O άνθρωπος που άλλαξε την Ισλανδία

"Αγωνιστείτε με το μυαλό σας"...Και θα μου πεις..."ποιο μυαλό"; Αυτό στα κάγκελα της Βουλής ή στα σπασμένα μάρμαρα της πλατείας Συντάγματος;

Εμείς οι Έλληνες και τα χάλια των πανεπιστημίων μας

Παραθέτω αυτούσιο το κείμενο (δες εδώ) της παραίτησης από το Σύλλογο Διδασκόντων Φιλοσοφικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών της Αναπληρώτριας Καθηγήτριας Ιστορίας Μαρίας Δ. Ευθυμίου

"Αξιότιμε κ. Πρόεδρε, Αξιότιμα Μέλη του Δ.Σ.,

Με την παρούσα επιθυμώ να δηλώσω την επιθυμία διαγραφής μου από τους καταλόγους των μελών του Συλλόγου Δ.Ε.Π της Σχολής μας (εάν αυτή δεν έχει ήδη γίνει, καθώς, από δεκαπενταετίας και πλέον, έχω, κατά πολύ, απομακρυνθεί από τον Σύλλογο, τις δράσεις του και τις στοχεύσεις του).Οι τελευταίες αποφάσεις παρατεταμένης απεργίας κατά τον μήνα Σεπτέμβριο/ πραγματοποίησης των εξετάσεων (και, μάλιστα, εις διπλούν για όσες είχαν ήδη γίνει!!…) με αντίστοιχη μετάθεση (!!...), κατά δεκαπενθήμερο, της έναρξης των μαθημάτων/ νέου κύκλου απεργιών για μία ακόμα διαμαρτυρία κατά του «κακού κράτους», με έκαναν να λάβω την τελική μου απόφαση και να καταθέσω την παρούσα επιστολή."

"Αξιότιμε κ. Πρόεδρε, Αξιότιμα Μέλη του Δ.Σ.,

Η αίσθησή μου είναι ότι εμείς είμαστε –από πολλού – ένας «κακός σύλλογος» που έχει περιχαρακώσει τους στόχους του σε ο, τι πάγιο διέλυε την χώρα μας κατά την τελευταία τριακονταετία: ασταμάτητες απεργίες και «αγωνιστικές κινητοποιήσεις» μονίμως «αγανακτισμένων» «αγωνιζομένων πολιτών» που εκβίαζαν ένα εκβιάσιμο κράτος προκειμένου να επιτύχουν επιπλέον παροχές και προνόμια, γνωρίζοντας πως τούτο - για την ελεεινή πολιτική του επιβίωση, και μόνον- θα τα παραχωρούσε τελικά (με δανεικά) και, έτσι, ο «ηρωικός αγώνας των εργαζομένων» θα εύρισκε «την δικαίωσή του». Κεντρικός στόχος του Συλλόγου οι «αγανακτισμένες απεργίες» της κασέτας. Με τα ίδια λόγια. Το ίδιο ύφος. Τις ίδιες μεγαλοστομίες. Την ίδια στιγμή που εξασφαλίζονταν - εξ ίσου «ηρωικά» και περίτεχνα- να μην περικοπεί ο μισθός μας κατά τις περιόδους των μακρόσυρτων απεργιών και στάσεων εργασίας… Το Πανεπιστήμιο, η εύρυθμη λειτουργία του, η κανονικότητα πληρότητα και απαιτητικότητα των μαθημάτων, η επαρκής εκπαίδευση των φοιτητών μας, η σοβαρότητα της δουλειάς τους και της δουλειάς μας, η αξιοπρέπεια της δουλειάς μας δεν έχει απασχολήσει τον Σύλλογό μας. Αντιθέτως, όλα τα παραπάνω βλάπτονταν και βλάπτονται σοβαρά και καίρια με τις τακτικές απεργίες του. Οι οποίες, σε συνδυασμό με τις, εξ ίσου τακτικές, παραδοσιακές καταλήψεις των «φοιτητών» και τις αλλεπάλληλες στάσεις εργασίας και απεργίες των διοικητικών, διαλύουν σταθερά κάθε κανονικότητα του εκπαιδευτικού έργου, απορρυθμίζουν το πρόγραμμα διδασκόντων και διδασκομένων, υποβαθμίζουν την σημασία των μαθημάτων και μετατρέπουν το Πανεπιστήμιο σε θλιβερό εξεταστικό κέντρο του τίποτα.

