Πάρ’ τε διαβόλοι βάγια!

Διαβάζω και αναδημοσιεύω από την εφ. Καθημερινή την επιφυλλίδα της συγγραφέως Αθηνάς Κακούρη και την χαίρομαι.Διαβάστε τη κι εσείς:  «Tις τελευταίες δεκαετίες οι υπουργοί αυτής της δύστυχής μας χώρας είχαν θεωρήσει ως κύρια απασχόλησή τους τη διανομή βαΐων σε διαβόλους: Σε συνεταιρισμούς (γεωργικούς, ποδοσφαιρικούς ή άλλους) τα χρέη τους, σε συνδικαλιστές λογής λογής (απαλλαγές, επιδόματα, παχουλά εφ’ άπαξ, χαμηλότοκα δάνεια) δωράκια, σε φιλαράκια τρανταχτές μίζες και αγύριστα δανεικά, σε μικρότερα φιλαράκια πολλαπλές συντάξεις (κατά προτίμησιν αναπηρικές), σε αποδεδειγμένα διεφθαρμένους τις ποινές τους, ενώ στο σύνολο των ευτυχισμένων Eλλήνων μοίραζαν αφειδώς αυξησούλες. Πάρ’ τε διαβόλοι βάγια! Aυτό ήταν το σύνθημα και ο αριθμός των διαβόλων απροσμέτρητος, καθώς ο καθένας προσερχόταν για δεύτερη και τρίτη δόση βαΐων. Kι έτσι αισίως φθάσαμε εκεί που φθάσαμε.» « Mέσα λοιπόν σ’ εκείνη την ευφορία των παροχών, μια προηγούμενη υπουργός Παιδείας μοίρασε, δίκην βαΐων, και την εθνική σημαία. Oποιοδήποτε παιδόπουλο πάρει καλό βαθμό στο ενδεικτικό του, μας είπε, δικαιούται να σηκώσει στις εθνικές επετείους την ελληνική σημαία διότι, αποφθεγμάτισε: H σημαία τιμά τον φέροντα, και όχι αντιστρόφως. Tο τι εννοούσε, όποιος το κατάλαβε ας μου το εξηγήσει και μένα. Tο γεγονός πάντως παραμένει πως μετέτρεψε με μια μονοκοντυλιά το εθνικό μας σύμβολο, τη σημαία του κράτους μας, σε τόνο. Άλλες γενεές κορδώνονταν στην A΄ Δημοτικού: Πήρα δέκα με τόνο! Tώρα θα λένε: Πήρα δέκα με σημαία!» « Προχτές βγήκε μια άλλη υπουργός Παιδείας και μοίρασε νέα βάγια: Πήρε πίσω τον θυμό της για τις κομψές χειρονομίες φερέλπιδων νέων προς την εξέδρα των επισήμων, δηλαδή τις μαθητικές προστυχιές στα Γιάννενα. Kαλά βρε παιδιά μας, το παράκανα κι εγώ, ένα λάθος μου ήταν – ένα εσείς ένα κι εγώ, ελάτε να τα πατσίσουμε! Eτσι η υπουργός Παιδείας διένειμε προς εκείνους τους οποίους