήθως μπορεί να βρεθεί κάποιος καθηγητής από ένα πανεπιστήμιο του εξωτερικού όπως το Rutgers, το ΜΙΤ, το Bristol, το Southampton μ’ ένα κάρο δημοσιεύσεις και ετεροαναφορές στο έργο του, που έχει το θράσος να υποβάλει στην ανοικτή προκήρυξη θέσης, η οποία, εννοείται ότι είναι «φωτογραφία» από κάποιο άθλιο ελληνικό βιβλίο του «εσωτερικού συναδέλφου» Α… δυστυχώς ατύχησε ο ξενιστής! Προτεραιότητα έχει ο «ντόπιος» με το ανύπαρκτο έργο, τα σπασμένα αγγλικά, το «κοινωνικό έργο» και το «δημοκρατικό ήθος» (δηλαδή τη …«συνδικαλιστική δράση»). Ο τρόπος είναι πάντα ο ίδιος. Συγκροτείται μια στημένη επιτροπή που συντάσσει μια άθλια έκθεση η οποία βγάζει ένα αστείο πόρισμα που εξυμνεί τον εξωτερικό αλλά… δυστυχώς τον βγάζει εκτός γνωστικού αντικειμένου. Εκλέγεται ο «ντόπιος» (insider). Άλλωστε έχει την ψήφο του για την οποία ενδιαφέρονται οι πρόεδροι, οι διευθυντές και κυρίως οι διακομματικές πρυτανίες, οι οποίες μονίμως παρεμβαίνουν. Τι στο καλό, τόσα χρόνια οικοδομούνται οι σχέσεις, σφυρηλατούνται οι προσοδοθηρικές ομάδες, γίνονται οι αλληλοεξυπηρετήσεις.Όλα μέχρι εδώ αφορούν ένα μέρος της Γενικής Συνέλευσης (Γ.Σ.). Το άλλο είναι οι φοιτητές. Σχεδόν 50% της Γ.Σ. (!). Ενας σοβαρός υπουργός δεν έχει βρεθεί να καταργήσει αυτήν την αθλιότητα. Σθεναρά αντιστέκονται όλοι, και ιδίως οι «εσωτερικοί τρόφιμοι-σουλατσαδόροι». Και όχι τυχαία! Δείτε τι γίνεται:H συνδικαλιστική μαφία (μην σοκάρεστε από τον όρο, θα καταλάβετε στη συνέχεια), έχει στην κατοχή της τις ψήφους των φοιτητών. Τι διδάσκει η «ορθολογική επιλογή»; Διδάσκει ότι το κίνητρο που έχουν είναι να προχωρήσουν στην ανταλλαγή των ψήφων με οτιδήποτε διευκολύνει την αναπαραγωγή των ιδίων. Ωπ, εδώ υπάρχει βαρέλι με «χοιρινό λίπος» (pork-barrel politics), θα έλεγε ένας καθηγητής «θετικής πολιτικής οικονομίας». Η αδίστακτη φάρα των σουλατσαδόρων θα κοιτάξει να πουλήσει τους φοιτητικούς βαθμούς ώστε να κερδίσει ψήφους. Ένα πολύ ωραίο εμπόριο ορθολογικών παικτών. Η ομάδα φοιτητών που θα βρεθεί κάτω από την «παράταξη» θα περάσει με ευκολία τα μισά μαθήματα. Ακόμη και οι απλοί, ανυποψίαστοι φοιτητές θα έχουν ισχυρό κίνητρο να συνταχθούν στη συνδικαλιστική νεολαία. Οι δε συνδικαλιστές που διακρίνονται για τη δουλειά αυτή, προβιβάζονται σε υπαλλήλους του Πανεπιστημίου συνήθως στο Ταμείο, στον λεγόμενο «ειδικό λογαριασμό» της διοίκησης, ο οποίος είναι γεμάτος από αργόσχολα και άχρηστα παιδιά καθηγητών (νεποτισμός), συγγενείς και πρώην συνδικαλιστές. Ολοι λοιπόν αυτοί συγκροτούν μια ωραία, μεγάλη ομάδα/παρέα των κολλητών. Να μην ξεχάσουμε όμως το πιο σημαντικό, την πιο ισχυρή κολλητική ουσία. Το χρήμα.Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση έχει αγριέψει και οι πόρτες έχουν κλείσει γιατί τα συμφέροντα έχουν μεγαλώσει από τα τεράστια έσοδα των «μεταπτυχιακών-μούφα». Ναι, μούφα, άμα διδάσκουν αυτοί με τα «σπασμένα αγγλικά» και το «δημοκρατικό ήθος». Δέκα χιλιάδες ευρώ δίδακτρα το κεφάλι. Πενήντα ή εκατό οι μεταπτυχιακοί φοιτητές (έχουν κι αυτοί εκπροσώπηση στη Γ.Σ.) σε κάθε κύκλο. Πολλαπλασιασμό ξέρετε. Τα χρήματα αυτά λιπαίνουν πολλές τρύπες, διαφθείρουν συνειδήσεις. Η κυρίαρχη ομάδα των «σουλατσαδόρων» έχει αποκτήσει των έλεγχο των πόρων και κάνει το παιχνίδι πιο σκληρό. «Μόνον οι δικοί μας μπαίνουν». Ο ένας δίνει στον άλλο και πάει λέγοντας. Αδύνατο να βρεις άκρη από τις μικροσυμφωνίες, τις ανταλλαγές, τα μικρά εγκλήματα (μεταξύ τους).Τώρα, σίγουρα θα νομίσετε ότι είμαι κάποιος ριγμένος, δυσαρεστημένος, οργισμένος, τύπος, τέλος πάντων έχω κάποιου είδους εμμονή ή προκατάληψη. Πιθανόν. Πάντως, έγινα χωρίς ταλαιπωρίες τακτικός καθηγητής 39 χρονών. Λατρεύω την έρευνα και την ενασχόληση με τις ιδέες και είμαι ευτυχής που είμαι ακαδημαϊκός, δηλαδή δεν έχω απωθημένα. Να σας πω επίσης ότι στο τέλος, κι εμένα με βολεύει αυτή η κατάσταση, έστω βραχυχρονίως. Καταλήγω να κάνω μόνο τα εντελώς απαραίτητα, διοικητικά, κ.λπ. Όμως, χάνει η κοινωνία, οι οικογένειες, τα παιδιά. Το δε σύστημα αναπαράγει τον εαυτό του. Να σας πω επίσης ότι η μικρή ομάδα των πραγματικών ακαδημαϊκών που έχει με πολύ κόπο τρυπώσει στο σύστημα από το εξωτερικό τα τελευταία χρόνια είναι συνήθως καταπληκτικής ποιότητας, διεθνούς επιπέδου (δεν έχετε με μια ματιά στο Διαδίκτυο να δείτε τα βιογραφικά τού καθενός), αλλά δυστυχώς όλοι ταλαιπωρούνται από το προσοδοθηρικό, αναχρονιστικό, άθλιο πλαίσιο που κανείς πολιτικός δεν τολμά να αγγίξει. Επίσης, να πω ότι υπάρχουν και λίγα Τμήματα, τουλάχιστον στη δική μου επιστήμη, κορυφαία (!), που αδικούνται κατάφωρα από τη γενική εικόνα. Βασανιστικά ερωτήματα δημιουργούνται. Γιατί δεν αντιγράφουμε το θεσμικό πλαίσιο των καλύτερων πανεπιστημίων διεθνώς; Γιατί δεν εφαρμόζουμε την ακαδημαϊκή αξιολόγηση άμεσα; Γιατί δεν στέλνουμε στα σπίτια των οικογενειών των υποψηφίων φοιτητών, μαζί με το μηχανογραφικό, και μια λίστα με την αξιολόγηση των Τμημάτων; Γιατί δεν μισθοδοτούμε τους καθηγητές κατευθείαν από τα ιδρύματα κι όχι από το κράτος; Γιατί δεν απελευθερώνουμε το πανεπιστήμιο από τα κρατικά δεσμά των αστείων, δημοσιοϋπαλληλικών διατάξεων και των προσοδοθηρικών διακομματικών ομάδων και δεν τα μετατρέπουμε σε μη-κερδοσκοπικά δημόσιου συμφέροντος ιδρύματα σε μια ανταγωνιστική και διαφανή, αποκλειστικά δημόσια αγορά; Μετά από όλα αυτά, καταλάβατε γιατί στις διεθνείς λίστες αξιολόγησης τα ελληνικά πανεπιστήμια είναι χαμένα σε βαθύ πηγάδι;»