Αν ο Σύλλογος είχε αγωνία για το μαθησιακό περιβάλλον της Σχολής και για την αξιοπρέπεια της εργασίας των μελών του θα είχε, προ πολλών ετών, άμεσα και κάθετα, αντιδράσει για την κατάχρηση δικαιωμάτων εκ μέρους μερίδας φοιτητών/ για την μακρόχρονη βία φοιτητών ενάντια σε καθηγητές και συλλογικά όργανα διοίκησης των ΑΕΙ -και της Σχολής μας/ για την κατάληψη και χρήση ζωτικών χώρων της Σχολής από «φοιτητικές παρατάξεις» (οι οποίες έχουν, εντέχνως και για ιδιοτελείς στόχους διαπλοκής, από τριακονταετίας, υποκαταστήσει τους αντιπροσωπευτικούς Φοιτητικούς Συλλόγους και την ΕΦΕΕ)/ για την κατάληψη και χρήση από ύποπτα στοιχεία χώρων διδασκαλίας του κτηρίου/ για τις φοιτητικές εκλογές που, αντί να γίνονται κανονικά σε ημέρα μαθήματος, ακυρώνουν πολλές και πολύτιμες ημέρες μαθημάτων/ για τις καταστροφές και τους βανδαλισμούς που έχουν γίνει, από δεκαετιών, κανονικότητα στην Σχολή μας/ για την καθημερινή έκθεση φοιτητών, διοικητικών και διδασκόντων στο κοινό έγκλημα με μεγαλύτερες ή μικρότερες κλοπές που σημειώθηκαν και σημειώνονται στο κτήριο της Σχολής μας/ για την ελεεινή ρύπανση, τα κρεμάμενα «σεντόνια», την ασύδοτη αφισοκόλληση, τα άθλια ¨τραπεζάκια» των δήθεν «παρατάξεων» που προβάλλουν την «πραμάτεια» της χυδαιότητάς τους και της διαπλοκής τους μετατρέποντας ένα πανεπιστημιακό κτήριο σαν εκείνο της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών σε αχούρι ανομίας και διάλυσης.

Για τους Πρυτάνεις, Συγκλήτους, Κοσμήτορες, Πανεπιστημιακά Τμήματα, Επόπτες Κτηρίων που ανέχθηκαν -και, τελικά, εξέθρεψαν και νομιμοποίησαν με την αβουλία τους (στην καλύτερη περίπτωση) -τα παραπάνω όλα αυτά τα τριάντα χρόνια. Αν ο Σύλλογος είχε αγωνία για το μαθησιακό περιβάλλον της Σχολής και για την αξιοπρέπεια της εργασίας των μελών του θα είχε, προ πολλών ετών, σθεναρά δράσει και συντονίσει τις ενέργειές του ώστε να αντιμετωπιστεί ο ευτελισμός των εξετάσεων από τις αντιγραφές καθώς και ο εξευτελισμός της δουλειάς των διδασκόντων από τους ανήκουστους αριθμούς (όλο και πιο αμαθών)εισερχομένων και από την μη διαγραφή των «αιωνίων φοιτητών». Και, φυσικά, θα αντιμετώπιζε την ανισότητα εργασίας σε μία Σχολή όπου κάποιοι δουλεύουν ελάχιστα, την ώρα που άλλοι, σαν τον Άτλαντα, προσπαθούν, με φόρτο εργασίας απερίγραπτο, να καλύψουν την επιτηδειότητα των μη εργαζομένων συναδέλφων τους. Οι οποίοι μη εργαζόμενοι συνάδελφοι είναι - καθόλου τυχαία- πρώτοι ανάμεσα σ’ εκείνους που δίδουν προβιβάσιμους βαθμούς σε γραπτά βαρύτατης αμάθειας (γλωσσικής και ουσιαστικής), κινδυνεύοντας να μετατρέψουν τα πτυχία της Σχολής μας -όπως ήδη έχει συμβεί σε περιφερειακά πανεπιστημιακά τμήματα- σε ένα είδος πανεπιστημιακής Ζακύνθου στην οποία μοιράζονται «πιστοποιητικά τυφλότητας» και όχι πτυχία βαθειάς γνώσης και ουσιαστικής, επιστημονικής, απαιτητικής και συστηματικής μάθησης.

Ευχαριστώ για την προσοχή σας.Εύχομαι τα καλύτερα για τον Σύλλογο Μελών ΔΕΠ της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών."

Με τιμή

Μαρία Δ. Ευθυμίου,Τομέας Ιστορίας/ Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας/ Πανεπιστήμιο Αθηνών

Υποθέτω ότι η επιστολή αυτή  περιγράφει αδρά τι πλέον εστί ελληνικό πανεπιστήμιο (και όχι μόνο). Και μη διαμαρτυρόμαστε γιατί η χώρα σήμερα πάει κατά διαόλου… Δεν μάς φταίει κανένα Μνημόνιο, καμιά Μέρκελ, κανείς Ομπάμα ή άλλα παλαιότερα φαντάσματα. Το ξερό μας το κεφάλι φταίει - όλων ή μιας μειοψηφίας, δεν παίζει ρόλο- και ό,τι τα τελευταία 30 χρόνια θέλουμε να ονομάζουμε «Δημοκρατία» made in Greece- τρομάρα μας!...Α, ξέχασα, οι Έλληνες είναι -οι ίδιοι το λένε - ο …εξυπνότερος λαός του κόσμου, «Αριστεροί» a la carte κι άλλα τέτοια αυτοθαυμασμού των τηλεοπτικών μας σήριαλ, των "παραθύρων" στις τηλε-ειδήσεις, στην αρθρογραφία πολλών ΜΜΕ κτλ., αλλά και των όποιων «Αγανακτισμένων» στο Σύνταγμα…υποσκάπτοντας κάθε προσπάθεια για την άλλη Ελλάδα της εργασίας και της προκοπής, που και αυτή υπάρχει. Α, ναι, για όλα φταίνε καθολικά οι πολιτικοί (μας) και όχι οι πολίτες.
Δες και