είχε αναλάβει να εκπαιδεύει, το ελεύθερον να ασχημονούν όποτε και όπου θέλουν. Nέα μεγαλόψυχη διανομή βαΐων!» «Aλλά σε ποιον άραγε ανήκουν αυτά τα διανεμόμενα βάια; Aπό πού τα βρήκε και τα μοιράζει το υπουργείο Παιδείας; Aπό πότε η εθνική σημαία και ο σεβασμός που οφείλεται προς την εξέδρα ανήκουν στη δικαιοδοσία του; Eγώ, κι όσοι σαν εμένα είμαστε νομοταγείς πολίτες που αναγνωρίζουμε με ευγνωμοσύνη τα όσα μας κληροδότησαν οι πρόγονοί μας και σεβόμαστε τις θυσίες τους, εμείς λοιπόν έχουμε και τιμούμε τα σύμβολά μας. Mεταξύ άλλων τη σημαία μας, και την εξέδρα, η οποία δεν είναι άλλο από την πατρίδα μας όπως την εκπροσωπούν όποιοι συμβαίνει να κατέχουν την ώρα εκείνη τα ανώτατα αξιώματα του κράτους. Aδιάφορο τελείως είναι το αν μας αρέσουν ή όχι τα πρόσωπα αυτά και η πολιτική τους. Kαμιά δημοκρατική διαδικασία δεν μας επιτρέπει να εκφράσουμε γνώμες στη διάρκεια μιας τελετής μνήμης. Aντιθέτως, τέτοιες πράξεις ανοίγουν τον δρόμο για αυθαιρεσίες και για ό, τι αντιστρατεύεται και απειλεί τη δημοκρατία. Aυτά είναι πράγματα στοιχειώδη και αποτελούν λίθον ακρογωνιαίο της αγωγής των νέων, την οποία κάθε χώρα αναθέτει στους δασκάλους, στα σχολεία και στο υπουργείο που επιβλέπει το όλο σύστημα. Oι πρόσφατες αναγούλες στις παρελάσεις ξεσκέπασαν μια ακόμη πλευρά της απροσμέτρητης ανικανότητας αυτού του υπουργείου να εκτελέσει τα παιδευτικά καθήκοντά του. Oι μούντζες και η αντίθετη στροφή της κεφαλής είναι θέαμα θλιβερό, γιατί αποκαλύπτει τον εξευτελισμό αυτών των νέων: Kανείς δεν τους δίδαξε να σέβονται τον εαυτό τους. Kαι εφόσον δεν σέβεσαι τον εαυτό σου, δεν μπορείς να σεβαστείς τίποτα άλλο. Aν ήμαστε στις εποχές εκείνες που δέναμε τα σκυλιά με τα λουκάνικα, θα πρότεινα να ιδρυθεί υπουργείο εκπαιδεύσεως υπουργών Παιδείας. Tώρα με τη λιτότητα, μήπως θα μπορούσαμε τουλάχιστον να απαιτήσουμε να διακόψει το «συνωστισμένο» υπουργείο τη δωρεάν διανομή των δανεικών αυτών βαΐων;»