''Κοίλη'' Γη; Ούπς !

Μπορεί να αληθεύουν οι ιστορίες περί «Κοίλης Γης»;Σύμφωνα με τα σχολικά μας βιβλία δεν υπάρχουν περιθώρια για τέτοια φανταστικά σενάρια, αλλά τελικά... ποτέ μη λες ποτέ. Όσο κι αν ακούγεται απίστευτο, τα επιχειρήματα των «ορθόδοξων» φυσικών κατά της δυνατότητας ύπαρξης Κοίλης Γης και ζωής σε αυτή τώρα, δήθεν, στρέφονται εναντίον τους!.. Έλεγαν με χλεύη (δες σχετικό δημοσίευμα εδώ) ότι τέτοιες συνθήκες θα ήταν δυνατές παρά μόνο με αλχημεία! Έλα όμως που τα τελευταία ευρήματα(;) μάς μιλούν όντως(;) για μια αλχημεία, η οποία συμβαίνει στο εσωτερικό του πλανήτη, με δομές πετρωμάτων που μεταλλάσσονται και αποκτούν ελαστικές και υπεραγώγιμες ιδιότητες! Η ύπαρξη «εσωτερικού Ηλίου» τώρα πια δε θεωρείται απίθανη(!) και - αν αποδειχτεί η δυνατότητα ψυχρής σύντηξης - θα μπορούσε να γίνει και σίγουρο στοίχημα... Επίσης, η δυνατότητα ύπαρξης «ζωής στα Τάρταρα»... δεν αποκλείεται πλέον! Άντε και ...ο Άδης-Πλούτωνας μαζί μας!
Μου φαίνεται ότι "μπλέξαμε", μας έμπλεξαν, κάποιοι, κάνοντας το μαύρο άσπρο, πάνε "συνωμοσιολογικά" να μας μπλέξουν, ταυτίζοντας το φανταστικό με το πραγματικό... Μας δουλεύουν (αν μη τι άλλο) ή τι να πω, παρ΄εκτός ότι οι επιστήμονες ''τρελάθηκαν'', ότι η περιπέτεια συνεχίζεται, ή τι άλλο...- Liako.gr τα ακούς;
15-9-2008 Κοίλη Γη , Η καινούργια (;) θεωρία υποστήριξης της κοίλης γης
26-1-2009 Χαρδαβέλλας: Κοίλη Γη , Another One Rides The Bus - Κοίλη Γη,
20-7-2010 Μερικά επιχειρήματα για την Κοίλη Γη.

Παραποιήθηκαν αποτελέσματα ερευνών σχετικά με τις επιπτώσεις των κινητών τηλεφώνων;

Σύμφωνα με το έγκυρο Γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, αλλά και τις καταγγελίες επιστημόνων από το Πανεπιστήμιο της Βρέμης, τα συμπεράσματα της έρευνας, που είχε στόχο να μελετήσει την επί-δραση που ασκεί η ακτινοβολία που εκπέμπουν τα κινητά τηλέφωνα στο DNA ορισμένων τύπων κυττάρων, στηρίχθηκαν σε αποτελέσματα που αποδείχτηκαν λανθασμένα! Σύμφωνα με το γερμανικό και αυστριακό τύπο, η ερευνήτρια και συγγραφέας των μελετών παρα-ποιούσε τα αποτελέσματα της έρευνας, προκειμένου να καταλήγει σε συγκεκριμένα συμπεράσματα που καταδίκαζαν τα κινητά τηλέφωνα (…)Το Πανεπιστήμιο της Βιέννης διέταξε την πραγματοποίηση διοικητικής εξέτασης από την Επιτροπή Ηθικής του ιδρύματος, προκειμένου να εξακριβωθούν τα κίνητρα των επιστημόνων που παρουσίασαν τα παραποιημένα στοιχεία, ενώ η ερευνήτρια υπέβαλε την παραίτησή της. Αυτή η έρευνα, γνωστή ως REFLEX, αποτελούσε για καιρό σημαντικό επιχείρημα εκείνων των επιστημόνων που εκφράζουν σκεπτικισμό αναφορικά με τις συνέπειες των κινητών στην υγεία, καθώς παρουσίαζε στοιχεία που τα ενοχοποιούσαν για την επίδραση της ηλεκτρομαγνη-τικής ακτινοβολίας στον ανθρώπινο οργανισμό. Η συγκεκριμένη έρευνα είναι γνωστή στην Ελλάδα και Έλληνες επιστήμονες τη χρησιμοποι-ούσαν ως σημείο αναφοράς για τις επιπτώσεις της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας στην υγεία. Από τα φάουλ των ''ιερέων της επιστήμης'', αρκεί η αρνητική διαφήμηση (η εγκαθιδρυμένη άποψη των ''βλαβερών'' κινητών) να αυξήσει τον αριθμό των citations. Πού ξέρεις;