Ν. Μαραντζίδης: Ποια αυγή ξημερώνει στο πανεπιστήμιο

Β. Κιντή: Κοινωνία πιο ώριμη από τους πολιτικούς της

Ν. Σταυρακάκης: Ακαδημαϊκός πολιτισμός στο ελληνικό πανεπιστήμιο

Δ. Τσάκος: Μια και κανείς δε μιλά για μας στη Βουλή, θα το κάνουμε μόνοι μας

Π. Μαρτινίδης: «Συριζαυγίτες»: Τραμπούκοι με άλλοθι

ΣΥΡΙΖΑ για την ηλεκτρονική ψηφοφορία
8-11-2012 Δ. Μυταράς: Έκκληση για την παιδεία

Επετειακά του ΟΧΙ

Αντιγράφω από τη σελίδα στο fb του Δημήτρη  Αλικάκου: «Εδώ και κάμποσα χρόνια, κάθε επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, κάνω κάτι που στα νιάτα μου δεν θα μπορούσα να διανοηθώ. Ανηφορίζω σε εκείνο τον τόπο που έχει την πιο στενή σχέση με την Ημέρα, αλλά και την πιο αντιφατική – ίσως και σκοτεινή - με την ιστορία του τόπου. Πηγαίνω στο ιστορικό σπίτι της Κηφισιάς, εκεί που ειπώθηκε το ιστορικό "Alors, c' est la guerre" («Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμος!») του πρωθυπουργού της Ελλάδας Ιωάννη Μεταξά στον Ιταλό πρέσβη Εμμανουέλε Γκράτσι (δες κι εδώ). Δεν πάω για να προσκυνήσω μορφές, ούτε για να εξωραΐσω μέσα μου καταστάσεις και στάσεις. Πιο πολύ με έλκει μια εσωτερική δύναμη να νιώσω, όσο γίνεται, το παλμό της ημέρας, να βιώσω νοερά εκείνο το μουντό χάραμα της 28ης, να φανταστώ τον Μεταξά να κατεβαίνει με τις πυτζάμες (3 τα ξημερώματα ήταν) να ανοίξει την πόρτα στον απρόσκλητο επισκέπτη, να κάτσω στον ίδιο καναπέ... Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου αυτό το σπίτι θα ήταν μουσείο, ανοιχτό κάθε μέρα στο κοινό - πέρα από κομματικές ή άλλες γραμμές. Στην Ελλάδα όμως, παγιδευμένοι ακόμα στη λογική του άσπρου-μαύρου ψάχνουμε για ήρωες ή για προδότες. Έλα, όμως, που η αλήθεια είναι σχεδόν πάντα κάπου στη μέση!»

100 χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης

Σαν σήμερα, πριν 100 χρόνια η Θεσσαλονίκη περιέρχεται στους Έλληνες από τους Οθωμανούς.Η πόλη της Θεσσαλονίκης υπήρξε το διαφιλονικούμενο «λάφυρο» μεταξύ Ελλήνων και Βουλγάρων κατά τον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο (δες κι εδώ). Οι νίκες των Ελλήνων σε σημαντικές μάχες είχαν δημιουργήσει θετικό κλίμα στο στράτευμα, το οποίο όδευε για την κατάκτηση του Μοναστηρίου, βαλκανικής πόλης με ακμαίο ελληνικό πληθυσμό. Ο επικεφαλής της στρατιάς της Θεσσαλίας και αρχιστράτηγος, Διάδοχος Κωνσταντίνος έπειτα από τη νικηφόρα μάχη του Σαρανταπόρου κινούνταν προς το Μοναστήρι. Οι πληροφορίες, όμως, προς την ελληνική κυβέρνηση αναφέρονταν σε προώθηση των βουλγαρικών στρατευμάτων νοτιότερα, με σκοπό την κατάληψη της Θεσσαλονίκης. Ο Βενιζέλος, ως διορατικός πολιτικός, τηλεγράφησε στον Κωνσταντίνο να κινηθεί ταχύτατα προς τη Θεσσαλονίκη αλλά όταν διαπίστωσε ότι ο διάδοχος κωλυσιεργούσε απέστειλε το περίφημο τηλεγράφημα:"“Αρχηγόν Στρατού Εντέλεσθε άμα τη λήψει της παρούσης να παραδώσητε την διοίκησιν του στρατού εις τον Αρχηγόν του Γεν. Επιτελείου υποστράτηγον Δαγκλήν και να αναχωρήσητε πάραυτα δι’ Αθήνας, τιθέμενος εις την διάθεσιν του υπουργού των Στρατιωτικών. Ε. Βενιζέλος, Υπουργός Στρατιωτικών."Μετά από παρέμβαση του βασιλιά Γεωργίου, το ελληνικό στράτευμα της Θεσσαλίας, αλλάζοντας πορεία, κινήθηκε προς τη Θεσσαλονίκη, στην οποία έφτασε έπειτα από τη μάχη τωνΓιαννιτσών (19 Οκτωβρίου) στις 25 Οκτωβρίου 1912 περικυκλώνοντάς την. Οι Οθωμανοί στρατιωτικοί επιτελείς της Θεσσαλονίκης, με επικεφαλής το διοικητή του 8ου σώματος του οθωμανικού στρατού, Χασάν Ταχσίν Πασά, αντιλήφθηκαν ότι πιθανή αντίσταση δε θα επέφερε ουσιαστικό αποτέλεσμα και προέβησαν σε προτάσεις παράδοσης προς τον Κωνσταντίνο. Άλλωστε από οθωμανικής πλευράς υπήρχε η προτίμηση της παράδοσης της πόλης στους Έλληνες λόγω της αντίληψης ότι οι Βούλγαροι θα προέβαιναν σε βιαιότητες έναντι του μουσουλμανικού πληθυσμού. Ο Κωνσταντίνος, όμως, δεν έκανε δεκτή την οθωμανική πρόταση και απαίτησε «άνευ όρων» παράδοση της πόλης. Την ίδια στιγμή ο Πρωθυπουργός, Ελευθέριος Βενιζέλος, έχοντας γνώση των κινήσεων της 7ης Βουλγαρικής μεραρχίας, η οποία πλησίαζε τη Θεσσαλονίκη, προειδοποίησε το Διάδοχο να επισπεύσει τη διαδικασία με το ακόλουθο τηλεγράφημα: "“Αρχηγόν Στρατού Παραγγέλλεσθε να αποδεχτείτε προσφερομένην υμίν παράδοσιν της Θεσσαλονίκης και να εισέλθητε εις ταύτην άνευ χρονοτριβής. Καθιστώ υμάς υπεύθυνον δια πάσαν αναβολήν έστω και στιγμής. Υπουργός Στρατιωτικών Ε. Βενιζέλος." Έτσι τη νύχτα της 26ης προς 27 Οκτωβρίου 1912 (Ιουλιανό ημερολόγιο), οι πληρεξούσιοι επιτελείς αξιωματικοί, Βίκτωρ Δούσμανης και Ιωάννης Μεταξάς, υπέγραψαν στη Θεσσαλονίκη τα πρωτόκολλα παράδοσης της πόλης. Η Οθωμανική φρουρά από 25 000 οπλίτες 1000 αξιωματικούς, 1.200 ίππους και 70 πυροβόλα, υπό τον Χασάν Ταξίν Πασά (δες κι εδώ), παραδίνεται αμαχητί στον Ελληνικό Στρατό. Το απόγευμα της 27ης Οκτωβρίου εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη τα δύο πρώτα ελληνικά ευζωνικά τμήματα της μεραρχίας Κλεομένους, γενόμενα ενθουσιωδώς δεκτά από τους Έλληνες κατοίκους της.