Ασχολίαστο, αφιερωμένο στην Άννα που μάς την έκανε! Δες κι εδώ, εδώ.
24-3-2012 Διάβασα & επικροτώ: Οι εκπαιδευτικοί μπροστάρηδες στον αγώνα που κάνουν ο Καμμένος και ο Τσίπρας. Έτσι πρέπει. Να διδάξουν στα παιδιά μας πώς να κάνουν επίθεση στους "μπάτσους-γουρούνια-δολοφόνοι" και πώς να μουντζώνουν αυτούς που ψηφίζουν...Τάσος Ανθουλιάς

Της παρέλασης και της βλακείας...

Στη χώρα του "τώρα πλάκα μάς κάνεις", της ημιμάθειας και της ημετέρας βλακείας, στη χθεσινή παρέλαση στα Ιωαννίνα για την 99η επέτειο της απελευθέρωσης της πόλης από τον τουρκικό ζυγό (δες εδώ), όταν οι καθηγητές φυσικής αγωγής  δυο δημόσιων σχολείων που παρήλαυναν έδωσαν το πρόσταγμα στους μαθητές τους "κλίνατε απ' αριστερά", μόλις πλησίασαν στην εξέδρα των επισήμων, καθώς ο σημαιοφόρος του σχολείου φώναξε "είστε μ*λάκες!" ,αγόρια και κορίτσια γύρισαν το κεφάλι τους αριστερά, ενώ φώναξαν και συνθήματα κατά των παρευρισκομένων. Μετά ήρθε και η γεμάτη "ηρωϊσμό" μούντζα κατά των επισήμων (δες εδώ)...Μετά το συμβάν ο Δήμαρχος Ιωαννίννων δήλωσε: "Η παρουσία μας στην εξέδρα των επισήμων έχει διπλό νόημα. Να τιμήσει όλους εκείνους που αγωνίστηκαν για την ελευθερία του τόπου. Και συνάμα να τιμήσει τη νέα γενιά, την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.Οι διαμαρτυρίες και οι ύβρεις την ώρα της παρέλασης δεν αποτελούν μορφή αγώνα. Αποτελούν προσβολή στην ελευθερία, στη δημοκρατία και στις αξίες που γέννησε η Ελλάδα". Η υπουργός Παιδείας σε ανακοίνωσή της είχε χαρακτηρίσει «απαράδεκτο το φαινόμενο» το οποίο όπως πρόσθεσε «λύπησε βαθιά όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες» και ότι έχει δοθεί εντολή στους διευθυντές και έχει, ήδη, ξεκινήσει έρευνα, για το πώς έγιναν αυτά τα επεισόδια ώστε να καταλογιστούν ευθύνες όπου υπάρχουν, σε όλα τα επίπεδα (δες εδώ). Τι να πρωτοθαυμάσω! Την αμάθεια των εκπαιδευτικών και μαθητών (και των γονέων τους); Τις παμφόλυγες της λαλίστατης υπουργού; Τη βλακώδη προβολή περί - τάχα μου, τάχα μου- "ηρώων" μαθητών ενίων ΜΜΕ (δες κι εδώ) και πολιτικών κομμάτων, της τρία πουλάκια κάθονται ΟΛΜΕ - "αν τιμωρηθούν τα σχολεία και οι μαθητές που συμμετείχαν με το δικό τους τρόπο στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, θα μας βρουν όλους απέναντι" (δες εδώ)- για τα προηγούμενα παρόμοια συμβάντα πριν λίγους μήνες (δες κι εδώ);
Να θυμηθώ μόνο τι μού είπε ο φίλος Μιλτιάδης, χρόνια πριν, που με περιδιάβαινε στα βουνά της Ηπείρου: "Τα χώματα αυτά είναι ποτισμένα με αίμα". Άραγε το θυμούνται και το σέβονται αυτό οι "επίσημοι" και οι ανεπίσημοι; Οι παρελαύντες και οι αυτούς καθοδηγούντες; Μπα, νομίζω ότι πέρα για αυτούς βρέχει ...
Α, έξω από τα Γιάννενα, κατά την πολιορκία για την απελευθέρωση της πόλης από τους Τούρκους, πέθανε και ο Ολυμπιονίκης Κ. Τσικλητήρας, ο οποίος αν και είχε την δυνατότητα να πάρει αναβολή λόγω των αθλητικών του διακρίσεων, αρνήθηκε και κατατάχτηκε εθελοντικά στο στράτευμα. Λες να το γνωρίζουν αυτό οι καθηγητές φυσικής αγωγής, οι έχοντες το πρόσταγμα;

5-3-2012 Το πήρε πίσω η Υπουργός περί τιμωρίας κτλ.!

19-3-2012 (...) Oι πρόσφατες αναγούλες στις παρελάσεις ξεσκέπασαν μια ακόμη πλευρά της απροσμέτρητης ανικανότητας αυτού του υπουργείου να εκτελέσει τα παιδευτικά καθήκοντά του. Oι μούντζες και η αντίθετη στροφή της κεφαλής είναι θέαμα θλιβερό, γιατί αποκαλύπτει τον εξευτελισμό αυτών των νέων: Kανείς δεν τους δίδαξε να σέβονται τον εαυτό τους. Kαι εφόσον δεν σέβεσαι τον εαυτό σου, δεν μπορείς να σεβαστείς τίποτα άλλο (...) Από εδώ.
24-3-2012 Διάβασα & επικροτώ: Οι εκπαιδευτικοί μπροστάρηδες στον αγώνα που κάνουν ο Καμμένος και ο Τσίπρας. Έτσι πρέπει. Να διδάξουν στα παιδιά μας πώς να κάνουν επίθεση στους "μπάτσους-γουρούνια-δολοφόνοι" και πώς να μουντζώνουν αυτούς που ψηφίζουν...Τάσος Ανθουλιάς