Πηγή: http://www.express.gr/news/ygeia/44831oz_2008062644831.php3

Μαθηματικά ‘’σάντουιτς’’;

Βρετανοί επι-στήμονες επεξερ-γάστηκαν ένα μαθηματικό τύπο για τη δημιουρ-γία του τέλειου σάντουιτς με τυρί χάρη σε μια επιστημονικά υπολογισμένη δοσολογία μαγιο-νέζας, σαλάτας και τυριού τσένταρ, ανακοίνωσε ο υπεύθυνος της μελέτης Geoff Nute του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ της νοτιοδυτικής Αγγλίας. Η εξίσωση είναι W=[1 + ((bd)/6.5)) - s + ((m-2c)/2) + ((v+p)/7t)] (100 + l/100). Όπου "W" είναι το πάχος του τσένταρ σε χιλιοστά, "b" το πάχος του ψωμιού και "d" η σύστασή του (λευκό, ολικής αλέσεως...), "s" είναι η ποσότητα της μαργαρίνης ή του βουτύρου και "m" ο όγκος της μαγιονέζας. Οι άλλες παράμετροι που λαμβάνονται υπόψη είναι οι ποσότητες από το μαρούλι ("I"), τις πίκλες ("p") και την τομάτα ("v"). Η εξίσωση είναι στη διάθεση του κοινού στην ιστοσελίδα www.cheddarometer.com, ώστε οι [...] χρήστες του Διαδικτύου να μπορούν να φτιάξουν το σάντουιτς στα μέτρα τους, προσαρμόζοντας την ποσότητα του τυριού τσένταρ αναλόγως με τα επιλεγμένα συστατικά. Μην τρελαθούμε…Έχουμε εγχώριες διατριβές για το ‘’ξεμάτιασμα’’, μας κάθισε κι ‘’εξίσωση του σάντουιτς’’…Και να πεις ότι στην Αγγλία πλάκωσαν οι ζέστες ή ότι είναι Πρωταπριλιά...

Πηγή: http://news.ert.gr/c/6/400853.asp

Ψήνει το κινητό ποπ-κόρν;

Φαινομενολογία...

...και απάντηση!


NEO! posted by Miltonios, 20 Ιούνιος 2008
''Never gonna happen!'' http://blog.wired.com/underwire/2008/06/cellphones-cant.html http://www.cardosystems.com/pop/

Σύμφωνα με αποτέλεσμα δεκαετούς έρευνας της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας από τη Ραδιενέργεια της Γερμανίας τα κινητά δεν ενέχουν κινδύνους για την εμφάνιση καρκίνου στους χρήστες τους.Η μελέτη δε βρήκε στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι τα κινητά και τα ασύρματα τηλέφωνα ή οι βάσεις και οι φορτιστές τους, όταν βρίσκονται δίπλα στο κρεβάτι, μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο του εγκεφάλου, πονοκεφάλους ή διαταραχές του ύπνου στους ενήλικες αν και το θέμα πρέπει να διερευνηθεί περεταίρω, ώστε να είναι απολύτως βέβαιο ότι τα μικρά παιδιά, που εκτίθενται σε τέτοια ηλεκτρομαγνητικά πεδία, δε θα εμφανίσουν προβλήματα υγείας στην ενήλικη ζωή τους.Η υπηρεσία, στην οποία απασχολούνται κορυφαίοι επιστήμονες στον τομέα της ραδιενέργειας, συμβουλεύει τους γονείς να αποτρέπουν τα παιδιά από το να έχουν πάνω τους τέτοια τηλέφωνα, μέχρι να διαπιστωθεί ότι δε διατρέχουν κανένα κίνδυνο από αυτά. Το... ποπ-κόρν, όμως;