Πηγή:http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%98%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CEΠηγή:%BA%CE%B7

'Αλμα από τη στρατόσφαιρα!

Την Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012, ο 43χρονος Αυστριακός Felix Baumgartner, γνωστός και ως «Ατρόμητος Φέλιξ», μετά από πενταετή προετοιμασία, ανέβηκε με αερόστατο ήλιου στα όρια της στρατόσφαιρας πάνω από την έρημο του Νέου Μεξικού και πραγματοποίησε από ύψος 39,045 χιλιομέτρων μια ιστορική ελεύθερη πτώση διάρκειας 4 λεπτών και 20 δευτερολέπτων. Το επιτυχές εγχείρημα βιντεοσκοπήθηκε από 100 (!) κάμερες στο έδαφος, σε αεροπλάνα, ελικόπτερα και μία στερεομένη στη στολή του. Η ανάλυση των δεδομένων τηλεμετρίας δείχνει ότι η μέγιστη ταχύτητά του έφτασε τα 1342,8 χιλιόμετρα την ώρα, περίπου 1,24 φορές μεγαλύτερη από την ταχύτητα του ήχου (1.24 Mach) στο ύψος που βρισκόταν εκείνη τη στιγμή. Τελικά μέχρι την προσγείωση, μετά το άλμα στο κενό από το αερόστατο, κύλησαν 9 λεπτά και 3 δευτερόλεπτα. Το αλεξίπτωτο ήταν ανοικτό στα τελευταία 4 λεπτά και 44 δευτερόλεπτα (δες κι εδώ). Κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ ύψους, διάρκειας και ταχύτητας σε ελεύθερη πτώση, πέτυχε όμως και μια ακόμα πρωτιά που θα ζήλευαν οι μεγαλύτερες διασημότητες: περισσότεροι από οκτώ εκατομμύρια θεατές παρακολούθησαν ζωντανά το άλμα στο Διαδίκτυο, ανακοίνωσε (δες εδώ) το YouTube!Το προηγούμενο ρεκόρ ελεύθερης πτώσης από ύψος 31 χιλιομέτρων κατείχε από το 1960 ο Αμερικανός Joseph Kittinger.O Ατρόμητος Φέλιξ δέχθηκε και τα συγχαρητήρια του Προέδρου της Αυστρίας (δες εδώ).

ΣΥριζα και "Μακεδονία"...

Να τα μας...Ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νάσος Θεοδωρίδης σε συνέντευξή του στην καρατική τηλεόραση των Σκοπίων, τη «Μακεδονική» Ραδιοφωνία Τηλεόραση, και αφού τάχθηκε υπέρ της ονομασίας των Σκοπίων με το όνομα της Μακεδονίας, τόνισε ότι στις επόμενες εκλογές που θα επικρατήσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα υιοθετηθεί μια νέα εξωτερική πολιτική που δεν θα έχει σχέση με την εθνικιστική που επικρατεί έως και σήμερα! Τόνισε ότι: «Είναι σίγουρο ότι θα υπάρχει μια νέα ατμόσφαιρα» τόνισε ο κ. Θεοδωρίδης απαντώντας σε ερώτηση για την επόμενη μέρα σε περίπτωση που γίνει κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ. «Η εξωτερική πολιτική θα βασιστεί στις ιδέες της ειρήνης και της αμοιβαίας κατανόησης μεταξύ των γειτονικών κρατών. Πιστεύουμε ότι θα διαμορφωθεί μια νέα εξωτερική πολιτική και όχι η εθνικιστική που υπάρχει σήμερα και υπήρχε στο παρελθόν» συμπλήρωσε ο ίδιος, τονίζοντας μάλιστα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα βάλει ένα τέλος στη διάκριση που υφίστανται οι «Μακεδόνες» πρόσφυγες που θέλουν να επιστρέψουν στην Ελλάδα αλλά δεν τους αφήνει το ελληνικό κράτος. Λέω κι εγώ, γιατί να μη θέλουν οι Σκοπιανοί να λέγονται "Μακεδόνες"; Ο ΣΥριζα μαζί τους που λένε, α, είναι και ο Αλέξης θέλει να γίνει και πρωθυπουργός... Αλλοίμονο (μας).Δες κι εδώ.