Βαρβαρικής λαίλαπας συμμέτοχος και επιλήσμων

Καλά, τι περίμενε ο Πρόεδρος, μετά 20 και βάλε χρόνια Πασοκικής τριτοκοσμικής λαίλαπας; Υπουργός πασοκικών κυβερνήσεων υπήρξε και φίλος του Ανδρέα (...) Τώρα συνειδητοποίησε που έχει οδηγήσει τη χώρα η άφρων, τάχα μου-τάχα μου, "αριστερο"-σοσιαλιστ(ρ)ική πολιτική της χαρίεσσας 37ετούς μας Μεταπολίτευσης με τους μπλε, πράσινους, κόκκινους και ροζαλί κόκκους, των ελαχίστων "δημοκρατών" και επιβητόρων της εξουσίας με τη - βεβαίως, βεβαίως - λαϊκή ψήφο και τη "θεία βουλήσει"  καλαμοκαβαλάρηδων; Από τα προγονικά "Είμεθα με τη βασιλεία, είμεθα και με τη λαοκρατία" και "Ανήκομεν εις την Δύσιν" μέχρι τα κραυγαλέα, πρόσφατα και τωρινά λαϊκίστικα, "Τσοβόλα δώστα όλα", "(Σημιτο)Ισχυρή Ελλάδα"  και "Λεφτά υπάρχουν"- μη ξεχάσω και τα "Νόμος είναι το δίκηο του εργάτη", "Δεν πληρώνω" κτλ.(...) Δεν έχει αντιληφθεί ότι είναι και ο Πρόεδρος ημιμαθών πολιτών - άσχετο πόσων πολλών- της δεξιάς τσέπης και της "αριστερής" υποκολτούρας, τάχα μου "αγανακτισμένων" για το παντεσπάνι τους που χάθηκε, όπως ήταν το επίδομα "πλυσίματος χεριών", "προθέρμανσης μηχανής", κι άλλων τέτοιων  γλαφυρών - αλλά μαζί με αυτά, φευ, ήλθε και η ΔΝΤ-πολιτική της περικοπής γλίσχρων συντάξεων, βασικού μισθού, επιδομάτων ανεργίας με τον πέλεκυ επί του πλήθους των δικαίων και των ολίγων αδίκων... Τώρα, αν αυτοί που ματαίωσαν την παρέλαση, τραγικοί στην α-παιδευσία τους, είναι μειοψηφία ή πλειοψηφία, είναι ένα άλλο θέμα (δες κι εδώ).
A, βγήκα και στο δρόμο μας, κάπου 100 μέτρα σε μήκος. Πολυκατοικίες πέντε, οικόπεδο ένα, διαμερίσματα 25, σημαίες στο μπαλκόνι 5 (κι εμείς αναρτήσαμε)- οι δύο χωρίς κοντάρι.
Περί παρελάσεων, ματαίωσεων, δηλώσεων πολιτικών και λοιπών επετειακών και επικαίρων, εδώ κι εδώ. Η γραπτή δήλωση του Προέδρου εδώ.
29-10-2011 Περισσότερα βίντεο από τις επεισοδιακές παρελάσεις, εδώ 

Επετειακά #3: Στη Σύρο «παρασύρθηκαν»…

Έγινε κι αυτό! Οι μαθητές της Σύρου στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Πλατεία Μιαούλη της Ερμούπολης έστρεψαν τα κεφάλια τους προς τους συμμαθητές τους, που δεν συμμετείχαν στην παρέλαση, και στο άγαλμα του αγωνιστή της Επανάστασης του ΄21 ναυάρχου Ανδρέα Μιαούλη και όχι προς την εξέδρα των επισήμων …Να υποθέσω ότι στην εξέδρα των επισήμων πλην του Νομάρχη, του Δημάρχου και των λοιπών αρχών παρακάθονταν και ο Περιφερειακός Διευθυντής Π&Ε Εκπαί-δευσης, οι Διευθυντές Π&Δ Εκπαίδευσης, Διευθυντές σχολείων κλπ. Κι ακόμα να υποθέσω ότι όλα τα παραπάνω σχέση έχουν με τη συγχωνεύση σχολείων, δηλαδή, το 1^ο με το 2^ο Λύκειο Σύρου (δες εδώ) που συστεγάζονται στο ίδιο (σχετικά νεόδμητο) σχολικό συγκρότημα (δες εδώ) στα Λιβάδια, Μάννα και τελούν ...υπό κατάληψη! Να πω τώρα ότι, τι θα γίνει, αν τα δυο σχολεία γίνουν ένα; Οι ίδιοι μαθητές ( 300+) στα ίδια με πριν θρανία θα κάθονται, αλλά θα έχουν ένα Διευθυντή και πιθανόν θα προκύψει και μείωση προσωπικού... Και μου περνά, φευ, η ιδέα ότι πρόκειται για τοπικό και μόνο event (δες κι εδώ)  - τώρα θα μου πεις ότι ο  Μιαούλης όχι μόνο καταναυμάχησε τους Οθωμανούς δυνάστες καταστρέφοντας μια και δυο και τρείς φορές το στόλο τους, αλλά τίναξε στον αέρα και δυο πολεμικά πλοία του ελληνικού ναυτικού, τη φρεγάτα Ελλάς και την κορβέτα Ύδρα, στη τσαντίλα του κατά του Κοποδίστρια… Συμβαίνουν κι αυτά, βλέπεις.