Πηγή:http://www.techpress.gr/?p=2217

Η συντεχνία των αγραμμάτων στα πανεπιστήμια

Oι αγράμματοι, στους οποίους αναφέρεται αυτό το άρθρο, είναι ένα σύνολο φοιτητών και καθηγητών πανεπιστημίων οι οποίοι έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: είναι αγράμματοι, υπό την έννοια ότι δεν έχουν καμία σχέση με την επιστήμη, όπως αυτή διδάσκεται και αναπτύσσεται διεθνώς. Οι δύο αυτές ομάδες έχουν επιδείξει κοινή συμπεριφορά και κοινή στάση απέναντι σε όλα τα σοβαρά θέματα του πανεπιστημίου και μπορούμε να θεωρήσουμε ότι ανήκουν στην ίδια συντεχνία, αυτήν των αγραμμάτων.
Στόχος αυτής της συντεχνίας είναι ο έλεγχος του πανεπιστημιακού χώρου και η κατοχύρωση της εξουσίας του. Οι καθημερινές αφισοκολλήσεις, τα μεγάφωνα στους διαδρόμους των πανεπιστημιακών κτιρίων, οι κομματικές παρεμβάσεις στις ώρες διδασκαλίας, η παρεμπόδιση της διεξαγωγής μαθημάτων των γενικών συνελεύσεων και της Συγκλήτου, οι βανδαλισμοί σε βάρος των καθηγητών, οι κλοπές της περιουσίας του πανεπιστημίου, ή... των πόρων του πανεπιστημίου, οι απεργίες και οι καταλήψεις των πανεπιστημιακών χώρων κτλ., όλα αυτά δεν είναι πράξεις παραφρόνων και αλητών, όπως συχνά λέγεται· είναι πράξεις βίας με σκοπό την κυριαρχία της συντεχνίας στον χώρο του πανεπιστημίου.
Ο αναγνώστης που δεν έχει άμεση επαφή με τον χώρο του πανεπιστημίου μπορεί να αναρωτηθεί: Γιατί ένας φοιτητής να θέλει να κυριαρχήσει στο πανεπιστήμιο, όταν μάλιστα βρίσκεται εκεί για να σπουδάσει;
Η απάντηση είναι ότι αυτοί οι φοιτητές, δηλαδή της συντεχνίας των αγραμμάτων, ούτε είναι ουσιαστικά φοιτητές ούτε λειτουργούν ως φοιτητές. Είναι κομματικοί παράγοντες, κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών κομμάτων και οργανώσεων, που αρχίζουν την πολιτική τους καριέρα στον χώρο του πανεπιστημίου. Οταν, ύστερα από χρόνια, πάρουν πτυχίο (ένας Θεός μόνο ξέρει πώς παίρνουν πτυχίο αυτοί οι άνθρωποι), θα μπουν σε άλλες επαγγελματικές συντεχνίες (ΟΤΟΕ, ΔΕΗ, ΟΤΕ κτλ.), θα σταδιοδρομήσουν ως συνδικαλιστές και με λίγη τύχη και πολλή κομματική υποστήριξη θα γίνουν βουλευτές και, ο Θεός να σώσει, υπουργοί, και έτσι θα συνεχίσουν να καταστρέφουν αυτή την έρμη χώρα. Τα κίνητρα της συντεχνίας είναι οικονομικο-πολιτικά και δεν έχουν καμία σχέση με την εκπαίδευση. Η εκπαίδευση είναι το τελευταίο που τους ενδιαφέρει.
Θα ρωτήσει ο αναγνώστης καλά οι φοιτητές, οι καθηγητές γιατί; Η απάντηση είναι περίπου η ίδια. Οι καθηγητές της συντεχνίας των αγραμμάτων έχουν τα ίδια πολιτικοοικονομικά συμφέροντα. Είναι κομματικοί παράγοντες. Αυτοί όμως έχουν και έναν πρόσθετο λόγο. Με την επαναστατικο-σκοταδιστική συμπεριφορά τους προσπαθούν να καλύψουν την ακαδημαϊκή τους ένδεια. Επειδή είναι ανύπαρκτοι επιστημονικά, χρειάζονται κάποια κάλυψη και επιλέγουν για τον σκοπό αυτόν τον συνδικαλισμό του σκοταδισμού, με βασική γραμμή να μην αλλάξει τίποτα στο πανεπιστήμιο.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι: Πώς μπορεί να σπάσει ο κλοιός της συντεχνίας των αγραμμάτων και να βρει το πανεπιστήμιο τον ακαδημαϊκό του δρόμο; Νομίζω ότι υπάρχουν δύο τρόποι: Ο ένας είναι η συμφωνία των κομμάτων για μια κοινή εκπαιδευτική πολιτική. Μια τέτοια συμφωνία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να αποσύρουν τα πολιτικά κόμματα τα σκουπίδια τους από τα πανεπιστήμια και να πάψει το πανεπιστήμιο να είναι η χωματερή των κομμάτων.
Ο δεύτερος τρόπος είναι η σύγκρουση εκείνων που υποφέρουν από την ασυδοσία της συντεχνίας, που εργάζονται στο πανεπιστήμιο και που ενδιαφέρονται γι΄ αυτό, φοιτητών και καθηγητών, με τη συντεχνία των αγραμμάτων. Η σύγκρουση αυτή θα είναι βίαιη αλλά σύντομη. Η συντεχνία των αγραμμάτων δεν έχει δυνάμεις, ούτε ηθικό κύρος. Η έως τώρα κυριαρχία της σε πολλές περιπτώσεις, βασίζεται στην ατολμία και στην έλλειψη οργάνωσης των υπολοίπων. Αν όσοι ενδιαφέρονται για το πανεπιστήμιο κρατήσουν μια συνεπή και αποφασιστική ακαδημαϊκή στάση, η συντεχνία των αγραμμάτων θα καταρρεύσει με ευκολία και ταχύτητα που θα προκαλέσουν εντύπωση.
Επειδή τα πολιτικά κόμματα κάνουν μικροπολιτική και όχι πολιτική, το ενδεχόμενο μιας εθνικής συμφωνίας για την παιδεία έχει μικρές πιθανότητες πραγματοποίησης. Ως μοναδική λύση αυτή την περίοδο μένει η σύγκρουση σε όλα τα μέτωπα αυτών που το αγαπούν και το τιμούν με αυτούς που το εκμεταλλεύονται για τα ταπεινά τους συμφέροντα.