Βραβεία Νόμπελ 2012

Εβδομάδα Βραβείων Νόμπελ η εβδομάδα που πέρασε.Έτσι, τη Δευτέρα 8 του μηνός, ο 79χρονος Βρετανός Τζον Γκέρντεν (John Gurdοn) και ο 50χρονος Ιάπωνας Σίνια Γιαμανάκα (Shinya Υamanaka) μοιράστηκαν το εφετινό Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής. Καταδεικνύοντας ότι τα κύτταρά μας μπορούν, υπό συγκεκριμένες συνθήκες, να αλλάξουν ταυτότητα, έθεσαν τη θεμέλια λίθο για την αναγεννητική ιατρική που στοχεύει σε θεραπείες βασιζόμενες στη χρήση κυττάρων των ασθενών. Την Τρίτη 9 του μηνός, απονεμήθηκε το εφετινό Βραβείο Νόμπελ Φυσικής στον 68χρονο Γάλλο Sergre Haroch και τον συνομήλικό του Αμερικανό David Wineland για το επιτυχές κυνήγι φωτονίων και ιόντων στο οποίο διέπρεψαν (δες κι εδώ). Τέλος, την Τετάρτη 10 του μηνός δύο Αμερικανοί καθηγητές, ο 69χρονος Ρόμπερτ Λέφκοβιτς (Robert J. Lelfkowiz) και ο 57χρονος Μπράιαν Κομπίλκα (Brian K. Kobilka), αν και δεν είναι χημικοί (ο πρώτος είναι καθηγητής Ιατρικής και ο δεύτερος Βιοχημείας), εξεπλάγησαν ευχάριστα με την πληροφορία ότι λαμβάνουν το εφετινό Βραβείο Νόμπελ Χημείας για την «αποκωδικοποίηση των υποδοχέων της πρωτεΐνης G» που έριξε φως στην κυτταρική επικοινωνία.Περισσότερα εδώ.

100 χρόνια από την έναρξη του Α΄ Βαλκανικού Πολέμου

Σαν σήμερα, 100 χρόνια πριν, ξεκίνησε Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος μεταξύ των συμμάχων Βαλκανικών κρατών Ελλάδας, Σερβίας, Βουλγαρίας και Μαυροβουνίου και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.H Ελλάδα κύρηξε τον πόλεμο στις 5 Οκτωβρίου 1912 - αν και πόλεμος κηρύχθηκε επίσημα στις 9 Οκτωβρίου του 1912, την ημερομηνία που εξέπνεε το τελεσίγραφο που οι βαλκανικές αυτές χώρες έστειλαν συλλογικά στην Τουρκία στις 30 Σεπτεμβρίου του 1912, με το οποίο ζητούσαν τη διασφάλιση της αυτονομίας των εθνικών μειονοτήτων τους  που ζούσαν στο έδαφός της. Αξίζει να αναφερθεί επίσης ότι την τελευταία στιγμή η Οθωμανική αυτοκρατορία πρότεινε στην Ελλάδα να μη συμμετάσχει στον πόλεμο, με αντάλλαγμα την οριστική εκχώρηση της Κρήτης στην Ελλάδα.Ο Α΄ Βαλκανικός Πόλεμος έληξε με την υπογραφή της Συνθήκης Λονδίνου (1913) που συνομολογήθηκε μεταξύ των νικητών συμμάχων Ελλάδας, Σερβίας, Βουλγαρίας και Μαυροβουνίου  αφενός και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αφετέρου. Περισσότερα εδώ.

Εφευρέτης με έμνευση ...από τη γιαγιά του!

Ο 17χρονος Χαράλαμπος Ιωάννου κατέκτησε την πρώτη θέση στον τομέα της Μηχανικής στον 24ο Διαγωνισμό Νέων Επιστημόνων της ΕΕ (EUCYS) με την εφεύρεσή του «Μηχανή ενίσχυσης δύναμης και υποβοήθησης κινήσεων παλάμης». Με αυτή την συσκευή άτομα με σοβαρό βαθμό αναπηρίας μπορούν φορώντας την στο χέρι να σηκώσουν αντικείμενα που πριν δεν μπορούσαν! Εμπνευστής της εφεύρεσής του: H γιαγιά του. Ο Διαγωνισμός έλαβε χώρα στην Μπρατισλάβα της Σλοβακίας 21 με 26 Σεπτεμβρίου 2012. Ο Διαγωνισμού είναι μια πρωτοβουλία που δημιουργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή το 1989 με στόχο να προωθήσει και να φέρει κοντά νέους επιστήμονες προσανατολίζοντάς τους στους τομείς της επιστήμης και της τεχνολογίας. Η εκδήλωση είναι ένας ετήσιος διαγωνισμός και έκθεση από τα καλύτερα εργασία αναπτύσσεται σε πολλά επιστημονικά πεδία. Τα καλύτερα νεαρά μυαλά από τις χώρες της ΕΕ μπορούν να συγκρίνουν τις ιδέες τους και να θαυμάσουν ο ένας το έργο του άλλου.Συγχαρητήρια Χαράλαμπε και εις άλλα σπουδαία!
21-11-2012 Βραβείο και από τη UNICEF

Προφητείες!...