Επιμύθιο: παιδιά είναι και παραΣύΡΟνται…σε happening. Αλλά και οι μεγάλοι; Μα για το «κερασάκι στην τούρτα», ήτοι: «τα παιδιά (…) έδωσαν έτσι το δικό τους μήνυμα [και] κατά της κυβερνητικής πολιτικής και των επεισοδίων που βίωσαν την 21η Μαρτίου (…) και καταχειροκροτήθηκαν από τον Συριανό λαό και τον κόσμο που παρακολουθούσε τις εορταστικές εκδηλώσεις»...Άντε και από χρόνου πάλι μαθητικές παρελάσεις-happening, τώρα που το μάθαμε κι αυτό - γιατί οι μαθητές παρέλασαν κι αλλού, απλά, τιμώντας την επέτειο.

Περί μαθητικών και «άλλων» παρελάσεων λόγος

Πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Θεσσαλονίκης η μαθητική παρέλαση στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για την 28η Οκτωβρίου. Μαθητές δημοτικών και γυμνασίων, δημοσίων και ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων παρέλασαν μπροστά από την εξέδρα των επισήμων στην οδό Τσιμισκή, υπό τους ήχους της δημοτικής μπάντας (σχετικό βίντεο εδώ). Έλα όμως «που πληθαίνουν οι φωνές από εκπαιδευτικούς αλλά και άλλους πολίτες, που βλέπουν ότι [οι μαθητικές παρελάσεις] δεν προσφέρουν κάτι ουσιαστικό και αποτελούν κατάλοιπο άλλων εποχών» σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφ. Ελευθεροτυπία. Πώς και γιατί; Από τη μια « Η συμμετοχή των μαθητών στις εθνικές εκδηλώσεις και επετείους είναι υποχρεωτική, για να δίδεται σ` αυτούς η ευκαιρία να παραδειγματίζονται και να διδάσκονται την Ιστορία της Φυλής μας και έξω από τις αίθουσες και τους κλειστούς χώρους του Σχολείου που καθημερινά διδάσκονται» (απόφαση Φ200/21/16/139240/26-11-1977/ ΥΠΕΠΘ) με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να υπερθεματίζει (δες εδώ) λέγοντας μεταξύ των άλλων στις 24 Μαρτίου 2006: «Είναι πολύ σημαντικό ότι για πρώτη φορά στην ιστορία Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρίσταται στη Μαθητική Παρέλαση. Η παρουσία του αποτελεί έναν ισχυρότατο συμβολισμό ενότητας του Έθνους και ταυτόχρονα ενατένισης του μέλλοντος με αισιοδοξία μέσα από τα μάτια των παιδιών που παρέλασαν σήμερα και θέλω να τα συγχαρώ.»Και από την άλλη, ο σύλλογος διδασκόντων πειραματικού σχολείου της Θεσσαλονίκης να διαμαρτύρεται έντονα «με αφορμή την άνωθεν επιβολή συμμετοχής του σχολείου μας στην παρέλαση για δεύτερη συνεχή χρονιά» και επ΄ ευκαιρία να επιχειρηματολογεί κατά των μαθητικών παρελάσεων «θεωρώντας ότι οι παρελάσεις δεν βρίσκουν ούτε καν στοιχειώδες έρεισμα σε οποιαδήποτε επιστημονική παιδαγωγική προσέγγιση…» (περισσότερα εδώ). Με κυριότερο αναμάσημα/ επιχειρηματολογία ότι «Η διοργάνωση μαθητικών παρελάσεων στη χώρα μας αποτελεί πανευρωπαϊκή πρωτοτυπία», ότι είναι «αντιπαιδαγωγικό και εθνικιστικό κατάλοιπο μιας άλλης εποχής», «κατάλοιπο της δικτατορίας Μεταξά», αν και: «Στη χώρα μας οι ρίζες των μαθητικών παρελάσεων είναι ακόμη πιο βαθιές, αναγόμενες στο 19ο αιώνα. Στην εφημερίδα ''Εμπρός'' της 26ης Μαρτίου του 1899 βρίσκουμε αποσπάσματα που