Ο αρθρογράφος Θ. Π. Λιανός είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Δημοσιεύθηκε στην εφ. TO BHMA, 30-5-2008
http://www.tovimadaily.gr//Article.aspx?d=20080530&nid=8683152&sn=&spid=

Νόμπελ Ειρήνης σε δύο Έλληνες επιστήμονες

Ο καθηγητής Χρήστος Ζερεφός, πρόεδρος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, και ο καθηγητής Αλκιβιάδης Μπάης είναι εδώ και λίγες ημέρες κάτοχοι του βραβείου Νομπέλ Ειρήνης - το βραβείο το «μοιράζονται» με άλλους 45 διακεκριμένους επιστήμονες από όλο τον κόσμο! Πώς προέκυψε;
Ως γνωστόν, η Διακυβερνητική Επιτροπή για την Κλιματική Αλλαγή (IPCC) των Ηνωμένων Εθνών βραβεύθηκε, μαζί με τον πρώην αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Αλ Γκορ, με το Νομπέλ Ειρήνης 2007. Ο πρόεδρος του IPCC δρ Ρ. Πασαούρι
αποφάσισε να «διανείμει» τη διάκριση στους επιστήμονες που περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον οδήγησαν στην απονομή του βραβείου στην Επιτροπή.
«Μου έκαναν την τιμή να με συγκαταλέξουν στους τιμώμενους και προ δέκα ημερών έφθασε στο σπίτι μου το Δίπλωμα Συμμετοχής στο Νομπέλ Ειρήνης 2007», λέει ο καθηγητής Ζερεφός, επιστημονικές εργασίες του οποίου έχουν συμπεριληφθεί σε όλες τις εκθέσεις του IPCC. «Η χαρά μου είναι διπλή γιατί ο πολύ στενός μου συνεργάτης στο Εργαστήριο Φυσικής της Ατμόσφαιρας Αλκιβιάδης Μπάης βραβεύεται μαζί μου», συμπληρώνει. Σημειώνεται ότι σε άλλες χώρες έγιναν ειδικές εκδηλώσεις για την ανακοίνωση της απονομής του βραβείου Νομπέλ (έστω και κατά το 1/45 αυτού) στους επιστή-μονες που επέλεξε η IPCC. Εδώ παρολίγον να μην το μάθουμε (...)

Περισσότερα ►http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_21/05/2008_270686
ΝΕΟ! posted 6 Ιουνίου 2008 Η άλλη άποψη :
http://greekuniversityreform.wordpress.com/2008/06/04/nobelistes/
http://greekuniversityreform.wordpress.com/2008/05/28/nobe/