Μια και οι ...προφητείες είναι της τρέχουσας επικαιρότητας - ιστορίες, διδαχές και προφητικά Γέροντος Παϊσιου (δες εδώ κι εδώ) αλλά και ευτράπελα χλευαστικά ή μη περί τούτου κ.λπ. διαδικτυακά (δες ενδεικτικά εδώ, εδώ, αλλά και εδώ) -  μου ήλθε με μέιλ (α ρε Ηλία!) και μια  "προφητεία" του σατυρικού Χάρρυ Κλύνν περί πτώχευσης, Μνημονίου και τα τοιαύτα, για τα οποία προ 30ετίας "προφήτευσε": «Aν οι μισοί Έλληνες ξέρανε πώς ζουν οι άλλοι μισοί, θα ήταν κι αυτοί απατεώνες. Tι να πεις για τους Έλληνες. Κάθονται δυο ολόκληρες ώρες, για να πιουν στιγμιαίο καφέ! Στην Ελλάδα την άγνοια τη λέμε ψυχραιμία. O νεοέλληνας είναι το άτομο εκείνο που έχει δυο τηλεοράσεις στο σπίτι του, δυο αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιό του, και δυο κατοστάρικα στην τσέπη του. Tα δυο μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο Έλληνας, είναι πώς θα χάσει δέκα κιλά και πού θα βρει πάρκινγκ.Με αυτοκόλλητο στο κούτελο θα κυκλοφορούμε όλοι, για να φαίνεται ποιος έκανε φορολογική δήλωση και ποιος όχι. Εδώ και δύο χρόνια (εννοεί το 1981 που το ΠΑΣΟΚ έγινε Κυβέρνηση) έχει αρχίσει το μεγάλο κακό, που θα μετατρέψει σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων. Σε είκοσι-τριάντα χρόνια από σήμερα Ανδρέας Παπανδρέου μπορεί να μην υπάρχει. Θα υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι ένας λαός στα όρια της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης» (δες κι εδώ). Προφητικό ή σατυρικό, αληθές ή ψευδές, ό,τι θέλετε πιστεύετε, μια και πλέον "ο Θεός δεν έχει"...

Προς μια μουσουλμανική Ευρώπη;

Τις τελευταίες ημέρες «θρησκευτικές» ταραχές στη Βεγγάζη, το Κάιρο, στην Υεμένη, στην Κωνσταντινούπολη και αλλού (δες κι εδώ) με αφορμή μια ταινία που «χλευάζει» τον Μωάμεθ (δες εδώ) και κάποια σκίτσα που τον διακωμωδούν (δες εδώ κι εδώ). Προχθές 500 πακιστανοί δικηγόροι φώναζαν «Είμαστε έτοιμοι να θυσιαστούμε για τον προφήτη» μέσα από την πύλη του διπλωματικού θύλακα του Ισλαμαμπάντ , μια αυστηρά φρουρούμενη περιοχή στην οποία βρίσκονται πολλές ξένες διπλωματικές αποστολές, όπως και η πρεσβεία των ΗΠΑ, υπό το βλέμμα 2000 αστυνομικών των δυνάμεων καταστολής, για να διαμαρτυρηθούν για την αντι-ισλαμική ταινία (δες εδώ). Διαδηλώσεις και σε πολλές πόλεις της Γερμανίας και στη Γαλλία (δες εδώ). Χθες Κυριακή διαδήλωση μουσουλμάνων αλλοδαπών μεταναστών στην Ομόνοια (δες εδώ). Σαν δεν πάμε καλά… Μεγάλος φανατισμός, επίφοβος. Κι όπως πάνε τα πράματα η υπογεννητικότητα των (χριστιανών) Ευρωπαίων συν ο προσηλυτισμός μήπως και οδηγούν σε μια μουσουλμανική Ευρώπη; Μήπως είναι καιρός να αφήσουμε τα «αριστερά» (τρομάρα τους…) περί ανεξιθρησκίας, ουδετεροποίησης της θρησκείας και τα τοιαύτα πολιτικώς ορθά – μη ξεχνάμε τις εγχώριες πομφόλυγες περί μη αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες, στα σχολικά απολυτήρια κι άλλα τέτοια ανθρωπιστικά…, όταν οι γυναίκες πρέπει να φορούν μαντήλα(!) όταν επισκέπτονται, κάνουν τουρισμό, στο Ιράν (δες κι εδώ)… Τα δυο αναρτημένα βιντεάκια πιστεύω ότι δίνουν μια δυσοίωνη ιδέα προς τα πού οδεύει ο ευρωπαϊκός πολιτισμός λόγω της μουσουλμανικής μισαλλοδοξίας ... (Βέβαια κάτι ανάλογο συνέβη με τους πολιτισμούς των Ίνκα και των Μάγια με την επέλαση των Ισπανών κονκισταδόρων και των καθολικών ιεραπόστολων.) Καλό είναι να φυλαγόμαστε, παρεκτός κι αν κάποιοι και κάποιες γουστάρουν μαντήλα και σαρία  ή/και πιστεύουν ότι "Ο νόμος του Αλλάχ είναι σημαντικότερος από τη δημοκρατία", φευ...
26-9-2012 Χίλιες "ασυνόδευτες" γυναίκες κρατούνται στο αεροδρόμιο της Τζέντα 
28-9-2012 Ισλαμιστής σφάζει μπροστά στο πλήθος τη γυναίκα του (βίντεο)