περιγράφουν την ''παρέλασιν των μαθητών των νομαρχιακών σχολείων Αττικής κατά τετράδες βαινόντων με την ελληνικήν σημαίαν εμπρός''. Τα σχολεία εμφανίζονται παραταγμένα στην εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου 1924, ημέρα που συνέπιπτε με την ανακήρυξη της Δημοκρατίας. Το 1932 στην Αθήνα τα σχολεία συμμετέχουν μαζί με τους προσκόπους, τη ''φρουρά της πόλης'' και τις ''εθνικιστικές οργανώσεις'' σε παρέλαση ενώπιον επισήμων στον Άγνωστο Στρατιώτη»( δες εδώ). Κοντά και τα ...«Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;» της όψιμης αντι-πατριωτικής, διεθνιστικής κλπ. (υπο)κουλτούρας και των σταυροφόρων της (δες λ.χ. εδώ, εδώ κι εδώ). Σε αυτή την "αντιπαράθεση" νομίζω ότι καλά με εκπροσωπεί και μου ξυπνά μνήμες το παρακάτω κείμενο του δημοσιογράφου και συγγραφέα Γιώργου Σκαμπαρδώνη που λέει (δες εδώ): «Βαριόμουνα, από μικρός, να συμμετέχω σε παρελάσεις, αλλά και με γοήτευαν -εξάλλου ήταν μια ευκαιρία να φλερτάρουμε με τα κορίτσια των Θηλέων, που ανέβαζαν τη φούστα πάνω απ' το γόνατο και μας τρέλαινε η μοβ κλείδωση, τα κοντά λευκά καλτσάκια, η απαρχή των μηρών. Δεν ξέρω, πια, αν είναι χρήσιμες ή όχι, και με ποια έννοια άραγε; Πάντως, πέρα από τις πολιτικές εμμονές και ιδιοτέλειες, ένθεν και ένθεν (οι πιο φοβερές ήταν οι παρελάσεις στη Σοβιετία, με τους στρατηγούς να έχουνε καπλαντισμένα τα στήθη από γαλόνια), το να βλέπω τόσους νέους μαζί είναι κάτι που ακόμα με γοητεύει, μέσα στη γεροντοκρατία. Και, παρ' ότι δεν έχω παιδιά [εγώ έχω], κατανοώ τη συγκίνηση, ίσως και την περηφάνια των γονιών. Ανθρώπινο. Εξάλλου και η επαναστατική γυμναστική άλλων ομάδων, με λάβαρα και σημαίες, είναι μια μορφή παρέλασης, που επίσης μου αρέσει. Το πράγμα, σε κάθε περίπτωση, περιέχει κάτι από πασαρέλα, συντρο-φικότητα, συν ολίγον φρόνημα. Ιδίως αν η μέρα είναι φαντασμαγορική και η σημαιοφόρος γιορτάζει του Αγίου Διμετρίου». Αυτά.
Υστερόγραφο 1: Το ΟΧΙ το είπε Ι. Μεταξάς (δες εδώ και εδώ), για όσους δεν το θυμούνται ...Επίσης, στα "κατάλοιπα της δικτατορίας Μεταξά" συγκαταλέγεται και η ουσιαστική λειτουργία του ΙΚΑ ...
Υστερόγραφο 2: Μη και η πομπή των Παναθηναίων, η Περιφορά του Επιταφίου ή η πορεία του Πολυτεχνείου δεν είναι παρελάσεις; Ζήτησε κάποιος να καταργηθούν;Έχω την απορία...
Υστερόγραφο 3: Δες και "Γιατί να καταργηθούν οι παρελάσεις;", Συνηγορία υπέρ των μαθητικών παρελάσεων

Παιδιά της Ελλάδος στην παρέλαση

«Δύο Ελληνόπουλα καθισμένα δίπλα δίπλα παρακολουθούν την παρέλαση της 25ης Μαρτίου στην Αθήνα. Μπορεί να μοιάζει εικόνα από το μέλλον, αλλά ανήκει στο παρόν κι έρχεται από το παρελθόν του Ελληνισμού. Η ελληνικότητα ήταν πάντα μια έννοια που δεν ορίστηκε από φυλές, ψευδογονίδια και χρώματα. Έλληνες πάντα ήταν οι της κοινής παιδείας μετέχοντες.» Η φωτογραγραφία και το σχόλιο από την εφ. Καθημερινή και ας την ''αφιερώσω'' σε όλους αυτούς που τις μέρες αυτές σκλήριζαν ''τι τη θέλουμε την παρέλαση''...