Συνδικαλιστική σύνταξη

Με απόφαση του υπουργού Εργασίας καταργείται η καταβολή ειδικής σύνταξης λόγω συνδικαλιστικής ιδιότητας από την 1η Νοεμβρίου 2012.Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, η παραπάνω απόφαση κρίθηκε επιβεβλημένη στο πλαίσιο του αναγκαίου εξορθολογισμού του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης (δες εδώ)- είδες το Μνημόνιο! Η καταβολή ειδικής σύνταξης λόγω συνδικαλιστικής ιδιότητας θεσμοθήτηκε το 1937 επί (του "κακού" ή "Πρώτου Εργάτη") Ιωάννη Μεταξά με τον αναγκαστικό νόμο 971/1937 και αφορά τους πρόεδρους και γενικούς γραμματείς πρωτοβάθμιων, δευτεροβάθμιων συνδικαλιστών οργανώσεων καθώς και τα μέλη της διοίκησης της ΓΣΕΕ με 12ετή θητεία, οι οποίοι είχαν αποκτήσει μία από τις παραπάνω ιδιότητες μέχρι και το 1999. Χορηγείται από το επικουρικό ταμείο του ΙΚΑ και κυμαίνεται από 200 έως 600 ευρώ. Να σημειώσω ότι δεν υπήρχε για τους συνδικαλιστές του Δημοσίου τομέα (ΑΔΕΔΥ κτλ.).Και διερωτώμαι, μα, τόσα χρόνια δε βρέθηκε ούτε ένας από τους "αριστερούς" υπέρμαχους της εργατιάς να ζητήσει την άρση του - καλά για τη δεξιά δε λέω...Ούτε ένας υπουργός ή έστω Γενικός Γραμματέας να το αναφέρει; Ούτε ένας ΑΔΕΔΥς (sic) να ζητήσει ...εξομοίωση; Και διαβάζω σήμερα στην εφ. Καθημερινή τον αρθρογράφο να σχολιάζει μεταξύ των άλλων: (...) "Η υποκρισία των αγωνιζόμενων (εντός και εκτός Βουλής) συνδικαλιστών είναι το ένα στοιχείο. Υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να μας προβληματίσει. Πόσα ακόμη τέτοια κρυφά κονδύλια υπάρχουν στο δαιδαλώδες κρατικο-ασφαλιστικό σύστημα; Οι εισφορές στην Εργατική Εστία ήταν μια ακόμη χοάνη από την οποία αντλούσαν (για το καλό του συνδικαλισμού, βεβαίως, βεβαίως) διάφορα οι επαγγελματίες του συνδικαλισμού. Μόνο το 2011, δηλαδή τον πρώτο χρόνο που είχαμε στον λαιμό το μαχαίρι της χρεοκοπίας, είχε «εγγραφεί πίστωση στον προϋπολογισμό του ΟΕΕ στον ΚΑΕ 2522Α “Επιχορήγηση εργατοϋπαλληλικών οργανώσεων” ύψους 19 200 000,00 ευρώ».Τι έγιναν ή τι γίνονται αυτά τα λεφτά; Μόνο μια έκθεση του επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης μπορεί να μας διαφωτίσει. Αν θέλουμε να έχουμε μια κατά προσέγγιση εικόνα μπορούμε να δούμε τι απέγιναν τα 11,3 εκατομμύρια του Οργανισμού Κοινωνικών Εκδηλώσεων (ΟΚΔΕ) ΔΕΗ την τριετία 2008 - 2010. Ανάμεσα στις δαπάνες υπήρχαν πολυτελή ταξίδια συνδικαλιστών με τις οικογένειές τους, δώρα με άγνωστους παραλήπτες κ.λπ.Πόσα λοιπόν τέτοια σκάνδαλα υπάρχουν στα (τύποις) λογιστικά βιβλία των σχέσεων του κράτους με τους συνδικαλιστές; Κανείς δεν ξέρει. Απλώς, ελέω Μνημονίου, κάθε λίγο και λιγάκι μας περιμένει και μια έκπληξη." Α, σήμερα απεργούν μετρό, τραμ, ηλεκτρικός...και οι δικαστές-εισαγγελείς που δικάζουν (δες εδώ) μόνο 9 με 10 το πρωί!
21-92012 Δες εδώ και εδώ τις προτάσεις Φωτόπουλου (ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ) και Λυμπερόπουλου (ταξί ΠΟΕΙΑΤΑ) για απεργία διαρκείας και τα "μπινελίκια" με τα οποία τους στολίζουν όσοι σχολιάζουν τα δυο δημοσιεύματα.

Εκπαίδευση, δημιουργικότητα και πλάγια σκέψη

Μια παρουσίαση της ομιλίας του Sir Ken Robinson στο Royal Society of Arts με τίτλο "Changing Education Paradigms" με αναφορές στο τι είναι εκπαίδευση, σε ποιους πυλώνες στήθηκε και τι εξυπηρετεί η γραμμικότητα του σημερινού ξεπερασμένου μοντέλου της με τα "βαρετά" μαθήματα, σε ένα κόσμο που κατακλύζεται παντοιοτρόπως με πληροφορία από ποικίλες πλατφόρμες, αναισθητοποιώντας στα παιδιά αυτό που έχουν μέσα τους... Και εν τέλει για ποιο λόγο πρέπει να γίνει αλλαγή στα πρότυπα προς την καλιέργεια της δημιουργικότητας και της αποκλίνουσας σκέψης...Παράλληλα διαβάστε: Κεν Ρόμπινσον, Άλλη λογική, για μια επανάσταση δημιουργικότητας, εκδόσεις Εν Πλω, 2011 (δες κι εδώ). Δείτε και "Τα σχολεία σκοτώνουν τη δημιουργικότητα;" "Δηµιουργική γνώση"

via Manos Matsaganis

Τι είναι το PISA

Ακούτε για το PISA – δεν πρόκειται για τον Πύργο της Πίζας…- τις συζητήσεις που προκαλεί σε σχέση με τις (χαμηλές) επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών, την αναδιάρθρωση των σχολικών προγραμμάτων σύμφωνα με τα αποτελέσματα PISA, κλπ.,  και ίσως αναρωτιέστε το πώς και γιατί. Ας το δούμε συνοπτικά πέραν του αναρτημένου βίντεο. Λοιπόν το πρόγραμμα PISA είναι ένα πρόγραμμα αξιολόγησης των 15χρονων μαθητών των χωρών μελών (και όχι μόνο) του ΟΟΣΑ, το οποίο διενεργείται κάθε τρία χρόνια. Ξεκίνησε το έτος 2000 και αξιολόγησε τους μαθητές, με την ολοκλήρωση της υποχρεωτικής τους εκπαίδευσης, στην Ανάγνωση, τα Μαθηματικά και τις Φυσικές Επιστήμες. Η φιλοσοφία του PISA αποτυπώνεται στο εξής ερώτημα: «Είναι σε θέση οι μαθητές να εφαρμόζουν τις γνώσεις και τις δεξιότητες που απέκτησαν στο σχολείο και να επιλύουν προβλήματα παρόμοια μ' αυτά που αντιμετωπίζουν και θα αντιμετωπίσουν στην καθημερινή ζωή;». Για παράδειγμα στο πρόγραμμα αξιολόγησης PISA στις Φυσικές Επιστήμες (…) αναδεικνύεται η πνευματική ικανότητα των μαθητών να αναγνωρίσουν επιστημονικές ερωτήσεις και να διατυπώσουν συμπεράσματα, τα οποία βασίζονται σε ολοκληρωμένες αποδείξεις. Επίσης, με την αξιολόγηση αυτή ερευνάται και αναδεικνύεται η άποψη και η προδιάθεση των μαθητών για την επιστήμη υπό την έννοια της θεώρησης ότι η επιστήμη είναι ένας ανοικτός δρόμος ζωής και ευκαιριών σταδιοδρομίας. Η ανάδειξη της θεώρησης αυτής χαρακτηρίζεται ως ισοδυνάμως σημαντική των γνωστικών αποτελεσμάτων (δες περισσότερα για το πρόγραμμα στις ιστοσελίδες του πρώην ΚΕΕ  εδώ, εδώ και του ΙΕΠ εδώ και παραδείγματα θεμάτων PISA εδώ). Βέβαια υπάρχουν και οι (εγχώριες) αρνητικές κριτικές για το πρόγραμμα PISA, κι αυτές με αφορμή τις τελευταίες θέσεις που καταλαμβάνουν οι Έλληνες μαθητές (δες κι εδώ), ότι δηλαδή δεν είναι σχεδιασμένο για τις ανάγκες του ελληνικού σχολείου, δε συνάδει με το αναλυτικά μας προγράμματα κτλ. (δες ενδεικτικά εδώ, εδώ, εδώ, εδώ, και ..."αγωνιστικής πνοής" εδώ, εδώ). Αλλά, « Η αποτυχία των Ελλήνων μαθητών σε διεθνή προγράμματα αξιολόγησης, παρά το ότι οι Έλληνες μαθητές εργάζονται περισσότερο από τους  συνομήλικους τους άλλων χωρών, οφείλεται στο ότι τα Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών, τα βιβλία  και το είδος των ερωτημάτων που δίδονται στις σχολικές εξετάσεις στη χώρα μας δεν προωθούν  και δεν αξιολογούν  γνώσεις και ικανότητες που επιτρέπουν την επιστημονική κατανόηση και επίλυση προβλημάτων της καθημερινής ζωής, όπως γίνεται σε άλλες χώρες.» (δες Άγγελου Ελεφάντη, «Τα τεστ της αμάθειας», εφ. ΑΥΓΗ,  9-12-2001).Έκθεση αποτελεσμάτων  για την Ελλάδα το 2006 & 2009 στο πρόγραμμα αξιολόγησης PISA εδώ κι εδώ, αντίστοιχα.

Δες και «Πολύ Αποτελεσματικοί και Επιτυχείς Μεταρρυθμιστές στην Εκπαίδευση» Μέρος 1^ο και Μέρος2ο,  "Στον αστερισμό του PISA"